<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/83116870-3137-3d85-8280-652c8718b22a"> Blandine is een beetje het soort vriendin dat je graag in je vriendengroep zou willen hebben… althans, dat denkt ze zelf. Als jonge moeder en trots op haar onvolmaaktheid, staat ze voor een vrije en onbevangen manier van spreken. Op het podium verdedigt ze het leven, het echte leven, zonder filter of retouchering. Tussen haar relatie, het ouderschap en kleine dagelijkse obsessies rijgt ze de ene grappige en bijtende overpeinzing na de andere aan elkaar: lelijke kinderen, heimwee naar het leven van vroeger, onbekende driften of zelfs een dubbele kin… alles komt aan bod. Blandine op het podium zien, is alsof je een avond doorbrengt in de woonkamer van een ietwat opdringerige vriendin, maar met wie je veel lacht (en ook een beetje om onszelf). Een scherpzinnige voorstelling, boordevol zelfspot, cynisme en rake grappen. Blandine is a bit like the friend you’d love to have in your circle… or at least, that’s what she thinks. A young mum and proudly imperfect, she champions free and uninhibited speech. On stage, she champions life – real life – without filters or retouching. Juggling relationship life, parenthood and those little everyday obsessions, she fires off a stream of observations that are as funny as they are biting: ugly children, nostalgia for her old life, unspeakable urges or even a double chin… she leaves no stone unturned. Watching Blandine on stage is like spending an evening in the living room of a slightly overbearing friend, but one with whom you laugh a lot (and a little at yourselves). A incisive show, brimming with self-deprecation, cynicism and sharp-witted quips. Blandine ist sozusagen die Freundin, die man gerne in seiner Clique hätte … zumindest glaubt sie das. Als junge Mutter, die stolz auf ihre Unvollkommenheit ist, setzt sie sich für freie und unverblümte Meinungsäußerung ein. Auf der Bühne verteidigt sie das Leben – das echte Leben, ohne Filter und ohne Retusche. Zwischen Partnerschaft, Elternschaft und kleinen Alltagsobsessionen reiht sie ebenso witzige wie bissige Gedanken aneinander: hässliche Kinder, Sehnsucht nach dem früheren Leben, unaussprechliche Triebe oder auch das Doppelkinn … nichts bleibt ausgelassen. Blandine auf der Bühne zu sehen, ist wie ein Abend im Wohnzimmer einer etwas aufdringlichen Freundin, mit der man aber viel lacht (und ein bisschen über sich selbst). Eine bissige Show, voller Selbstironie, Zynismus und schlagkräftiger Pointen. Blandine es un poco como esa amiga que a todos nos gustaría tener en nuestro grupo… al menos, eso es lo que ella cree. Joven madre y orgullosamente imperfecta, reivindica una forma de expresarse libre y sin complejos. Sobre el escenario, defiende la vida, la auténtica, sin filtros ni retoques. Entre la vida en pareja, la maternidad y las pequeñas obsesiones del día a día, encadena reflexiones tan divertidas como mordaces: niños feos, nostalgia de la vida anterior, impulsos inconfesables o incluso la papada… nada se le escapa. Ver a Blandine sobre el escenario es como pasar una velada en el salón de una amiga un poco entrometida, pero con la que nos reímos mucho (y un poco de nosotros mismos). Un espectáculo incisivo, repleto de autocrítica, cinismo y chistes contundentes. Blandine, c’est un peu la pote qu’on aimerait avoir dans sa bande… du moins, c’est ce qu’elle pense. Jeune maman et fièrement imparfaite, elle revendique une parole libre et décomplexée. Sur scène, elle défend la vie, la vraie, sans filtre ni retouche. Entre vie de couple, parentalité et petites obsessions du quotidien, elle enchaîne les réflexions aussi drôles que mordantes : enfants moches, nostalgie de la vie d’avant, pulsions inavouables ou encore double menton… tout y passe. Voir Blandine sur scène, c’est comme passer une soirée dans le salon d’une amie un peu envahissante, mais avec qui on rit beaucoup (et un peu de nous-mêmes). Un spectacle incisif, bourré d’autodérision, de cynisme et de vannes percutantes. Blandine è un po’ quella amica che vorremmo avere nella nostra comitiva… o almeno, è quello che pensa lei. Giovane mamma e orgogliosamente imperfetta, rivendica una libertà di espressione schietta e senza complessi. Sul palco, difende la vita, quella vera, senza filtri né ritocchi. Tra vita di coppia, genitorialità e piccole ossessioni quotidiane, snocciola riflessioni tanto divertenti quanto pungenti: bambini brutti, nostalgia della vita di un tempo, pulsioni inconfessabili o persino il doppio mento… non c’è argomento che non venga affrontato. Vedere Blandine sul palco è come passare una serata nel salotto di un’amica un po’ invadente, ma con cui si ride molto (e un po’ di noi stessi). Uno spettacolo incisivo, ricco di autoironia, cinismo e battute taglienti.