. . . . . . "%AB Saravah %BB is geen documentaire, maar een document.\n%AB Saravah %BB is namelijk geen didactische film over de geschiedenis van de Braziliaanse muziek in de 20e%E8me si%E8cle, maar de historische film waarin alle opkomende Braziliaanse sterren op eenvoudige wijze door Pierre Barouh worden belicht. En juist omdat Pierre Barouh geen filmmaker is, maar de acteur die getuige is van deze ontmoeting \u2013 een ontmoeting tussen de oude en de nieuwe wereld \u2013 is zijn film een lofzang op de werkelijkheid, de artistieke en po\u00EBtische werkelijkheid? \nDe onvolkomenheden van de film zijn evenzoveel pareltjes van authenticiteit, van verhalen \u00E0 la Rohmer waarin de kijker vrij is in zijn emoties en zich laat meevoeren in het contemplatieve genot van een Br%historische ballingschap waarin iedereen de nostalgie ontdekt die voortkomt uit het feit dat hij die tijd niet heeft meegemaakt. %BB Patrick Fr%E9meaux.\nGratis, zolang er plaatsen beschikbaar zijn."@nl . "%AB Saravah %BB is not a documentary, but a record.\nIn fact, %AB Saravah %BB is not an educational film about the history of Brazilian music in the 20th%century, but rather a historical film in which all the rising Brazilian stars are portrayed with simplicity by Pierre Barouh. And it is precisely because Pierre Barouh is not a filmmaker but rather the actor bearing witness to this encounter\u2014an encounter between the Old World and the New\u2014that his film is a celebration of reality, both artistic and poetic? \nThe film\u2019s imperfections are gems of authenticity, Romerian stories in which the viewer is free to feel whatever emotions arise, letting themselves be lulled into the contemplative pleasure of a Br%historical exile in which everyone discovers a nostalgia for never having known it.\u201D \u2014 Patrick Fr\u00E9maux.\nFree admission, subject to availability."@en . "%AB Saravah %BB no es un documental, sino un documento.\nDe hecho, %AB Saravah %BB no es una pel\u00EDcula did\u00E1ctica sobre la historia de la m\u00FAsica brasile\u00F1a en el siglo XX%E8me si%E8cle, sino una pel\u00EDcula hist\u00F3rica en la que Pierre Barouh aborda con sencillez a todas las futuras estrellas brasile\u00F1as. \u00BFY es precisamente porque Pierre Barouh no es un cineasta, sino el actor-testigo de este encuentro \u2014el encuentro entre el viejo y el nuevo mundo\u2014 por lo que su pel\u00EDcula es una apolog\u00EDa de lo real, lo real art\u00EDstico y po\u00E9tico? \nLas imperfecciones de la pel\u00EDcula son otras tantas perlas de autenticidad, historias al estilo de Rohmer en las que el espectador es libre de expresar sus emociones, dej\u00E1ndose llevar por el placer contemplativo de un Br%exilio hist\u00F3rico en el que cada uno descubre la nostalgia de no haberlo conocido. %BB Patrick Fr\u00E9maux.\nEntrada gratuita, hasta completar el aforo."@es . "%AB Saravah %BB non \u00E8 un documentario, ma un documento.\nInfatti %AB Saravah %BB non \u00E8 un film didattico sulla storia della musica brasiliana nel XX%E8, bens\u00EC un film storico in cui tutte le future star brasiliane vengono presentate con semplicit\u00E0 da Pierre Barouh. Ed \u00E8 proprio perch\u00E9 Pierre Barouh non \u00E8 un regista, ma l\u2019attore-testimone di questo incontro \u2013 incontro tra il vecchio e il nuovo mondo \u2013 che il suo film \u00E8 un elogio del reale, un reale artistico e poetico? \nLe imperfezioni del film sono altrettante perle di autenticit\u00E0, storie alla Rohmer in cui lo spettatore \u00E8 libero nelle proprie emozioni, lasciandosi cullare dal piacere contemplativo di un Br%E9sil storico in esilio, dove ognuno scopre in s\u00E9 la nostalgia di non averlo mai conosciuto. %BB Patrick Fr%E9meaux. Ingresso gratuito, fino a esaurimento posti.esilio storico in cui ognuno scopre in s\u00E9 la nostalgia di non averlo mai conosciuto. %BB Patrick Fr%E9meaux.\nIngresso gratuito, fino a esaurimento posti."@it . "%AB Saravah %BB ist kein Dokumentarfilm, sondern ein Dokument.\nTats\u00E4chlich ist %AB Saravah %BB kein Lehrfilm \u00FCber die Geschichte der brasilianischen Musik im 20., sondern ein historischer Film, in dem Pierre Barouh alle aufstrebenden brasilianischen Stars auf einfache Weise vorstellt. Und gerade weil Pierre Barouh kein Filmemacher ist, sondern der Schauspieler, der Zeuge dieser Begegnung \u2013 einer Begegnung zwischen der alten und der neuen Welt \u2013, ist sein Film eine Hommage an das Reale, das k\u00FCnstlerische und poetische Reale? \nDie Unvollkommenheiten des Films sind ebenso viele Perlen der Authentizit\u00E4t, Romer\u2019sche Geschichten, in denen der Zuschauer seinen Emotionen freien Lauf lassen kann und sich von der kontemplativen Freude an einem Br%E9silhistorischen Exil, in dem jeder die Sehnsucht entdeckt, es nie erlebt zu haben. %BB Patrick Fr%E9meaux.\nEintritt frei, solange Pl\u00E4tze verf\u00FCgbar sind."@de . "\u00AB Saravah \u00BB n\u2019est pas un documentaire, mais un document.\nEn effet \u00AB Saravah \u00BB n\u2019est pas un film didactique sur l\u2019histoire de la musique br\u00E9silienne au XX\u00E8me si\u00E8cle mais le film historique o\u00F9 toutes les stars br\u00E9siliennes en devenir, sont abord\u00E9es avec simplicit\u00E9 par Pierre Barouh. Et c\u2019est parce que Pierre Barouh n\u2019est pas un cin\u00E9aste mais l\u2019acteur t\u00E9moin de cette rencontre, rencontre entre l\u2019ancien et le nouveau monde, que son film est une apologie du r\u00E9el, r\u00E9el artistique et po\u00E9tique\u2026 \nLes imperfections du film sont autant de p\u00E9pites d\u2019authenticit\u00E9, d\u2019histoires Rhom\u00E9riennes o\u00F9 le t\u00E9l\u00E9spectateur est libre de ses \u00E9motions, se laissant bercer dans un plaisir contemplatif d\u2019un Br\u00E9sil historique o\u00F9 chacun se d\u00E9couvre la nostalgie de ne pas l\u2019avoir connu. \u00BB Patrick Fr\u00E9meaux.\nGratuit, dans la limite des places disponibles."@fr . . .