. . . . . . "La chiesa di Saint-Martin \u00E8 un edificio omogeneo a pianta allungata. Fu ricostruita nel 1837, come indica la data su un piedistallo del portale occidentale, sul sito della vecchia chiesa, che risaliva al XII secolo (secondo l'abb\u00E9 Roussel), grazie alla generosit\u00E0 del marchese de Rose e dei parrocchiani. La cappella nord sormonta una cripta funeraria delle varie famiglie che hanno posseduto la signoria di Dammartin, in particolare la famiglia de Rose. La navata centrale \u00E8 composta da tre navi di sette campate: la nave centrale \u00E8 coperta da una volta a botte e le navate laterali sono dotate di soffitti. Le tre navate della navata centrale sono coperte da un unico tetto. La navata centrale \u00E8 preceduta da una torre-portico coronata da una cuspide quadrata in ardesia e la sua base \u00E8 fiancheggiata da due cappelle. Il coro \u00E8 costituito da una campata dritta coperta da una falsa volta a botte, seguita da un'abside semicircolare con falsa volta a botte. La campata di destra \u00E8 fiancheggiata a nord da una cappella funeraria signorile (con volta a crociera) e dalla sacrestia a sud. I muri sono in pietra arenaria bugnata, ad eccezione degli spigoli della facciata, che sono in pietra calcarea bugnata."@it . "La iglesia Saint-Martin es un edificio homog\u00E9neo de planta alargada. Fue reconstruida en 1837, como indica la fecha que figura en un pedestal del portal occidental, en el emplazamiento de la antigua iglesia, que databa del siglo XII (seg\u00FAn el abate Roussel), gracias a la generosidad del marqu\u00E9s de Rose y de los feligreses. La capilla norte est\u00E1 coronada por una cripta funeraria de las distintas familias que han pose\u00EDdo el se\u00F1or\u00EDo de Dammartin, en particular los de Rose. La nave tiene tres naves de siete tramos: la nave central est\u00E1 cubierta por una b\u00F3veda de ca\u00F1\u00F3n y las laterales tienen techos. Las tres naves laterales de la nave est\u00E1n cubiertas por un tejado \u00FAnico. La nave est\u00E1 precedida por una torre-porche coronada por un chapitel cuadrado de pizarra y su base est\u00E1 flanqueada por dos capillas. El coro consta de un tramo recto cubierto por una falsa b\u00F3veda de ca\u00F1\u00F3n, seguido de un \u00E1bside semicircular con falsa b\u00F3veda de ca\u00F1\u00F3n. La nave derecha est\u00E1 flanqueada al norte por una capilla funeraria se\u00F1orial (con b\u00F3veda de crucer\u00EDa) y la sacrist\u00EDa al sur. Los muros son de siller\u00EDa de arenisca, excepto los de la fachada, que son de siller\u00EDa de piedra caliza."@es . "Saint-Martin church is a homogeneous, elongated edifice. It was rebuilt in 1837, as indicated by the date on a pedestal of the western portal, on the site of the former 12th-century church (according to Abb\u00E9 Roussel), thanks to the generosity of the Marquis de Rose and the parishioners. The north chapel surmounts a funerary crypt of the various families who have owned the seigneury of Dammartin, notably the de Rose family. The nave is a three-vessel structure with seven bays: the central nave is covered by a barrel vault, and the side aisles have ceilings. The nave's three vessels are covered by a single roof. The nave is preceded by a tower-porch crowned by a square slate spire, and its base is flanked by two chapels. The choir comprises a straight bay covered by a false barrel vault, followed by a semicircular apse with a false cul-de-four vault. The right-hand bay is flanked on the north by a cross-vaulted seigneurial funeral chapel, and on the south by the sacristy. The walls are of ashlar sandstone, with the exception of the facade's quoins, which are of ashlar limestone."@en . "L'\u00E9glise Saint-Martin est un \u00E9difice homog\u00E8ne, de plan allong\u00E9. Elle a \u00E9t\u00E9 reconstruite en 1837, comme l\u2019indique la date figurant sur un pi\u00E9droit du portail occidental, \u00E0 l'emplacement de l'ancienne qui datait du 12e si\u00E8cle (selon l'abb\u00E9 Roussel) gr\u00E2ce aux lib\u00E9ralit\u00E9s du marquis de Rose et aux paroissiens. La chapelle nord surmonte une crypte fun\u00E9raire des diff\u00E9rentes familles qui ont poss\u00E9d\u00E9 la seigneurie de Dammartin, notamment les de Rose. La nef est \u00E0 trois vaisseaux de sept trav\u00E9es : le vaisseau central est couvert d'une fausse-vo\u00FBte en berceau et les collat\u00E9raux sont plafonn\u00E9s. Les trois vaisseaux de la nef sont couverts par un toit unique. La nef est pr\u00E9c\u00E9d\u00E9e d'une tour-porche couronn\u00E9e d'une fl\u00E8che carr\u00E9e en ardoise et sa base est accost\u00E9e de deux chapelles. Le choeur se compose d'une trav\u00E9e droite couverte d'une fausse-vo\u00FBte en berceau suivie d'une abside h\u00E9micirculaire vo\u00FBt\u00E9e d'un faux cul-de-four. La trav\u00E9e droite est encadr\u00E9e au nord d'une chapelle seigneuriale fun\u00E9raire (vo\u00FBt\u00E9e d'ar\u00EAtes) et de la sacristie au sud. Les murs sont en pierre de taille de gr\u00E8s except\u00E9 pour les cha\u00EEnes d'angle de la fa\u00E7ade qui sont en pierre de taille calcaire."@fr . "Die Kirche Saint-Martin ist ein homogenes Geb\u00E4ude mit einem l\u00E4nglichen Grundriss. Sie wurde 1837, wie das Datum auf einem Sockel des Westportals anzeigt, an der Stelle der alten Kirche aus dem 12. Jahrhundert (laut Abb\u00E9 Roussel) dank der Zuwendungen des Marquis de Rose und der Gemeindemitglieder wiederaufgebaut. Die Nordkapelle \u00FCberragt eine Grabkrypta der verschiedenen Familien, die die Herrschaft von Dammartin besa\u00DFen, insbesondere der de Rose. Das Kirchenschiff ist dreischiffig mit sieben Jochen: Das Mittelschiff ist mit einem Tonnengew\u00F6lbe bedeckt und die Seitenschiffe sind gedeckt. Die drei Schiffe des Kirchenschiffs werden von einem einzigen Dach bedeckt. Vor dem Kirchenschiff befindet sich ein Turmtor, das von einer quadratischen Schieferspitze gekr\u00F6nt wird, und an seiner Basis befinden sich zwei Kapellen. Der Chor besteht aus einem geraden Joch, das von einem falschen Tonnengew\u00F6lbe bedeckt ist, gefolgt von einer halbkreisf\u00F6rmigen Apsis mit einem falschen Tonnengew\u00F6lbe. Das rechte Joch wird im Norden von einer herrschaftlichen Grabkapelle (mit Kreuzgew\u00F6lbe) und im S\u00FCden von der Sakristei eingerahmt. Die Mauern bestehen aus Sandsteinquadern mit Ausnahme der Eckketten an der Fassade, die aus Kalksteinquadern bestehen."@de . "De kerk Saint-Martin is een homogeen gebouw met een langwerpige plattegrond. Het werd herbouwd in 1837, zoals aangegeven door de datum op een sokkel van het westelijke portaal, op de plaats van de oude kerk, die dateerde uit de 12e eeuw (volgens Abb\u00E9 Roussel), dankzij de vrijgevigheid van de markies de Rose en de parochianen. De noordelijke kapel heeft een grafkelder van de verschillende families die de heerlijkheid Dammartin hebben bezeten, met name de familie de Rose. Het schip heeft drie schepen van zeven travee\u00EBn: het centrale schip is overdekt met een tongewelf en de zijbeuken hebben plafonds. De drie zijbeuken van het schip worden overdekt door een enkel dak. Het schip wordt voorafgegaan door een toren-porch met een vierkante leistenen spits en de basis wordt geflankeerd door twee kapellen. Het koor bestaat uit een recht travee overdekt door een vals tongewelf, gevolgd door een halfronde apsis met een vals tongewelf. De rechtertravee wordt aan de noordkant geflankeerd door een grafkapel (kruisgewelf) en de sacristie aan de zuidkant. De muren zijn van zandsteen in essen, met uitzondering van de quoins van de gevel, die van kalksteen in essen zijn."@nl . . .