. . . . "Through a selection of works from Besan\u00E7on\u2019s heritage collections, the exhibition explores the early days of this new medium and its ability, from the 19th century onwards, to capture people and places in a changing world. This exhibition is a natural fit for the Mus\u00E9e du Temps, whose collections invite us to reflect on our relationship with time.\nIn its early days, photography revolutionised our relationship with images and time; it seemed capable of capturing the world as it is, with unprecedented precision, and of preserving only that which time is destined to erase. But can we truly capture a moment? The earliest photographs required long exposure times: subjects had to remain motionless whilst passers-by and the bustle of the city faded away or became ghostly. More than a moment, the images thus recorded a duration, capturing a fragment of time.\nThis ability to capture a presence quickly made photography a key tool of memory. The portrait, long reserved for the aristocracy and the wealthy bourgeoisie, became more widespread over the decades. Pose, clothing, setting and accessories were carefully staged to create an image of the self. With the spread of paper-based processes and the proliferation of prints, portraits began to circulate and found their way into family albums, where the faces of loved ones and those who had passed away appeared side by side. As cameras became more widespread, photography found its way into everyday life and accompanied both\nthe major and minor moments of existence, gradually transforming the family album into a visual narrative of the passing of time.\nThis role as a record of memory also extended to towns and cities. In the second half of the 19th century, photography became a privileged witness to urban transformations. With unprecedented precision, it recorded streets, monuments and landscapes before they were altered or disappeared. The oldest views of Besan\u00E7on bear witness to a city in the midst of change; they show the banks of the Doubs before their redevelopment, monuments before their transformation, as well as building sites and new constructions.\nThus, by capturing people and places, photography gives visible form to the passage of time. Two centuries after its invention, the hundred or so photographs brought together at the Mus\u00E9e du Temps invite us to consider how this medium has changed the way we look at, preserve and pass on our memories."@en . "A trav\u00E9s de una selecci\u00F3n de obras procedentes de las colecciones patrimoniales de Besan\u00E7on, la exposici\u00F3n repasa los inicios de este nuevo medio y su capacidad, ya desde el siglo XIX, %E0 capturar los \u00ABlugares\u00BB y los espacios en un mundo en transformaci\u00F3n. Esta exposici\u00F3n encuentra de forma natural su lugar en el Museo del Tiempo, cuyas colecciones nos invitan a cuestionar nuestra relaci\u00F3n con el tiempo.\nEn sus inicios, la fotograf\u00EDa revolucion\u00F3 la relaci\u00F3n con las im\u00E1genes y con el tiempo; parec\u00EDa capaz de reproducir el mundo tal y como es, con una precisi\u00F3n sin precedentes, y de conservar \u00FAnicamente aquello que el tiempo condena a desaparecer. Pero, \u00BFse puede realmente capturar un instante? Las primeras fotograf\u00EDas requer\u00EDan largos tiempos de exposici\u00F3n: los modelos deb\u00EDan permanecer inm\u00F3viles, mientras que los transe\u00FAntes y el bullicio de las ciudades se desvanec\u00EDan o se volv\u00EDan fantasmales. M\u00E1s que un instante, las im\u00E1genes registran entonces una duraci\u00F3n, captando un fragmento de tiempo.\nEsta capacidad de fijar una presencia convierte r\u00E1pidamente a la fotograf\u00EDa en una herramienta privilegiada de la memoria. El retrato, reservado durante mucho tiempo a la aristocracia y a la burgues\u00EDa adinerada, se va democratizando con el paso de las d\u00E9cadas. La pose, la vestimenta, el decorado y los accesorios se preparan cuidadosamente para componer una imagen de uno mismo. Con la difusi\u00F3n de los procesos de impresi\u00F3n en papel y la multiplicaci\u00F3n de las copias, los retratos circulan y pasan a formar parte de los \u00E1lbumes familiares, donde se mezclan los rostros de los seres queridos y de los que ya no est\u00E1n. A medida que se generaliza el uso de las c\u00E1maras, la fotograf\u00EDa se introduce en la vida cotidiana y acompa\u00F1a tanto a los\ngrandes como a los peque\u00F1os momentos de la existencia, transformando poco a poco el \u00E1lbum familiar en un relato visual del paso del tiempo.\nEsta funci\u00F3n conmemorativa se extiende tambi\u00E9n a las ciudades. La fotograf\u00EDa se convierte, en la segunda mitad del siglo XIX, en un testigo privilegiado de las transformaciones urbanas. Con una precisi\u00F3n sin precedentes, plasma calles, monumentos y paisajes antes de que sean modificados o desaparezcan. Las vistas m\u00E1s antiguas de Besan\u00E7on dan testimonio de una ciudad en plena evoluci\u00F3n; muestran los muelles del Doubs antes de su remodelaci\u00F3n, monumentos antes de su transformaci\u00F3n, pero tambi\u00E9n las obras y las nuevas construcciones.\nAs\u00ED, al fijar los escenarios y los lugares, la fotograf\u00EDa da forma visible al paso del tiempo. Dos siglos despu\u00E9s de su invenci\u00F3n, el centenar de fotograf\u00EDas reunidas en el Museo del Tiempo invita a reflexionar sobre c\u00F3mo este medio ha cambiado nuestra forma de mirar, conservar y transmitir la memoria."@es . "Anhand einer Auswahl von Werken aus den Sammlungen von Besan\u00E7on beleuchtet die Ausstellung die Anf\u00E4nge dieses neuen Mediums und dessen F\u00E4higkeit, bereits seit dem 19. Jahrhundert Menschen und Orte in einer sich wandelnden Welt festzuhalten. Diese Ausstellung findet ganz nat\u00FCrlich ihren Platz im Mus\u00E9e du Temps, dessen Sammlungen dazu einladen, unser Verh\u00E4ltnis zur Zeit zu hinterfragen.\nIn ihren Anf\u00E4ngen revolutionierte die Fotografie das Verh\u00E4ltnis zu Bildern und zur Zeit; sie schien in der Lage zu sein, die Welt so wiederzugeben, wie sie ist \u2013 mit beispielloser Pr\u00E4zision \u2013 und nur das zu bewahren, was die Zeit zum Verschwinden verurteilt. Aber l\u00E4sst sich ein Augenblick wirklich festhalten? Die ersten Fotografien erforderten lange Belichtungszeiten: Die Modelle mussten regungslos verharren, w\u00E4hrend Passanten und das Treiben der St\u00E4dte verschwanden oder geisterhaft wurden. Mehr als einen Augenblick halten die Bilder somit eine Zeitspanne fest und entnehmen der Zeit ein Fragment.\nDiese F\u00E4higkeit, eine Pr\u00E4senz festzuhalten, macht die Fotografie schnell zu einem bevorzugten Mittel der Erinnerung. Das Portr\u00E4t, das lange Zeit der Aristokratie und der reichen Bourgeoisie vorbehalten war, wird im Laufe der Jahrzehnte immer zug\u00E4nglicher. Pose, Kleidung, Kulisse und Accessoires werden sorgf\u00E4ltig inszeniert, um ein Selbstbild zu schaffen. Mit der Verbreitung der Papierverfahren und der zunehmenden Anzahl von Abz\u00FCgen finden die Portr\u00E4ts ihren Weg in Familienalben, in denen die Gesichter von Angeh\u00F6rigen und Verstorbenen nebeneinander zu sehen sind. Mit der zunehmenden Verbreitung von Kameras h\u00E4lt die Fotografie Einzug in den Alltag und begleitet die\ngro\u00DFen wie die kleinen Momente des Lebens, wodurch sich das Familienalbum nach und nach in eine visuelle Erz\u00E4hlung des Vergehens der Zeit verwandelt.\nDiese Funktion als Ged\u00E4chtnis erstreckt sich auch auf St\u00E4dte. In der zweiten H\u00E4lfte des 19. Jahrhunderts wird die Fotografie zu einem privilegierten Zeugen st\u00E4dtischer Ver\u00E4nderungen. Mit beispielloser Pr\u00E4zision h\u00E4lt sie Stra\u00DFen, Denkm\u00E4ler und Landschaften fest, bevor diese ver\u00E4ndert werden oder verschwinden. Die \u00E4ltesten Ansichten von Besan\u00E7on zeugen von einer Stadt im Wandel; sie zeigen die Uferpromenaden des Doubs vor ihrer Neugestaltung, Denkm\u00E4ler vor ihrem Umbau, aber auch Baustellen und Neubauten.\nIndem die Fotografie Menschen und Orte festh\u00E4lt, verleiht sie der vergehenden Zeit eine sichtbare Form. Zwei Jahrhunderte nach ihrer Erfindung laden die rund hundert im Mus\u00E9e du Temps versammelten Fotografien dazu ein, zu ermessen, wie dieses Medium unsere Art zu betrachten, zu bewahren und Erinnerungen weiterzugeben, ver\u00E4ndert hat."@de . "%C0 Attraverso una selezione di opere provenienti dalle collezioni del patrimonio di Besan\u00E7on, la mostra ripercorre gli esordi di questo nuovo mezzo espressivo e la sua capacit\u00E0, fin dal XIX secolo, %E0 immortalare le persone e i luoghi in un mondo in trasformazione. Questa mostra trova naturalmente la sua collocazione al Museo del Tempo, le cui collezioni invitano %E0 interrogarsi sul nostro rapporto con il tempo.\n%C0i suoi esordi, la fotografia rivoluziona il rapporto con le immagini e con il tempo; sembra in grado di riprodurre il mondo cos\u00EC com\u2019\u00E8, con una precisione senza precedenti, e di conservare solo ci\u00F2 che il tempo \u00E8 destinato a far scomparire. Ma \u00E8 davvero possibile cogliere un istante? Le prime fotografie richiedevano lunghi tempi di posa: i modelli dovevano rimanere immobili mentre i passanti e il movimento delle citt\u00E0 svanivano o assumevano un aspetto spettrale. Pi\u00F9 che un istante, le immagini registrano quindi una durata, prelevando un frammento di tempo.\nQuesta capacit\u00E0 di fissare una presenza rende rapidamente la fotografia uno strumento privilegiato della memoria. Il ritratto, a lungo riservato all\u2019aristocrazia e alla ricca borghesia, si democratizza nel corso dei decenni. Posa, abbigliamento, scenografia e accessori vengono accuratamente messi in scena per comporre un\u2019immagine di s\u00E9. Con la diffusione dei processi di stampa su carta e il moltiplicarsi delle stampe, i ritratti circolano e finiscono negli album di famiglia, dove si affiancano i volti dei propri cari e di chi non c\u2019\u00E8 pi\u00F9. Man mano che le macchine fotografiche si diffondono, la fotografia si insinua nella vita quotidiana e accompagna i\nmomenti importanti e quelli pi\u00F9 piccoli dell\u2019esistenza, trasformando poco a poco l\u2019album di famiglia in un racconto visivo del tempo che passa.\nQuesta funzione commemorativa si estende anche alle citt\u00E0. Nella seconda met\u00E0 del XIX secolo, la fotografia diventa una testimone privilegiata delle trasformazioni urbane. Con una precisione senza precedenti, immortala strade, monumenti e paesaggi prima che vengano modificati o scompaiano. Le pi\u00F9 antiche vedute di Besan\u00E7on testimoniano una citt\u00E0 in piena evoluzione; mostrano le rive del Doubs prima della loro riqualificazione, i monumenti prima della loro trasformazione, ma anche i cantieri e le nuove costruzioni.\nCos\u00EC, immortalando i luoghi e gli spazi, la fotografia d\u00E0 una forma visibile al tempo che passa. A due secoli dalla sua invenzione, le circa cento fotografie raccolte al Museo del Tempo invitano a riflettere su come questo mezzo abbia cambiato il nostro modo di guardare, conservare e trasmettere la memoria."@it . "%C0 Aan de hand van een selectie van werken uit de erfgoedcollecties van Besan\u00E7on blikt de tentoonstelling terug op de beginjaren van dit nieuwe medium en op het vermogen ervan, al vanaf de 19e eeuw, %E0 om mensen en plaatsen vast te leggen in een wereld in verandering. Deze tentoonstelling past van nature in het Mus\u00E9e du Temps, waarvan de collecties ons uitnodigen om onze relatie tot de tijd te bevragen.\n%C0 Vanaf het begin heeft de fotografie onze relatie tot beelden en tijd ingrijpend veranderd; ze lijkt in staat om de wereld weer te geven zoals ze is, met een ongekende precisie, en om juist dat te bewaren wat de tijd tot verdwijnen veroordeelt. Maar kun je een moment werkelijk vastleggen? De eerste foto\u2019s vereisten lange belichtingstijden: de modellen moesten roerloos blijven staan, terwijl voorbijgangers en de drukte van de stad vervaagden of spookachtig werden. Meer dan een moment leggen de beelden dus een tijdsduur vast, waarbij ze een fragment van de tijd vastleggen.\nDit vermogen om een aanwezigheid vast te leggen maakt van de fotografie al snel een bevoorrecht instrument van het geheugen. Het portret, dat lange tijd voorbehouden was aan de aristocratie en de rijke bourgeoisie, wordt in de loop van de decennia steeds toegankelijker. Pose, kleding, decor en accessoires worden zorgvuldig in sc\u00E8ne gezet om een zelfbeeld te cre\u00EBren. Met de verspreiding van de afdruktechnieken op papier en de toename van het aantal afdrukken, vinden de portretten hun weg naar familiealbums, waar de gezichten van dierbaren en overledenen naast elkaar staan. Naarmate camera\u2019s steeds gangbaarder worden, dringt de fotografie door in het dagelijks leven en begeleidt ze zowel\nde grote als de kleine momenten van het bestaan, waardoor het familiealbum beetje bij beetje verandert in een visueel verslag van het verstrijken van de tijd.\nDeze herinneringsfunctie strekt zich ook uit tot steden. In de tweede helft van de negentiende eeuw wordt de fotografie een bevoorrechte getuige van stedelijke veranderingen. Met een ongekende precisie legt de fotografie straten, monumenten en landschappen vast voordat ze worden veranderd of verdwijnen. De oudste afbeeldingen van Besan\u00E7on getuigen van een stad in volle ontwikkeling; ze tonen de kades van de Doubs v\u00F3\u00F3r hun herinrichting, monumenten v\u00F3\u00F3r hun verbouwing, maar ook bouwplaatsen en nieuwe gebouwen.\nDoor de gebeurtenissen en plaatsen vast te leggen, geeft de fotografie zo een zichtbare vorm aan de verstrijkende tijd. Twee eeuwen na de uitvinding ervan nodigen de ongeveer honderd foto\u2019s die in het Mus\u00E9e du Temps zijn verzameld ons uit om te bezien hoe dit medium onze manier van kijken, bewaren en doorgeven van herinneringen heeft veranderd."@nl . "\u00C0 travers une s\u00E9lection d\u2019\u0153uvres issues des collections patrimoniales bisontines, l\u2019exposition revient sur les d\u00E9buts de ce nouveau m\u00E9dium et sur sa capacit\u00E9, d\u00E8s le XIXe si\u00E8cle, \u00E0 retenir les \u00EAtres et les lieux dans un monde en transformation. Cette exposition trouve naturellement sa place au mus\u00E9e du Temps, dont les collections invitent \u00E0 interroger notre rapport au temps.\n\u00C0 ses d\u00E9buts, la photographie bouleverse le rapport aux images et au temps ; elle semble capable de restituer le monde tel qu\u2019il est, avec une pr\u00E9cision in\u00E9dite, et de conserver uniquement ce que le temps condamne \u00E0 dispara\u00EEtre. Mais peut-on vraiment saisir un instant ? Les premi\u00E8res photographies n\u00E9cessitent de longs temps de pose : les mod\u00E8les doivent rester immobiles tandis que les passants et le mouvement des villes s\u2019effacent ou deviennent fantomatiques. Plus qu\u2019un instant, les images enregistrent alors une dur\u00E9e, pr\u00E9levant un fragment de temps.\nCette capacit\u00E9 \u00E0 fixer une pr\u00E9sence fait rapidement de la photographie un outil privil\u00E9gi\u00E9 de la m\u00E9moire. Le portrait, longtemps r\u00E9serv\u00E9 \u00E0 l\u2019aristocratie et \u00E0 la riche bourgeoisie, se d\u00E9mocratise au fil des d\u00E9cennies. Pose, v\u00EAtements, d\u00E9cor et accessoires sont soigneusement mis en sc\u00E8ne pour composer une image de soi. Avec la diffusion des proc\u00E9d\u00E9s sur papier et la multiplication des tirages, les portraits circulent et rejoignent des albums de famille o\u00F9 se c\u00F4toient les visages des proches et des disparus. \u00C0 mesure que les appareils de prise de vue se diffusent, la photographie s\u2019immisce dans la vie quotidienne et accompagne les\ngrands comme les petits moments de l\u2019existence, transformant peu \u00E0 peu l\u2019album familial en un r\u00E9cit visuel du temps qui passe.\nCette fonction m\u00E9morielle s\u2019\u00E9tend \u00E9galement aux villes. La photographie devient, dans la seconde moiti\u00E9 du XIXe si\u00E8cle, un t\u00E9moin privil\u00E9gi\u00E9 des transformations urbaines. Avec une pr\u00E9cision in\u00E9dite, elle enregistre rues, monuments et paysages avant qu\u2019ils ne soient modifi\u00E9s ou ne disparaissent. Les plus anciennes vues de Besan\u00E7on t\u00E9moignent d\u2019une ville en pleine \u00E9volution ; elles montrent les quais du Doubs avant leur r\u00E9am\u00E9nagement, des monuments avant leur transformation mais aussi les chantiers et les constructions nouvelles.\nAinsi, en fixant les \u00EAtres et les lieux, la photographie donne une forme visible au temps qui passe. Deux si\u00E8cles apr\u00E8s son invention, la centaine de photographies r\u00E9unies au mus\u00E9e du Temps invite \u00E0 mesurer comment ce m\u00E9dium a chang\u00E9 notre mani\u00E8re de regarder, de conserver et de transmettre la m\u00E9moire."@fr . . .