. . . "Bonnut es muy extenso: agrupa las parroquias de Saint-Martin y Sainte-Marie de Castagn\u00E8de. Su posici\u00F3n de frontera se aprecia sobre el terreno por los vestigios de fortificaciones (Tarruc de Montargon, Cast\u00E9ra). Bonnut no formaba parte de B\u00E9arn bajo el mandato de Gaston F\u00E9bus; fue una votaci\u00F3n en 1855 la que la adscribi\u00F3 definitivamente a los Bajos Pirineos."@es . "Bonnut is erg groot: de parochies Saint-Martin en Sainte-Marie de Castagn\u00E8de zijn gegroepeerd. Zijn positie als grens is op de grond te zien aan de sporen van vestingwerken (Tarruc de Montargon, Cast\u00E9ra). Bonnut maakte geen deel uit van B\u00E9arn onder Gaston F\u00E9bus; het was een stemming in 1855 die het definitief bij de Basses-Pyr\u00E9n\u00E9es voegde."@nl . "Bonnut is very extensive: grouping of the parishes of Saint-Martin and Sainte-Marie de Castagn\u00E8de. Its border position is visible on the ground by the traces of fortifications (Tarruc de Montargon, Cast\u00E9ra). Bonnut was not part of B\u00E9arn under Gaston F\u00E9bus, it is a vote of 1855 which definitively attached it to the Basses-Pyr\u00E9n\u00E9es."@en . "Bonnut, un comune particolarmente esteso, si \u00E8 formato dall'accorpamento delle ex parrocchie di Saint-Martin e Sainte-Marie de Castagn\u00E8de, conferendogli un'identit\u00E0 ricca e unica. La sua storia di villaggio di frontiera \u00E8 ancora oggi visibile nel paesaggio, con i resti e le tracce di fortificazioni che punteggiano la zona, in particolare a Tarruc de Montargon e Cast\u00E9ra. Questi siti testimoniano la posizione strategica di Bonnut, a lungo situata ai confini di diverse entit\u00E0 territoriali. Bonnut non faceva parte del B\u00E9arn all'epoca di Gaston F\u00E9bus. Solo nel 1855, in seguito a una votazione, il comune fu definitivamente annesso."@it . "Bonnut ist sehr gro\u00DF: Zusammenlegung der Pfarreien Saint-Martin und Sainte-Marie de Castagn\u00E8de. Seine Grenzlage ist im Gel\u00E4nde an den Spuren von Befestigungsanlagen (Tarruc de Montargon, Cast\u00E9ra) zu erkennen. Bonnut war unter Gaston Febus nicht Teil des B\u00E9arn, erst eine Abstimmung im Jahr 1855 schloss es endg\u00FCltig den Basses-Pyr\u00E9n\u00E9es an."@de . "Bonnut, commune au territoire particuli\u00E8rement \u00E9tendu, est issue du regroupement des anciennes paroisses de Saint-Martin et Sainte-Marie de Castagn\u00E8de, ce qui lui conf\u00E8re une identit\u00E9 riche et singuli\u00E8re. Son histoire de village frontalier se lit encore aujourd\u2019hui dans le paysage, \u00E0 travers les vestiges et les traces de fortifications qui ponctuent le territoire, notamment au Tarruc de Montargon et au Cast\u00E9ra. Ces sites t\u00E9moignent de la position strat\u00E9gique de Bonnut, longtemps situ\u00E9e aux confins de diff\u00E9rentes entit\u00E9s territoriales. Fait historique notable, Bonnut ne faisait pas partie du B\u00E9arn \u00E0 l\u2019\u00E9poque de Gaston F\u00E9bus. Ce n\u2019est qu\u2019en 1855, \u00E0 la suite d\u2019un vote, que la commune fut d\u00E9finitivement rattach\u00E9e."@fr . . .