. . . . . . "Un spectacle carr\u00E9ment Souchon\nJ\u2019ai dix ans, Allo maman bobo, Jamais content, Papa Mambo\u2026 Rien que les titres de ses chansons r\u00E9v\u00E8lent la part d\u2019enfance d\u2019Alain Souchon, comme s\u2019il n\u2019avait jamais cess\u00E9 de promener son enveloppe de r\u00EAveur candide dans un costume d\u2019adulte trop grand pour lui. Peintre ironique des imperfections humaines, plus mordant que la d\u00E9licatesse de son phras\u00E9 ne le laisse supposer et pourtant toujours d\u00E9licieusement dr\u00F4le, a\u00E9rien, l\u00E9ger, Alain Souchon nous accompagne depuis des ann\u00E9es comme un grand fr\u00E8re qui se serait donn\u00E9 pour mission de nous prendre par la main pour \u00E9chapper aux pesanteurs terrestres."@fr . "Un espect\u00E1culo al m\u00E1s puro estilo Souchon\n\u00ABTengo diez a\u00F1os\u00BB, \u00ABAllo maman bobo\u00BB, \u00ABJamais content\u00BB, \u00ABPapa Mambo\u00BB\u2026 Solo los t\u00EDtulos de sus canciones revelan la faceta infantil de Alain Souchon, como si nunca hubiera dejado de pasear su alma de so\u00F1ador ingenuo enfundada en un traje de adulto que le queda demasiado grande. Pintor ir\u00F3nico de las imperfecciones humanas, m\u00E1s mordaz de lo que la delicadeza de su fraseo deja entrever y, sin embargo, siempre deliciosamente divertido, desenfadado, ligero, Alain Souchon nos acompa\u00F1a desde hace a\u00F1os como un hermano mayor que se hubiera propuesto la misi\u00F3n de tomarnos de la mano para escapar de las pesadumbres terrenales."@es . "A Show That\u2019s Pure Souchon\n\u201CJ\u2019ai dix ans,\u201D \u201CAllo maman bobo,\u201D \u201CJamais content,\u201D \u201CPapa Mambo\u201D? The titles of his songs alone reveal the childlike side of Alain Souchon, as if he had never stopped wandering around as a candid dreamer trapped in an adult\u2019s suit that\u2019s too big for him. An ironic portrayer of human imperfections\u2014more biting than the delicacy of his phrasing would suggest, yet always delightfully funny, carefree, and lighthearted\u2014 Alain Souchon has been with us for years like an older brother who has made it his mission to take us by the hand and help us escape the burdens of earth."@en . "Eine Show ganz im Stil von Souchon\n\u201EIch bin zehn Jahre alt\u201C, \u201EAllo maman bobo\u201C, \u201EJamais content\u201C, \u201EPapa Mambo\u201C? Schon allein die Titel seiner Lieder verraten, wie viel Kindlichkeit in Alain Souchon steckt, als h\u00E4tte er nie aufgeh\u00F6rt, sein innerstes Wesen eines naiven Tr\u00E4umers in einem f\u00FCr ihn viel zu gro\u00DFen Erwachsenenanzug herumzutragen. Als ironischer Maler menschlicher Unvollkommenheiten, bissiger, als die Feinheit seiner Ausdrucksweise vermuten l\u00E4sst, und doch stets herrlich witzig, unbeschwert und leicht, begleitet uns Alain Souchon seit Jahren wie ein gro\u00DFer Bruder, der es sich zur Aufgabe gemacht hat, uns an die Hand zu nehmen, um den irdischen Lasten zu entfliehen."@de . "Een show die helemaal in de stijl van Souchon is\nIk ben tien jaar oud, Allo maman bobo, Jamais content, Papa Mambo? Alleen al de titels van zijn liedjes verraden het kind in Alain Souchon, alsof hij nooit is opgehouden zijn onschuldige dromerij te verbergen in een volwassen pak dat hem te groot is. Een ironische schilder van menselijke onvolkomenheden, scherper dan de subtiliteit van zijn woordkeuze doet vermoeden, en toch altijd heerlijk grappig, luchtig en lichtvoetig, begeleidt Alain Souchon ons al jaren als een grote broer die het tot zijn missie heeft gemaakt ons bij de hand te nemen om aan de aardse zwaartekracht te ontsnappen."@nl . "Uno spettacolo in pieno stile Souchon\nHo dieci anni, Allo maman bobo, Jamais content, Papa Mambo? Gi\u00E0 solo i titoli delle sue canzoni rivelano il lato infantile di Alain Souchon, come se non avesse mai smesso di indossare la sua veste di sognatore ingenuo in un abito da adulto troppo grande per lui. Ironico ritrattista delle imperfezioni umane, pi\u00F9 pungente di quanto la delicatezza del suo fraseggio lasci supporre eppure sempre deliziosamente divertente, spensierato, leggero, Alain Souchon ci accompagna da anni come un fratello maggiore che si fosse dato la missione di prenderci per mano per sfuggire alle pesantezze terrene."@it . . .