. . . . . . "L\u2019\u00E9glise St Martin est de style n\u00E9o-gothique. Les mat\u00E9riaux utilis\u00E9s sont des briques et des moellons de calcaire. Sur la face sud de la tour est indiqu\u00E9 1892, date de l\u2019une des r\u00E9fections du clocher. Cette tour massive est la partie de l\u2019\u00E9glise la plus ancienne. Elle a \u00E9t\u00E9 termin\u00E9e en 1555.\nLe reste de l\u2019\u00E9glise a \u00E9t\u00E9 d\u00E9truit pendant la R\u00E9volution de 1789: les meubles et les mat\u00E9riaux ont \u00E9t\u00E9 revendus. La tour est surmont\u00E9e d\u2019un clocher en bois couvert d\u2019ardoises. Il abrite deux cloches de 1715 et 1770. Le portique sculpt\u00E9 a \u00E9t\u00E9 \u00E9difi\u00E9 en 1807. On retrouve 10 contreforts sur l\u2019\u00E9l\u00E9vation Nord et Sud de l\u2019\u00E9difice. l le chevet de l\u2019\u00E9glise est \u00E9lev\u00E9 en briques.\nEl\u00E9ments Remarquables\nLa chaire est en bois taill\u00E9 vernis. Elle provient de l\u2019\u00E9glise du St S\u00E9pulcre de Saint-Omer, et date du XVIII\u00E8me si\u00E8cle. Elle est class\u00E9e au titre d\u2019objet \u00E0 l\u2019inventaire des Monuments Historiques depuis 1978.\n\nLe portail d\u2019entr\u00E9e en arc de plein-cintre est encadr\u00E9 par une architecture qui nous rappelle celle des temples grecs. Nous retrouvons en effet de part et d\u2019autre de la porte d\u2019entr\u00E9e un pilastre d\u2019ordre ionique et le tout surmont\u00E9 d\u2019une corniche denticul\u00E9e, ainsi que d\u2019un fronton triangulaire. Outre les d\u00E9corations v\u00E9g\u00E9tales, ce fronton pr\u00E9sente les inscriptions \u00AB IHS \u00BB, correspondant au monogramme du Christ. Ces \u00E9l\u00E9ments nous permettent d\u2019identifier le type d\u2019architecture de la tour-porche de l\u2019\u00E9glise comme \u00E9tant de style Renaissance.\n\nLe ch\u0153ur, construit dans le m\u00EAme style architectural que la nef, pr\u00E9sente le ma\u00EEtre autel lui aussi de style gothique; un haut relief de St Martin y est encastr\u00E9. Devant lui, on retrouve le nouvel autel en calcaire cr\u00E9\u00E9 en 1970 suite aux r\u00E9formes du Concile Vatican II qui dicte aux pr\u00EAtres de c\u00E9l\u00E9brer la messe face aux paroissiens et d\u2019abandonner le latin.\n\nLe chemin de croix est en c\u00E9ramique. Il a \u00E9t\u00E9 fabriqu\u00E9 \u00E0 l\u2019abbaye St Paul de Wisques et achet\u00E9 par l\u2019abb\u00E9 Di\u00E9val\n\nOn retrouve un autel \u00E0 chaque extr\u00E9mit\u00E9 des bas-c\u00F4t\u00E9s : l\u2019autel de la Vierge et l\u2019autel du Sacr\u00E9 C\u0153ur. Comme celui du ch\u0153ur, ils sont en bois richement sculpt\u00E9s et rappellent l\u2019architecture gothique.\n\nL\u2019\u00E9glise abrite trois tableaux : un repr\u00E9sentant la rencontre de St Paul avec le Christ ressuscit\u00E9 \u00E0 Damas, un repr\u00E9sentant l\u2019Assomption de la Vierge et le dernier montrant le Christ en croix.\nUn peu d'histoire ...\nUn ch\u00E2teau ancien, celui de Montoire, est \u00E0 l\u2019origine de la paroisse. En 1173, le comte de Gu\u00EEnes, Baudouin II, fonde une chapelle. Les terres sont ass\u00E9ch\u00E9es par les moines de Licques et de Saint Bertin. L\u2019\u00E9glise est pill\u00E9e en 1595 par les Fran\u00E7ais. L\u2019\u00E9glise initiale qui \u00E9tait en croix latine fut d\u00E9molie lors de la R\u00E9volution Fran\u00E7aise. Seule la tour qui se trouvait dans l\u2019axe du transept fut respect\u00E9e. La tour-porche achev\u00E9e en 1555 est la partie la plus ancienne de l\u2019\u00E9glise de Zutkerque qui faisait alors partie du dioc\u00E8se de Th\u00E9rouanne. Il semblerait qu\u2019\u00E0 cette \u00E9poque, le ch\u0153ur \u00E9tait \u00E9tabli en ce lieu, c'est-\u00E0-dire tourn\u00E9 vers l\u2019Est, comme dans la plupart des \u00E9glises. Le reste de l\u2019\u00E9difice f\u00FBt pill\u00E9 puis d\u00E9truit lors de la R\u00E9volution Fran\u00E7aise de 1789. L\u2019\u00E9glise f\u00FBt reconstruite entre 1806 et 1813, et connut de nombreuses restaurations.\nA l\u2019entr\u00E9e de l\u2019\u00E9glise, sur la gauche, on trouve une reproduction de la grotte de Lourdes.\nSaint-Martin\nSaint-Martin est un soldat romain. Un jour, celui-ci, donna \u00E0 Amiens la moiti\u00E9 de son manteau \u00E0 un mendiant. J\u00E9sus ne resta pas insensible \u00E0 cet acte de g\u00E9n\u00E9rosit\u00E9 puisqu\u2019il apparut la nuit suivante aupr\u00E8s du futur saint, v\u00EAtu du manteau en question. Ce fut le commencement d\u2019une grande carri\u00E8re eccl\u00E9siastique, bas\u00E9e sur le sch\u00E9ma classique apparition-vocation-b\u00E9atification. Saint-Martin, devenu par la suite \u00E9v\u00EAque de Tours, joua un r\u00F4le important dans l\u2019\u00E9vang\u00E9lisation de la Gaule, et plusieurs milliers d\u2019\u00E9glises portent aujourd\u2019hui son nom en France."@fr . "Die St.-Martin-Kirche wurde im neugotischen Stil erbaut. Die verwendeten Materialien sind Ziegel und Kalkstein. Auf der S\u00FCdseite des Turms ist das Jahr 1892 angegeben, das Datum einer der Renovierungen des Turms. Der massive Turm ist der \u00E4lteste Teil der Kirche. Er wurde 1555 fertiggestellt.\nDer Rest der Kirche wurde w\u00E4hrend der Revolution von 1789 zerst\u00F6rt: Die M\u00F6bel und Materialien wurden verkauft. Der Turm wird von einem h\u00F6lzernen, mit Schiefer gedeckten Glockenturm gekr\u00F6nt. Er beherbergt zwei Glocken aus den Jahren 1715 und 1770. Der geschnitzte Portikus wurde 1807 errichtet. An der Nord- und S\u00FCdseite des Geb\u00E4udes befinden sich 10 Strebepfeiler. l Das Dach der Kirche ist aus Ziegelsteinen errichtet.\nBemerkenswerte Elemente\nDie Kanzel ist aus lackiertem Holz geschnitzt. Sie stammt aus der Kirche des Heiligen Grabes in Saint-Omer und aus dem 18. Jahrhundert. Sie ist seit 1978 als Objekt im Inventar der Historischen Monumente aufgef\u00FChrt.\n\nDas Eingangsportal mit Rundbogen wird von einer Architektur eingerahmt, die uns an die griechischen Tempel erinnert. Auf beiden Seiten des Eingangsportals befinden sich Pilaster in ionischer Ordnung, die von einem gezackten Gesims und einem dreieckigen Giebel gekr\u00F6nt werden. Neben den Pflanzenverzierungen weist der Giebel die Inschrift \"IHS\" auf, die dem Christusmonogramm entspricht. Anhand dieser Elemente l\u00E4sst sich die Architektur des Portalturms der Kirche als Renaissance identifizieren.\n\nIm Chor, der im selben Baustil wie das Kirchenschiff errichtet wurde, befindet sich der Hochaltar im gotischen Stil mit einem Hochrelief des Heiligen Martin, das in den Altar eingelassen ist. Vor ihm befindet sich der neue Kalksteinaltar, der 1970 nach den Reformen des Zweiten Vatikanischen Konzils geschaffen wurde.\n\nDer Kreuzweg ist aus Keramik. Er wurde in der Abtei St Paul in Wisques hergestellt und von Abb\u00E9 Di\u00E9val gekauft\n\nAn jedem Ende der Seitenschiffe befindet sich ein Altar: der Altar der Jungfrau Maria und der Altar des Heiligen Herzens. Wie der Altar im Chor sind sie aus reich geschnitztem Holz und erinnern an die gotische Architektur.\n\nDie Kirche beherbergt drei Gem\u00E4lde: eines zeigt die Begegnung des Paulus mit dem auferstandenen Christus in Damaskus, eines die Himmelfahrt der Jungfrau Maria und das letzte zeigt Christus am Kreuz.\nEin wenig Geschichte ...\nDie Gemeinde entstand aus einer alten Burg, der Burg von Montoire. Im Jahr 1173 gr\u00FCndete der Graf von Gu\u00EEnes, Baudouin II, eine Kapelle. Das Land wird von den M\u00F6nchen von Licques und Saint Bertin trockengelegt. Die Kirche wird 1595 von den Franzosen gepl\u00FCndert. Die urspr\u00FCngliche Kirche, die in Form eines lateinischen Kreuzes errichtet wurde, wurde w\u00E4hrend der Franz\u00F6sischen Revolution abgerissen. Nur der Turm, der sich in der Achse des Querschiffs befand, blieb erhalten. Der 1555 fertiggestellte Portalturm ist der \u00E4lteste Teil der Kirche von Zutkerque, das damals zur Di\u00F6zese Th\u00E9rouanne geh\u00F6rte. Es scheint, dass zu dieser Zeit der Chor an dieser Stelle stand, d. h. nach Osten gerichtet war, wie es bei den meisten Kirchen der Fall ist. Der Rest des Geb\u00E4udes wurde w\u00E4hrend der Franz\u00F6sischen Revolution von 1789 gepl\u00FCndert und zerst\u00F6rt. Die Kirche wurde zwischen 1806 und 1813 wieder aufgebaut und mehrfach restauriert.\nAm Eingang der Kirche befindet sich auf der linken Seite eine Nachbildung der Grotte von Lourdes.\nSaint-Martin\nSankt Martin war ein r\u00F6mischer Soldat. Eines Tages gab dieser in Amiens einem Bettler die H\u00E4lfte seines Mantels. Jesus blieb von diesem Akt der Gro\u00DFz\u00FCgigkeit nicht unber\u00FChrt und erschien in der darauffolgenden Nacht dem zuk\u00FCnftigen Heiligen in dem besagten Mantel. Dies war der Beginn einer gro\u00DFen kirchlichen Karriere, die auf dem klassischen Schema von Erscheinung, Berufung und Seligsprechung beruhte. Saint-Martin, der sp\u00E4ter Bischof von Tours wurde, spielte eine wichtige Rolle bei der Evangelisierung Galliens, und heute sind in Frankreich mehrere tausend Kirchen nach ihm benannt."@de . "La iglesia de San Mart\u00EDn es de estilo neog\u00F3tico. Los materiales utilizados son el ladrillo y la piedra caliza. La fecha de una de las renovaciones del campanario, 1892, est\u00E1 marcada en la cara sur de la torre. Esta maciza torre es la parte m\u00E1s antigua de la iglesia. Se termin\u00F3 de construir en 1555.\nEl resto de la iglesia se destruy\u00F3 durante la Revoluci\u00F3n de 1789: el mobiliario y los materiales se vendieron. La torre est\u00E1 rematada por un campanario de madera con tejado de pizarra. Alberga dos campanas que datan de 1715 y 1770. El p\u00F3rtico esculpido se construy\u00F3 en 1807. Hay 10 contrafuertes en los alzados norte y sur del edificio. l La cabecera de la iglesia es de ladrillo.\nElementos destacados\nEl p\u00FAlpito es de madera tallada y barnizada. Procede de la iglesia del Santo Sepulcro de Saint-Omer y data del siglo XVIII. Est\u00E1 catalogado como Monumento Hist\u00F3rico desde 1978.\n\nEl portal de entrada, de arco semicircular, est\u00E1 enmarcado por una arquitectura que recuerda a los templos griegos. A ambos lados de la puerta de entrada hay una pilastra j\u00F3nica, rematada por una cornisa denticulada y un front\u00F3n triangular. Adem\u00E1s de la decoraci\u00F3n vegetal, este front\u00F3n lleva la inscripci\u00F3n \"IHS\", correspondiente al monograma de Cristo. Estos elementos permiten identificar el tipo de arquitectura de la torre-porche de la iglesia como renacentista.\n\nEl coro, construido en el mismo estilo arquitect\u00F3nico que la nave, presenta el altar mayor, tambi\u00E9n de estilo g\u00F3tico, con un altorrelieve de San Mart\u00EDn incrustado en \u00E9l. Delante se encuentra el nuevo altar de piedra caliza, creado en 1970 a ra\u00EDz de las reformas del Concilio Vaticano II, que orden\u00F3 a los sacerdotes celebrar la misa delante de los feligreses y abandonar el lat\u00EDn.\n\nEl V\u00EDa Crucis es de cer\u00E1mica. Fue realizado en la abad\u00EDa de San Pablo de Wisques y adquirido por el abate Di\u00E9val\n\nHay un altar en cada extremo de las naves: el altar de la Virgen y el altar del Sagrado Coraz\u00F3n. Al igual que el altar del coro, son de madera ricamente tallada y recuerdan la arquitectura g\u00F3tica.\n\nLa iglesia alberga tres pinturas: una representa el encuentro de San Pablo con Cristo resucitado en Damasco, otra la Asunci\u00F3n de la Virgen y la \u00FAltima muestra a Cristo en la Cruz.\nUn poco de historia...\nUn antiguo castillo, el de Montoire, est\u00E1 en el origen de la parroquia. En 1173, el conde de Gu\u00EEnes, Balduino II, fund\u00F3 una capilla. El terreno fue drenado por los monjes de Licques y Saint Bertin. La iglesia fue saqueada en 1595 por los franceses. La iglesia original de cruz latina fue demolida durante la Revoluci\u00F3n Francesa. S\u00F3lo se conserv\u00F3 la torre en el eje del crucero. La torre-porche, terminada en 1555, es la parte m\u00E1s antigua de la iglesia de Zutkerque, que entonces formaba parte de la di\u00F3cesis de Th\u00E9rouanne. Parece ser que, en aquella \u00E9poca, el coro estaba situado aqu\u00ED, orientado hacia el este, como en la mayor\u00EDa de las iglesias. El resto del edificio fue saqueado y destruido durante la Revoluci\u00F3n Francesa de 1789. La iglesia fue reconstruida entre 1806 y 1813, y sufri\u00F3 varias restauraciones.\nA la entrada de la iglesia, a la izquierda, hay una reproducci\u00F3n de la gruta de Lourdes.\nSan Mart\u00EDn\nSaint-Martin era un soldado romano. Un d\u00EDa, en Amiens, dio la mitad de su capa a un mendigo. Este acto de generosidad no dej\u00F3 indiferente a Jes\u00FAs, que se apareci\u00F3 la noche siguiente al futuro santo con la capa en cuesti\u00F3n. Este fue el comienzo de una gran carrera eclesi\u00E1stica, basada en el modelo cl\u00E1sico de aparici\u00F3n, vocaci\u00F3n y beatificaci\u00F3n. Saint-Martin, m\u00E1s tarde obispo de Tours, desempe\u00F1\u00F3 un importante papel en la evangelizaci\u00F3n de las Galias y varios miles de iglesias francesas llevan su nombre."@es . "St Martin?s church is in the neo-Gothic style. The materials used are brick and limestone rubble. The date of one of the bell tower?s renovations, 1892, is marked on the south face of the tower. This massive tower is the oldest part of the church. It was completed in 1555.\nThe rest of the church was destroyed during the Revolution of 1789: the furniture and materials were resold. The tower is topped by a slate-covered wooden bell tower. It houses two bells dating from 1715 and 1770. The sculpted portico was built in 1807. There are 10 buttresses on the north and south elevations. l The chevet of the church is brick.\nOutstanding features\nThe pulpit is made of varnished carved wood. It comes from the St S\u00E9pulcre church in Saint-Omer, and dates from the 18th century. It has been listed as a Historic Monument since 1978.\n\nThe round-arched entrance portal is framed by architecture reminiscent of Greek temples. On either side of the entrance door is an Ionic pilaster, topped by a denticulated cornice and triangular pediment. In addition to the plant decorations, this pediment bears the inscription \"IHS\", corresponding to the monogram of Christ. These elements allow us to identify the architectural style of the church?s tower-porch as Renaissance.\n\nThe choir, built in the same architectural style as the nave, features the high altar, also in Gothic style, with a high relief of St. Martin. In front of it is the new limestone altar, created in 1970 following the reforms of the Second Vatican Council, which instructed priests to celebrate mass in front of the congregation, abandoning the use of Latin.\n\nThe Way of the Cross is in ceramic. It was made at the St Paul de Wisques abbey and purchased by Abb\u00E9 Di\u00E9val\n\nThere is an altar at each end of the aisles: the Altar of the Virgin and the Altar of the Sacred Heart. Like the altar in the choir, they are made of richly carved wood, reminiscent of Gothic architecture.\n\nThe church is home to three paintings: one depicting St. Paul's meeting with the risen Christ in Damascus, one depicting the Assumption of the Virgin and the last showing Christ on the Cross.\nA little history ...\nAn ancient castle, that of Montoire, was the origin of the parish. In 1173, the Count of Gu\u00EEnes, Baudouin II, founded a chapel. The land was drained by the monks of Licques and Saint Bertin. The church was pillaged by the French in 1595. The original Latin cross church was demolished during the French Revolution. Only the tower in the axis of the transept was preserved. The tower-porch, completed in 1555, is the oldest part of the Zutkerque church, which was then part of the Th\u00E9rouanne diocese. It would appear that, at the time, the choir was located here, i.e. facing east, as in most churches. The rest of the building was looted and destroyed during the French Revolution of 1789. The church was rebuilt between 1806 and 1813, and underwent numerous restorations.\nAt the entrance to the church, on the left, is a reproduction of the grotto at Lourdes.\nSaint-Martin\nSaint-Martin was a Roman soldier. One day, in Amiens, he gave half his coat to a beggar. Jesus was not unmoved by this act of generosity, appearing the following night to the future saint wearing the coat in question. This was the beginning of a great ecclesiastical career, based on the classic pattern of apparition-vocation-beatification. Saint-Martin, who later became Bishop of Tours, played an important role in the evangelization of Gaul, and several thousand churches in France bear his name today."@en . "De Sint-Maartenskerk is gebouwd in neogotische stijl. De gebruikte materialen zijn baksteen en kalksteenpuin. De datum van een van de renovaties van de klokkentoren, 1892, staat op de zuidkant van de toren. Deze massieve toren is het oudste deel van de kerk. Hij werd voltooid in 1555.\nDe rest van de kerk werd verwoest tijdens de Revolutie van 1789: het meubilair en de materialen werden verkocht. De toren wordt bekroond door een houten klokkentoren met een leien dak. Hierin hangen twee klokken uit 1715 en 1770. Het gebeeldhouwde portiek werd in 1807 gebouwd. Er zijn 10 steunberen aan de noord- en zuidgevel van het gebouw. l De koorafsluiting van de kerk is van baksteen.\nOpmerkelijke kenmerken\nDe preekstoel is gemaakt van gelakt houtsnijwerk. Hij komt uit de kerk van het Heilig Graf in Saint-Omer en dateert uit de 18e eeuw. Hij staat sinds 1978 op de monumentenlijst.\n\nHet halfronde ingangsportaal wordt omlijst door architectuur die doet denken aan Griekse tempels. Aan weerszijden van de toegangsdeur staat een Ionische pilaster, bekroond door een getande kroonlijst en een driehoekig fronton. Naast de plantenversieringen draagt dit fronton de inscripties \"IHS\", wat overeenkomt met het monogram van Christus. Aan de hand van deze elementen kunnen we het architectuurtype van het torenportaal van de kerk identificeren als renaissance.\n\nHet koor, gebouwd in dezelfde bouwstijl als het schip, heeft een hoogaltaar, ook in gotische stijl, met een hoog reli\u00EBf van Sint-Maarten erin. Ervoor staat het nieuwe kalkstenen altaar, gemaakt in 1970 na de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie, dat priesters opdroeg de mis voor de parochianen op te dragen en het Latijn af te schaffen.\n\nDe kruisweg is van keramiek. Het werd gemaakt in de Sint-Paulusabdij in Wisques en gekocht door Abb\u00E9 Di\u00E9val\n\nAan beide uiteinden van de zijbeuken staat een altaar: het altaar van de Maagd en het altaar van het Heilig Hart. Net als het altaar in het koor zijn ze gemaakt van rijk houtsnijwerk en doen ze denken aan gotische architectuur.\n\nIn de kerk hangen drie schilderijen: een met de ontmoeting van Paulus met de opgestane Christus in Damascus, een met de Hemelvaart van de Maagd en de laatste met Christus aan het kruis.\nEen beetje geschiedenis...\nEen oud kasteel, dat van Montoire, ligt aan de oorsprong van de parochie. In 1173 stichtte de graaf van Gu\u00EEnes, Boudewijn II, een kapel. Het land werd drooggelegd door de monniken van Licques en Saint Bertin. De kerk werd in 1595 geplunderd door de Fransen. De oorspronkelijke Latijnse kruiskerk werd tijdens de Franse Revolutie gesloopt. Alleen de toren in de as van het dwarsschip bleef bewaard. De toren-poort, voltooid in 1555, is het oudste deel van de kerk in Zutkerque, dat toen deel uitmaakte van het bisdom Th\u00E9rouanne. Het lijkt erop dat in die tijd het koor zich hier bevond, met het gezicht naar het oosten, zoals in de meeste kerken. De rest van het gebouw werd geplunderd en verwoest tijdens de Franse Revolutie van 1789. De kerk werd herbouwd tussen 1806 en 1813 en onderging een aantal restauraties.\nBij de ingang van de kerk, aan de linkerkant, is een reproductie van de grot in Lourdes.\nSaint-Martin\nSaint-Martin was een Romeins soldaat. Op een dag gaf hij in Amiens de helft van zijn mantel aan een bedelaar. Jezus was niet onberoerd door deze daad van vrijgevigheid en verscheen de volgende nacht met de mantel aan de toekomstige heilige. Dit was het begin van een grote kerkelijke carri\u00E8re, gebaseerd op het klassieke patroon van verschijning, roeping en zaligverklaring. Saint-Martin, die later bisschop van Tours werd, speelde een belangrijke rol in de evangelisatie van Galli\u00EB en duizenden kerken in Frankrijk dragen nu zijn naam."@nl . "La chiesa di San Martino \u00E8 in stile neogotico. I materiali utilizzati sono mattoni e calcare. La data di una delle ristrutturazioni del campanile, il 1892, \u00E8 segnata sulla facciata sud della torre. La massiccia torre \u00E8 la parte pi\u00F9 antica della chiesa. Fu completata nel 1555.\nIl resto della chiesa fu distrutto durante la Rivoluzione del 1789: i mobili e i materiali furono venduti. La torre \u00E8 sormontata da un campanile in legno con tetto in ardesia. Ospita due campane risalenti al 1715 e al 1770. Il portico scolpito fu costruito nel 1807. Sulle facciate nord e sud dell'edificio si trovano 10 contrafforti. l Il soffitto della chiesa \u00E8 in mattoni.\nCaratteristiche principali\nIl pulpito \u00E8 in legno intagliato e verniciato. Proviene dalla chiesa del Santo Sepolcro di Saint-Omer e risale al XVIII secolo. \u00C8 classificato come monumento storico dal 1978.\n\nIl portale d'ingresso ad arco semicircolare \u00E8 incorniciato da un'architettura che ricorda i templi greci. Ai lati della porta d'ingresso si trova una lesena ionica, sormontata da una cornice dentellata e da un frontone triangolare. Oltre alla decorazione vegetale, questo frontone reca l'iscrizione \"IHS\", corrispondente al monogramma di Cristo. Questi elementi ci permettono di identificare il tipo di architettura della torre-portico della chiesa come rinascimentale.\n\nIl coro, costruito nello stesso stile architettonico della navata, presenta l'altare maggiore, anch'esso in stile gotico, con un altorilievo di San Martino incastonato. Di fronte ad esso si trova il nuovo altare in pietra calcarea, realizzato nel 1970 in seguito alle riforme del Concilio Vaticano II, che ha imposto ai sacerdoti di celebrare la messa davanti ai parrocchiani e di abbandonare il latino.\n\nLa Via Crucis \u00E8 in ceramica. \u00C8 stata realizzata dall'Abbazia di San Paolo a Wisques e acquistata dall'Abb\u00E9 Di\u00E9val\n\nAlle estremit\u00E0 delle navate laterali si trova un altare: l'altare della Vergine e l'altare del Sacro Cuore. Come l'altare del coro, sono realizzati in legno riccamente intagliato e ricordano l'architettura gotica.\n\nLa chiesa ospita tre dipinti: uno raffigurante l'incontro di San Paolo con Cristo risorto a Damasco, uno raffigurante l'Assunzione della Vergine e l'ultimo raffigurante Cristo sulla Croce.\nUn po' di storia...\nUn antico castello, quello di Montoire, \u00E8 all'origine della parrocchia. Nel 1173, il conte di Gu\u00EEnes, Baldovino II, fond\u00F2 una cappella. Il terreno fu bonificato dai monaci di Licques e Saint Bertin. La chiesa fu saccheggiata nel 1595 dai francesi. La chiesa originale a croce latina fu demolita durante la Rivoluzione francese. Si \u00E8 conservata solo la torre nell'asse del transetto. La torre-portico, completata nel 1555, \u00E8 la parte pi\u00F9 antica della chiesa di Zutkerque, che allora faceva parte della diocesi di Th\u00E9rouanne. Sembra che all'epoca il coro fosse situato qui, rivolto verso est, come nella maggior parte delle chiese. Il resto dell'edificio fu saccheggiato e distrutto durante la Rivoluzione francese del 1789. La chiesa fu ricostruita tra il 1806 e il 1813 e sub\u00EC diversi restauri.\nAll'ingresso della chiesa, sulla sinistra, si trova una riproduzione della grotta di Lourdes.\nSan Martino\nSaint-Martin era un soldato romano. Un giorno, ad Amiens, diede met\u00E0 del suo mantello a un mendicante. Ges\u00F9 non rimase indifferente a questo atto di generosit\u00E0 e la notte seguente apparve al futuro santo indossando il mantello in questione. Questo fu l'inizio di una grande carriera ecclesiastica, basata sul classico schema di apparizione, vocazione e beatificazione. Saint-Martin, che in seguito divenne vescovo di Tours, svolse un ruolo importante nell'evangelizzazione della Gallia e diverse migliaia di chiese in Francia portano oggi il suo nome."@it . . .