<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/6baf1a52-090b-38b9-b9bc-b586f2c82438"> Aux urnes, citoyen·nes ! Aux urnes, citoyen·nes ! Naar de stembus, burgers! Alle urne, cittadini e cittadine! ¡A las urnas, ciudadanas y ciudadanos! Head to the polls, citizens!%B7 An die Wahlurnen, liebe Bürger%B7innen! En el aula, ha llegado el momento de elegir a la delegada de todo el colectivo de alumnos. Anar y Cachot son los candidatos, listos para enfrentarse en una campaña sin cuartel. Lune, una joven brillante y activista, duda. Sin embargo, las chicas también deben poder participar en los debates. Al llevar a escena este texto lleno de humor de Boris Le Roy, Émilie Capliez se dirige a las votantes del mañana… ¡y a las de hoy! En un momento en el que, en todas partes, la democracia se ve debilitada, la obra da vida a esos conceptos abstractos que son la ciudadanía, la libertad de expresión y el sufragio universal… La escuela, microsociedad por excelencia, se convierte en ese territorio por conquistar, lugar de diferencias, de violencia, de encuentros y de reconocimiento. Este texto divertido y aparentemente ingenuo, hábilmente construido a modo de pequeño manual democrático, nunca resulta moralista ni didáctico. En esta nueva versión, actualizada más de quince años después de la primera, el autor profundiza en la cuestión del lugar que ocupan las mujeres en la vida pública. Lune, que antes era un personaje secundario, asume aquí el papel protagonista. Las tres actrices hacen estallar en el escenario toda la vitalidad de la adolescencia. ¡Una cita familiar por excelencia! In the classroom, it’s time to elect the student body representative. Anar and Cachot are candidates, ready to face off in a cutthroat campaign. Lune, a brilliant and outspoken young girl, is hesitant. Yet girls, too, must be able to participate in the debates. By staging this humorous play by Boris Le Roy, Émilie Capliez speaks to the voters of tomorrow—and to those of today! At a time when democracy is under threat everywhere, the play brings to life abstract concepts such as citizenship, freedom of expression, and universal suffrage… School, the microsociety par excellence, becomes this territory to be conquered—a place of differences, violence, encounters, and recognition. This witty and deceptively innocent text, skillfully crafted as a brief guide to democracy, is never moralizing or didactic. In this new version, updated more than fifteen years after the first, the author delves deeper into the question of women’s place in public life. Lune, once a secondary character, takes center stage here. The three actresses bring all the vitality of adolescence to life on stage. A family outing par excellence! Dans la salle de classe, c’est l’heure d’élire le·la délégué·e de tout le peuple des élèves. Anar et Cachot sont candidats, prêts à s’affronter dans une campagne sans merci. Lune, jeune fille brillante et militante, hésite. Il faut pourtant que les filles aussi puissent participer aux débats. En mettant en scène ce texte plein d’humour de Boris Le Roy, Émilie Capliez s’adresse aux électeur·rices de demain… et à celles et ceux d’aujourd’hui ! À l’heure où, partout, la démocratie est fragilisée, le spectacle donne chair à ces notions abstraites que sont la citoyenneté, la liberté d’expression, le suffrage universel… L’école, microsociété par excellence, devient ce territoire à conquérir, lieu des différences, des violences, des rencontres, de la reconnaissance. Ce texte drôle et faussement naïf, habilement construit comme un petit précis démocratique, n’est jamais moralisateur ni didactique. Dans cette nouvelle version, actualisée plus de quinze ans après la première, l’auteur approfondit la question de la place des femmes dans la vie publique. Lune, personnage secondaire hier, décroche ici le premier rôle. Les trois comédien·nes font exploser sur le plateau toute la vitalité de l’adolescence. Un rendez-vous familial par excellence ! Im Klassenzimmer ist es an der Zeit, die Vertreterin des gesamten Schülerkollegiums zu wählen. Anar und Cachot sind Kandidaten und bereit, sich in einem gnadenlosen Wahlkampf zu messen. Lune, ein kluges und engagiertes Mädchen, zögert. Doch auch Mädchen müssen an den Debatten teilnehmen können. Mit der Inszenierung dieses humorvollen Textes von Boris Le Roy wendet sich Émilie Capliez an die Wählerinnen von morgen … und an die von heute! In einer Zeit, in der die Demokratie überall ins Wanken gerät, verleiht das Stück diesen abstrakten Begriffen wie Staatsbürgerschaft, Meinungsfreiheit und allgemeines Wahlrecht greifbare Gestalt. Die Schule, eine Mikrogesellschaft par excellence, wird zu einem zu erobernden Terrain, einem Ort der Unterschiede, der Gewalt, der Begegnungen und der Anerkennung. Dieser witzige und scheinbar naive Text, der geschickt wie ein kleines Handbuch der Demokratie aufgebaut ist, wirkt niemals moralisierend oder belehrend. In dieser neuen Fassung, die mehr als fünfzehn Jahre nach der ersten aktualisiert wurde, vertieft der Autor die Frage nach dem Platz der Frauen im öffentlichen Leben. Lune, die früher eine Nebenfigur war, übernimmt hier die Hauptrolle. Die drei Schauspielerinnen lassen auf der Bühne die ganze Lebenskraft der Jugend explodieren. Ein Familienerlebnis par excellence! In het klaslokaal is het tijd om de vertegenwoordiger van alle leerlingen te kiezen. Anar en Cachot zijn kandidaten en klaar om het tegen elkaar op te nemen in een meedogenloze verkiezingsstrijd. Lune, een briljant en geëngageerd meisje, twijfelt. Toch moeten ook meisjes aan de debatten kunnen deelnemen. Met deze humoristische tekst van Boris Le Roy richt Émilie Capliez zich tot de kiezers van morgen… en tot die van vandaag! In een tijd waarin de democratie overal onder druk staat, geeft de voorstelling gestalte aan abstracte begrippen als burgerschap, vrijheid van meningsuiting en algemeen kiesrecht… De school, een microsamenleving bij uitstek, wordt het terrein dat veroverd moet worden, een plek van verschillen, van geweld, van ontmoetingen en van erkenning. Deze grappige en schijnbaar onschuldige tekst, vakkundig opgebouwd als een klein democratisch handboek, is nooit moraliserend of belerend. In deze nieuwe versie, die meer dan vijftien jaar na de eerste is geactualiseerd, gaat de auteur dieper in op de vraag naar de plaats van vrouwen in het openbare leven. Lune, vroeger een bijfiguur, krijgt hier de hoofdrol toebedeeld. De drie actrices laten op het podium de levendigheid van de adolescentie volledig tot uiting komen. Een familie-uitje bij uitstek! In classe è giunto il momento di eleggere la rappresentante di tutti gli studenti. Anar e Cachot sono candidati, pronti a sfidarsi in una campagna senza esclusione di colpi. Lune, una ragazza brillante e impegnata, è indecisa. Eppure anche le ragazze devono poter partecipare ai dibattiti. Mettendo in scena questo testo pieno di umorismo di Boris Le Roy, Émilie Capliez si rivolge alle elettrici di domani… e a quelle e a quelli di oggi! In un momento in cui, ovunque, la democrazia è indebolita, lo spettacolo dà corpo a quei concetti astratti quali la cittadinanza, la libertà di espressione, il suffragio universale… La scuola, microsocietà per eccellenza, diventa quel territorio da conquistare, luogo di differenze, di violenze, di incontri, di riconoscimento. Questo testo divertente e apparentemente ingenuo, abilmente costruito come un piccolo manuale di democrazia, non è mai moralista né didattico. In questa nuova versione, aggiornata a più di quindici anni di distanza dalla prima, l’autore approfondisce la questione del ruolo delle donne nella vita pubblica. Lune, personaggio secondario in precedenza, qui conquista il ruolo da protagonista. Le tre attrici riversano sul palcoscenico tutta la vitalità dell’adolescenza. Un appuntamento per tutta la famiglia per eccellenza!