"V\u00E9ritable prouesse architecturale, en b\u00E9ton arm\u00E9 ; ce b\u00E2timent de 2 hectares, b\u00E2ti entre 1950 et 1953 est parfois appel\u00E9 \u00AB hangar double de Marignane \u00BB. C\u2019est Simon Boussiron, collaborateur d'Eiffel qui a donn\u00E9 son nom \u00E0 l\u2019\u0153uvre architecturale."@fr . . . . . . . . . . . "V\u00E9ritable prouesse architecturale, en b\u00E9ton arm\u00E9 ; ce b\u00E2timent de 2 hectares, b\u00E2ti entre 1950 et 1953 est parfois appel\u00E9 \u00AB hangar double de Marignane \u00BB. C\u2019est Simon Boussiron, collaborateur d'Eiffel qui a donn\u00E9 son nom \u00E0 l\u2019\u0153uvre architecturale."@fr . "A real architectural feat, made of reinforced concrete, this 2 hectare building, built between 1950 and 1953, is sometimes called the \"Marignane double hangar\". Simon Boussiron, an Eiffel collaborator, gave his name to the architectural work."@en . "Una verdadera haza\u00F1a arquitect\u00F3nica, hecha de hormig\u00F3n armado, este edificio de 2 hect\u00E1reas, construido entre 1950 y 1953, es a veces llamado el \"doble hangar de Marignane\". Simon Boussiron, colaborador de Eiffel, dio su nombre a la obra arquitect\u00F3nica."@es . "Dit gebouw van 2 hectare, gebouwd tussen 1950 en 1953, is een waar architectonisch hoogstandje, gemaakt van gewapend beton en wordt ook wel de \"dubbele hangar van Marignane\" genoemd. Simon Boussiron, een medewerker van Eiffel, gaf zijn naam aan het architectonische werk."@nl . "Dieses zwei Hektar gro\u00DFe Geb\u00E4ude aus Stahlbeton, das zwischen 1950 und 1953 errichtet wurde, ist eine architektonische Meisterleistung und wird manchmal auch als \"Doppelhangar von Marignane\" bezeichnet. Simon Boussiron, ein Mitarbeiter von Eiffel, gab dem architektonischen Werk seinen Namen."@de . "Vero e proprio gioiello architettonico, realizzato in cemento armato, questo edificio di 2 ettari, costruito tra il 1950 e il 1953, \u00E8 talvolta chiamato \"doppio hangar di Marignane\". Simon Boussiron, collaboratore di Eiffel, diede il suo nome all'opera architettonica."@it . . "Das zwischen 1950 und 1953 in der N\u00E4he des \u00C9tang de Berre errichtete, zwei Hektar gro\u00DFe Geb\u00E4ude wird manchmal auch als \"Doppelhangar von Marignane\" bezeichnet\r\n\r\nEr geh\u00F6rt zu dem 1920 errichteten Flughafenkomplex, der bei der Befreiung zerst\u00F6rt wurde, und geht dem 1961 nach Pl\u00E4nen von Fernand Pouillon errichteten Terminal voraus\r\n\r\nEr war urspr\u00FCnglich f\u00FCr den Bau von Wasserflugzeugen gedacht und war Gegenstand eines Wettbewerbs, der 1943 von der Handelskammer Marseille initiiert, unterbrochen und 1949 wieder aufgenommen wurde\r\n\r\nMit der Planung der Hangars wurden damals die Architekten Auguste und Gustave Perret, die f\u00FCr den vollst\u00E4ndigen Wiederaufbau von Le Havre bekannt waren, zusammen mit den Ingenieuren Nicolas Esquillan und Eug\u00E8ne Freyssinet beauftragt\r\n\r\nEs war jedoch Simon Boussiron, ein Mitarbeiter von Gustave Eiffel und Gr\u00FCnder des ersten Stahlbetonunternehmens, der dem architektonischen Werk seinen Namen gab\r\n\r\nDas Dach der Kirche besteht aus sechs d\u00FCnnen, nur 6 cm dicken Stahlbetonsegeln, die eine doppelt gekr\u00FCmmte Welle \u00FCber jedem Kirchenschiff bilden und jeweils eine Spannweite von 101 Metern haben. Sie wurden am Boden aus Spannbeton und Streckmetallbewehrung hergestellt und dann mit Hilfe von Hebern auf 19 Meter H\u00F6he gehoben, w\u00E4hrend die W\u00E4nde nach und nach in Unterarbeit hochgezogen wurden. Ein Film \u00FCber diese epische Baustelle wurde von Auguste Perret selbst dem Fotografen Fred Delvert anvertraut, der die Entstehung dieses lange Zeit als Rekord verzeichneten Projekts miterlebte.\r\n\r\nDas Geb\u00E4ude kann nicht besichtigt werden und befindet sich auf dem Gel\u00E4nde des Flughafens. Man kann es sehr gut von der Stra\u00DFe aus sehen, die zum Ja\u00EF\r\n\r\nQuelle Patrick Varrot, Kunsthistoriker - Februar 2021"@de . "B\u00E2ti \u00E0 proximit\u00E9 de l\u2019\u00E9tang de Berre entre 1950 et 1953, ce b\u00E2timent de 2 hectares est parfois appel\u00E9 \u00AB hangar double de Marignane \u00BB. \r\n\r\nIl appartient au complexe a\u00E9roportuaire implant\u00E9 d\u00E8s 1920, d\u00E9truit \u00E0 la Lib\u00E9ration, et pr\u00E9c\u00E8de l\u2019a\u00E9rogare \u00E9lev\u00E9e sur les plans de Fernand Pouillon en 1961. \r\n\r\nIl \u00E9tait \u00E0 l\u2019origine destin\u00E9 \u00E0 abriter la construction des hydravions et a fait l\u2019objet d\u2019un concours initi\u00E9 par la Chambre de commerce de Marseille en 1943, interrompu et repris en 1949. \r\n\r\nLa conception des hangars a alors \u00E9t\u00E9 confi\u00E9e aux architectes Auguste et Gustave Perret, connus pour la reconstruction int\u00E9grale du Havre, associ\u00E9s aux ing\u00E9nieurs Nicolas Esquillan et Eug\u00E8ne Freyssinet. \r\n\r\nC\u2019est toutefois Simon Boussiron, collaborateur de Gustave Eiffel et fondateur de la premi\u00E8re entreprise de b\u00E9ton arm\u00E9, qui a donn\u00E9 son nom \u00E0 l\u2019\u0153uvre architecturale. \r\n\r\nElle se distingue en effet par sa couverture constitu\u00E9e de six fines voiles de b\u00E9ton arm\u00E9 de 6 cm d\u2019\u00E9paisseur \u00E0 peine, formant une onde \u00E0 double courbure sur chaque nef, offrant 101 m\u00E8tres de port\u00E9e chacune. Elles ont \u00E9t\u00E9 fabriqu\u00E9es au sol, en b\u00E9ton pr\u00E9contraint et armature en m\u00E9tal d\u00E9ploy\u00E9, puis hiss\u00E9es sur v\u00E9rins \u00E0 19 m\u00E8tres de hauteur, alors que les parois \u00E9taient \u00E9lev\u00E9es en sous-\u0153uvre au fur et \u00E0 mesure. Un film relatant ce chantier \u00E9pique a \u00E9t\u00E9 confi\u00E9 par Auguste Perret lui-m\u00EAme au photographe Fred Delvert, t\u00E9moin de l\u2019\u00E9laboration de ce qui est longtemps rest\u00E9 enregistr\u00E9 comme un record.\r\n\r\nIl ne se visite pas et est situ\u00E9 sur l\u2019emprise de l\u2019a\u00E9roport. On le voit tr\u00E8s bien \u00E0 partir de la route qui va au Ja\u00EF\r\n\r\nSource Patrick Varrot, historien d\u2019art - F\u00E9vrier 2021"@fr . "Dit gebouw van 2 hectare, dat tussen 1950 en 1953 bij de Etang de Berre is gebouwd, wordt ook wel de \"dubbele hangar van Marignane\" genoemd\r\n\r\nHet maakt deel uit van het luchthavencomplex dat in 1920 werd aangelegd en bij de bevrijding werd verwoest, en gaat vooraf aan de terminal die in 1961 volgens de plannen van Fernand Pouillon werd gebouwd\r\n\r\nHet was oorspronkelijk bedoeld voor de bouw van watervliegtuigen en was het onderwerp van een wedstrijd die in 1943 door de Kamer van Koophandel van Marseille werd uitgeschreven, werd onderbroken en in 1949 hervat\r\n\r\nHet ontwerp van de hangars werd toevertrouwd aan de architecten Auguste en Gustave Perret, bekend van de volledige reconstructie van Le Havre, geassocieerd met de ingenieurs Nicolas Esquillan en Eug\u00E8ne Freyssinet\r\n\r\nHet was echter Simon Boussiron, de medewerker van Gustave Eiffel en oprichter van het eerste bedrijf in gewapend beton, die zijn naam gaf aan het architectonische werk\r\n\r\nHet onderscheidt zich door zijn dak, dat bestaat uit zes dunne wanden van gewapend beton, slechts 6 cm dik, die een dubbele gebogen golf vormen over elk schip, elk met een overspanning van 101 meter. Ze werden gemaakt op de grond, in voorgespannen beton en strekmetalen wapening, en vervolgens op vijzels gehesen tot een hoogte van 19 meter, terwijl de muren eronder werden opgetrokken. Een film over deze epische bouwplaats werd door Auguste Perret zelf toevertrouwd aan de fotograaf Fred Delvert, die getuige was van de bouw van wat al lang is vastgelegd.\r\n\r\nHet is niet te bezoeken en ligt op de doorgangsweg van de luchthaven. Het is heel goed te zien vanaf de weg naar Ja\u00EF\r\n\r\nBron Patrick Varrot, kunsthistoricus - februari 2021"@nl . "Costruito vicino all'Etang de Berre tra il 1950 e il 1953, questo edificio di 2 ettari \u00E8 talvolta chiamato \"doppio hangar di Marignane\"\r\n\r\nAppartiene al complesso aeroportuale fondato nel 1920, distrutto alla Liberazione, e precede il terminal costruito su progetto di Fernand Pouillon nel 1961\r\n\r\nOriginariamente destinato alla costruzione di idrovolanti, fu oggetto di un concorso indetto dalla Camera di Commercio di Marsiglia nel 1943, interrotto e ripreso nel 1949\r\n\r\nLa progettazione degli hangar fu affidata agli architetti Auguste e Gustave Perret, noti per la completa ricostruzione di Le Havre, associati agli ingegneri Nicolas Esquillan e Eug\u00E8ne Freyssinet\r\n\r\nTuttavia, fu Simon Boussiron, collega di Gustave Eiffel e fondatore della prima azienda di cemento armato, a dare il suo nome all'opera architettonica\r\n\r\nL'edificio si distingue per la sua copertura, costituita da sei sottili pareti in cemento armato spesse appena 6 cm, che formano un'onda a doppia curvatura su ogni navata, ciascuna con una luce di 101 metri. Sono stati realizzati a terra, in calcestruzzo precompresso e armatura metallica stirata, e poi issati su martinetti fino a 19 metri di altezza, mentre le pareti venivano sollevate sotto di loro durante la costruzione. Un filmato che racconta questo epico cantiere \u00E8 stato affidato dallo stesso Auguste Perret al fotografo Fred Delvert, che ha assistito alla costruzione di quello che \u00E8 stato a lungo ricordato come un record.\r\n\r\nNon \u00E8 visitabile e si trova sul diritto di passaggio dell'aeroporto. Si vede molto bene dalla strada che porta al Ja\u00EF\r\n\r\nFonte Patrick Varrot, storico dell'arte - febbraio 2021"@it . "Built near the Etang de Berre between 1950 and 1953, this 2 hectare building is sometimes called the \"Marignane double hangar\"\r\n\r\nIt belongs to the airport complex established in 1920, destroyed at the Liberation, and precedes the terminal built on the plans of Fernand Pouillon in 1961\r\n\r\nIt was originally intended to house the construction of seaplanes and was the subject of a competition initiated by the Chamber of Commerce of Marseille in 1943, interrupted and resumed in 1949\r\n\r\nThe design of the hangars was then entrusted to the architects Auguste and Gustave Perret, known for the complete reconstruction of Le Havre, associated with the engineers Nicolas Esquillan and Eug\u00E8ne Freyssinet\r\n\r\nHowever, it was Simon Boussiron, Gustave Eiffel's collaborator and founder of the first reinforced concrete company, who gave his name to the architectural work\r\n\r\nIt is distinguished by its roof, which is made up of six thin reinforced concrete walls, each just 6 cm thick, forming a double-curved wave over each nave, each with a span of 101 metres. They were made on the ground, in pre-stressed concrete and expanded metal reinforcement, then hoisted on jacks to a height of 19 metres, while the walls were raised underneath as they were built. A film recounting this epic construction site was entrusted by Auguste Perret himself to the photographer Fred Delvert, who witnessed the construction of what has long been recorded as a record.\r\n\r\nIt cannot be visited and is located on the airport's right of way. It can be seen very well from the road that goes to the Ja\u00EF\r\n\r\nSource Patrick Varrot, art historian - February 2021"@en . "Construido cerca del Etang de Berre entre 1950 y 1953, este edificio de 2 hect\u00E1reas se llama a veces el \"doble hangar de Marignane\"\r\n\r\nPertenece al complejo aeroportuario creado en 1920, destruido en la Liberaci\u00F3n, y precede a la terminal construida seg\u00FAn los planos de Fernand Pouillon en 1961\r\n\r\nOriginalmente estaba destinado a albergar la construcci\u00F3n de hidroaviones y fue objeto de un concurso iniciado por la C\u00E1mara de Comercio de Marsella en 1943, interrumpido y reanudado en 1949\r\n\r\nEl dise\u00F1o de los hangares se encarg\u00F3 a los arquitectos Auguste y Gustave Perret, conocidos por la reconstrucci\u00F3n completa de Le Havre, asociados a los ingenieros Nicolas Esquillan y Eug\u00E8ne Freyssinet\r\n\r\nSin embargo, fue Simon Boussiron, colega de Gustave Eiffel y fundador de la primera empresa de hormig\u00F3n armado, quien dio su nombre a la obra arquitect\u00F3nica\r\n\r\nEl edificio se distingue por su tejado, que consiste en seis finos muros de hormig\u00F3n armado de apenas 6 cm de grosor, que forman una onda de doble curvatura sobre cada nave, cada una de ellas con una luz de 101 metros. Se hicieron en el suelo, con hormig\u00F3n pretensado y armadura met\u00E1lica expandida, y luego se izaron sobre gatos hasta una altura de 19 metros, mientras los muros se elevaban por debajo a medida que se constru\u00EDan. El propio Auguste Perret confi\u00F3 al fot\u00F3grafo Fred Delvert una pel\u00EDcula que relata esta obra \u00E9pica y que fue testigo de la construcci\u00F3n de lo que desde hace tiempo ha quedado registrado como un r\u00E9cord.\r\n\r\nNo se puede visitar y se encuentra en el derecho de paso del aeropuerto. Se puede ver muy bien desde la carretera que lleva al Ja\u00EF\r\n\r\nFuente Patrick Varrot, historiador del arte - Febrero 2021"@es . . .