"Obras de Champieux."@es . "Works by Champieux."@en . "Werken van Champieux."@nl . "Werke von Champieux."@de . "Oeuvres de Champieux. Sa peinture sobre et lumineuse invite \u00E0 la m\u00E9ditation et \u00E0 un voyage vers le d\u00E9pouillement, la transparence d'un corps, d'un lieu, d'un paysage."@fr . . . "Obras de Champieux."@es . "Works by Champieux."@en . "Werken van Champieux."@nl . "Werke von Champieux."@de . "Oeuvres de Champieux. Sa peinture sobre et lumineuse invite \u00E0 la m\u00E9ditation et \u00E0 un voyage vers le d\u00E9pouillement, la transparence d'un corps, d'un lieu, d'un paysage."@fr . "Opere di Champieux. La sua pittura sobria e luminosa invita %E0 alla meditazione e %E0 a un viaggio verso l\u2019essenzialit\u00E0, la trasparenza di un corpo, di un luogo, di un paesaggio."@it . . "\u201EKunstwerken zijn de kinderen van de stilte\u201D, zei Marcel Proust, die wist waar hij het over had. Champieux zegt weinig. Hij schildert. Het is dan ook een enorme eer om onder woorden te brengen wat men bij het aanschouwen van zijn schilderijen voelt.\nHet is gemakkelijker om een parcours te beschrijven dat in het teken staat van hoge eisen. Champieux doet geen enkele concessie aan de heersende tijdgeest; zijn werk is verfijnd. Toch zou hij, aangezien hij in het zuiden werkt, zich kunnen laten verleiden tot gemakzucht die gemakkelijk afzet zou vinden, door een paar lavendelvelden en klaprozen te schilderen die bepaalde galeries overspoelen.\n\nZijn schilderkunst is, kort gezegd, niet eenvoudig. Het schilderij is niet figuratief, maar eerder abstract, en ontstaat altijd vanuit een observatie van de werkelijkheid, vanuit een gewaarwording, en wordt opgebouwd door krachtlijnen en kleuren die in de loop der jaren zijn veranderd. Het palet, dat aanvankelijk somber was, is lichter geworden, met hier en daar wat blauw en rood, en variaties in grijs, altijd op zoek naar licht, naar een stralend centrum dat de toeschouwer uitnodigt om zelf ook de weg te bewandelen, de weg naar het schilderij om deze ontmoeting met de verbeelding van de kunstenaar, die het werk mogelijk maakt, te verdienen, maar ook de weg op zich, in een soort reis door de spiegel. Het schilderij roept inderdaad op, en daarom raakt de schilderkunst van Champieux ons. Ze zet ons in beweging, ze suggereert dat er iets te ontdekken valt, een innerlijk brandpunt, hoe je het ook wilt noemen.\nDit gaat verder dan het schilderij; iedereen wordt uitgenodigd om ernaar te zoeken, of zelfs om het te vinden.\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#TENTOONSTELLING"@nl . "\u00ABLas obras de arte son hijas del silencio\u00BB, dec\u00EDa Marcel Proust, que sab\u00EDa bien de lo que hablaba. Champieux habla poco. Pinta. Por eso, es un gran honor poder expresar con palabras lo que se siente ante sus cuadros.\nEs m\u00E1s f\u00E1cil evocar una trayectoria marcada por la exigencia. Champieux no hace ninguna concesi\u00F3n a las modas del momento; su obra es refinada. Sin embargo, al trabajar en el sur, podr\u00EDa dejarse llevar por facilidades que encontrar\u00EDan f\u00E1cilmente su p\u00FAblico, pintando algunos campos de lavanda y otras amapolas que invaden ciertas galer\u00EDas.\n\nSu pintura, en una palabra, no es f\u00E1cil. No figurativa, m\u00E1s que abstracta, la obra siempre se elabora a partir de una observaci\u00F3n de lo real, de una sensaci\u00F3n, y se construye mediante l\u00EDneas de fuerza y colores que han ido modific\u00E1ndose a lo largo de los a\u00F1os. Oscura al principio, la paleta se ha aclarado, incorporando un poco de azul, de rojo, modulando el gris, siempre en busca de la luz, de un centro luminoso que invita al espectador a recorrer tambi\u00E9n \u00E9l el camino, el camino hacia el cuadro para merecer ese encuentro con el imaginario del artista que la obra permite, pero tambi\u00E9n el camino en s\u00ED mismo, en una especie de traves\u00EDa del espejo. De hecho, el cuadro nos llama; por eso la pintura de Champieux conmueve. Nos pone en movimiento, sugiere que hay algo por descubrir, un foco interior, da igual el nombre que le demos.\nM\u00E1s all\u00E1 del cuadro, cada uno est\u00E1 invitado a buscarlo, si no a encontrarlo...\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#EXPOSICI\u00D3N"@es . "\u00ABLe opere d\u2019arte sono figlie del silenzio\u00BB, diceva Marcel Proust, che sapeva bene di cosa parlava. Champieux parla poco. Dipinge. \u00C8 quindi un grande onore riuscire a esprimere a parole ci\u00F2 che si prova davanti ai suoi quadri.\n\u00C8 pi\u00F9 facile descrivere un percorso all\u2019insegna dell\u2019esigenza. Champieux non fa alcuna concessione allo spirito del tempo, la sua opera \u00E8 ricercata. Eppure, lavorando nel Sud, potrebbe lasciarsi andare a soluzioni facili che troverebbero facilmente acquirenti, dipingendo qualche campo di lavanda e altri papaveri che invadono alcune gallerie.\n\nLa sua pittura, in una parola, non \u00E8 facile. Non figurativa, piuttosto che astratta, l\u2019opera si sviluppa sempre a partire dall\u2019osservazione del reale, da una sensazione, e si costruisce attraverso linee di forza e colori che si sono modificati nel corso degli anni. Inizialmente cupa, la tavolozza si \u00E8 schiarita, trovando un po\u2019 di blu, di rosso, modulando il grigio, sempre alla ricerca della luce, di un centro luminoso che invita lo spettatore a percorrere a sua volta il cammino, il percorso verso il quadro per meritarsi quell\u2019incontro con l\u2019immaginario dell\u2019artista che l\u2019opera rende possibile, ma anche il percorso in s\u00E9, in una sorta di attraversamento dello specchio. Infatti, il quadro chiama, ed \u00E8 per questo che la pittura di Champieux commuove. Ci mette in movimento, suggerisce che c\u2019\u00E8 qualcosa da scoprire, un focolare interiore, indipendentemente dal nome che gli si dia.\nIn questo \u00ABoltre\u00BB il quadro, ognuno \u00E8 invitato a cercarlo, se non addirittura a trovarlo...\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#MOSTRA"@it . "\u201CWorks of art are the children of silence,\u201D said Marcel Proust, who knew what he was talking about. Champieux speaks little. He paints. It is therefore a formidable honor to put into words what one feels when standing before his paintings.\nIt is easier to describe a creative journey marked by high standards. Champieux makes no concessions to current trends; his work is refined. Yet, working in the South, he could easily succumb to the temptation of painting a few fields of lavender and poppies\u2014the sort of work that would readily find an audience and flood certain galleries.\n\nHis painting, in a word, is not easy. Non-figurative rather than abstract, his paintings are always developed from an observation of reality, a sensation, and are constructed through lines of force and colors that have evolved over the years. Initially somber, the palette has lightened, incorporating a touch of blue and red and varying shades of gray, always in search of light\u2014a luminous center that invites the viewer to embark on the journey as well, the path toward the painting to earn that encounter with the artist\u2019s imagination that the work affords, but also the path itself, in a sort of journey through the looking glass. Indeed, the painting calls out to us; that is why Champieux\u2019s work moves us. It sets us in motion; it suggests that there is something to be found\u2014an inner focus, whatever name we give it.\nBeyond the painting itself, everyone is invited to seek it out\u2014if not to find it.\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#EXHIBITION"@en . "\u201CLes oeuvres d\u2019art sont les enfants du silence, dit Marcel Proust, qui savait de quoi il parlait. Champieux parle peu. Il peint. C\u2019est donc un redoutable honneur que de mettre en mots ce qu\u2019on \u00E9prouve devant ses tableaux.\nIl est plus facile d\u2019\u00E9voquer un itin\u00E9raire plac\u00E9 sous le signe de l\u2019exigence. Champieux ne fait aucune concession \u00E0 l\u2019air du temps, son oeuvre est recherche. Pourtant, travaillant dans le Sud, il pourrait se laisser aller \u00E0 des facilit\u00E9s qui trouveraient facilement acqu\u00E9reur, en peignant quelques champs de lavande et autres coquelicots qui envahissent certaines galeries.\n\nSa peinture, en un mot, n\u2019est pas facile. Non figuratif, plut\u00F4t qu\u2019abstrait, le tableau s\u2019\u00E9labore toujours \u00E0 partir d\u2019une observation du r\u00E9el, d\u2019une sensation, et se construit par des lignes de force, des couleurs qui se sont modifi\u00E9es au cours des ann\u00E9es. Sombre au d\u00E9part, la palette s\u2019est \u00E9claircie, trouvant un peu de bleu, de rouge, modulant le gris, toujours en qu\u00EAte de lumi\u00E8re, d\u2019un centre lumineux qui ivite le regardant \u00E0 faire lui aussi le chemin, le chemin vers le tableau pour m\u00E9riter cette rencontre avec l\u2019imaginaire de l\u2019artiste que permet l\u2019oeuvre, mais aussi le chemin en lui-m\u00EAme, dans une sorte de travers\u00E9e du miroir. En effet, le tableau appelle, c\u2019est pour cela que la peinture de Champieux \u00E9meut. Elle nous met en mouvement, elle sugg\u00E8re qu\u2019il y a quelque chose \u00E0 trouver, un foyer int\u00E9rieur, peu importe le nom qu\u2019on lui donne.\nCet au-del\u00E0 du tableau, chacun est invit\u00E9 \u00E0 le chercher, sinon \u00E0 le trouver\u201D.\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#EXPOSITION"@fr . "\u201EKunstwerke sind Kinder der Stille\u201C, sagte Marcel Proust, der wusste, wovon er sprach. Champieux spricht wenig. Er malt. Es ist daher eine gro\u00DFe Ehre, in Worte zu fassen, was man vor seinen Gem\u00E4lden empfindet.\nLeichter f\u00E4llt es, einen Werdegang zu beschreiben, der ganz im Zeichen des Anspruchs steht. Champieux macht keinerlei Zugest\u00E4ndnisse an den Zeitgeist, sein Werk ist anspruchsvoll. Obwohl er im S\u00FCden arbeitet, k\u00F6nnte er sich doch den einfachen L\u00F6sungen hingeben, die leicht Abnehmer f\u00E4nden, indem er ein paar Lavendelfelder und Mohnblumen malte, wie sie manche Galerien \u00FCberschwemmen.\n\nSeine Malerei ist, kurz gesagt, nicht einfach. Nicht figurativ, sondern eher abstrakt, entsteht das Bild immer aus der Beobachtung der Realit\u00E4t, aus einer Empfindung, und baut sich aus Kraftlinien und Farben auf, die sich im Laufe der Jahre gewandelt haben. Anfangs d\u00FCster, ist die Farbpalette heller geworden, hat ein wenig Blau und Rot gefunden, das Grau variiert, stets auf der Suche nach Licht, nach einem leuchtenden Zentrum, das den Betrachter dazu einl\u00E4dt, ebenfalls den Weg zu gehen, den Weg zum Gem\u00E4lde, um sich diese Begegnung mit der Vorstellungswelt der K\u00FCnstlerin zu verdienen, die das Werk erm\u00F6glicht, aber auch den Weg an sich, in einer Art Durchquerung des Spiegels. Tats\u00E4chlich ruft das Gem\u00E4lde, deshalb bewegt uns die Malerei von Champieux. Sie bringt uns in Bewegung, sie suggeriert, dass es etwas zu entdecken gibt, einen inneren Mittelpunkt, ganz gleich, wie man ihn nennt.\nDieses Jenseits des Gem\u00E4ldes \u2013 jeder ist eingeladen, danach zu suchen, wenn nicht gar es zu finden?\nMF Boireau\n\n\n#TEMPSFORT\n#AUSSTELLUNG"@de . . .