. . . . . . "Speaker: Dominique Boust is president of the Querqueville Astronomy Group and a board member of the French Astronomical Society. He has been involved in popularizing the sciences of the universe for about fifty years.\n\nInitially a matter of survival\u2014when it was used to time sowing and harvesting or to mark the hours for rituals and prayers\u2014the mastery of time has been a constant pursuit of human civilizations. The desire for supremacy among maritime powers turned it into a strategic and economic issue. With the development of international trade and advances in transportation, time ceased to be a local concept and became standardized on a global scale. At the dawn of the 20th century, it even ceased to be absolute; it can expand. Without mastery of this unique property of time, it would be impossible to synchronize the clocks of satellite geolocation systems, manage telecommunications, or conduct banking transactions.\nFor centuries, people literally read time from the apparent movements of the Sun and the stars. Until the mid-20th century, it was astronomers who established a standard of time based on the Earth\u2019s rotation, which ultimately proved to be less uniform than hoped. Physicists then took over by building increasingly sophisticated atomic clocks. Today, time is the physical quantity measured with the greatest precision: less than one second of deviation in a billion years!\nThe lecture will introduce the key figures and instruments that have marked the history of time measurement and preservation: gnomons, sundials, astrolabes, clepsydras and hourglasses, pendulum clocks, mechanical clocks, and quartz clocks?"@en . "Intervenant : Dominique Boust est pr\u00E9sident du Groupe Astronomique de Querqueville et administrateur de la Soci\u00E9t\u00E9 Astronomique de France. Il est impliqu\u00E9 depuis une cinquantaine d\u2019ann\u00E9es dans la vulgarisation des sciences de l\u2019univers.\n\nD\u2019abord un enjeu de survie quand elle devait rythmer les semailles et les r\u00E9coltes ou donner l\u2019heure des rites et des pri\u00E8res, la maitrise du temps a \u00E9t\u00E9 une qu\u00EAte permanente des civilisations humaines. La volont\u00E9 de supr\u00E9matie des puissances maritimes en a fait un enjeu strat\u00E9gique et \u00E9conomique. Avec le d\u00E9veloppement des \u00E9changes internationaux et le progr\u00E8s des transports, le temps a cess\u00E9 d\u2019\u00EAtre local pour s\u2019uniformiser \u00E0 l\u2019\u00E9chelle de la plan\u00E8te enti\u00E8re. A l\u2019aube du XX\u00E8me si\u00E8cle, il a cess\u00E9 m\u00EAme d\u2019\u00EAtre absolu ; il peut se dilater. Sans la maitrise de cette singuli\u00E8re propri\u00E9t\u00E9 du temps, il serait impossible de synchroniser les horloges des syst\u00E8mes de g\u00E9olocalisation par satellite, de g\u00E9rer les t\u00E9l\u00E9communications ou les transactions bancaires.\nPendant des si\u00E8cles, les hommes ont v\u00E9ritablement lu le temps dans les mouvements apparents du Soleil et des \u00E9toiles. Jusqu\u2019au milieu du XX\u00E8me si\u00E8cle, ce sont les astronomes qui fabriquaient un temps r\u00E9f\u00E9rence fond\u00E9 sur la rotation de la Terre qui s\u2019est finalement r\u00E9v\u00E9l\u00E9e moins uniforme qu\u2019esp\u00E9r\u00E9. Les physiciens ont d\u00FB prendre la rel\u00E8ve en construisant des horloges atomiques de plus en plus sophistiqu\u00E9es. Aujourd\u2019hui, le temps est la grandeur physique qui est mesur\u00E9e avec la plus grande pr\u00E9cision : moins d\u2019une seconde de d\u00E9rive en un milliard d\u2019ann\u00E9es !\nLa conf\u00E9rence donnera \u00E0 d\u00E9couvrir les hommes et les instruments embl\u00E9matiques qui ont jalonn\u00E9 l\u2019histoire de la d\u00E9termination du temps et de sa conservation : gnomons, cadrans solaires, astrolabes, clepsydres et sabliers, pendules, horloges m\u00E9caniques ou \u00E0 quartz\u2026"@fr . "Spreker: Dominique Boust is voorzitter van de Astronomische Groep van Querqueville en bestuurslid van de Astronomische Vereniging van Frankrijk. Hij zet zich al zo\u2019n vijftig jaar in voor de popularisering van de ruimtewetenschappen.\n\nAanvankelijk was het een kwestie van overleven, toen de tijd het ritme moest bepalen van het zaaien en oogsten of het tijdstip moest aangeven voor rituelen en gebeden, maar het beheersen van de tijd is altijd een voortdurend streven geweest van de menselijke beschavingen. Het streven naar suprematie van de maritieme grootmachten heeft er een strategische en economische inzet van gemaakt. Met de ontwikkeling van de internationale handel en de vooruitgang op het gebied van vervoer is de tijd niet langer lokaal gebonden, maar op wereldschaal gestandaardiseerd. Aan het begin van de twintigste eeuw was tijd zelfs niet langer absoluut; hij kan zich uitstrekken. Zonder beheersing van deze bijzondere eigenschap van de tijd zou het onmogelijk zijn om de klokken van satellietgebaseerde geolokalisatiesystemen te synchroniseren, noch om telecommunicatie of banktransacties te beheren.\nEeuwenlang hebben mensen de tijd daadwerkelijk afgelezen aan de schijnbare bewegingen van de zon en de sterren. Tot halverwege de twintigste eeuw waren het de astronomen die een referentietijd vaststelden op basis van de rotatie van de aarde, die uiteindelijk minder uniform bleek te zijn dan gehoopt. Fysici hebben het stokje overgenomen door steeds geavanceerdere atoomklokken te bouwen. Tegenwoordig is tijd de fysische grootheid die met de grootste nauwkeurigheid wordt gemeten: minder dan \u00E9\u00E9n seconde afwijking in een miljard jaar!\nTijdens de lezing maakt u kennis met de iconische figuren en instrumenten die de geschiedenis van het meten en bewaren van de tijd hebben gekenmerkt: gnomons, zonnewijzers, astrolabia, waterklokken en zandlopers, slingers, mechanische klokken of kwartshorloges?"@nl . "Ponente: Dominique Boust es presidente del Grupo Astron\u00F3mico de Querqueville y miembro de la Junta Directiva de la Sociedad Astron\u00F3mica de Francia. Lleva unos cincuenta a\u00F1os dedicado a la divulgaci\u00F3n de las ciencias del universo.\n\nLo que en un principio fue una cuesti\u00F3n de supervivencia \u2014cuando deb\u00EDa marcar el ritmo de las siembras y las cosechas o indicar la hora de los ritos y las oraciones\u2014, el dominio del tiempo ha sido una b\u00FAsqueda constante de las civilizaciones humanas. La voluntad de supremac\u00EDa de las potencias mar\u00EDtimas lo convirti\u00F3 en un asunto estrat\u00E9gico y econ\u00F3mico. Con el desarrollo del comercio internacional y los avances en el transporte, el tiempo dej\u00F3 de ser local para uniformizarse a escala planetaria. A principios del siglo XX, dej\u00F3 incluso de ser absoluto; puede dilatarse. Sin el dominio de esta singular propiedad del tiempo, ser\u00EDa imposible sincronizar los relojes de los sistemas de geolocalizaci\u00F3n por sat\u00E9lite, gestionar las telecomunicaciones o las transacciones bancarias.\nDurante siglos, los hombres interpretaban el tiempo a partir de los movimientos aparentes del Sol y las estrellas. Hasta mediados del siglo XX, eran los astr\u00F3nomos quienes establec\u00EDan un tiempo de referencia basado en la rotaci\u00F3n de la Tierra, que finalmente result\u00F3 ser menos uniforme de lo esperado. Los f\u00EDsicos tuvieron que tomar el relevo construyendo relojes at\u00F3micos cada vez m\u00E1s sofisticados. Hoy en d\u00EDa, el tiempo es la magnitud f\u00EDsica que se mide con mayor precisi\u00F3n: \u00A1menos de un segundo de desviaci\u00F3n en mil millones de a\u00F1os!\nLa conferencia permitir\u00E1 descubrir a los hombres y los instrumentos emblem\u00E1ticos que han marcado la historia de la determinaci\u00F3n del tiempo y su conservaci\u00F3n: gnomones, relojes de sol, astrolabios, clepsidras y relojes de arena, p\u00E9ndulos, relojes mec\u00E1nicos o de cuarzo..."@es . "Referent: Dominique Boust ist Vorsitzender der Astronomischen Gruppe von Querqueville und Vorstandsmitglied der Astronomischen Gesellschaft Frankreichs. Seit rund f\u00FCnfzig Jahren engagiert er sich f\u00FCr die Vermittlung von Wissen \u00FCber die Wissenschaften des Universums.\n\nZun\u00E4chst war die Beherrschung der Zeit eine Frage des \u00DCberlebens, als sie den Rhythmus der Aussaat und der Ernte bestimmen oder den Zeitpunkt f\u00FCr Riten und Gebete vorgeben musste; sie war stets ein st\u00E4ndiges Bestreben der menschlichen Zivilisationen. Das Streben der Seem\u00E4chte nach Vorherrschaft machte sie zu einem strategischen und wirtschaftlichen Faktor. Mit der Entwicklung des internationalen Handels und dem Fortschritt im Verkehrswesen hat die Zeit ihren lokalen Charakter verloren und sich weltweit vereinheitlicht. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts hat sie sogar aufgeh\u00F6rt, absolut zu sein; sie kann sich ausdehnen. Ohne die Beherrschung dieser einzigartigen Eigenschaft der Zeit w\u00E4re es unm\u00F6glich, die Uhren von satellitengest\u00FCtzten Ortungssystemen zu synchronisieren, die Telekommunikation zu verwalten oder Bankgesch\u00E4fte abzuwickeln.\nJahrhundertelang haben die Menschen die Zeit tats\u00E4chlich anhand der scheinbaren Bewegungen der Sonne und der Sterne abgelesen. Bis zur Mitte des 20. Jahrhunderts waren es die Astronomen, die eine Referenzzeit auf der Grundlage der Erdrotation festlegten, die sich schlie\u00DFlich als weniger gleichm\u00E4\u00DFig erwies als erhofft. Die Physiker mussten die F\u00FChrung \u00FCbernehmen und bauten immer ausgefeiltere Atomuhren. Heute ist die Zeit die physikalische Gr\u00F6\u00DFe, die mit der gr\u00F6\u00DFten Pr\u00E4zision gemessen wird: weniger als eine Sekunde Abweichung in einer Milliarde Jahren!\nDer Vortrag bietet einen Einblick in die bedeutenden Pers\u00F6nlichkeiten und Instrumente, die die Geschichte der Zeitbestimmung und -erhaltung gepr\u00E4gt haben: Gnomone, Sonnenuhren, Astrolabien, Wasseruhren und Sanduhren, Pendeluhren, mechanische Uhren oder Quarzuhren?"@de . "Relatore: Dominique Boust \u00E8 presidente del Gruppo Astronomico di Querqueville e membro del consiglio direttivo della Societ\u00E0 Astronomica di Francia. Da circa cinquant\u2019anni si dedica alla divulgazione delle scienze dell\u2019universo.\n\nInizialmente una questione di sopravvivenza, quando doveva scandire i ritmi della semina e del raccolto o indicare l\u2019ora dei riti e delle preghiere, la padronanza del tempo \u00E8 stata una ricerca costante delle civilt\u00E0 umane. La volont\u00E0 di supremazia delle potenze marittime ne ha fatto una questione strategica ed economica. Con lo sviluppo degli scambi internazionali e il progresso dei trasporti, il tempo ha smesso di essere locale per uniformarsi su scala planetaria. All\u2019alba del XX secolo, ha persino smesso di essere assoluto; pu\u00F2 dilatarsi. Senza la padronanza di questa singolare propriet\u00E0 del tempo, sarebbe impossibile sincronizzare gli orologi dei sistemi di geolocalizzazione satellitare, gestire le telecomunicazioni o le transazioni bancarie.\nPer secoli, gli uomini hanno letteralmente letto il tempo dai movimenti apparenti del Sole e delle stelle. Fino alla met\u00E0 del XX secolo, erano gli astronomi a stabilire un tempo di riferimento basato sulla rotazione della Terra, che alla fine si \u00E8 rivelata meno uniforme del previsto. I fisici hanno dovuto prendere il testimone costruendo orologi atomici sempre pi\u00F9 sofisticati. Oggi, il tempo \u00E8 la grandezza fisica misurata con la massima precisione: meno di un secondo di scostamento in un miliardo di anni!\nLa conferenza permetter\u00E0 di scoprire le figure e gli strumenti emblematici che hanno segnato la storia della determinazione del tempo e della sua conservazione: gnomon, meridiane, astrolabi, clepsidre e clessidre, pendoli, orologi meccanici o al quarzo?"@it . . .