. . . . . . "The exhibition is inspired by Tektite II, a scientific mission conducted in 1970 in the Caribbean. For the first time, a team composed entirely of women lived and worked for several days in an underwater station. This all-female group, however, remained under male supervision and was constantly monitored. What happened when they finally escaped those watchful eyes? What did they talk about? What connections could they forge with the creatures living around them in the depths? For this event, the Maison de la Fontaine is transformed into a wet room\u2014the airlock connecting the underwater station to the ocean. \n\nIn this environment where nothing ever truly dries, where objects ooze, even our own skin seems to grow clammy\u2014a memory of a sweltering summer. The space becomes a strange place, suspended between two worlds, where the boundaries between humans, aquatic life, and equipment gradually blur. Through this immersion, we explore ways to resist, to disappear, or to communicate differently within a confined and controlled space. The exhibition invites us to dive into the depths of our imaginations, where all whispers and confidences can be entrusted to the murenas\u2026\n\nExtend your visit by slipping into the bodies of plankton near the Tanguy Tower!\nAt the base of the Tanguy Tower, interactive panels invite visitors to slip their faces into plankton enlarged to human scale, echoing the patterns found on the exhibition\u2019s windows. Drawing on the conventions of tourist attractions, Ines Dobelle invites passersby to step into the shoes of another species by striking a pose."@en . "Die Ausstellung ist von \u201ETektite II\u201C inspiriert, einer wissenschaftlichen Mission, die 1970 in der Karibik durchgef\u00FChrt wurde. Zum ersten Mal lebte und arbeitete ein ausschlie\u00DFlich aus Frauen bestehendes Team mehrere Tage lang in einer Unterwasserstation. Diese rein weibliche Gruppe stand jedoch weiterhin unter m\u00E4nnlicher Leitung und wurde st\u00E4ndig \u00FCberwacht. Was geschah, wenn sie sich endlich diesen Blicken entziehen konnten? Wor\u00FCber sprachen sie? Welche Verbindungen konnten sie zu den Lebewesen kn\u00FCpfen, die um sie herum in den Tiefen lebten? Zu diesem Anlass verwandelt sich das Maison de la Fontaine in einen \u201EWet Room\u201C, die Schleuse, die die Unterwasserstation mit dem Ozean verbindet. \n\nIn dieser Umgebung, in der nichts wirklich trocknet, in der die Gegenst\u00E4nde feucht sind, scheint sogar unsere eigene Haut feucht zu werden; eine Erinnerung an einen Hitzesommer. Der Ort wird zu einem seltsamen Raum zwischen zwei Welten, in dem die Grenzen zwischen Menschen, Wasserfauna und technischen Einrichtungen nach und nach verschwinden. Durch dieses Eintauchen erkunden wir hier die M\u00F6glichkeiten, Widerstand zu leisten, zu verschwinden oder auf andere Weise in einem begrenzten und kontrollierten Raum zu kommunizieren. Die Ausstellung l\u00E4dt uns ein, in die Tiefen unserer Vorstellungskraft einzutauchen, wo alle Ger\u00FCchte und Geheimnisse den Mur\u00E4nen anvertraut werden k\u00F6nnen?\n\nVerl\u00E4ngern Sie Ihren Besuch, indem Sie am Fu\u00DFe des Tanguy-Turms in die K\u00F6rper des Planktons schl\u00FCpfen!\nAm Fu\u00DFe des Tanguy-Turms laden Schilder dazu ein, das Gesicht in Planktonorganismen zu stecken, die auf menschliche Gr\u00F6\u00DFe vergr\u00F6\u00DFert wurden und an die Motive erinnern, die an den Fenstern der Ausstellung zu sehen sind. In Anlehnung an die Stilmittel touristischer Attraktionen l\u00E4dt Ines Dobelle die Passanten dazu ein, sich durch das Einnehmen einer bestimmten Pose in die Haut einer anderen Spezies zu versetzen."@de . "De tentoonstelling is ge\u00EFnspireerd op Tektite II, een wetenschappelijke missie die in 1970 in het Caribisch gebied werd uitgevoerd. Voor het eerst verbleef en werkte een team dat uitsluitend uit vrouwen bestond meerdere dagen in een onderwaterstation. Deze volledig vrouwelijke groep stond echter onder leiding van mannen en werd voortdurend in de gaten gehouden. Wat gebeurde er als ze eindelijk aan die blikken konden ontsnappen? Waar spraken ze over? Welke banden konden ze smeden met de wezens die om hen heen in de diepte leefden? Voor deze gelegenheid verandert het Maison de la Fontaine in een wet room, de sluis die het onderzeese station met de oceaan verbindt. \n\nIn deze omgeving waar niets echt droogt, waar voorwerpen druipen, lijkt zelfs onze eigen huid klam te worden; een herinnering aan een zinderende zomer. De plek wordt een vreemde ruimte, tussen twee werelden in, waar de grenzen tussen mensen, de waterfauna en de apparatuur langzaam vervagen. %C0 Door deze onderdompeling verkennen we hier manieren om weerstand te bieden, te verdwijnen of op een andere manier te communiceren in een besloten en gecontroleerde ruimte. De tentoonstelling nodigt ons uit om een duik te nemen in de diepten van onze verbeelding, waar alle geruchten en vertrouwelijke mededelingen aan de muurvogels kunnen worden toevertrouwd?\n\nVerleng uw bezoek door u te verplaatsen in de lichamen van het plankton aan de voet van de Tanguy-toren!\nAan de voet van de Tanguy-toren nodigen speelse borden je uit om je gezicht in het tot menselijke schaal vergrote plankton te steken, in navolging van de motieven die je op de ramen van de tentoonstelling aantreft. Door de stijl van toeristische attracties over te nemen, nodigt Ines Dobelle voorbijgangers uit om zich in de huid van een andere soort te verplaatsen door een pose aan te nemen."@nl . "L'exposition s\u2019inspire de Tektite II, une mission scientifique men\u00E9e en 1970 dans les Cara\u00EFbes. Pour la premi\u00E8re fois, une \u00E9quipe compos\u00E9e uniquement de femmes a v\u00E9cu et travaill\u00E9 plusieurs jours dans une station sous-marine. Ce groupe enti\u00E8rement f\u00E9minin, restait n\u00E9anmoins sous la direction d\u2019hommes et faisait l\u2019objet d\u2019une surveillance constante. Que se passait-il lorsqu\u2019elles \u00E9chappaient enfin \u00E0 ces regards ? De quoi parlaient-elles ? Quels liens pouvaient-elles tisser avec les cr\u00E9atures qui vivaient autour d\u2019elles dans les profondeurs ? Pour l\u2019occasion, la Maison de la Fontaine se transforme en une wet room, le sas qui relie la station sous-marine \u00E0 l\u2019oc\u00E9an. \n\nDans cet environnement o\u00F9 rien ne s\u00E8che vraiment, o\u00F9 les objets suintent, nos peaux elles-m\u00EAmes semblent devenir moites ; souvenir d\u2019un \u00E9t\u00E9 caniculaire. Le lieu devient un espace \u00E9trange, entre deux mondes, o\u00F9 les fronti\u00E8res entre les humains, la faune aquatique et les \u00E9quipements s\u2019effacent peu \u00E0 peu. \u00C0 travers cette immersion, ici on explore les fa\u00E7ons de r\u00E9sister, de dispara\u00EEtre ou de communiquer autrement dans un espace confin\u00E9 et sous contr\u00F4le. L\u2019exposition nous invite \u00E0 plonger dans les profondeurs de nos imaginaires, o\u00F9 toutes les rumeurs et les confidences peuvent \u00EAtre livr\u00E9es aux mur\u00E8nes\u2026\n\nProlongez votre visite en vous glissant dans les corps du plancton aux abords de la Tour Tanguy !\nAu pied de la Tour tanguy, des panneaux passe-t\u00EAte invitent \u00E0 glisser son visage dans des planctons agrandis \u00E0 \u00E9chelle humaine, faisant \u00E9cho \u00E0 ceux rencontr\u00E9s en motif sur les fen\u00EAtres de l\u2019exposition. En reprenant les codes des attractions touristiques, Ines Dobelle invite les passants \u00E0 se mettre dans la peau d\u2019une autre esp\u00E8ce en prenant la pose."@fr . "La exposici\u00F3n se inspira en Tektite II, una misi\u00F3n cient\u00EDfica llevada a cabo en 1970 en el Caribe. Por primera vez, un equipo compuesto exclusivamente por mujeres vivi\u00F3 y trabaj\u00F3 durante varios d\u00EDas en una estaci\u00F3n submarina. Este grupo, \u00EDntegramente femenino, permanec\u00EDa, no obstante, bajo la direcci\u00F3n de hombres y era objeto de una vigilancia constante. \u00BFQu\u00E9 ocurr\u00EDa cuando por fin se libraban de esas miradas? \u00BFDe qu\u00E9 hablaban? \u00BFQu\u00E9 v\u00EDnculos pod\u00EDan establecer con las criaturas que viv\u00EDan a su alrededor en las profundidades? Para la ocasi\u00F3n, la Maison de la Fontaine se transforma en una \u00ABwet room\u00BB, la esclusa que conecta la estaci\u00F3n submarina con el oc\u00E9ano. \n\nEn este entorno en el que nada se seca del todo, donde los objetos gotean, incluso nuestra propia piel parece humedecerse; un recuerdo de un verano canicular. El lugar se convierte en un espacio extra\u00F1o, entre dos mundos, donde las fronteras entre los seres humanos, la fauna acu\u00E1tica y los equipos se desdibujan poco a poco. A trav\u00E9s de esta inmersi\u00F3n, aqu\u00ED se exploran las formas de resistir, de desaparecer o de comunicarse de otra manera en un espacio confinado y bajo control. \u00BFLa exposici\u00F3n nos invita a sumergirnos en las profundidades de nuestra imaginaci\u00F3n, donde todos los rumores y confidencias pueden confiarse a las muronas?\n\n\u00A1Prolongad vuestra visita desliz\u00E1ndoos entre los cuerpos del plancton a las orillas de la Torre Tanguy!\nA los pies de la Torre Tanguy, unos paneles interactivos invitan a introducir el rostro entre organismos planct\u00F3nicos ampliados a escala humana, haciendo eco de los motivos que se ven en las ventanas de la exposici\u00F3n. Retomando los c\u00F3digos de las atracciones tur\u00EDsticas, Ines Dobelle invita a los transe\u00FAntes a ponerse en la piel de otra especie posando para la foto."@es . "La mostra si ispira a Tektite II, una missione scientifica condotta nel 1970 nei Caraibi. Per la prima volta, un\u2019\u00E9quipe composta esclusivamente da donne ha vissuto e lavorato per diversi giorni in una stazione sottomarina. Questo gruppo interamente femminile, tuttavia, rimaneva sotto la direzione di uomini ed era oggetto di una sorveglianza costante. Cosa accadeva quando finalmente sfuggivano a quegli sguardi? Di cosa parlavano? Quali legami potevano tessere con le creature che vivevano intorno a loro nelle profondit\u00E0? Per l\u2019occasione, la Maison de la Fontaine si trasforma in una wet room, la camera di compensazione che collega la stazione sottomarina all\u2019oceano. \n\nIn questo ambiente in cui nulla si asciuga davvero, dove gli oggetti trasudano, persino la nostra pelle sembra diventare umida; ricordo di un\u2019estate torrida. Il luogo diventa uno spazio strano, a met\u00E0 strada tra due mondi, dove i confini tra gli esseri umani, la fauna acquatica e le attrezzature si dissolvono poco a poco. Attraverso questa immersione, qui si esplorano i modi di resistere, di scomparire o di comunicare in modo diverso in uno spazio confinato e sotto controllo. La mostra ci invita a immergerci nelle profondit\u00E0 della nostra immaginazione, dove tutti i rumori e le confidenze possono essere affidati alle murene?\n\nProlungate la vostra visita infilandovi nei corpi del plancton ai piedi della Torre Tanguy!\nAi piedi della Torre Tanguy, dei pannelli interattivi invitano a infilare il viso in organismi planctonici ingranditi a scala umana, che richiamano quelli presenti come motivi sulle finestre della mostra. Riprendendo i codici delle attrazioni turistiche, Ines Dobelle invita i passanti a calarsi nei panni di un\u2019altra specie assumendo una posa."@it . . .