. . . . "Gebouwd door Simon Viard, tabellion (een soort notaris) in 1541, heeft het Samerey Hotel een typische vroege Franse Renaissance gevel. Het heeft zijn oorspronkelijke pleisterwerk behouden, dat vijf jaar geleden is schoongemaakt, gerepareerd en gerestaureerd\n\nUit een studie van de pigmenten is gebleken dat oorspronkelijk alle vensterranden en kroonlijsten in het rood waren bepleisterd, wat bij de restauratie op de ramen van de eerste verdieping discreter is nagestreefd\n\nDe gevel heeft twee heel verschillende stijlen en het driedubbele raam op de eerste verdieping rechts kwam waarschijnlijk overeen met de ceremoni\u00EBle kamer van een huis, waarvan de resten te vinden zijn op de tweede binnenplaats aan de achterzijde van het hotel\n\nTwee van de cartouches op de gevel dragen een motto dat op verschillende manieren kan worden ge\u00EFnterpreteerd: \"A suffisance\" \"Lors suffira\".\n\nEdme Lamy de Samerey, procureur bij de Chambre des Comptes, kocht het hotel in 1700 en ondernam verschillende wijzigingen, waaronder de bouw van het paviljoen langs de straat, dat een retourvleugel vormt waarin een trap is ondergebracht die een meer adellijke toegang tot de bovenverdiepingen mogelijk maakt, en waarschijnlijk een wijziging van het dak om een onderbreking te cre\u00EBren\n\nHet gebouw loodrecht op het hoofdgebouw aan het einde van de binnenplaats dateert uit deze periode. Het werd gebruikt als stal, maar verhulde, met een hooizolder, het drievoudige raam met acanthusbladeren en leeuwenkoppen op de eerste verdieping. De restauratie heeft het mogelijk gemaakt, door de gevel van de eerste verdieping terug te schuiven, dit drievoudige raam weer in het zicht te brengen en te restaureren.\n\nVerkocht als nationaal bezit tijdens de Revolutie, werd het hotel in de 19e eeuw bewoond door een azijnhandelaar en vervolgens door wijnhandelaren die gebruik maakten van de grote kelders onder het gebouw en de huidige achterplaats, die destijds een overdekte loods was\n\nHet hotel werd in 1946 geklasseerd als historisch monument en in 1947 aangekocht door de stad Dijon. Tot het midden van de jaren zeventig werd het hotel gedeeltelijk gebruikt door de kantoren van de Franse bouwdienst, waarna het in 1975 werd verkocht aan particulieren, die zich ertoe verbonden het te restaureren en te verfraaien door de tuin aan te leggen."@nl . "Built by Simon Viard, tabellion (a kind of notary) in 1541, the Samerey mansion has a typical facade of the early French Renaissance. It has kept its original coatings, cleaned, fixed and restored five years ago\n\nA study of the pigments has shown that originally all the window surrounds and cornices were plastered in red, which the restoration has sought to evoke more discreetly on the first floor windows\n\nThe facade has two quite different styles and the triple window on the first floor on the right probably corresponded to the ceremonial room of a house, the remains of which can be found in the second courtyard at the rear of the hotel\n\nTwo of the cartouches on the fa\u00E7ade bear a motto that can be interpreted in various ways: 'A suffisance' 'Lors suffira'.\n\nEdme Lamy de Samerey, prosecutor at the Chambre des Comptes, bought the hotel in 1700 and undertook several improvements, including the construction of the pavilion along the street, forming a wing in return, which houses a staircase allowing a more noble access to the floors, and probably a modification of the roof to create a brisis\n\nThe building perpendicular to the main building at the end of the main courtyard dates from this period. It was used as a stable but was topped by a hayloft, which masked the triple window carved with acanthus leaves and lion heads on the first floor. The restoration has made it possible, by moving back the fa\u00E7ade of the first floor, to bring this triple window back into view and to restore it.\n\nSold as a national asset during the Revolution, the hotel was occupied in the 19th century by a vinegar merchant and then by wine merchants using the vast cellars located under the building and the current back courtyard, which at the time was a covered shed\n\nClassified as a historical monument in 1946 and acquired by the City of Dijon in 1947, the hotel was partly occupied by the offices of the Conservation des B\u00E2timents de France until the mid-1970s, when it was sold to private individuals in 1975, who undertook to restore and enhance it by landscaping the garden."@en . "Construit par Simon Viard, tabellion (une sorte de notaire) en 1541, l'h\u00F4tel de Samerey comporte une fa\u00E7ade typique de la premi\u00E8re Renaissance fran\u00E7aise. Elle a gard\u00E9 ses enduits d'origine, nettoy\u00E9s, fix\u00E9s et restaur\u00E9s il y a cinq ans. \n\nUne \u00E9tude des pigments a montr\u00E9 qu'\u00E0 l'origine, tous les entourages de fen\u00EAtres ainsi que les corniches \u00E9taient enduits en rouge, ce que la restauration a cherch\u00E9 \u00E0 \u00E9voquer plus discr\u00E8tement sur les fen\u00EAtres du premier \u00E9tage. \n\nLa fa\u00E7ade comporte deux styles assez diff\u00E9rents et la triple fen\u00EAtre au premier \u00E9tage \u00E0 droite correspondait sans doute \u00E0 la pi\u00E8ce d'apparat d'une maison dont on trouve les vestiges dans la seconde cour \u00E0 l'arri\u00E8re de l'h\u00F4tel. \n\nDeux des cartouches de la fa\u00E7ade portent une devise qui peut donner lieu \u00E0 plusieurs interpr\u00E9tations : ' A suffisance ' ' Lors suffira '.\n\nEdme Lamy de Samerey, procureur \u00E0 la Chambre des Comptes, rach\u00E8te l'h\u00F4tel en 1700 et entreprend plusieurs am\u00E9nagements dont la construction du pavillon le long de la rue formant aile en retour qui abrite un escalier permettant un acc\u00E8s plus noble aux \u00E9tages, et probablement une modification du toit pour cr\u00E9er un brisis. \n\nDe cette \u00E9poque date le b\u00E2timent perpendiculaire au corps de b\u00E2timent principal situ\u00E9 au fond de la cour principale, qui servait d'\u00E9curie mais qui, surmont\u00E9 d'un grenier \u00E0 foin, masquait la triple fen\u00EAtre sculpt\u00E9e \u00E0 feuilles d'acanthe et t\u00EAtes de lion du premier \u00E9tage. La restauration a permis, en reculant la fa\u00E7ade du premier \u00E9tage de remettre en \u00E9vidence cette triple fen\u00EAtre et de la restaurer.\n\nVendu comme bien national \u00E0 la R\u00E9volution, l'h\u00F4tel fut occup\u00E9 au XIX\u00E8me si\u00E8cle par un vinaigrier puis par des marchands de vin utilisant les vastes caves situ\u00E9es sous l'immeuble et l'actuelle cour arri\u00E8re qui \u00E0 l'\u00E9poque \u00E9tait un hangar couvert. \n\nClass\u00E9 \u00E0 l'inventaire des monuments historiques en 1946 et acquis par la Ville de Dijon en 1947, l'h\u00F4tel fut en partie occup\u00E9e par les bureaux de la conservation des b\u00E2timents de France jusqu'au milieu des ann\u00E9es 70 puis vendu en 1975 \u00E0 des particuliers qui ont entrepris de le restaurer et de le mettre valeur en am\u00E9nageant le jardin."@fr . "Costruito da Simon Viard, tabellion (una sorta di notaio) nel 1541, l'Hotel Samerey presenta una facciata tipica del primo Rinascimento francese. Ha mantenuto la sua intonacatura originale, pulita, sistemata e restaurata cinque anni fa\n\nLo studio dei pigmenti ha dimostrato che in origine tutte le cornici delle finestre e i cornicioni erano intonacati di rosso, che il restauro ha cercato di evocare in modo pi\u00F9 discreto sulle finestre del primo piano\n\nLa facciata presenta due stili abbastanza diversi e la trifora al primo piano sulla destra corrispondeva probabilmente alla sala delle cerimonie di una casa, i cui resti si trovano nel secondo cortile sul retro dell'hotel\n\nDue dei cartigli sulla facciata recano un motto che pu\u00F2 essere interpretato in vari modi: \"A suffisance\" \"Lors suffira\".\n\nEdme Lamy de Samerey, procuratore presso la Chambre des Comptes, acquist\u00F2 l'hotel nel 1700 e intraprese diverse modifiche, tra cui la costruzione del padiglione lungo la strada, formando in cambio un'ala, che ospita una scala che consente un accesso pi\u00F9 nobile ai piani superiori, e probabilmente una modifica del tetto per creare un'interruzione\n\nA questo periodo risale l'edificio perpendicolare all'edificio principale, in fondo al cortile principale, che era adibito a stalla ma che, sormontato da un fienile, mascherava la trifora scolpita con foglie d'acanto e teste di leone al primo piano. Il restauro ha permesso, arretrando la facciata del primo piano, di riportare in vista questa trifora e di restaurarla.\n\nVenduto come bene nazionale durante la Rivoluzione, l'hotel fu occupato nel XIX secolo da un commerciante di aceto e poi da commercianti di vino che utilizzavano le vaste cantine situate sotto l'edificio e l'attuale cortile posteriore, che all'epoca era un capannone coperto\n\nClassificato come monumento storico nel 1946 e acquisito dalla citt\u00E0 di Digione nel 1947, l'hotel \u00E8 stato in parte occupato dagli uffici del Dipartimento dell'Edilizia francese fino alla met\u00E0 degli anni '70, quando \u00E8 stato venduto nel 1975 a privati che si sono impegnati a restaurarlo e a valorizzarlo, sistemando il giardino."@it . "Das H\u00F4tel de Samerey wurde 1541 von Simon Viard, einem Tabellion (eine Art Notar), erbaut und weist eine typische Fassade aus der franz\u00F6sischen Fr\u00FChrenaissance auf. Sie hat ihren urspr\u00FCnglichen Verputz behalten, der vor f\u00FCnf Jahren gereinigt, befestigt und restauriert wurde. \n\nEine Untersuchung der Pigmente ergab, dass urspr\u00FCnglich alle Fensterumrandungen sowie die Gesimse rot verputzt waren, was bei der Restaurierung an den Fenstern des ersten Stockwerks diskreter angedeutet werden sollte. \n\nDie Fassade weist zwei recht unterschiedliche Stile auf und das dreifache Fenster im ersten Stock rechts entsprach zweifellos dem Prunkraum eines Hauses, dessen \u00DCberreste im zweiten Hof auf der R\u00FCckseite des Hotels zu finden sind. \n\nZwei der Kartuschen an der Fassade tragen ein Motto, das verschiedene Interpretationen zul\u00E4sst: ' A suffisance ' ' Lors suffira '.\n\nEdme Lamy de Samerey, Staatsanwalt der Rechnungskammer, kaufte das Hotel 1700 und nahm mehrere Umbauten vor, darunter den Bau des Pavillons entlang der Stra\u00DFe, der einen zur\u00FCckspringenden Fl\u00FCgel bildet, der eine Treppe beherbergt, die einen edleren Zugang zu den Stockwerken erm\u00F6glicht, und wahrscheinlich eine \u00C4nderung des Dachs, um ein Bruchsteinmauerwerk zu schaffen. \n\nAus dieser Zeit stammt auch das senkrecht zum Hauptgeb\u00E4ude stehende Geb\u00E4ude am Ende des Haupthofs, das als Pferdestall diente, \u00FCber dem sich jedoch ein Heuboden befand, der das dreifache, mit Akanthusbl\u00E4ttern und L\u00F6wenk\u00F6pfen geschnitzte Fenster im ersten Stock verdeckte. Bei der Restaurierung wurde durch das Zur\u00FCcksetzen der Fassade des ersten Stockwerks dieses dreifache Fenster wieder sichtbar gemacht und restauriert.\n\nJahrhundert von einem Essighersteller und sp\u00E4ter von Weinh\u00E4ndlern bewohnt, die die gro\u00DFen Keller unter dem Geb\u00E4ude und dem heutigen Hinterhof, der damals ein \u00FCberdachter Schuppen war, nutzten. \n\nDas Hotel wurde 1946 in die Liste der historischen Denkm\u00E4ler aufgenommen und 1947 von der Stadt Dijon erworben. Bis Mitte der 1970er Jahre wurde es teilweise von den B\u00FCros der franz\u00F6sischen Bauaufsichtsbeh\u00F6rde genutzt und 1975 an Privatpersonen verkauft, die es restaurierten und durch die Gestaltung des Gartens aufwerteten."@de . "Construido por Simon Viard, tabellion (una especie de notario) en 1541, el hotel Samerey tiene una fachada t\u00EDpica del primer renacimiento franc\u00E9s. Conserva sus yeser\u00EDas originales, limpiadas, arregladas y restauradas hace cinco a\u00F1os\n\nUn estudio de los pigmentos ha demostrado que originalmente todos los marcos de las ventanas y las cornisas estaban enlucidos en rojo, que la restauraci\u00F3n ha tratado de evocar m\u00E1s discretamente en las ventanas del primer piso\n\nLa fachada tiene dos estilos bastante diferentes y la ventana triple del primer piso a la derecha probablemente correspond\u00EDa a la sala de ceremonias de una casa, cuyos restos se encuentran en el segundo patio de la parte trasera del hotel\n\nDos de las cartelas de la fachada llevan un lema que puede interpretarse de varias maneras: \"A suffisance\" \"Lors suffira\".\n\nEdme Lamy de Samerey, fiscal de la Chambre des Comptes, compr\u00F3 el hotel en 1700 y emprendi\u00F3 varias reformas, entre ellas la construcci\u00F3n del pabell\u00F3n a lo largo de la calle, formando a su vez un ala, que alberga una escalera que permite un acceso m\u00E1s noble a los pisos superiores, y probablemente una modificaci\u00F3n del tejado para crear un descanso\n\nDe esta \u00E9poca es la construcci\u00F3n perpendicular al edificio principal, al final del patio principal, que se utilizaba como establo, pero que, al estar coronada por un pajar, enmascaraba la triple ventana tallada con hojas de acanto y cabezas de le\u00F3n del primer piso. La restauraci\u00F3n ha permitido, mediante el retroceso de la fachada del primer piso, volver a poner a la vista esta triple ventana y restaurarla.\n\nVendido como bien nacional durante la Revoluci\u00F3n, el hotel fue ocupado en el siglo XIX por un comerciante de vinagre y luego por comerciantes de vino que utilizaban las vastas bodegas situadas bajo el edificio y el actual patio trasero, que en aquella \u00E9poca era un cobertizo cubierto\n\nClasificado como monumento hist\u00F3rico en 1946 y adquirido por la ciudad de Dijon en 1947, el hotel estuvo parcialmente ocupado por las oficinas del Ministerio de la Construcci\u00F3n franc\u00E9s hasta mediados de los a\u00F1os 70, cuando fue vendido en 1975 a particulares que se encargaron de restaurarlo y ponerlo en valor mediante el acondicionamiento del jard\u00EDn."@es . . .