. . . . . . "Situada entre Schwoben y Hausgauen, en un entorno buc\u00F3lico y verde, la capilla de Saint-Brice lleva actualmente la fecha de 1695, pero su origen podr\u00EDa remontarse al a\u00F1o 1000, lo que la convertir\u00EDa en el santuario m\u00E1s antiguo del valle, junto con la iglesia de Knoeringue. Detr\u00E1s de la capilla, en la ladera, se encontraba el pueblo de Dennach, que probablemente desapareci\u00F3 en el siglo XV. En 1753, se construy\u00F3 una ermita en la ampliaci\u00F3n del coro. Los sucesivos ermita\u00F1os, encargados de vigilar y decorar la capilla, viv\u00EDan sobriamente de las limosnas de los fieles y de la generosidad de la comunidad. Cuando el \u00FAltimo muri\u00F3 en 1879, la campana del peque\u00F1o santuario son\u00F3 sola, al parecer.\nLa leyenda cuenta que a veces, a medianoche, un perro demon\u00EDaco se sienta cerca de la capilla con los ojos bien abiertos. Los fantasmas de los soldados que incendiaron el antiguo pueblo de Dennach deambulan por la escena de su crimen. Cuando llega la primera hora de la ma\u00F1ana en el pueblo vecino, todos desaparecen y la capilla vuelve a quedar en silencio. Texto Marc Glotz"@es . "Situata tra Schwoben e Hausgauen, in un contesto bucolico e verdeggiante, la cappella di Saint-Brice porta attualmente la data del 1695, ma la sua origine potrebbe risalire all'anno 1000, il che la renderebbe il santuario pi\u00F9 antico della valle, insieme alla chiesa di Knoeringue. Dietro la cappella, sul fianco della collina, si trovava il villaggio di Dennach, probabilmente scomparso nel XV secolo. Nel 1753 fu costruito un eremo nel prolungamento del coro. I successivi eremiti, che avevano il compito di custodire e decorare la cappella, vivevano sobriamente delle elemosine dei fedeli e della generosit\u00E0 della comunit\u00E0. Quando l'ultimo mor\u00EC, nel 1879, la campana del piccolo santuario suon\u00F2 da sola, sembra.\nSecondo la leggenda, a volte a mezzanotte un cane demoniaco siede vicino alla cappella con gli occhi spalancati. I fantasmi dei soldati che hanno bruciato l'antico villaggio di Dennach si aggirano sulla scena del loro crimine. Quando nel villaggio vicino scocca la prima ora del mattino, tutti scompaiono e la cappella torna ad essere silenziosa. Testo Marc Glotz"@it . "Gelegen tussen Schwoben en Hausgauen, in een bucolische en groene omgeving, draagt de kapel Saint-Brice momenteel het jaartal 1695, maar haar oorsprong zou terug kunnen gaan tot het jaar 1000, waardoor zij samen met de kerk van Knoeringue het oudste heiligdom in het dal zou zijn. Achter de kapel, op de heuvel, lag het dorp Dennach, dat waarschijnlijk in de 15e eeuw is verdwenen. In 1753 werd in het verlengde van het koor een kluizenaarswoning gebouwd. Verantwoordelijk voor de bewaking en versiering van de kapel, leefden de opeenvolgende kluizenaars sober van de aalmoezen van de gelovigen en de vrijgevigheid van de gemeenschap. Toen de laatste stierf in 1879, luidde de klok van het kleine heiligdom uit zichzelf, zo lijkt het.\nVolgens de legende zit er soms om middernacht een demonische hond bij de kapel met zijn ogen wijd open. De geesten van de soldaten die het oude dorp Dennach in brand staken, dwalen rond op de plaats van hun misdaad. Als in het naburige dorp het eerste uur van de ochtend klinkt, verdwijnen ze allemaal en wordt het weer stil in de kapel. Tekst Marc Glotz"@nl . "Situ\u00E9e entre Schwoben et Hausgauen, dans un cadre bucolique et verdoyant, la chapelle Saint-Brice porte actuellement le mill\u00E9sime de 1695, mais son origine pourrait remonter \u00E0 l\u2019an mil, ce qui en ferait le sanctuaire le plus ancien de la vall\u00E9e avec l\u2019\u00E9glise de Knoeringue. Derri\u00E8re la chapelle, \u00E0 flanc de coteau, s\u2019\u00E9tendait le village de Dennach, sans doute disparu au XVe si\u00E8cle. En 1753, dans le prolongement du ch\u0153ur, fut construit un ermitage. Charg\u00E9s de garder et d\u2019orner la chapelle, les ermites successifs v\u00E9curent sobrement de l\u2019aum\u00F4ne des fid\u00E8les et de la g\u00E9n\u00E9rosit\u00E9 de la commune. Lorsque le dernier mourut en 1879, la cloche du petit sanctuaire sonna le glas toute seule, para\u00EEt-il.\nUne l\u00E9gende pr\u00E9tend que, parfois \u00E0 minuit, un chien d\u00E9moniaque, les yeux exorbit\u00E9s, est assis pr\u00E8s de la chapelle. Les fant\u00F4mes des soldats qui avaient br\u00FBl\u00E9 l\u2019ancien village de Dennach errent alors sur le lieu de leur crime. Lorsque sonne la premi\u00E8re heure du matin dans le village voisin, tous disparaissent et la chapelle retrouve son calme. Texte Marc Glotz"@fr . "Situated between Schwoben and Hausgauen, in a bucolic and green setting, the Saint-Brice chapel currently bears the date of 1695, but its origin could date back to the year 1000, which would make it the oldest sanctuary in the valley along with the church of Knoeringue. Behind the chapel, on the hillside, lay the village of Dennach, which probably disappeared in the 15th century. In 1753, a hermitage was built in the extension of the choir. In charge of guarding and decorating the chapel, the successive hermits lived soberly from the alms of the faithful and the generosity of the commune. When the last hermit died in 1879, the bell of the small sanctuary sounded the knell on its own, it seems.\nLegend has it that sometimes at midnight, a demonic dog, with exorbitant eyes, sits near the chapel. The ghosts of the soldiers who had burned the old village of Dennach then wander to the scene of their crime. When the first hour of the morning rings in the neighbouring village, they all disappear and the chapel regains its calm. Text Marc Glotz"@en . "Die zwischen Schwoben und Hausgauen in einer bukolischen und gr\u00FCnen Umgebung gelegene Kapelle Saint-Brice tr\u00E4gt derzeit die Jahreszahl 1695, doch ihr Ursprung k\u00F6nnte bis ins Jahr 1000 zur\u00FCckreichen, was sie zusammen mit der Kirche von Knoeringue zum \u00E4ltesten Heiligtum des Tals machen w\u00FCrde. Hinter der Kapelle erstreckte sich am Hang das Dorf Dennach, das wahrscheinlich im 15. Jahrhundert verschwand. Im Jahr 1753 wurde in der Verl\u00E4ngerung des Chors eine Einsiedelei errichtet. Die aufeinanderfolgenden Eremiten, die die Kapelle bewachten und schm\u00FCckten, lebten schlicht von den Almosen der Gl\u00E4ubigen und der Gro\u00DFz\u00FCgigkeit der Gemeinde. Als der letzte 1879 starb, l\u00E4utete die Glocke der kleinen Wallfahrtskirche angeblich von selbst das Totengl\u00F6ckchen.\nEine Legende besagt, dass manchmal um Mitternacht ein d\u00E4monischer Hund mit hervorquellenden Augen in der N\u00E4he der Kapelle sitzt. Die Geister der Soldaten, die das alte Dorf Dennach niedergebrannt hatten, wandern dann am Ort ihres Verbrechens umher. Als im Nachbardorf die erste Stunde des Morgens geschlagen wird, sind alle verschwunden und die Kapelle kehrt zur Ruhe zur\u00FCck. Text Marc Glotz"@de . . .