"De Jean-Claude Mourlevat"@fr . . . . . . . . . . . . "De Jean-Claude Mourlevat"@fr . "By Jean-Claude Mourlevat"@en . "Por Jean-Claude Mourlevat"@es . "Von Jean-Claude Mourlevat"@de . "Door Jean-Claude Mourlevat"@nl . "Di Jean-Claude Mourlevat"@it . . "\u00C9rase una vez un hombre que hab\u00EDa perdido su oreja, que le hab\u00EDan cortado. \u00BFPero c\u00F3mo? \u00BFSe la cort\u00F3 realmente un l\u00E1tigo durante un n\u00FAmero de circo, como dijo una vez? \u00BFO se la arranc\u00F3 de un mordisco durante una discusi\u00F3n un amante enfadado, como dice otro d\u00EDa? \u00BFO estuvo realmente en el ej\u00E9rcito? Pero, \u00BFsabremos alguna vez la verdad, la aut\u00E9ntica verdad?\r\n\r\nEl texto de Jean-Claude Mourlevat es un homenaje a la imaginaci\u00F3n y a la ficci\u00F3n. Nada m\u00E1s pasar la p\u00E1gina, se vislumbra un nuevo horizonte, un nuevo paisaje, y las im\u00E1genes van y vienen, de un circo a una cocina, de una cocina a los espacios abiertos nevados de Siberia, en medio de una tormenta. \u00C9rase una vez muchas veces.\r\n\r\nAl d\u00EDa siguiente levant\u00F3 los brazos al cielo: \"\u00A1Me est\u00E1s cansando con esa oreja! Te lo he dicho cientos de veces. Fue una noche en que hab\u00EDa bebido demasiado. Me qued\u00E9 dormido contra una estufa y me quem\u00F3 la oreja. \u00A1Y ya est\u00E1!"@es . "Once upon a time, there was a man who had lost his ear, which had been cut off. But how? Was it really cut off by a whip during a circus act, as he says one day? Or was it bitten off during an argument by an angry lover, as he says another day? Or was she really in the army? But will we ever know the truth, the real truth?\r\n\r\nJean-Claude Mourlevat?s text is a tribute to imagination and fiction. As soon as you turn the page, you see a new horizon, a new landscape, and the images come and go, from a circus to a kitchen, from a kitchen to the snowy Siberian plains, in the middle of a storm. Il n?\u00E9tait pas une fois mais plusieurs fois.\r\n\r\nThe next day, he raised his arms to the sky: \"You're tiring me out with that ear! I've told you a hundred times. It was one night when I'd had too much to drink. I fell asleep against a stove and it burned my ear. That's it!"@en . "Il \u00E9tait donc une fois, l\u2019histoire d\u2019un homme qui avait perdu son oreille, celle-ci avait \u00E9t\u00E9 coup\u00E9e. Mais comment ? Est-ce vraiment par un fouet pendant un num\u00E9ro de cirque, comme il le dit un jour ? Ou bien a-t-elle \u00E9t\u00E9 croqu\u00E9e lors d\u2019une dispute par une amoureuse f\u00E2ch\u00E9e, comme il le dit un autre jour ? Ou alors, pour de bon, est-ce \u00E0 l\u2019arm\u00E9e ? Mais ne conna\u00EEtra-t-on jamais la v\u00E9rit\u00E9, la v\u00E9rit\u00E9 vraie ?\r\n\r\nLe texte de Jean-Claude Mourlevat est un hommage \u00E0 l\u2019imaginaire et \u00E0 la fiction. A peine tourn\u00E9e la page, on aper\u00E7oit un nouvel horizon, un nouveau paysage, et les images vont et viennent, d\u2019un cirque \u00E0 une cuisine, d\u2019une cuisine aux pleines enneig\u00E9es de Sib\u00E9rie, en pleine temp\u00EAte. Il n\u2019\u00E9tait pas une fois mais plusieurs fois.\r\n\r\nLe lendemain il levait les bras au ciel : \u00AB Vous me fatiguez avec cette oreille ! Je vous l\u2019ai dit cent fois. C\u2019\u00E9tait un soir o\u00F9 j\u2019avais trop bu. Je le suis endormi contre un po\u00EAle et \u00E7a me l\u2019a br\u00FBl\u00E9e. Voil\u00E0 !"@fr . "C'era una volta un uomo che aveva perso l'orecchio, che gli era stato tagliato. Ma come? Era stato davvero tagliato da una frusta durante un numero da circo, come disse una volta? O \u00E8 stato morso durante una discussione da un amante arrabbiato, come dice un altro giorno? Oppure era davvero nell'esercito? Ma sapremo mai la verit\u00E0, la vera verit\u00E0?\r\n\r\nIl testo di Jean-Claude Mourlevat \u00E8 un omaggio all'immaginazione e alla finzione. Appena si gira la pagina, si intravede un nuovo orizzonte, un nuovo paesaggio, e le immagini vanno e vengono, da un circo a una cucina, da una cucina agli spazi aperti e innevati della Siberia, nel bel mezzo di una tempesta. C'erano una volta molti tempi.\r\n\r\nIl giorno dopo alz\u00F2 le braccia al cielo: \"Mi stai stancando con quell'orecchio! Te l'ho detto cento volte. Fu una sera in cui avevo bevuto troppo. Mi sono addormentato contro una stufa e mi ha bruciato l'orecchio. E questo \u00E8 quanto!"@it . "Es war also einmal die Geschichte eines Mannes, der sein Ohr verloren hatte, weil es abgeschnitten worden war. Aber wie? War es wirklich von einer Peitsche w\u00E4hrend einer Zirkusnummer, wie er einmal sagte? Oder wurde es w\u00E4hrend eines Streits von einer w\u00FCtenden Geliebten abgebissen, wie er an einem anderen Tag sagt? Oder ist sie wirklich in der Armee? Aber werden wir jemals die Wahrheit erfahren, die wahre Wahrheit?\r\n\r\nDer Text von Jean-Claude Mourlevat ist eine Hommage an die Fantasie und die Fiktion. Kaum hat man eine Seite umgebl\u00E4ttert, erblickt man einen neuen Horizont, eine neue Landschaft, und die Bilder kommen und gehen, von einem Zirkus zu einer K\u00FCche, von einer K\u00FCche zu den schneebedeckten Weiten Sibiriens, mitten in einem Sturm. Es war nicht ein Mal, sondern viele Male.\r\n\r\nAm n\u00E4chsten Tag riss er die Arme hoch: \"Sie erm\u00FCden mich mit diesem Ohr! Ich habe es Ihnen schon hundertmal gesagt. Es war an einem Abend, an dem ich zu viel getrunken hatte. Ich habe es an einem Ofen eingeschlafen und es hat mich verbrannt. Das war's!"@de . "Er was eens een man die zijn oor kwijt was, dat was afgesneden. Maar hoe? Was het echt afgesneden door een zweep tijdens een circusact, zoals hij ooit zei? Of was het afgebeten tijdens een ruzie door een boze minnaar, zoals hij een andere dag zei? Of zat ze echt in het leger? Maar zullen we ooit de waarheid weten, de echte waarheid?\r\n\r\nDe tekst van Jean-Claude Mourlevat is een eerbetoon aan verbeelding en fictie. Zodra je de bladzijde omslaat, vang je een glimp op van een nieuwe horizon, een nieuw landschap, en de beelden komen en gaan, van een circus naar een keuken, van een keuken naar de besneeuwde open ruimten van Siberi\u00EB, midden in een storm. Er waren eens vele tijden.\r\n\r\nDe volgende dag hief hij zijn armen naar de hemel: \"Je vermoeit me met dat oor! Ik heb het je al honderd keer verteld. Op een avond had ik teveel gedronken. Ik viel in slaap tegen een kachel en mijn oor verbrandde. En dat is het!"@nl . . .