"Dress\u00E9e sur son \u00E9peron rocheux, la cit\u00E9 de Domfront joue les vigies sur un horizon bocager.\n\nLa Cit\u00E9 des rois.\nD\u00E8s la Pr\u00E9histoire, la r\u00E9gion conna\u00EEt un peuplement clairsem\u00E9.\nAu VIe si\u00E8cle, le moine saint Front \u00E9vang\u00E9lise la r\u00E9gion et lui laisse son..."@fr . . . . . . . . . . . "Dress\u00E9e sur son \u00E9peron rocheux, la cit\u00E9 de Domfront joue les vigies sur un horizon bocager.\n\nLa Cit\u00E9 des rois.\nD\u00E8s la Pr\u00E9histoire, la r\u00E9gion conna\u00EEt un peuplement clairsem\u00E9.\nAu VIe si\u00E8cle, le moine saint Front \u00E9vang\u00E9lise la r\u00E9gion et lui laisse son..."@fr . "La ciudad de Domfront, situada sobre un pe\u00F1asco rocoso, act\u00FAa como vig\u00EDa frente a un paisaje de tierras de labranza cubiertas de setos.\n\nLa ciudad de los reyes.\nLa regi\u00F3n est\u00E1 poco poblada desde la prehistoria.\nEn el siglo VI, el monje San Front evangeliz\u00F3 la regi\u00F3n, dejando..."@es . "Standing on its rocky outcrop, the town of Domfront acts as a lookout against a bocage horizon.\n\nThe city of kings.\nThe region has been sparsely populated since prehistoric times.\nIn the 6th century, the monk Saint Front evangelized the region, leaving behind his..."@en . "De stad Domfront staat op een rotsachtige uitloper en fungeert als uitkijkpost tegen een landschap van omheinde landbouwgrond.\n\nDe stad van de koningen.\nDe streek is al sinds de prehistorie dunbevolkt.\nIn de 6e eeuw evangeliseerde de monnik Saint Front de regio en liet zijn..."@nl . "Die auf einem Felsvorsprung errichtete Stadt Domfront spielt die Rolle eines W\u00E4chters \u00FCber einen Horizont aus Heckenlandschaften.\n\nDie Stadt der K\u00F6nige.\nSeit der Vorgeschichte ist die Region nur sp\u00E4rlich besiedelt.\nIm 6. Jahrhundert evangelisierte der M\u00F6nch Saint Front die Region und hinterlie\u00DF ihr seine..."@de . "La citt\u00E0 di Domfront, situata su uno sperone roccioso, fa da vedetta in un paesaggio di campi coltivati con siepi.\n\nLa citt\u00E0 dei re.\nLa regione \u00E8 stata scarsamente popolata fin dalla preistoria.\nNel VI secolo, il monaco Saint Front evangelizz\u00F2 la regione, lasciando..."@it . . "De stad Domfront staat op een rotsachtige uitloper en fungeert als uitkijkpost tegen een landschap van omheinde landbouwgrond.\n\nDe stad van de koningen.\nDe regio is al sinds de prehistorie dunbevolkt.\nIn de 6e eeuw evangeliseerde de monnik Saint Front de regio en gaf het zijn naam. Domfront werd gesticht door de Heren van Bell\u00EAme, die er rond 1010 een kasteel bouwden, in de schaduw waarvan de stad groeide. De geschiedenis van Domfront is vervolgens direct verbonden met de hertogen van Normandi\u00EB en vervolgens met de koningen van Engeland en Frankrijk. Meer recentelijk was Domfront tot 1926 een onderprefectuur. Het is nog steeds het administratieve centrum van het kanton. De stad was een van de eerste in Frankrijk met elektrische straatverlichting. Het was ook het toneel van grote landbouwbeurzen. E\u00E9n markt werd bezocht door bijna 10.000 stuks vee.\nIn juni 1944 werden drie wijken verwoest door Amerikaanse bombardementen, maar de middeleeuwse stad bleef gespaard tijdens die tragische uren. Sindsdien is de stad erg levendig gebleven.\nDe middeleeuwse stad heeft een verzameling gebouwen uit verschillende periodes en in verschillende stijlen, van de late Middeleeuwen tot Art Deco, gedomineerd door lokale zandsteen en graniet. Er zijn nog enkele vakwerkhuizen en kastanjehouten huizen. Particuliere herenhuizen en winkels wisselen elkaar af langs de straten en lanen en rond de binnenplaatsen. Het metselwerk is soms direct op rotspunten gebouwd. Elf torens van de oude stadswallen zijn nog zichtbaar, als onderdeel van recentere gebouwen of apart. De zuidelijke rand van de oude vestingmuren heeft plaatsgemaakt voor terrastuinen, waar aristocratische herenhuizen en overblijfselen van de vestingwerken over uitkijken.\nHet stadhuis is gevestigd in een groot 19e-eeuws gebouw en herbergt een merkwaardig museum. De kerk Saint-Julien werd in 1926 gebouwd door Guilbert. De originaliteit is te danken aan het gebruik van beton en het gecentreerde plan. De klokkentoren domineert de hele stad en biedt een opmerkelijk uitzicht. De kerk staat sinds 1993 op de monumentenlijst.\nDe belangrijkste kenmerken van de middeleeuwse stad en de omgeving zijn beschermd als Historisch Monument: de kerk Notre-Dame-sur-l?Eau, overblijfselen van de donjon, torens en wallen, enz\n\nNiet te missen.\nDe gemeente heeft een aantal beschermde gebouwen:\n- De Romaanse kerk Notre-Dame-sur-l?Eau, de kerk Saint-Julien in neobyzantijnse stijl van gewapend beton en de kerk Saint-Front\n- De overblijfselen van het kasteel (middeleeuwse donjon, gordijnmuur met gordel, kapel Saint-Symphorien)\n- De binnenplaats Marie-du-Rocher\n- De 11 torens en poorten van de oude stad\nDe oude rechtbank en het stadhuis\nHet Charles L\u00E9andre Museum\nHuizen in houtskeletbouw, geplaveide straten, creatieve tuinen en binnenplaatsen\nTertre Sainte-Anne (natuurlijke rotsachtige site, bewegwijzerd)"@nl . "Standing on its rocky outcrop, the town of Domfront acts as a lookout against a bocage horizon.\n\nThe city of kings.\nThe region has been sparsely populated since prehistoric times.\nIn the 6th century, the monk Saint Front evangelized the region and gave it his name. Domfront was founded by the Lords of Bell\u00EAme, who built a castle around 1010, under whose shadow the town grew. Domfront?s history is directly linked to the Dukes of Normandy, then to the Kings of England and France. More recently, Domfront was a sub-prefecture until 1926. It remains the administrative center of the canton. The town was one of the first in France to have electric street lighting. It was also animated by major agricultural fairs. One market was attended by almost 10,000 head of cattle.\nIn June 1944, three of the town?s districts were destroyed by American bombing raids, but the medieval town was spared those tragic hours. The town has remained very lively ever since.\nThe medieval town features a collection of buildings from different periods and in a variety of styles, from the late Middle Ages to Art Deco, dominated by local sandstone and granite. Timber-framed and chestnut-battened houses remain. Private mansions and boutiques alternate along streets, alleys and courtyards. Masonry is sometimes built directly on rock outcrops. Eleven towers from the old ramparts are still visible, either integrated into more recent buildings, or separately. The southern edge of the old ramparts has given way to terraced gardens, overlooked by aristocratic mansions and remnants of the fortifications.\nThe town hall is housed in a vast 19th-century building and houses a curious museum. Saint-Julien church was built in 1926 by Guilbert. Its originality is due to the use of concrete and its centered plan. Its bell tower dominates the whole town, offering a remarkable view. It has been listed since 1993.\nThe main features of the medieval town and its surroundings are protected as Monuments Historiques: Notre-Dame-sur-l?Eau church, remains of the keep, towers and ramparts?\n\nNot to be missed.\nThe commune boasts several MH and ISMH listed buildings:\n- The Romanesque church of Notre-Dame-sur-l?Eau, the neo-Byzantine church of Saint-Julien in reinforced concrete, the church of Saint-Front\n- Remains of the ch\u00E2teau (medieval keep, curtain wall, Saint-Symphorien chapel)\n- The Cour Marie-du-Rocher\n- The 11 towers and gates of the old town\nThe old courthouse and town hall\nCharles L\u00E9andre Museum\nHalf-timbered houses, cobbled streets, creative gardens and courtyards\nTertre Sainte-Anne (natural rocky site, signposted)"@en . "Die auf einem Felsvorsprung errichtete Stadt Domfront spielt die Rolle eines W\u00E4chters \u00FCber einen Horizont aus Heckenlandschaften.\n\nDie Stadt der K\u00F6nige.\nSeit der Vorgeschichte ist die Region nur sp\u00E4rlich besiedelt.\nIm 6. Jahrhundert evangelisierte der M\u00F6nch Saint Front die Region und hinterlie\u00DF ihr seinen Namen. Domfront wurde von den Herren von Bell\u00EAme gegr\u00FCndet, die um das Jahr 1010 eine Burg errichteten, in deren Schatten sich die Stadt entwickelte. Die Geschichte von Domfront ist direkt mit den Herz\u00F6gen der Normandie und sp\u00E4ter mit den K\u00F6nigen von England und Frankreich verbunden. Domfront war bis 1926 eine Unterpr\u00E4fektur. Sie blieb weiterhin Kantonshauptstadt. Die Stadt war eine der ersten in Frankreich, die \u00FCber eine elektrische Stra\u00DFenbeleuchtung verf\u00FCgte. Au\u00DFerdem fanden in der Stadt gro\u00DFe Landwirtschaftsmessen statt. Auf einem Markt wurden sogar fast 10.000 Tiere gez\u00E4hlt.\nIm Juni 1944 wurden drei Stadtteile durch amerikanische Bombenangriffe zerst\u00F6rt, doch die mittelalterliche Stadt blieb in diesen tragischen Stunden verschont. Die Stadt blieb sehr lebendig.\nDie mittelalterliche Stadt weist eine Reihe von Geb\u00E4uden aus verschiedenen Epochen mit unterschiedlichen Stilen auf, vom Sp\u00E4tmittelalter bis zum Art d\u00E9co, wobei der lokale Sandstein und Granit vorherrschen. Es sind noch Fachwerkh\u00E4user und H\u00E4user mit Kastanienleisten erhalten. Privath\u00E4user und Boutiquen wechseln sich entlang der Stra\u00DFen, Gassen und um Innenh\u00F6fe herum ab. Das Mauerwerk wird manchmal direkt auf den Felsvorspr\u00FCngen gegr\u00FCndet. Von den alten Stadtmauern sind noch elf T\u00FCrme zu sehen, die entweder in neuere Geb\u00E4ude integriert sind oder einzeln stehen. Der s\u00FCdliche Rand der alten Stadtmauer wurde durch Terrasseng\u00E4rten ersetzt, die von aristokratischen Hotels und \u00DCberresten der Festungsanlagen \u00FCberragt werden.\nDas Rathaus ist in einem gro\u00DFen Geb\u00E4ude aus dem 19. Jahrhundert untergebracht und beherbergt ein kurioses Museum. Die Kirche Saint-Julien wurde 1926 von Guilbert erbaut. Ihre Originalit\u00E4t beruht auf der Verwendung von Beton und ihrem zentrierten Grundriss. Ihr Glockenturm \u00FCberragt die gesamte Stadt und bietet einen bemerkenswerten Ausblick. Die Kirche steht seit 1993 unter Denkmalschutz.\nDie wichtigsten Elemente der mittelalterlichen Stadt und ihrer Umgebung wurden unter Denkmalschutz gestellt: die Kirche Notre-Dame-sur-l'Eau, die \u00DCberreste des Bergfrieds, die T\u00FCrme und die Stadtmauer\n\nDie unumg\u00E4nglichen Sehensw\u00FCrdigkeiten.\nDie Gemeinde besitzt mehrere Geb\u00E4ude, die als MH und ISMH klassifiziert sind:\n- Die romanische Kirche Notre-Dame-sur-l'Eau, die Kirche Saint-Julien im neo-byzantinischen Stil aus Stahlbeton, die Kirche Saint-Front\n- Die \u00DCberreste der Burg (mittelalterlicher Bergfried, Mantelkurtine, Kapelle Saint-Symphorien)\n- Der Hof Marie-du-Rocher\n- Die 11 T\u00FCrme und Tore der Altstadt\nDas alte Gerichtsgeb\u00E4ude und das Rathaus\nDas Museum Charles L\u00E9andre\nDie Fachwerkh\u00E4user, gepflasterten Stra\u00DFen, kreativen G\u00E4rten und Innenh\u00F6fe\nLe Tertre Sainte-Anne (nat\u00FCrliche Felslandschaft, ausgeschildert)"@de . "Dress\u00E9e sur son \u00E9peron rocheux, la cit\u00E9 de Domfront joue les vigies sur un horizon bocager.\n\nLa Cit\u00E9 des rois.\nD\u00E8s la Pr\u00E9histoire, la r\u00E9gion conna\u00EEt un peuplement clairsem\u00E9.\nAu VIe si\u00E8cle, le moine saint Front \u00E9vang\u00E9lise la r\u00E9gion et lui laisse son nom. Domfront est fond\u00E9e par les seigneurs de Bell\u00EAme qui y b\u00E2tissent un ch\u00E2teau vers l\u2019an 1010, \u00E0 l\u2019ombre duquel s\u2019organise la ville. L\u2019histoire de Domfront est ensuite directement li\u00E9e aux ducs de Normandie, puis aux rois d\u2019Angleterre et de France. Plus pr\u00E8s de nous, Domfront a \u00E9t\u00E9 sous-pr\u00E9fecture jusqu\u2019en 1926. Elle est rest\u00E9e chef-lieu de canton. La ville fut l\u2019une des premi\u00E8res de France dont l\u2019\u00E9clairage public \u00E9tait \u00E9lectrique. Elle \u00E9tait \u00E9galement anim\u00E9e par de grandes foires agricoles. Un march\u00E9 comptait m\u00EAme pr\u00E8s de 10 000 b\u00EAtes.\nEn juin 1944, trois quartiers furent d\u00E9truits par les bombardements am\u00E9ricains mais la cit\u00E9 m\u00E9di\u00E9vale fut \u00E9pargn\u00E9e pendant ces heures tragiques. La ville est rest\u00E9e tr\u00E8s anim\u00E9e.\nLa cit\u00E9 m\u00E9di\u00E9vale pr\u00E9sente un ensemble de b\u00E2timents de diff\u00E9rentes \u00E9poques aux styles h\u00E9t\u00E9roclites, de la fin du Moyen \u00C2ge \u00E0 l\u2019Art D\u00E9co, o\u00F9 dominent le gr\u00E8s local et le granit. Il subsiste des maisons \u00E0 pans de bois et \u00E0 liteaux de ch\u00E2taigniers. H\u00F4tels particuliers et boutiques alternent le long des rues, des ruelles et autour de cours int\u00E9rieures. La ma\u00E7onnerie prend parfois ses assises directement sur les affleurements de roc. Onze tours des anciens remparts sont encore visibles, soit int\u00E9gr\u00E9es dans un b\u00E2ti plus r\u00E9cent, soit s\u00E9par\u00E9ment. La bordure sud des anciens remparts a fait place \u00E0 des jardins en terrasses, que surplombent h\u00F4tels aristocratiques et vestiges des fortifications.\nLa mairie est install\u00E9e dans un vaste \u00E9difice du XIXe si\u00E8cle et abrite un curieux mus\u00E9e. L\u2019\u00E9glise Saint-Julien est construite en 1926 par Guilbert. Son originalit\u00E9 est due \u00E0 l\u2019utilisation du b\u00E9ton et \u00E0 son plan centr\u00E9. Son clocher domine toute la cit\u00E9 et offre une vue remarquable. Elle est class\u00E9e depuis 1993.\nLes \u00E9l\u00E9ments importants de la cit\u00E9 m\u00E9di\u00E9vale et de ses abords ont \u00E9t\u00E9 prot\u00E9g\u00E9s au titre des Monuments Historiques : \u00E9glise Notre-Dame-sur-l\u2019Eau, vestiges du donjon, tours et remparts\u2026\n\nLes incontournables.\nLa commune poss\u00E8de plusieurs \u00E9difices class\u00E9s MH et ISMH :\n- L\u2019\u00E9glise romane Notre-Dame-sur-l\u2019Eau, l\u2019\u00E9glise Saint-Julien de style n\u00E9o-byzantin en b\u00E9ton arm\u00E9, l\u2019\u00E9glise de Saint-Front\n- Les vestiges du ch\u00E2teau (donjon m\u00E9di\u00E9val, courtine \u00E0 gaine, chapelle Saint-Symphorien)\n- La Cour Marie-du-Rocher\n- Les 11 tours et portes de la vieille ville\nL\u2019ancien tribunal et l\u2019H\u00F4tel de ville\nLe Mus\u00E9e Charles L\u00E9andre\nLes maisons \u00E0 pans de bois, rues pav\u00E9es, les jardins cr\u00E9atifs et cours int\u00E9rieures\nLe Tertre Sainte-Anne (site naturel rocheux, balis\u00E9)"@fr . "Sobre su espol\u00F3n rocoso, la ciudad de Domfront act\u00FAa como mirador frente a un paisaje de tierras de labranza cubiertas de setos.\n\nLa ciudad de los reyes.\nLa regi\u00F3n est\u00E1 poco poblada desde la prehistoria.\nEn el siglo VI, el monje San Front evangeliz\u00F3 la regi\u00F3n y le dio su nombre. Domfront fue fundada por los se\u00F1ores de Bell\u00EAme, que construyeron all\u00ED un castillo hacia 1010, a la sombra del cual creci\u00F3 la ciudad. La historia de Domfront est\u00E1 ligada directamente a los duques de Normand\u00EDa y, posteriormente, a los reyes de Inglaterra y Francia. M\u00E1s recientemente, Domfront fue subprefectura hasta 1926. Sigue siendo el centro administrativo del cant\u00F3n. La ciudad fue una de las primeras de Francia en disponer de alumbrado p\u00FAblico el\u00E9ctrico. Tambi\u00E9n fue escenario de importantes ferias agr\u00EDcolas. A un mercado acudieron casi 10.000 cabezas de ganado.\nEn junio de 1944, tres barrios fueron destruidos por los bombardeos estadounidenses, pero la ciudad medieval se salv\u00F3 durante aquellas tr\u00E1gicas horas. Desde entonces, la ciudad se ha mantenido muy animada.\nLa ciudad medieval presenta un conjunto de edificios de diferentes \u00E9pocas y estilos, desde la Baja Edad Media hasta el Art D\u00E9co, en los que predominan la arenisca y el granito locales. A\u00FAn se conservan algunas casas con entramado de madera y casta\u00F1os. Las mansiones privadas y las tiendas se alternan a lo largo de las calles y callejuelas y alrededor de los patios. La mamposter\u00EDa se construye a veces directamente sobre afloramientos rocosos. Once torres de las antiguas murallas todav\u00EDa son visibles, ya sea como parte de edificios m\u00E1s recientes o por separado. El extremo sur de las antiguas murallas ha dado paso a jardines en terrazas, dominados por mansiones aristocr\u00E1ticas y restos de las fortificaciones.\nEl Ayuntamiento se encuentra en un vasto edificio del siglo XIX y alberga un curioso museo. La iglesia de Saint-Julien fue construida en 1926 por Guilbert. Su originalidad se debe al uso del hormig\u00F3n y a su planta centrada. Su campanario domina toda la ciudad y ofrece una vista excepcional. Est\u00E1 catalogada desde 1993.\nLos principales elementos de la ciudad medieval y sus alrededores han sido protegidos como Monumentos Hist\u00F3ricos: iglesia de Notre-Dame-sur-l'Eau, restos de la torre del homenaje, torres y murallas, etc\n\nNo se lo pierda.\nEl municipio cuenta con varios edificios protegidos:\n- La iglesia rom\u00E1nica de Notre-Dame-sur-l'Eau, la iglesia neobizantina de hormig\u00F3n armado de Saint-Julien y la iglesia de Saint-Front\n- Los restos del castillo (torre del homenaje medieval, muro cortina con faja, capilla Saint-Symphorien)\n- La Cour Marie-du-Rocher\n- Las 11 torres y puertas del casco antiguo\nEl antiguo tribunal y el ayuntamiento\nMuseo Charles L\u00E9andre\nCasas con entramado de madera, calles adoquinadas, jardines y patios creativos\nTertre Sainte-Anne (sitio rocoso natural, se\u00F1alizado)"@es . "La citt\u00E0 di Domfront, situata su uno sperone roccioso, fa da vedetta in un paesaggio di campi coltivati con siepi.\n\nLa citt\u00E0 dei re.\nLa regione \u00E8 stata scarsamente popolata fin dalla preistoria.\nNel VI secolo, il monaco Saint Front evangelizz\u00F2 la regione e le diede il suo nome. Domfront fu fondata dai signori di Bell\u00EAme, che vi costruirono un castello intorno al 1010, all'ombra del quale si svilupp\u00F2 la citt\u00E0. La storia di Domfront \u00E8 quindi direttamente legata ai duchi di Normandia, poi ai re d'Inghilterra e di Francia. In tempi pi\u00F9 recenti, Domfront \u00E8 stata una sottoprefettura fino al 1926. \u00C8 tuttora il centro amministrativo del cantone. La citt\u00E0 \u00E8 stata una delle prime in Francia ad avere l'illuminazione stradale elettrica. \u00C8 stata anche teatro di importanti fiere agricole. Un mercato era frequentato da quasi 10.000 capi di bestiame.\nNel giugno 1944, tre quartieri furono distrutti dai bombardamenti americani, ma la citt\u00E0 medievale fu risparmiata in quelle tragiche ore. Da allora la citt\u00E0 \u00E8 rimasta molto vivace.\nLa citt\u00E0 medievale presenta un insieme di edifici di epoche diverse e di stili diversi, dal tardo Medioevo all'Art D\u00E9co, dominati dall'arenaria e dal granito locali. Esistono ancora case a graticcio con listelli di castagno. Lungo le strade e i vicoli e intorno ai cortili si alternano palazzi privati e negozi. Le murature sono talvolta costruite direttamente sugli affioramenti rocciosi. Undici torri degli antichi bastioni sono ancora visibili, sia come parte di edifici pi\u00F9 recenti sia separatamente. Il margine meridionale degli antichi bastioni ha lasciato il posto a giardini terrazzati, su cui si affacciano palazzi aristocratici e resti delle fortificazioni.\nIl Municipio \u00E8 ospitato in un vasto edificio del XIX secolo e ospita un curioso museo. La chiesa di Saint-Julien fu costruita nel 1926 da Guilbert. La sua originalit\u00E0 \u00E8 dovuta all'uso del cemento e alla sua pianta centrata. Il suo campanile domina l'intera citt\u00E0 e offre una vista notevole. \u00C8 stata inserita nella lista dei monumenti dal 1993.\nLe principali caratteristiche della citt\u00E0 medievale e dei suoi dintorni sono state tutelate come Monumenti Storici: la chiesa di Notre-Dame-sur-l'Eau, i resti del mastio, le torri e i bastioni, ecc\n\nDa non perdere.\nIl comune possiede numerosi edifici classificati MH e ISMH:\n- La chiesa romanica di Notre-Dame-sur-l'Eau, la chiesa in cemento armato in stile neobizantino di Saint-Julien e la chiesa di Saint-Front\n- I resti del castello (mastio medievale, cortina muraria con cinta, cappella di Saint-Symphorien)\n- La corte Marie-du-Rocher\n- Le 11 torri e le porte della citt\u00E0 vecchia\nL'antico tribunale e il municipio\nIl Museo Charles L\u00E9andre\nCase a graticcio, strade acciottolate, giardini e cortili creativi\nTertre Sainte-Anne (sito roccioso naturale, segnalato)"@it . . .