"Avec Apr\u00E8s la Chute, Marie-Claude Pietragalla et Julien Derouault signent une fresque chor\u00E9graphique sur la r\u00E9silience humaine, un voyage du chaos vers la lumi\u00E8re."@fr . . . . . . . . . . . "Avec Apr\u00E8s la Chute, Marie-Claude Pietragalla et Julien Derouault signent une fresque chor\u00E9graphique sur la r\u00E9silience humaine, un voyage du chaos vers la lumi\u00E8re."@fr . "Con Apr\u00E8s la Chute, Marie-Claude Pietragalla e Julien Derouault creano un affresco coreografico sulla resilienza umana, un viaggio dal caos alla luce."@it . "Mit Apr\u00E8s la Chute schufen Marie-Claude Pietragalla und Julien Derouault ein choreografisches Fresko \u00FCber die menschliche Resilienz, eine Reise vom Chaos zum Licht."@de . "With Apr\u00E8s la Chute, Marie-Claude Pietragalla and Julien Derouault create a choreographic fresco of human resilience, a journey from chaos to light."@en . "Con Apr\u00E8s la Chute, Marie-Claude Pietragalla y Julien Derouault crean un fresco coreogr\u00E1fico sobre la resistencia humana, un viaje del caos a la luz."@es . "Met Apr\u00E8s la Chute cre\u00EBren Marie-Claude Pietragalla en Julien Derouault een choreografisch fresco over menselijke veerkracht, een reis van chaos naar licht."@nl . . "Beethovens Symphonie Nr. 7 er\u00F6ffnet das St\u00FCck mit dem Zusammenbruch der Welt. Ihr tragischer Puls wird zum Atem einer Menschheit, die aus dem Gleichgewicht geraten ist und sich mit dem Verlust, dem Fall ihrer Gewissheiten und dem Zusammenbruch ihrer Bezugspunkte konfrontiert sieht. Die vibrierenden, krampfhaften Bewegungen der K\u00F6rper dr\u00FCcken die Spannung zwischen Kampf und Aufgabe aus ? die Sch\u00F6nheit der Niederlage, die Poesie des Desasters.\n\nDann kommt Ravels Bolero: ein eigensinniger, sich wiederholender Rhythmus, der neuen Schwung bringt. Es ist der Wiederaufbau der Welt. Die T\u00E4nzer erfinden ihre Gesten neu, bauen ihre Verbindungen wieder auf und definieren ihre Menschlichkeit neu. Diese Wiedergeburt ist von Albert Camus' Mythos des Sisyphos inspiriert: die Absurdit\u00E4t des menschlichen Daseins zu akzeptieren und in der Anstrengung selbst eine Form von Gr\u00F6\u00DFe zu finden.\n\nZwischen Zusammenbruch und Wiedergeburt bietet Apr\u00E8s la Chute eine sinnliche und philosophische Erfahrung, in der sich Musik und Gesten vereinen, um von der unersch\u00F6pflichen F\u00E4higkeit des Menschen zu erz\u00E4hlen, sich wieder aufzurichten."@de . "La Sinfonia n. 7 di Beethoven si apre sul crollo del mondo. La sua pulsazione tragica diventa il respiro di un'umanit\u00E0 squilibrata, di fronte alla perdita, al crollo delle certezze, al crollo dei suoi punti di riferimento. Il movimento vibrante e convulso dei corpi esprime la tensione tra lotta e abbandono, la bellezza della sconfitta, la poesia del disastro.\n\nPoi arriva il Bolero di Ravel: un ritmo ostinato e ripetitivo che d\u00E0 nuovo slancio. Il mondo viene ricostruito. I danzatori reinventano i loro gesti, ricostruiscono le loro relazioni, ridefiniscono la loro umanit\u00E0. Questa rinascita \u00E8 ispirata al Mito di Sisifo di Albert Camus: accettare l'assurdit\u00E0 della condizione umana e trovare nello sforzo stesso una forma di grandezza.\n\nA met\u00E0 strada tra il crollo e la rinascita, Apr\u00E8s la Chute offre un'esperienza sensoriale e filosofica, in cui musica e movimento si combinano per raccontare l'inesauribile capacit\u00E0 dell'uomo di risorgere."@it . "Beethoven?s Symphony No. 7 opens the piece with the collapse of the world. Its tragic pulse becomes the breath of an unbalanced humanity, confronted with loss, the collapse of certainties, the collapse of landmarks. The vibrant, convulsive movement of the bodies expresses the tension between struggle and abandonment? the beauty of defeat, the poetry of disaster.\n\nThen comes Ravel?s Bolero: an obstinate, repetitive rhythm, conveying a new impetus. The world is rebuilt. The dancers reinvent their gestures, rebuild their bonds, redefine their humanity. This rebirth is inspired by Albert Camus?s The Myth of Sisyphus: accepting the absurdity of the human condition, and finding in the effort itself a form of greatness.\n\nBetween collapse and rebirth, Apr\u00E8s la Chute offers a sensory and philosophical experience, where music and gesture unite to tell the story of man?s inexhaustible capacity to rise again."@en . "La Sinfon\u00EDa n\u00BA 7 de Beethoven abre la obra sobre el hundimiento del mundo. Su pulso tr\u00E1gico se convierte en el aliento de una humanidad desequilibrada, enfrentada a la p\u00E9rdida, al derrumbe de las certezas, al hundimiento de sus hitos. El movimiento vibrante y convulso de los cuerpos expresa la tensi\u00F3n entre la lucha y el abandono... la belleza de la derrota, la poes\u00EDa del desastre.\n\nLuego llega el Bolero de Ravel: un ritmo obstinado y repetitivo que da un nuevo impulso. El mundo se reconstruye. Los bailarines reinventan sus gestos, reconstruyen sus relaciones, redefinen su humanidad. Este renacimiento se inspira en El mito de S\u00EDsifo, de Albert Camus: aceptar lo absurdo de la condici\u00F3n humana y encontrar en el esfuerzo mismo una forma de grandeza.\n\nA medio camino entre el colapso y el renacimiento, Apr\u00E8s la Chute ofrece una experiencia sensorial y filos\u00F3fica, donde la m\u00FAsica y el movimiento se combinan para contar la historia de la inagotable capacidad del hombre para resurgir."@es . "La Symphonie n\u00B07 de Beethoven ouvre la pi\u00E8ce sur l\u2019\u00E9croulement du monde. Sa pulsation tragique devient le souffle d\u2019une humanit\u00E9 en d\u00E9s\u00E9quilibre, confront\u00E9e \u00E0 la perte, \u00E0 la chute des certitudes, \u00E0 l\u2019effondrement de ses rep\u00E8res. Le mouvement des corps, vibrant, convulsif, exprime la tension entre la lutte et l\u2019abandon \u2014 la beaut\u00E9 de la d\u00E9faite, la po\u00E9sie du d\u00E9sastre.\n\nPuis vient le Bol\u00E9ro de Ravel : un rythme obstin\u00E9, r\u00E9p\u00E9titif, porteur d\u2019un nouvel \u00E9lan. C\u2019est la reconstruction du monde. Les danseurs r\u00E9inventent leurs gestes, reconstruisent leurs liens, red\u00E9finissent leur humanit\u00E9. Cette renaissance s\u2019inspire du Mythe de Sisyphe d\u2019Albert Camus : accepter l\u2019absurde de la condition humaine et trouver dans l\u2019effort m\u00EAme une forme de grandeur.\n\nEntre \u00E9croulement et renaissance, Apr\u00E8s la Chute propose une exp\u00E9rience sensorielle et philosophique, o\u00F9 la musique et le geste s\u2019unissent pour raconter la capacit\u00E9 in\u00E9puisable de l\u2019\u00EAtre humain \u00E0 se relever."@fr . "Beethovens Symfonie nr. 7 opent het stuk met de ineenstorting van de wereld. De tragische polsslag wordt de adem van een onevenwichtige mensheid, geconfronteerd met verlies, de ineenstorting van zekerheden, de ineenstorting van haar ori\u00EBntatiepunten. De levendige, krampachtige beweging van de lichamen drukt de spanning uit tussen strijd en overgave? de schoonheid van de nederlaag, de po\u00EBzie van de ramp.\n\nDan komt de Bolero van Ravel: een koppig, repetitief ritme dat een nieuwe impuls geeft. De wereld wordt opnieuw opgebouwd. De dansers vinden hun gebaren opnieuw uit, bouwen hun relaties opnieuw op, herdefini\u00EBren hun menselijkheid. Deze wedergeboorte is ge\u00EFnspireerd op De mythe van Sisyphus van Albert Camus: de absurditeit van de menselijke conditie accepteren en in de inspanning zelf een vorm van grootsheid vinden.\n\nErgens tussen instorting en wedergeboorte biedt Apr\u00E8s la Chute een zintuiglijke en filosofische ervaring, waar muziek en beweging samen het verhaal vertellen van het onuitputtelijke vermogen van de mens om weer op te staan."@nl . . .