. . . . . . "De klokkentoren werd herbouwd in 1791, wat getuigt van de vroomheid van de inwoners. Hij is gekanteld. Dit type klokkentoren is te vinden in Polincove en Sainte-Marie-Kerque. De kerk werd herbouwd in 1806. Het schip en het koor zijn gemaakt van baksteen en breuksteen, terwijl de twee zijkapellen, gebouwd rond 1864, volledig van witte baksteen zijn.\nIn 1821 kreeg de familie Bomart toestemming om een calvarieberg tegen de klokkentoren te bouwen. Louis Joseph Bomart was burgemeester van de gemeente in 1806. Hij was verantwoordelijk voor de wederopbouw van de kerk en de pastorie.\nOpmerkelijke kenmerken\nDe gebeeldhouwde houten preekstoel dateert uit de 19e eeuw. Hij heeft 4 panelen die de 4 evangelisten voorstellen: Mattheus (mannenhoofd), Johannes (adelaar), Marcus (leeuwenkop), Lucas (os).\nDe doopvont is gemaakt van Belgisch marmer, met een bronzen deksel. Het altaar is gemaakt van houtsnijwerk. Aan weerszijden staan beelden van Sint Pieter en Sint Paulus.\nDe gebrandschilderde ramen zijn gemaakt door Doornikse glasmakers. Twee zijn gewijd aan Sint Maarten. De andere ramen in het koor beelden Michael uit die de draak verslaat, de lijdensweg van Jezus in de Hof van Olijven en de nederdaling van het kruis. In het middenschip stellen ze de verschijningen voor van het Heilig Hart aan Marguerite Marie, St Jeanne d'Arc en het doopsel van Clovis, de Aankondiging, de Geboorte en de Opstanding.\nEen beetje geschiedenis ...\nDe plek werd al voor de Romeinse tijd bewoond door de Morins en werd doorkruist door Romeinse wegen op weg naar Boulogne. In de 4e eeuw zou hier een versterkte burcht zijn gebouwd en in 858 werd op 800 m van het kasteel een kerk gebouwd. Ruminghem was toen een wijngaard. Het behoorde toe aan de abdij van Sint-Bertin. In 1218 verdronk de pastoor van Ruminghem op weg naar huis van het feest van Sint-Bertin, dat hij uitgebreid had bewaterd. Kort voor zijn onfortuinlijke bad, stak hij de draak met de mensen van Audomar, volgens de kroniek van die tijd. Tijdens het beleg van Saint Omer in 1638 vestigde graaf Piccolimini hier zijn hoofdkwartier. Op 2 augustus 1639 nam maarschalk de la Meilleray het kasteel van Ruminghem in en maakte het met de grond gelijk. In 1789 kwam Ruminghem onder de jurisdictie van de Presidiale Rechtbank van Bailleul. De kerk werd verkocht aan slopers (Caron, Gorillot en B\u00E9zard) die de materialen verkochten. In 1806 werden de 877 inwoners van Ruminghem herenigd met hun kerk.\nSaint-Martin\nSaint-Martin was een Romeins soldaat. Op een dag gaf hij in Amiens de helft van zijn jas aan een bedelaar. Deze daad van vrijgevigheid bleef niet onopgemerkt door Jezus, die de volgende nacht aan de toekomstige heilige verscheen met de jas aan. Dit was het begin van een grote kerkelijke carri\u00E8re, gebaseerd op het klassieke patroon van verschijning-roeping-bevrijding. Saint-Martin, die later bisschop van Tours werd, speelde een belangrijke rol in de evangelisatie van Galli\u00EB en duizenden kerken in Frankrijk dragen nu zijn naam."@nl . "Il campanile fu ricostruito nel 1791, a dimostrazione della piet\u00E0 degli abitanti. \u00C8 merlato. Questo tipo di campanile si trova a Polincove e a Sainte-Marie-Kerque. La chiesa fu ricostruita nel 1806. La navata e il coro sono realizzati in mattoni e pietrame, mentre le due cappelle laterali, costruite intorno al 1864, sono interamente in mattoni bianchi.\nNel 1821, la famiglia Bomart ottenne il permesso di costruire un calvario contro il campanile. Louis Joseph Bomart fu sindaco del comune nel 1806. A lui si deve la ricostruzione della chiesa e del presbiterio.\nCaratteristiche principali\nIl pulpito in legno intagliato risale al XIX secolo. Presenta 4 pannelli che rappresentano i 4 evangelisti: San Matteo (testa di uomo), San Giovanni (aquila), San Marco (testa di leone), San Luca (bue).\nIl fonte battesimale \u00E8 in marmo belga, con copertura in bronzo. L'altare \u00E8 in legno intagliato. Ai lati si trovano le statue di San Pietro e San Paolo.\nLe vetrate sono state realizzate dai vetrai di Tournai. Due sono dedicate a San Martino. Le altre vetrate del coro raffigurano San Michele che uccide il drago, l'agonia di Ges\u00F9 nell'Orto degli Ulivi e la discesa dalla croce. Nella navata centrale sono rappresentate le apparizioni del Sacro Cuore a Margherita Maria, Santa Giovanna d'Arco e il battesimo di Clodoveo, l'Annunciazione, la Nativit\u00E0 e la Resurrezione.\nUn po' di storia...\nIl sito era abitato dai Morins prima dell'epoca romana ed era attraversato dalle strade romane dirette a Boulogne. Si pensa che nel IV secolo sia stato costruito un castello fortificato e che nell'858 sia stata eretta una chiesa a 800 metri dal castello. All'epoca, Ruminghem era un vigneto. Apparteneva all'abbazia di Saint Bertin. Nel 1218, il parroco di Ruminghem anneg\u00F2 mentre tornava a casa dalla festa di San Bertin, che aveva ampiamente annaffiato. Poco prima del suo sfortunato bagno, secondo la cronaca dell'epoca, stava prendendo in giro gli abitanti di Audomar. Durante l'assedio di Saint Omer del 1638, il conte Piccolimini stabil\u00EC qui il suo quartier generale. Il 2 agosto 1639, il maresciallo de la Meilleray si impadron\u00EC del castello di Ruminghem e lo rase al suolo. Nel 1789, Ruminghem pass\u00F2 sotto la giurisdizione del Tribunale presidenziale di Bailleul. La chiesa fu venduta a demolitori (Caron, Gorillot e B\u00E9zard) che vendettero i materiali. Nel 1806 gli 877 abitanti di Ruminghem furono riuniti alla loro chiesa.\nSaint-Martin\nSaint-Martin era un soldato romano. Un giorno, ad Amiens, diede met\u00E0 del suo cappotto a un mendicante. Questo atto di generosit\u00E0 non pass\u00F2 inosservato a Ges\u00F9, che la notte successiva apparve al futuro santo, indossando il mantello in questione. Fu l'inizio di una grande carriera ecclesiastica, basata sul classico schema apparizione-vocazione-beatificazione. Saint-Martin, che divenne poi vescovo di Tours, svolse un ruolo importante nell'evangelizzazione della Gallia e diverse migliaia di chiese in Francia portano oggi il suo nome."@it . "Le clocher fut reconstruit d\u00E8s 1791 ce qui r\u00E9v\u00E8le la pi\u00E9t\u00E9 des habitants . Il est cr\u00E9nel\u00E9. On retrouve ce type de clocher \u00E0 Polincove et Sainte-Marie-Kerque. L\u2019\u00E9glise est reconstruite en 1806. La nef et le ch\u0153ur sont en briques et moellons tandis que les deux chapelles lat\u00E9rales construites vers 1864 sont faites uniquement de briques blanches.\nEn 1821, la famille Bomart obtint l\u2019autorisation de construire un calvaire adoss\u00E9 au clocher. Louis Joseph Bomart \u00E9tait maire de la commune en 1806. C\u2019est lui qui dirigea la reconstruction de l\u2019\u00E9glise et du presbyt\u00E8re.\nEl\u00E9ments Remarquables\nLa chaire en bois sculpt\u00E9 date du XIX\u00E8me. Elle comporte 4 panneaux repr\u00E9sentant les 4 \u00E9vang\u00E9listes : St Matthieu (t\u00EAte d'homme), St Jean (l'aigle), St Marc (t\u00EAte de lion), St Luc (b\u0153uf).\nLes fonds baptismaux sont en marbre de Belgique, le couvercle est en bronze. L\u2019autel est en bois sculpt\u00E9. De chaque c\u00F4t\u00E9 se trouvent les statues de Saint Pierre et de Saint Paul.\nLes vitraux ont \u00E9t\u00E9 r\u00E9alis\u00E9s par des verriers de Tournai. Deux sont d\u00E9di\u00E9s \u00E0 St Martin. Les autres dans le ch\u0153ur ont pour th\u00E8me St Michel terrassant le dragon, l\u2019agonie de J\u00E9sus et jardin des Oliviers et la descente de la croix. Dans la nef, ils repr\u00E9sentent les apparitions du Sacr\u00E9 C\u0153ur \u00E0 Marguerite Marie, Ste Jeanne d\u2019Arc et le bapt\u00EAme de Clovis, l\u2019Annonciation, la Nativit\u00E9 et la R\u00E9surrection.\nUn peu d'histoire ...\nLe lieu est habit\u00E9 par les Morins avant l\u2019\u00E9poque romaine puis travers\u00E9 par des voies romaines qui allaient vers Boulogne. Un ch\u00E2teau fort y aurait \u00E9t\u00E9 construit au IVe si\u00E8cle et en 858 une \u00E9glise a \u00E9t\u00E9 \u00E9rig\u00E9e \u00E0 800 m de ce ch\u00E2teau. A l\u2019\u00E9poque, cette terre de Ruminghem portait des vignobles. Elle d\u00E9pendait de l\u2019abbaye de Saint Bertin. En 1218, le cur\u00E9 de Ruminghem se noya en rentrant par l\u2019Aa de la f\u00EAte de Saint Bertin qu\u2019il avait largement arros\u00E9. Peu avant son bain malheureux, il se moquait des Audomarois dit la chronique de l\u2019\u00E9poque. Pendant le si\u00E8ge de Saint Omer, en 1638, le comte Piccolimini y \u00E9tablit son quartier g\u00E9n\u00E9ral. Le 2 ao\u00FBt 1639, le mar\u00E9chal de la Meilleray s\u2019empara du ch\u00E2teau de Ruminghem et le rasa. En 1789, Ruminghem relevait du pr\u00E9sidial de Bailleul. L\u2019\u00E9glise fut vendue \u00E0 des d\u00E9molisseurs (Caron, Gorillot et B\u00E9zard) qui revendirent les mat\u00E9riaux. C\u2019est en 1806 que les 877 habitants de Ruminghem retrouvent leur \u00E9glise.\nSaint-Martin\nSaint-Martin est un soldat romain. Un jour, celui-ci, donna \u00E0 Amiens la moiti\u00E9 de son manteau \u00E0 un mendiant. J\u00E9sus ne resta pas insensible \u00E0 cet acte de g\u00E9n\u00E9rosit\u00E9 puisqu\u2019il apparut la nuit suivante aupr\u00E8s du futur saint, v\u00EAtu du manteau en question. Ce fut le commencement d\u2019une grande carri\u00E8re eccl\u00E9siastique, bas\u00E9e sur le sch\u00E9ma classique apparition-vocation-b\u00E9atification. Saint-Martin, devenu par la suite \u00E9v\u00EAque de Tours, joua un r\u00F4le important dans l\u2019\u00E9vang\u00E9lisation de la Gaule, et plusieurs milliers d\u2019\u00E9glises portent aujourd\u2019hui son nom en France."@fr . "Der Glockenturm wurde ab 1791 wieder aufgebaut, was auf die Fr\u00F6mmigkeit der Einwohner schlie\u00DFen l\u00E4sst. Er ist mit Zinnen versehen. Diese Art von Glockenturm findet man auch in Polincove und Sainte-Marie-Kerque. Die Kirche wurde 1806 wieder aufgebaut. Das Kirchenschiff und der Chor bestehen aus Ziegelsteinen und Bruchsteinen, w\u00E4hrend die beiden Seitenkapellen, die um 1864 erbaut wurden, nur aus wei\u00DFen Ziegeln bestehen.\nIm Jahr 1821 erhielt die Familie Bomart die Genehmigung, einen Kalvarienberg an den Glockenturm zu bauen. Louis Joseph Bomart war 1806 B\u00FCrgermeister der Gemeinde. Er leitete den Wiederaufbau der Kirche und des Pfarrhauses.\nBemerkenswerte Elemente\nDie Kanzel aus geschnitztem Holz stammt aus dem 19. Jahrhundert. Sie besteht aus vier Tafeln, die die vier Evangelisten darstellen: Matth\u00E4us (Menschenkopf), Johannes (Adler), Markus (L\u00F6wenkopf) und Lukas (Ochse).\nDas Taufbecken ist aus belgischem Marmor, der Deckel ist aus Bronze. Der Altar ist aus geschnitztem Holz. Auf jeder Seite befinden sich die Statuen des Heiligen Petrus und des Heiligen Paulus.\nDie Glasfenster wurden von Glasmachern aus Tournai angefertigt. Zwei sind dem Heiligen Martin gewidmet. Die anderen im Chorraum thematisieren St. Michael, der den Drachen besiegt, die Agonie Jesu im \u00D6lgarten und die Kreuzabnahme. Im Kirchenschiff stellen sie die Erscheinungen des Heiligen Herzens vor Margarete Maria, der Heiligen Johanna von Orleans und der Taufe von Chlodwig, der Verk\u00FCndigung, der Geburt und der Auferstehung dar.\nEin wenig Geschichte ...\nDer Ort wurde vor der R\u00F6merzeit von den Morins bewohnt und sp\u00E4ter von r\u00F6mischen Stra\u00DFen durchquert, die nach Boulogne f\u00FChrten. Im 4. Jahrhundert soll hier eine Burg errichtet worden sein und im Jahr 858 wurde 800 m von der Burg entfernt eine Kirche errichtet. Damals wurden auf dem Land von Ruminghem Weinberge bewirtschaftet. Es war von der Abtei Saint Bertin abh\u00E4ngig. Im Jahr 1218 ertrank der Pfarrer von Ruminghem, als er vom Fest des Heiligen Bertin, das er ausgiebig begossen hatte, \u00FCber den Fluss Aa zur\u00FCckkehrte. Kurz vor seinem ungl\u00FCcklichen Bad machte er sich \u00FCber die Bewohner von Audomar lustig, so die Chronik der Zeit. W\u00E4hrend der Belagerung von Saint Omer im Jahr 1638 richtete der Graf Piccolimini hier sein Hauptquartier ein. Am 2. August 1639 eroberte der Marschall de la Meilleray das Schloss Ruminghem und machte es dem Erdboden gleich. Im Jahr 1789 unterstand Ruminghem dem Pr\u00E4sidium von Bailleul. Die Kirche wurde an Abrissunternehmer (Caron, Gorillot und B\u00E9zard) verkauft, die das Material weiterverkauften. Im Jahr 1806 erhielten die 877 Einwohner von Ruminghem ihre Kirche zur\u00FCck.\nSaint-Martin\nSaint-Martin war ein r\u00F6mischer Soldat. Eines Tages gab er in Amiens einem Bettler die H\u00E4lfte seines Mantels. Jesus blieb von diesem Akt der Gro\u00DFz\u00FCgigkeit nicht unber\u00FChrt und erschien in der folgenden Nacht in dem Mantel bei dem zuk\u00FCnftigen Heiligen. Dies war der Beginn einer gro\u00DFen kirchlichen Karriere, die auf dem klassischen Schema von Erscheinung, Berufung und Seligsprechung beruhte. Saint-Martin, der sp\u00E4ter Bischof von Tours wurde, spielte eine wichtige Rolle bei der Evangelisierung Galliens, und heute tragen mehrere tausend Kirchen in Frankreich seinen Namen."@de . "El campanario fue reconstruido en 1791, lo que demuestra la piedad de los habitantes. Est\u00E1 almenado. Este tipo de campanario se encuentra en Polincove y Sainte-Marie-Kerque. La iglesia fue reconstruida en 1806. La nave y el coro son de ladrillo y mamposter\u00EDa, mientras que las dos capillas laterales, construidas hacia 1864, son totalmente de ladrillo blanco.\nEn 1821, la familia Bomart obtuvo permiso para construir un calvario contra el campanario. Louis Joseph Bomart fue alcalde del municipio en 1806. Fue el responsable de la reconstrucci\u00F3n de la iglesia y del presbiterio.\nElementos destacados\nEl p\u00FAlpito de madera tallada data del siglo XIX. Tiene 4 paneles que representan a los 4 evangelistas: San Mateo (cabeza de hombre), San Juan (\u00E1guila), San Marcos (cabeza de le\u00F3n), San Lucas (buey).\nLa pila bautismal es de m\u00E1rmol belga, con tapa de bronce. El altar es de madera tallada. A ambos lados hay estatuas de San Pedro y San Pablo.\nLas vidrieras son obra de vidrieros de Tournai. Dos de ellas est\u00E1n dedicadas a San Mart\u00EDn. Las otras vidrieras del coro representan a San Miguel matando al drag\u00F3n, la agon\u00EDa de Jes\u00FAs en el Huerto de los Olivos y el descendimiento de la cruz. En la nave, representan las apariciones del Sagrado Coraz\u00F3n a Margarita Mar\u00EDa, Santa Juana de Arco y el bautismo de Clodoveo, la Anunciaci\u00F3n, la Natividad y la Resurrecci\u00F3n.\nUn poco de historia...\nEl lugar estaba habitado por los Morinos antes de la \u00E9poca romana, y era atravesado por las calzadas romanas en su camino hacia Boulogne. Se cree que en el siglo IV se construy\u00F3 aqu\u00ED un castillo fortificado, y en 858 se erigi\u00F3 una iglesia a 800 m del castillo. En aquella \u00E9poca, Ruminghem era un vi\u00F1edo. Pertenec\u00EDa a la abad\u00EDa de Saint Bertin. En 1218, el p\u00E1rroco de Ruminghem se ahog\u00F3 cuando regresaba a casa tras la fiesta de San Bert\u00EDn, que hab\u00EDa regado abundantemente. Poco antes de su desafortunado ba\u00F1o, se burlaba de los habitantes de Audomar, seg\u00FAn la cr\u00F3nica de la \u00E9poca. Durante el asedio de Saint Omer en 1638, el conde Piccolimini estableci\u00F3 aqu\u00ED su cuartel general. El 2 de agosto de 1639, el mariscal de la Meilleray se apoder\u00F3 del castillo de Ruminghem y lo arras\u00F3. En 1789, Ruminghem pas\u00F3 a depender del Tribunal Presidial de Bailleul. La iglesia fue vendida a demoledores (Caron, Gorillot y B\u00E9zard) que vendieron los materiales. Fue en 1806 cuando los 877 habitantes de Ruminghem se reunieron con su iglesia.\nSaint-Martin\nSaint-Martin era un soldado romano. Un d\u00EDa, en Amiens, dio la mitad de su abrigo a un mendigo. Este acto de generosidad no pas\u00F3 desapercibido para Jes\u00FAs, que se apareci\u00F3 al futuro santo la noche siguiente, vistiendo el abrigo en cuesti\u00F3n. Este fue el comienzo de una gran carrera eclesi\u00E1stica, basada en el modelo cl\u00E1sico de aparici\u00F3n, vocaci\u00F3n y beatificaci\u00F3n. Saint-Martin, m\u00E1s tarde obispo de Tours, desempe\u00F1\u00F3 un importante papel en la evangelizaci\u00F3n de la Galia, y varios miles de iglesias francesas llevan hoy su nombre."@es . "The steeple was rebuilt in 1791, reflecting the piety of the local inhabitants. It is crenellated. This type of bell tower can be found in Polincove and Sainte-Marie-Kerque. The church was rebuilt in 1806. The nave and choir are of brick and rubble, while the two side chapels, built around 1864, are made entirely of white brick.\nIn 1821, the Bomart family obtained permission to build a calvary against the bell tower. Louis Joseph Bomart was mayor of the commune in 1806. He was responsible for rebuilding the church and presbytery.\nOutstanding features\nThe carved wooden pulpit dates from the 19th century. It features 4 panels representing the 4 evangelists: St Matthew (man's head), St John (eagle), St Mark (lion's head), St Luke (ox).\nThe baptismal font is in Belgian marble, with a bronze cover. The altar is in carved wood. On either side are statues of Saint Peter and Saint Paul.\nThe stained-glass windows were made by Tournai glassmakers. Two are dedicated to St. Martin. The others in the choir are dedicated to St Michael slaying the dragon, the agony of Jesus in the Garden of Olives and the descent from the cross. In the nave, they represent the apparitions of the Sacred Heart to Marguerite Marie, St Joan of Arc and the baptism of Clovis, the Annunciation, the Nativity and the Resurrection.\nA little history ...\nThe site was inhabited by the Morins before Roman times, then crossed by Roman roads on their way to Boulogne. A fortified castle was built here in the 4th century, and in 858 a church was erected 800 m from the castle. At the time, Ruminghem was a vineyard. It depended on the abbey of Saint Bertin. In 1218, the parish priest of Ruminghem drowned on his way back from the feast of Saint Bertin, which he had watered extensively. Shortly before his unfortunate bath, he had been mocking the people of Audomar, according to the chronicle of the time. During the siege of Saint Omer in 1638, Count Piccolimini established his headquarters here. On August 2, 1639, Marshal de la Meilleray seized Ruminghem castle and razed it to the ground. In 1789, Ruminghem came under the jurisdiction of the Presidial Court of Bailleul. The church was sold to demolishers (Caron, Gorillot and B\u00E9zard), who resold the materials. In 1806, Ruminghem?s 877 inhabitants were reunited with their church.\nSaint-Martin\nSaint-Martin was a Roman soldier. One day, in Amiens, he gave half his coat to a beggar. This act of generosity did not go unnoticed by Jesus, who appeared to the future saint the following night, wearing the coat in question. This was the beginning of a great ecclesiastical career, based on the classic pattern of apparition-vocation-beatification. Saint-Martin, who later became Bishop of Tours, played an important role in the evangelization of Gaul, and several thousand churches in France bear his name today."@en . . .