. . . . . . "Im April und Mai 1787 komponierte Wolfgang Amadeus Mozart zwei Quintette, die oft einander gegen\u00FCbergestellt werden: das K 515 in C-Dur, heiter und strahlend, und das K 516 in g-Moll, gepr\u00E4gt von Schatten, Schmerz und Angst. \nManche sehen darin eine Reflexion \u00FCber den Tod; Mozart selbst beschreibt es als \u201Eberuhigend, tr\u00F6stlich\u201C. Doch der letzte Satz des K 516 bietet nach einer kurzen Klagelinie einen lebensbejahenden Ausbruch von Heiterkeit. \nDas Quintett Nr. 2 op. 87, das kurz vor seinem Tod komponiert und von Felix Mendelssohn \u00FCberarbeitet wurde, beginnt mit einem d\u00FCsteren Adagio, das an einen Trauermarsch erinnert, in einem ansonsten \u201Evirtuosen, geschmeidigen und eleganten\u201C Werk. \n\nZwei Violinen, zwei Bratschen und ein Cello: Diese Besetzung hat Meisterwerke inspiriert, von denen zwei heute Abend von Solisten des Orchestre National du Capitole de Toulouse aufgef\u00FChrt werden.\n\nDauer: 1:30 Std.\n\nMit Quentin VOGEL, Violine, \u00C9l\u00E9onore EPP, Violine, Kei TOJO, Bratsche, Laura ENSMINGER, Bratsche, Sarah IANCU, Cello\n\nProgramm:\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756\u20131791) Streichquintett Nr. 4, KV 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809\u20131847) Streichquintett Nr. 2, Opus 87"@de . "Tra aprile e maggio del 1787, Wolfgang Amadeus Mozart compose due quintetti spesso messi a confronto: il K 515 in do maggiore, sereno e luminoso, e il K 516 in sol minore, pervaso da ombra, dolore e angoscia. \nAlcuni vi vedono una riflessione sulla morte; Mozart la descrive come \u00ABrasserenante, consolante\u00BB. Tuttavia, l\u2019ultimo movimento del K 516, dopo un breve lamento, offre un slancio vitale di allegria. \nIl Quintetto n. 2 op. 87, composto poco prima della sua morte e rivisto da Felix Mendelssohn, si apre con un adagio cupo che evoca una marcia funebre, in un\u2019opera per il resto \u00ABvirtuosa, flessibile ed elegante\u00BB. \n\nDue violini, due viole e un violoncello: questa formazione ha ispirato capolavori, due dei quali saranno interpretati questa sera dai solisti dell\u2019Orchestra Nazionale del Capitole di Tolosa.\n\nDurata: 1h30\n\nCon Quentin VOGEL, violino; \u00C9l\u00E9onore EPP, violino; Kei TOJO, viola; Laura ENSMINGER, viola; Sarah IANCU, violoncello\n\nProgramma:\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756 - 1791) Quintetto per archi n. 4 K 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809 - 1847) quintetto per archi n. 2 op. 87"@it . "Avril-mai 1787, Wolfgang Amadeus Mozart \u00E9crit deux quintettes souvent oppos\u00E9s : le K 515 en ut majeur, serein et lumineux, et le K 516 en sol mineur, empreint d\u2019ombre, de douleur et d\u2019angoisse. \nCertains y voient une r\u00E9flexion sur la mort ; Mozart la d\u00E9crit comme \u00AB apaisante, consolante \u00BB. Pourtant, le dernier mouvement du K 516, apr\u00E8s une br\u00E8ve plainte, offre un sursaut vital d\u2019all\u00E9gresse. \nLe quintette n\u00B02 op. 87, \u00E9crit peu avant sa mort et retouch\u00E9 par F\u00E9lix Mendelssohn, s\u2019ouvre sur un adagio sombre \u00E9voquant une marche fun\u00E8bre, dans une \u0153uvre par ailleurs \u00AB virtuose, souple et \u00E9l\u00E9gante \u00BB. \n\nDeux violons, deux altos et un violoncelle : cette formation a inspir\u00E9 des chefs-d\u2019\u0153uvre, dont deux sont interpr\u00E9t\u00E9s ce soir par des solistes de l\u2019Orchestre National du Capitole de Toulouse.\n\nDur\u00E9e : 1h30\n\nAvec Quentin VOGEL, violon El\u00E9onore EPP, violon, Kei TOJO, violon alto, Laura ENSMINGER, violon alto, Sarah IANCU, violoncelle\n\nProgramme :\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756 - 1791) quintette \u00E0 cordes n\u00B04 K 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809 - 1847) quintette \u00E0 cordes n\u00B02 opus 87"@fr . "In April\u2013May 1787, Wolfgang Amadeus Mozart composed two quintets that are often contrasted: K. 515 in C major, serene and luminous, and K. 516 in G minor, marked by shadow, sorrow, and anguish. \nSome see in it a reflection on death; Mozart described it as \u201Csoothing and consoling.\u201D Yet the final movement of K 516, after a brief lament, offers a vital burst of joy. \nQuintet No. 2, Op. 87, written shortly before his death and revised by Felix Mendelssohn, opens with a somber adagio evoking a funeral march, in a work that is otherwise \u201Cvirtuoso, supple, and elegant.\u201D \n\nTwo violins, two violas, and a cello: this ensemble has inspired masterpieces, two of which will be performed tonight by soloists from the Orchestre National du Capitole de Toulouse.\n\nDuration: 1 hour 30 minutes\n\nFeaturing Quentin VOGEL, violin; \u00C9l\u00E9onore EPP, violin; Kei TOJO, viola; Laura ENSMINGER, viola; Sarah IANCU, cello\n\nProgram:\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756\u20131791) String Quintet No. 4, K. 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809\u20131847) String Quintet No. 2, Op. 87"@en . "In april-mei 1787 componeerde Wolfgang Amadeus Mozart twee kwintetten die vaak met elkaar worden vergeleken: het K 515 in C majeur, dat sereen en stralend is, en het K 516 in g mineur, dat doordrongen is van schaduw, verdriet en angst. \nSommigen zien hierin een reflectie op de dood; Mozart beschrijft het als %AB rustgevend, troostend %BB. Toch biedt het laatste deel van K 516, na een korte klaagzang, een levendige uitbarsting van vreugde. \nHet kwintet nr. 2 op. 87, geschreven kort voor zijn dood en bijgewerkt door Felix Mendelssohn, opent met een somber adagio dat doet denken aan een begrafenismars, in een werk dat verder %AB virtuoos, soepel en %E9l%E9gant %BB is. \n\nTwee violen, twee altviolen en een cello: deze bezetting heeft meesterwerken ge\u00EFnspireerd, waarvan er vanavond twee worden uitgevoerd door solisten van het Orchestre National du Capitole de Toulouse.\n\nDuur: 1u30\n\nMet Quentin VOGEL, viool, \u00C9l\u00E9onore EPP, viool, Kei TOJO, altviool, Laura ENSMINGER, altviool, Sarah IANCU, cello\n\nProgramma:\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756 - 1791) strijkkwintet nr. 4 K 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809 - 1847) strijkkwintet nr. 2, opus 87"@nl . "Entre abril y mayo de 1787, Wolfgang Amadeus Mozart compuso dos quintetos que a menudo se contraponen: el K 515 en do mayor, sereno y luminoso, y el K 516 en sol menor, impregnado de sombra, dolor y angustia. \nHay quien ve en \u00E9l una reflexi\u00F3n sobre la muerte; Mozart lo describe como \u00ABapaciguador, consolador\u00BB. Sin embargo, el \u00FAltimo movimiento del K 516, tras una breve lamentaci\u00F3n, ofrece un impulso vital de alegr\u00EDa. \nEl quinteto n.\u00BA 2, op. 87, compuesto poco antes de su muerte y revisado por F\u00E9lix Mendelssohn, se abre con un adagio sombr\u00EDo que evoca una marcha f\u00FAnebre, en una obra que, por lo dem\u00E1s, es \u00ABvirtuosa, \u00E1gil y elegante\u00BB. \n\nDos violines, dos violas y un violonchelo: esta formaci\u00F3n ha inspirado obras maestras, dos de las cuales ser\u00E1n interpretadas esta noche por solistas de la Orquesta Nacional del Capitole de Toulouse.\n\nDuraci\u00F3n: 1 h 30 min\n\nCon Quentin VOGEL, viol\u00EDn; \u00C9l\u00E9onore EPP, viol\u00EDn; Kei TOJO, viola; Laura ENSMINGER, viola; y Sarah IANCU, violonchelo\n\nPrograma:\n\n Wolfgang Amadeus MOZART (1756 - 1791), quinteto de cuerda n.\u00BA 4, K 516\n F\u00E9lix MENDELSSOHN-BARTHOLDY (1809 - 1847), quinteto de cuerda n.\u00BA 2, opus 87"@es . . .