. . . . . . "Im Rahmen des Festivals \u201ETHEATRE et HISTOIRE\u201C\nUnterhalten, \u00FCberraschen, lernen?\n\nH\u00E9l\u00E8ne und Odile lernen sich auf den Schulb\u00E4nken kennen. Schon sehr jung beginnen sie, sich Briefe zu schreiben. Die Briefe wechseln hin und her, lebhaft, frei, vertraut.\nDann greift die Geschichte ein.\n1942 geht Odile fort. H\u00E9l\u00E8ne bleibt. Das Bleiben wird zu einer Entscheidung. Das Schreiben wird zu einer Handlung. In Paris f\u00FChrt sie ein Tagebuch, ein Zeugnis eines bedrohten Alltags.\nEine Freundschaft angesichts der Verfolgung. Eine Jugend angesichts der Gewalt. Zwei Stimmen angesichts des Vergessens.\nEin einf\u00FChlsames Theaterst\u00FCck, um eine wichtige Erinnerung weiterzugeben \u2026 und niemals zu vergessen."@de . "As part of the THEATRE and HISTORY festival\nEntertain, amaze, educate?\n\nH\u00E9l\u00E8ne and Odile meet in school. Very young, they begin writing to each other. Their letters flow\u2014vibrant, free, and intimate.\nThen history intervenes.\nIn 1942, Odile leaves. H\u00E9l\u00E8ne stays. Staying becomes a choice. Writing becomes an act. In Paris, she keeps a journal, a testimony to a daily life under threat.\nA friendship in the face of persecution. A youth in the face of violence. Two voices in the face of oblivion.\nA moving performance to pass on an essential memory\u2026 and to never forget."@en . "In het kader van het festival THEATRE et HISTOIRE\nVermaken, verbazen, leren?\n\nH\u00E9l\u00E8ne en Odile ontmoeten elkaar op de schoolbanken. Al heel jong beginnen ze elkaar te schrijven. De brieven vliegen over en weer: levendig, vrij, vol vertrouwen.\nDan slaat het lot toe.\nIn 1942 vertrekt Odile. H\u00E9l\u00E8ne blijft. Blijven wordt een keuze. Schrijven wordt een daad. In Parijs houdt ze een dagboek bij, een getuigenis van een bedreigd dagelijks leven.\nEen vriendschap tegenover vervolging. Een jeugd tegenover geweld. Twee stemmen tegenover het in de vergetelheid raken.\nEen gevoelige voorstelling om een essenti\u00EBle herinnering door te geven\u2026 en nooit te vergeten."@nl . "En el marco del festival TEATRO e HISTORIA\n\u00BFEntretener, sorprender, aprender?\n\nH\u00E9l\u00E8ne y Odile se conocen en los pupitres del colegio. Muy j\u00F3venes, empiezan a escribirse. Las cartas van y vienen, vivas, libres, c\u00F3mplices.\nPero entonces la Historia se interpone.\nEn 1942, Odile se marcha. H\u00E9l\u00E8ne se queda. Quedarse se convierte en una elecci\u00F3n. Escribir se convierte en un acto. En Par\u00EDs, lleva un diario, testimonio de una vida cotidiana amenazada.\nUna amistad frente a la persecuci\u00F3n. Una juventud frente a la violencia. Dos voces frente al olvido.\n\u00BFUn espect\u00E1culo conmovedor para transmitir una memoria esencial\u2026 y no olvidar jam\u00E1s?"@es . "Dans le cadre du festival THEATRE et HISTOIRE\nDistraire, \u00E9tonner, apprendre\u2026\n\nH\u00E9l\u00E8ne et Odile se rencontrent sur les bancs de l\u2019\u00E9cole. Tr\u00E8s jeunes, elles s\u2019\u00E9crivent. Les lettres circulent, vives, libres, complices.\nPuis l\u2019Histoire tranche.\nEn 1942, Odile part. H\u00E9l\u00E8ne reste. Rester devient un choix. \u00C9crire devient un acte. \u00C0 Paris, elle tient un Journal, t\u00E9moignage d\u2019un quotidien menac\u00E9.\nUne amiti\u00E9 face \u00E0 la pers\u00E9cution. Une jeunesse face \u00E0 la violence. Deux voix face \u00E0 l\u2019effacement.\nUn spectacle sensible pour transmettre une m\u00E9moire essentielle\u2026 et ne jamais oublier."@fr . "Nell\u2019ambito del festival TEATRO e STORIA\nDivertire, stupire, insegnare?\n\nH\u00E9l\u00E8ne e Odile si incontrano sui banchi di scuola. Ancora giovanissime, iniziano a scriversi. Le lettere si susseguono, vivaci, libere, complici.\nPoi la Storia interviene.\nNel 1942, Odile se ne va. H\u00E9l\u00E8ne rimane. Rimanere diventa una scelta. Scrivere diventa un atto. A Parigi, tiene un diario, testimonianza di una quotidianit\u00E0 minacciata.\nUn\u2019amicizia di fronte alla persecuzione. Una giovent\u00F9 di fronte alla violenza. Due voci di fronte all\u2019oblio.\nUno spettacolo delicato per trasmettere una memoria essenziale\u2026 e per non dimenticare mai."@it . . .