"L'\u00E9glise actuelle a \u00E9t\u00E9 construite entre 1844 et 1846 et d\u00E9di\u00E9e \u00E0 saint Martin, \u00E9v\u00EAque de Tours et remplace un \u00E9difice m\u00E9di\u00E9val plus ancien devenu trop petit. Des concerts y sont organis\u00E9s tout au long de l'ann\u00E9e autours de son orgue Stiehr-Rinckenbach."@fr . . . . . . . . . . . "L'\u00E9glise actuelle a \u00E9t\u00E9 construite entre 1844 et 1846 et d\u00E9di\u00E9e \u00E0 saint Martin, \u00E9v\u00EAque de Tours et remplace un \u00E9difice m\u00E9di\u00E9val plus ancien devenu trop petit. Des concerts y sont organis\u00E9s tout au long de l'ann\u00E9e autours de son orgue Stiehr-Rinckenbach."@fr . "La iglesia actual se construy\u00F3 entre 1844 y 1846 y se dedic\u00F3 a San Mart\u00EDn, obispo de Tours. Durante todo el a\u00F1o se celebran aqu\u00ED conciertos con el \u00F3rgano Stiehr-Rinckenbach."@es . "De huidige kerk werd gebouwd tussen 1844 en 1846 en gewijd aan St. Martin, bisschop van Tours. Het hele jaar door worden hier concerten gegeven op het Stiehr-Rinckenbach-orgel."@nl . "The present church was built between 1844 and 1846 and dedicated to St. Martin, bishop of Tours. It replaces an older medieval building that had become too small. Concerts are organized there throughout the year around its Stiehr-Rinckenbach organ."@en . "L'attuale chiesa fu costruita tra il 1844 e il 1846 e dedicata a San Martino, vescovo di Tours. Qui si tengono concerti durante tutto l'anno con l'organo Stiehr-Rinckenbach."@it . "Die heutige Kirche wurde zwischen 1844 und 1846 erbaut und ist dem heiligen Martin, Bischof von Tours, gewidmet. Sie ersetzt ein \u00E4lteres mittelalterliches Geb\u00E4ude, das zu klein geworden war. Das ganze Jahr \u00FCber werden hier Konzerte rund um die Stiehr-Rinckenbach-Orgel veranstaltet."@de . . "The site of Kintzheim was occupied since the Neolithic period. The first mention dates from the 8th century. At that time, the village was called K\u00FCnigesheim, which means \"King's Domain\". It was indeed the seat of a vast Merovingian royal domain.\n\nIn 774, Charlemagne detached large areas of forest in the Liepvrette Valley and donated them to Fulrad, Abbot of St. Denis. They were intended for the maintenance of his monastery. Later on, the royal estate became part of the property of St. Richarde, daughter of the Count of Lower Alsace Erchangar and founder of the Abbey of Andlau.\n\nDedicated to St. Martin, the church is located on a promontory in the center of the village, which still reveals traces of ancient fortifications and on which a religious building once stood.\n\nIn the 18th century, this old church proved to be too small to accommodate the faithful of the parish (dimensions: 13.70 x 10.70 m). It dates from the time when Kintzheim was still part of the town of S\u00E9lestat (1341-1793).\n\nThe present church was built between 1844 and 1846, revealing the faith and the impetus of the community by the size of its construction. Its construction was part of a restructuring of the village center (1844-1860), including the town hall, the school and the presbytery. The new church dedicated to Saint Martin was consecrated by Andr\u00E9 Raess, bishop of Strasbourg, on August 2, 1846.\n\nThe paintings and statues were added as funds became available. In 1870, a storm and a lightning strike tore off half of the church's bell tower roof. On September 5, 1917, the German administration removed two bells and 78 organ pipes to be melted down and turned into war material. The bells were found near Frankfurt and returned in 1922.\n\nThe new organ, built in 1926 by J. Rinckenbach, will be restored by Michel Gaillard (Aubertin factory) in 2011.\n\nThe style of the church bears witness to an era in love with harmony and space, with a pronounced taste for the late baroque\nAbove the entrance porch stands a stone statue of St. Martin, patron saint of the parish\nThe bell tower is 42 meters high and its gallery, at 30 meters, allows an admirable panorama on the village, the Vosges mountains and the Alsace plain. In 2000, a new rooster was installed on the top of the bell tower.\n\nThe architect in charge of the plans, Antoine Ringeisen, was the author of other remarkable cultural achievements in Central Alsace."@en . "Der Ort Kintzheim wurde bereits in der Jungsteinzeit besiedelt. Die erste Erw\u00E4hnung stammt aus dem 8. Das Dorf hie\u00DF damals K\u00FCnigesheim, d. h. \"Dom\u00E4ne des K\u00F6nigs\". Es handelte sich n\u00E4mlich um den Sitz einer ausgedehnten merowingischen K\u00F6nigsdom\u00E4ne.\n\nIm Jahr 774 trennte Karl der Gro\u00DFe gro\u00DFe Waldfl\u00E4chen im Tal der Liepvrette ab, um sie Fulrad, dem Abt von St-Denis, zu schenken. Sie waren f\u00FCr den Unterhalt seines Klosters bestimmt. Sp\u00E4ter geh\u00F6rte die k\u00F6nigliche Dom\u00E4ne zum Besitz der Heiligen Richarde, Tochter des Unterels\u00E4sser Grafen Erchangar und Gr\u00FCnderin der Abtei von Andlau.\n\nDie dem Heiligen Martin geweihte Kirche befindet sich auf einer Landzunge in der Mitte des Dorfes, die noch heute Spuren der alten Befestigungsanlagen erkennen l\u00E4sst und auf der einst ein religi\u00F6ses Geb\u00E4ude stand.\n\nJahrhundert erwies sich diese alte Kirche als zu klein, um die Gl\u00E4ubigen der Gemeinde aufzunehmen (Ma\u00DFe: 13,70 x 10,70 m). Sie stammte aus der Zeit, als Kintzheim noch zur Stadt S\u00E9lestat geh\u00F6rte (1341-1793).\n\nSo wurde die heutige Kirche zwischen 1844 und 1846 erbaut und offenbarte durch die Gr\u00F6\u00DFe ihrer Ausf\u00FChrung den Glauben und den Elan der Gemeinde. Ihr Bau war Teil einer Umstrukturierung des Dorfzentrums (1844-1860), die das Rathaus, die Schule und das Pfarrhaus umfasste. Die neue, dem Heiligen Martin gewidmete Kirche wurde am 2. August 1846 von Andr\u00E9 Raess, dem Bischof von Stra\u00DFburg, geweiht.\n\nDie Gem\u00E4lde und Statuen wurden nach und nach hinzugef\u00FCgt, je nachdem, welche Mittel zur Verf\u00FCgung standen. Im Jahr 1870 rissen ein Sturm und ein Blitzeinschlag die H\u00E4lfte des Kirchturmdachs ab. Am 5. September 1917 entfernte die deutsche Verwaltung zwei Glocken und 78 Orgelpfeifen, die eingeschmolzen und zu Kriegsmaterial verarbeitet werden sollten. Die Glocken, die in der N\u00E4he von Frankfurt gefunden wurden, wurden 1922 zur\u00FCckgegeben.\n\nDie neue Orgel, die 1926 von J. Rinckenbach gebaut wurde, wurde 2011 von Michel Gaillard (Manufaktur Aubertin) restauriert.\n\nDer Stil der Kirche zeugt von einer harmonie- und raumliebenden Epoche mit einer noch ausgepr\u00E4gten Vorliebe f\u00FCr den Sp\u00E4tbarock\n\u00DCber dem Eingangsportal thront eine Steinstatue des Heiligen Martin, dem Schutzpatron der Gemeinde\nDer Glockenturm ist 42 m hoch und sein Gang in 30 m H\u00F6he erm\u00F6glicht einen bewundernswerten Ausblick auf das Dorf, die Vogesen und die Els\u00E4ssische Ebene. Im Jahr 2000 wurde ein neuer Hahn auf dem Dach des Glockenturms angebracht.\n\nDer mit den Pl\u00E4nen beauftragte Architekt, Antoine Ringeisen, war der Autor anderer bemerkenswerter kultureller Errungenschaften im Zentral-Elsass."@de . "Il sito di Kintzheim \u00E8 stato occupato fin dal Neolitico. La prima menzione risale all'VIII secolo. A quel tempo, il villaggio si chiamava K\u00FCnigesheim, che significa \"Dominio del Re\". Era infatti la sede di una vasta tenuta reale merovingia.\n\nNel 774, Carlo Magno rimosse vaste aree forestali nella Valle della Liepvrette e le don\u00F2 a Fulrado, abate di St Denis. Erano destinati al mantenimento del suo monastero. In seguito, la tenuta reale divenne parte della propriet\u00E0 di Santa Richarde, figlia del conte della Bassa Alsazia Erchangar e fondatrice dell'Abbazia di Andlau.\n\nDedicata a San Martino, la chiesa \u00E8 situata su un promontorio nel centro del paese, che presenta ancora tracce delle antiche fortificazioni e su cui un tempo sorgeva un edificio ecclesiastico.\n\nNel XVIII secolo, la vecchia chiesa si rivel\u00F2 troppo piccola per ospitare i parrocchiani (dimensioni: 13,70 x 10,70 m). Risale all'epoca in cui Kintzheim faceva ancora parte della citt\u00E0 di S\u00E9lestat (1341-1793).\n\nL'attuale chiesa fu costruita tra il 1844 e il 1846, rivelando la fede e l'entusiasmo della comunit\u00E0 per le dimensioni della sua costruzione. La sua costruzione fa parte di una ristrutturazione del centro del paese (1844-1860), che comprende il municipio, la scuola e la canonica. La nuova chiesa dedicata a San Martino fu consacrata da Andr\u00E9 Raess, vescovo di Strasburgo, il 2 agosto 1846.\n\nI dipinti e le statue sono stati aggiunti man mano che si rendevano disponibili i fondi. Nel 1870, una tempesta e un fulmine hanno distrutto met\u00E0 del tetto del campanile della chiesa. Il 5 settembre 1917, l'amministrazione tedesca rimosse due campane e 78 canne d'organo per fonderle e utilizzarle come materiale bellico. Le campane furono ritrovate nei pressi di Francoforte e restituite nel 1922.\n\nIl nuovo organo, costruito nel 1926 da J. Rinckenbach, sar\u00E0 restaurato da Michel Gaillard (fabbrica Aubertin) nel 2011.\n\nLo stile della chiesa testimonia un'epoca di armonia e spazio, con un gusto pronunciato per il tardo barocco\nSopra il portico d'ingresso si trova la statua in pietra di San Martino, patrono della parrocchia\nIl campanile \u00E8 alto 42 metri e la sua galleria, a 30 metri, offre un'ammirevole vista sul villaggio, sulle montagne dei Vosgi e sulla pianura alsaziana. Nel 2000 \u00E8 stato installato un nuovo galletto in cima al campanile.\n\nL'architetto responsabile dei progetti, Antoine Ringeisen, \u00E8 stato l'autore di altre notevoli realizzazioni culturali nell'Alsazia centrale."@it . "De site van Kintzheim is bewoond sinds het neolithicum. De eerste vermelding dateert uit de 8e eeuw. In die tijd heette het dorp K\u00FCnigesheim, wat \"Domein van de koning\" betekent. Het was in feite de zetel van een uitgestrekt Merovingisch koninklijk domein.\n\nIn 774 verwijderde Karel de Grote grote stukken bos in de Liepvrette-vallei en schonk ze aan Fulrad, abt van St. Denis. Ze waren bestemd voor het onderhoud van zijn klooster. Later werd het koninklijk domein eigendom van St. Richarde, dochter van de graaf van Neder-Elzas Erchangar en stichter van de abdij van Andlau.\n\nDe kerk, gewijd aan Sint Maarten, ligt op een voorgebergte in het centrum van het dorp, dat nog sporen vertoont van de oude vestingwerken en waarop ooit een religieus gebouw stond.\n\nAl in de 18e eeuw bleek deze oude kerk te klein voor de parochianen (afmetingen: 13,70 x 10,70 m). Het dateert uit de tijd dat Kintzheim nog deel uitmaakte van de stad S\u00E9lestat (1341-1793).\n\nDe huidige kerk werd gebouwd tussen 1844 en 1846 en toont het geloof en het enthousiasme van de gemeenschap door de omvang van de bouw. De bouw ervan maakte deel uit van een herstructurering van het dorpscentrum (1844-1860), met inbegrip van het gemeentehuis, de school en de pastorie. De nieuwe kerk gewijd aan Sint Maarten werd op 2 augustus 1846 ingewijd door Andr\u00E9 Raess, bisschop van Straatsburg.\n\nDe schilderijen en beelden werden toegevoegd naarmate er geld beschikbaar kwam. In 1870 scheurde een storm en een blikseminslag de helft van de kerktoren af. Op 5 september 1917 verwijderde de Duitse overheid twee klokken en 78 orgelpijpen om ze om te smelten en te gebruiken als oorlogsmateriaal. De klokken werden gevonden bij Frankfurt en teruggebracht in 1922.\n\nHet nieuwe orgel, gebouwd in 1926 door J. Rinckenbach, wordt in 2011 gerestaureerd door Michel Gaillard (fabriek Aubertin).\n\nDe stijl van de kerk getuigt van een tijdperk van harmonie en ruimte, met een uitgesproken voorkeur voor de late barok\nBoven het portaal staat een stenen beeld van Sint Maarten, de beschermheilige van de parochie\nDe klokkentoren is 42 meter hoog en de galerij, op 30 meter, biedt een prachtig uitzicht op het dorp, de Vogezen en de vlakte van de Elzas. In 2000 werd een nieuwe haan boven op de klokkentoren geplaatst.\n\nDe architect die verantwoordelijk was voor de plannen, Antoine Ringeisen, was de auteur van andere opmerkelijke culturele verwezenlijkingen in de centrale Elzas."@nl . "Le site de Kintzheim fut occup\u00E9 d\u00E8s le n\u00E9olithique. La premi\u00E8re mention date du VIIIe si\u00E8cle. Le village s\u2019appelait \u00E0 l\u2019\u00E9poque K\u00FCnigesheim, c\u2019est-\u00E0-dire \u00AB Domaine du roi \u00BB. Il s\u2019agissait en effet du si\u00E8ge d\u2019un vaste Domaine royal m\u00E9rovingien.\n\nEn 774, Charlemagne en d\u00E9tacha de grandes superficies de for\u00EAts dans la Vall\u00E9e de la Liepvrette pour en faire don \u00E0 Fulrad, Abb\u00E9 de St-Denis. Elles \u00E9taient destin\u00E9es \u00E0 l\u2019entretien de son monast\u00E8re. Par la suite, le Domaine royal fit partie des propri\u00E9t\u00E9s de Ste Richarde, fille du Comte de Basse-Alsace Erchangar et fondatrice de l\u2019Abbaye d\u2019Andlau.\n\nD\u00E9di\u00E9e \u00E0 St-Martin, l\u2019\u00E9glise est situ\u00E9e sur un promontoire au centre du village, qui r\u00E9v\u00E8le encore aujourd\u2019hui des traces d\u2019anciennes fortifications et sur lequel s\u2019\u00E9levait jadis un \u00E9difice religieux.\n\nD\u00E8s le 18\u00E8me si\u00E8cle, cette ancienne \u00E9glise s\u2019av\u00E9ra trop petite pour accueillir les fid\u00E8les de la paroisse (dimensions : 13,70 x 10,70 m). Elle datait de l\u2019\u00E9poque o\u00F9 Kintzheim faisait encore partie de la ville de S\u00E9lestat (1341-1793).\n\nAinsi fut construite l\u2019\u00E9glise actuelle entre 1844 et 1846, r\u00E9v\u00E9lant par l\u2019ampleur de sa r\u00E9alisation la foi et l\u2019\u00E9lan de la communaut\u00E9. Sa construction s\u2019inscrit dans le cadre d\u2019une restructuration du centre du village (1844-1860), englobant la mairie, l\u2019\u00E9cole et le presbyt\u00E8re. La nouvelle \u00E9glise d\u00E9di\u00E9e \u00E0 saint Martin a \u00E9t\u00E9 consacr\u00E9e par Andr\u00E9 Raess, \u00E9v\u00EAque de Strasbourg le 2 ao\u00FBt 1846.\n\nLes tableaux et statues ont \u00E9t\u00E9 rajout\u00E9s au fur et \u00E0 mesure des cr\u00E9dits disponibles. En 1870, une temp\u00EAte et un coup de foudre arrach\u00E8rent la moiti\u00E9 de la toiture de clocher de l'\u00E9glise. Le 5 septembre 1917, l'administration allemande enleva deux cloches et 78 tuyaux d'orgues pour \u00EAtre fondus et transform\u00E9s en mat\u00E9riel de guerre. Les cloches retrouv\u00E9es pr\u00E8s de Francfort ont \u00E9t\u00E9 restitu\u00E9es en 1922.\n\nLe nouvel orgue, r\u00E9alis\u00E9 en 1926 par J. Rinckenbach, sera restaur\u00E9 par Michel Gaillard (manufacture Aubertin) en 2011.\n\nLe style de l\u2019\u00E9glise t\u00E9moigne d\u2019une \u00E9poque \u00E9prise d\u2019harmonie et d\u2019espace, avec un go\u00FBt encore prononc\u00E9 pour le baroque tardif. \nAu-dessus du porche d\u2019entr\u00E9e tr\u00F4ne une statue en pierre de St Martin, patron de la paroisse. \nLe clocher est haut de 42 m\u00E8tres et sa coursive, \u00E0 30 m\u00E8tres, permet un panorama admirable sur le village, les montagnes vosgiennes et la Plaine d\u2019Alsace. En 2000, un nouveau coq a \u00E9t\u00E9 install\u00E9 au fa\u00EEte du clocher.\n\nL\u2019architecte charg\u00E9 des plans, Antoine Ringeisen, \u00E9tait l\u2019auteur d\u2019autres r\u00E9alisations culturelles remarquables dans l\u2019Alsace Centrale."@fr . "El emplazamiento de Kintzheim ha estado ocupado desde el Neol\u00EDtico. La primera menci\u00F3n data del siglo VIII. En aquella \u00E9poca, el pueblo se llamaba K\u00FCnigesheim, que significa \"dominio del rey\". En efecto, era la sede de una vasta hacienda real merovingia.\n\nEn 774, Carlomagno retir\u00F3 grandes extensiones de bosque en el valle de Liepvrette y las don\u00F3 a Fulrad, abad de San Dionisio. Estaban destinados al mantenimiento de su monasterio. M\u00E1s tarde, la finca real pas\u00F3 a formar parte de la propiedad de Santa Richarde, hija del conde de la Baja Alsacia Erchangar y fundadora de la abad\u00EDa de Andlau.\n\nDedicada a San Mart\u00EDn, la iglesia est\u00E1 situada en un promontorio en el centro del pueblo, que a\u00FAn muestra restos de las antiguas fortificaciones y en el que se encontraba un edificio de la iglesia.\n\nEn el siglo XVIII, la antigua iglesia result\u00F3 demasiado peque\u00F1a para acoger a los feligreses (dimensiones: 13,70 x 10,70 m). Data de la \u00E9poca en que Kintzheim a\u00FAn formaba parte de la ciudad de S\u00E9lestat (1341-1793).\n\nLa iglesia actual se construy\u00F3 entre 1844 y 1846, revelando la fe y el entusiasmo de la comunidad por la magnitud de su construcci\u00F3n. Su construcci\u00F3n forma parte de la reestructuraci\u00F3n del centro del pueblo (1844-1860), que incluye el ayuntamiento, la escuela y el presbiterio. La nueva iglesia dedicada a San Mart\u00EDn fue consagrada por Andr\u00E9 Raess, obispo de Estrasburgo, el 2 de agosto de 1846.\n\nLas pinturas y las estatuas se fueron a\u00F1adiendo a medida que se dispon\u00EDa de fondos. En 1870, una tormenta y un rayo arrancaron la mitad del tejado del campanario de la iglesia. El 5 de septiembre de 1917, la administraci\u00F3n alemana retir\u00F3 dos campanas y 78 tubos de \u00F3rgano para fundirlos y utilizarlos como material de guerra. Las campanas fueron encontradas cerca de Frankfurt y devueltas en 1922.\n\nEl nuevo \u00F3rgano, construido en 1926 por J. Rinckenbach, ser\u00E1 restaurado por Michel Gaillard (f\u00E1brica Aubertin) en 2011.\n\nEl estilo de la iglesia es testigo de una \u00E9poca de armon\u00EDa y espacio, con un marcado gusto por el barroco tard\u00EDo\nSobre el p\u00F3rtico de entrada hay una estatua de piedra de San Mart\u00EDn, el patr\u00F3n de la parroquia\nEl campanario tiene 42 metros de altura y su galer\u00EDa, de 30 metros, ofrece una admirable vista del pueblo, de los montes Vosgos y de la llanura alsaciana. En el a\u00F1o 2000, se instal\u00F3 un nuevo gallo en lo alto del campanario.\n\nEl arquitecto encargado de los planos, Antoine Ringeisen, fue el autor de otras notables realizaciones culturales en Alsacia Central."@es . . .