. . . . . . "\"A parte il P\u00E8re-Lachaise, i cimiteri sono raramente utilizzati come meta di passeggiate. Ma vorremmo portarvi in un cimitero un po' speciale, un cimitero di barche. Dove tonniere, sardine o semplici canoe terminano pacificamente la loro vita di buon e leale servizio. Il tempo e l'acqua fanno lentamente il loro lavoro, il legno si disintegra gradualmente, rimangono solo le costole e questi magnifici scheletri sono ricoperti da una pelle di muschio e alghe, in questo luogo di riposo finalenon c'\u00E8 nulla di morboso in questo luogo, magnificamente rivelato dal fotografo Yann-Arthus Bertrand, incastonato in un'ansa del Blavet, come un'ode a Rousseau. Teneri argini che offrono poltrone ideali per contemplare questi giganti che dormono pacificamente l'uno contro l'altro, componendo un quadro verde e marrone, passando attraverso tutte le sfumature che la marea e il sole risveglieranno... \"Isabelle Nivet"@it . "\u00AB A part au P\u00E8re-Lachaise, il est rare que les cimeti\u00E8res soient des buts de promenade. Nous, on a pourtant envie de vous entra\u00EEner dans un cimeti\u00E8re un peu particulier, un cimeti\u00E8re de bateaux. O\u00F9 thoniers, sardiniers ou simples canots finissent paisiblement leur vie de bons et loyaux services. On pourrait craindre que cela ressemble \u00E0 une d\u00E9charge mais pas du tout : il s\u2019agit l\u00E0 de po\u00E9sie.Le temps et l\u2019eau font lentement leur \u0153uvre, le bois se d\u00E9litant peu \u00E0 peu, ne restent que les membrures, et ces squelettes magnifiques se couvrent d\u2019une peau de mousse et d\u2019algues, dans cette derni\u00E8re demeure, comme un retour \u00E0 la nature, une m\u00E9taphore de la cha\u00EEne du vivant\u2026 \u2026Rien de morbide dans ce lieu magnifiquement r\u00E9v\u00E9l\u00E9 par le photographe Yann-Arthus Bertrand, pos\u00E9 dans une boucle du Blavet, comme une ode \u00E0 Rousseau. Des berges tendres qui offrent des fauteuils id\u00E9als pour contempler ces g\u00E9ants paisiblement endormis les uns contre les autres, composant un tableau vert et brun, passant par toutes les nuances que la mar\u00E9e et le soleil \u00E9veilleront\u2026 \u00BBIsabelle Nivet"@fr . "\"Apart from P\u00E8re-Lachaise, it is rare that cemeteries are the goal of a walk. We, however, would like to take you to a rather special cemetery, a boat cemetery. Where tuna boats, sardine boats or simple canoes peacefully end their lives of good and loyal service. One might fear that it looks like a dump, but it is not at all: it is poetry.Time and water slowly do their work, the wood slowly disintegrates, only the frames remain, and these magnificent skeletons are covered with a skin of moss and algae, in this last abode, like a return to nature, a metaphor of the chain of life... ...Nothing morbid in this place beautifully revealed by the photographer Yann-Arthus Bertrand, posed in a loop of the Blavet, like an ode to Rousseau. Tender banks that offer ideal armchairs to contemplate these giants peacefully asleep against each other, composing a green and brown painting, passing through all the shades that the tide and the sun will awaken... \"Isabelle Nivet"@en . "\"Au\u00DFer auf dem P\u00E8re-Lachaise sind Friedh\u00F6fe selten ein Ziel f\u00FCr einen Spaziergang. Wir m\u00F6chten Sie jedoch auf einen ganz besonderen Friedhof entf\u00FChren, einen Schiffsfriedhof. Dort, wo Thunfischf\u00E4nger, Sardinendampfer oder einfache Ruderboote friedlich ihr Leben in treuen Diensten beenden. Man k\u00F6nnte bef\u00FCrchten, dass es hier wie auf einer M\u00FCllkippe aussieht, aber das ist es nicht: Es handelt sich hier um Poesie.Die Zeit und das Wasser tun langsam ihr Werk, das Holz zerf\u00E4llt nach und nach, nur die Spanten bleiben \u00FCbrig, und diese wundersch\u00F6nen Skelette bedecken sich mit einer Haut aus Moos und Algen, in dieser letzten Ruhest\u00E4tte, wie eine R\u00FCckkehr zur Natur, eine Metapher f\u00FCr die Kette des Lebens... ...Nichts Morbides an diesem Ort, der vom Fotografen Yann-Arthus Bertrand wunderbar enth\u00FCllt wurde, der in einer Schleife des Blavet liegt, wie eine Ode an Rousseau. Die weichen Ufer bieten ideale Sessel, um diese Riesen zu betrachten, die friedlich aneinander geschmiegt schlafen und ein gr\u00FCnes und braunes Gem\u00E4lde bilden, das alle Nuancen durchl\u00E4uft, die die Gezeiten und die Sonne erwecken werden... \"Isabelle Nivet"@de . "\"Aparte de P\u00E8re-Lachaise, los cementerios rara vez se utilizan como destinos de paseo. Pero nos gustar\u00EDa llevarle a un cementerio bastante especial, un cementerio de barcos. Donde los atuneros, los sardineros o las simples canoas terminan tranquilamente su vida de buen y leal servicio. El tiempo y el agua hacen lentamente su trabajo, la madera se desintegra gradualmente, s\u00F3lo quedan las costillas, y estos magn\u00EDficos esqueletos se cubren con una piel de musgo y algas, en este lugar de descanso finaleste lugar, magn\u00EDficamente revelado por el fot\u00F3grafo Yann-Arthus Bertrand, no tiene nada de morboso, y est\u00E1 situado en un bucle del Blavet, como una oda a Rousseau. Tiernas orillas que ofrecen sillones ideales para contemplar a estos gigantes que duermen pl\u00E1cidamente unos contra otros, componiendo un cuadro verde y marr\u00F3n, pasando por todos los matices que la marea y el sol despertar\u00E1n... \"Isabelle Nivet"@es . "\"Behalve P\u00E8re-Lachaise worden begraafplaatsen zelden gebruikt als wandelbestemming. Maar we willen u meenemen naar een nogal bijzondere begraafplaats, een bootbegraafplaats. Waar tonijnboten, sardiniers of eenvoudige kano's vreedzaam hun leven van goede en trouwe dienst be\u00EBindigen. Men zou kunnen vrezen dat het lijkt op een vuilnisbelt, maar helemaal niet: dit is po\u00EBzie.Tijd en water doen langzaam hun werk, het hout valt geleidelijk aan uiteen, alleen de ribben blijven over, en deze prachtige skeletten worden bedekt met een huid van mos en algen, op deze laatste rustplaats, als een terugkeer naar de natuur, een metafoor voor de keten van het leven... ...Er is niets morbide aan deze plek, prachtig onthuld door fotograaf Yann-Arthus Bertrand, in een lus van de Blavet, als een ode aan Rousseau. Tere oevers die ideale fauteuils bieden om deze reuzen te aanschouwen die vredig tegen elkaar aan liggen te slapen en een groen en bruin schilderij vormen dat alle schakeringen doorloopt die het tij en de zon zullen doen ontwaken... \"Isabelle Nivet"@nl . . .