<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/4a956b64-8c48-35c7-9cd4-a7eb567b92a2"> Poemas de la deportación: Gustave Leroy, un vecino de Dinan en Dora Conferencia impartida por Francis Cauwel ¿Gustave Leroy? ¿Alumno del instituto de Dinan, ingeniero del Politécnico, aviador, militar, miembro de la Resistencia, torturado por la Gestapo, deportado? escribía poemas. 25 poemas «soñados por la noche en el barracón» y copiados en un pequeño cuaderno «sobre el increíble destino», nos han llegado desde Dora, un campo de trabajo donde la mortalidad era extrema. Como testimonios de la vida en el campo, estos 25 poemas nos cuentan qué era lo que mantenía en pie a los deportados: la esperanza, el odio, una idea de Francia, pero también, para Gustave Leroy, la imagen de la mujer amada y el recuerdo de los hijos, el deseo de volver a verlos. ¡Así como la belleza del mundo! Gustave Leroy hace gala de un auténtico arte poético, de una gran sensibilidad y de un dominio perfecto de las sonoridades, los ritmos y las imágenes. Resulta casi vertiginoso pensar en ese contraste entre el horror de la deportación y la conmovedora belleza formal de estos poemas tan rebosantes de humanidad. Da testimonio del sufrimiento, la violencia, la deshumanización y la omnipresencia de la muerte, pero también, y sobre todo, de una férrea voluntad de sobrevivir. La esperanza y la desesperación se entremezclan. Durante esta conferencia, Hervé Gauvain, actor de la «Jeune compagnie», leerá algunos de los poemas. El pianista Alain Binet interpretará dos versiones de canciones populares para las que Leroy escribió la letra con el fin de entretener a sus compañeros de prisión. El acto estará moderado (con comentarios y contexto) por Francis Cauwel, autor de la biografía *Gustave Leroy (1905-1978): un dinanés de su época (Asociación de Antiguos Alumnos del Colegio de Dinan) y miembro de la SAMB. Sala Mathurin-Monier Público: adolescentes y adultos Poesie della deportazione: Gustave Leroy, un abitante di Dinan a Dora Conferenza tenuta da Francis Cauwel Gustave Leroy? Allievo del collegio di Dinan, ingegnere del Politecnico, aviatore, militare, partigiano, torturato dalla Gestapo, deportato? scriveva poesie. 25 poesie «sognate la sera nella baracca» e ricopiate in un piccolo taccuino «L’incredibile destino», ci sono giunte da Dora, campo di lavoro dove il tasso di mortalità era altissimo. Testimonianze della vita nel campo, queste 25 poesie ci raccontano ciò che dava forza ai deportati: la speranza, l’odio, un’idea della Francia, ma anche, per Gustave Leroy, l’immagine della donna amata e il ricordo dei figli, il desiderio di rivederli. E la bellezza del mondo! Gustave Leroy dimostra una vera e propria arte poetica, una grande sensibilità, una perfetta padronanza delle sonorità, dei ritmi e delle immagini. È quasi vertiginoso pensare a questo contrasto tra l’orrore della deportazione e la commovente bellezza formale di queste poesie così ricche di umanità. Ne sono testimonianza le sofferenze, le violenze, la disumanizzazione, l’onnipresenza della morte, ma anche e soprattutto la feroce volontà di sopravvivere. Speranza e disperazione si intrecciano. Durante questa conferenza, alcune delle poesie saranno lette da Hervé Gauvain, attore della «Jeune compagnie». Il pianista Alain Binet proporrà due interpretazioni di canzoni popolari per le quali Leroy ha scritto i testi per intrattenere i suoi compagni di prigionia. L’intero evento sarà condotto (con commenti e approfondimenti) da Francis Cauwel, autore della biografia «Gustave Leroy (1905-1978): un abitante di Dinan nel suo secolo (Amicale degli ex allievi del collegio di Dinan) e membro della SAMB. Sala Mathurin-Monier Pubblico: adolescenti e adulti Gedichten over de deportatie: Gustave Leroy, een inwoner van Dinan in Dora Lezing door Francis Cauwel Gustave Leroy? Leerling van het college van Dinan, afgestudeerd aan de École Polytechnique, piloot, militair, verzetsstrijder, gemarteld door de Gestapo, gedeporteerd? schreef gedichten. 25 gedichten %AB ’s avonds in de barak gedroomd %BB en overgeschreven in een klein notitieboekje %E0 het ongelooflijke lot, zijn tot ons gekomen vanuit Dora, een werkkamp waar het sterftecijfer extreem hoog was. Deze 25 gedichten, getuigenissen van het leven in het kamp, vertellen ons wat de gedeporteerden op de been hield: hoop, haat, een idee van Frankrijk, maar ook – voor Gustave Leroy – het beeld van de geliefde vrouw en de herinnering aan de kinderen, het verlangen om hen weer te zien. En niet te vergeten: de schoonheid van de wereld! Gustave Leroy getuigt van een ware poëtische kunst, een grote gevoeligheid en een perfecte beheersing van klanken, ritmes en beelden. Het is bijna duizelingwekkend om stil te staan bij dit contrast tussen de gruwel van de deportatie en de ontroerende formele schoonheid van deze gedichten die zo doordrenkt zijn van menselijkheid. Het getuigt van lijden, geweld, ontmenselijking, de alomtegenwoordigheid van de dood, maar ook en vooral van een onverzettelijke wil om te overleven. Hoop en wanhoop vermengen zich. Tijdens deze lezing zullen enkele gedichten worden voorgelezen door Hervé Gauvain, acteur van de „Jeune compagnie“. Pianist Alain Binet zal twee keer populaire liedjes ten gehore brengen waarvoor Leroy teksten schreef om zijn medegevangenen te vermaken. Het geheel wordt begeleid (met commentaar en achtergrondinformatie) door Francis Cauwel, auteur van de biografie „Gustave Leroy (1905-1978): een inwoner van Dinan in zijn tijd (Vereniging van oud-leerlingen van het college van Dinan) en lid van de SAMB. Zaal Mathurin-Monier Publiek: tieners en volwassenen Poems of Deportation: Gustave Leroy, a Native of Dinan at Dora Lecture presented by Francis Cauwel Gustave Leroy—a student at the Collège de Dinan, a graduate of the École Polytechnique, a pilot, a soldier, a member of the Resistance, tortured by the Gestapo, and deported— wrote poems. Twenty-five poems “dreamed up at night in the barracks” and copied into a small notebook—an incredible fate— have come down to us from Dora, a labor camp where the mortality rate was extremely high. As testimonies to life in the camp, these 25 poems tell us what kept the deportees going: hope, hatred, a vision of France, but also—for Gustave Leroy—the image of his beloved and the memory of his children, the longing to see them again. As well as the beauty of the world! Gustave Leroy displays true poetic artistry, great sensitivity, and a perfect mastery of sounds, rhythms, and imagery. It is quite staggering to consider the contrast between the horror of deportation and the moving formal beauty of these poems, so rich in humanity. It bears witness to suffering, violence, dehumanization, and the omnipresence of death, but also—and above all—to a fierce will to survive. Hope and despair intertwine. During this lecture, several of the poems will be read by Hervé Gauvain, an actor with the “Jeune Compagnie.” Pianist Alain Binet will perform two renditions of popular songs for which Leroy wrote lyrics to entertain his fellow prisoners. The event will be moderated (with commentary and background information) by Francis Cauwel, author of the biography *Gustave Leroy (1905–1978): A Man from Dinan in His Time (Association of Former Students of the Dinan Middle School) and a member of the SAMB. Mathurin-Monier Hall Audience: Teens and Adults Poèmes de la Déportation : Gustave Leroy, un Dinannais à Dora Conférence présentée par Francis Cauwel Gustave Leroy – élève du collège de Dinan, polytechnicien, aviateur, militaire, résistant, torturé par la Gestapo, déporté – écrivait des poèmes. 25 poèmes « rêvés le soir dans le baraquement » et recopiés dans un petit carnet à l’incroyable destin, nous sont parvenus de Dora, camp de travail où la mortalité était extrême. Témoignages de la vie dans le camp, ces 25 poèmes nous disent ce qui faisait tenir les déportés : l’espoir, la haine, une idée de la France mais aussi pour Gustave Leroy, l’image de la femme aimée et le souvenir des enfants, le désir de les revoir. Ainsi que la beauté du monde ! Gustave Leroy fait preuve d’un véritable art poétique, d’une grande sensibilité, d’une maitrise parfaite des sonorités, des rythmes et des images. Il est assez vertigineux de penser ce contraste entre l’horreur de la déportation et l’émouvante beauté formelle de ces poèmes si gorgés d’humanité. Il témoigne souffrances, violences, déshumanisation, omniprésence de la mort mais aussi et surtout farouche volonté de survivre. Espoir et désespoir se mêlent. Lors de cette conférence, quelques-uns des poèmes seront lus par Hervé Gauvain, acteur de la « Jeune compagnie ». Le pianiste Alain Binet fera deux évocations des chansons populaires sur lesquelles Leroy a écrit des paroles pour distraire ses codétenus. L’ensemble sera animé (commentaires et contexte) par Francis Cauwel, auteur de la biographie Gustave Leroy (1905-1978) : un Dinannais dans son siècle (Amicale des anciens élèves du collège de Dinan) et membre de la SAMB. Salle Mathurin-Monier Public Ado Adulte Gedichte aus der Deportation: Gustave Leroy, ein Einwohner von Dinan in Dora Vortrag von Francis Cauwel Gustave Leroy – Schüler des Collège de Dinan, Absolvent der École Polytechnique, Flieger, Soldat, Widerstandskämpfer, von der Gestapo gefoltert, deportiert – schrieb Gedichte. 25 Gedichte, „die er abends in der Baracke träumte“ und in ein kleines Notizbuch abschrieb – das unglaubliche Schicksal, sind aus Dora zu uns gelangt, einem Arbeitslager, in dem die Sterblichkeitsrate extrem hoch war. Als Zeugnisse des Lebens im Lager erzählen uns diese 25 Gedichte, was den Deportierten Kraft gab: Hoffnung, Hass, eine Vorstellung von Frankreich, aber auch – für Gustave Leroy – das Bild der geliebten Frau und die Erinnerung an die Kinder, der Wunsch, sie wiederzusehen. Sowie die Schönheit der Welt! Gustave Leroy beweist echte poetische Kunst, große Sensibilität sowie eine perfekte Beherrschung von Klängen, Rhythmen und Bildern. Es ist geradezu schwindelerregend, über diesen Kontrast zwischen dem Schrecken der Deportation und der bewegenden formalen Schönheit dieser Gedichte nachzudenken, die so voller Menschlichkeit sind. Er zeugt von Leid, Gewalt, Entmenschlichung, der Allgegenwart des Todes, aber auch und vor allem von einem unerschütterlichen Überlebenswillen. Hoffnung und Verzweiflung vermischen sich. Im Rahmen dieses Vortrags werden einige der Gedichte von Hervé Gauvain, einem Schauspieler der „Jeune compagnie“, vorgelesen. Der Pianist Alain Binet wird zwei Volkslieder interpretieren, zu denen Leroy Texte verfasst hat, um seine Mitgefangenen zu unterhalten. Die Veranstaltung wird (mit Kommentaren und Hintergrundinformationen) von Francis Cauwel moderiert, dem Autor der Biografie „Gustave Leroy (1905–1978): Ein Einwohner von Dinan in seiner Zeit (Verein der ehemaligen Schüler des Collège de Dinan) und Mitglied der SAMB. Salle Mathurin-Monier Publikum: Jugendliche und Erwachsene