data:49bec19c-25b4-3324-8277-1d0070f976fe
Description

Néerlandais (Pays-Bas) Deze even subtiele als hilarische ‘echte-nep’-lezing stelt de rol van de toeschouwer in de theaterervaring ter discussie.

Anglais As subtle as it is hilarious, this "real-fake" lecture explores the audience's role in the theatrical experience.

Allemand (Allemagne) Dieser ebenso raffinierte wie urkomische „echte-falsche“ Vortrag hinterfragt die Rolle des Zuschauers im Theatererlebnis.

Italien (Italie) Tanto raffinata quanto esilarante, questa conferenza “vera e falsa” mette in discussione il ruolo dello spettatore nell’esperienza teatrale.

Espagnol Tan sutil como hilarante, esta conferencia «real-falsa» cuestiona el papel del espectador en la experiencia teatral.

Néerlandais (Pays-Bas) In het theater wordt vaak gesproken over het spel van de acteurs, de kwaliteit van de tekst en die van de enscenering… maar zelden over de rol van het publiek. Wat als toeschouwer zijn ook een volwaardige %AB kunst %BB is, met zijn eigen houdingen, rituelen, tics en eigenaardigheden?

Tussen stand-up en een onconventionele lezing in put de onnavolgbare Jérôme Rouger uit zijn eigen ervaringen om ons een spiegel voor te houden – die niet altijd even vleiend is! … en ons zijn absurde of weloverwogen adviezen te geven. Deze korte verhandeling over de sociologie van het publiek, boordevol knipogen en zelfspot, is een verfrissende afwisseling, een grappige en eigenzinnige mise en abyme.

Anglais In the theater, we often talk about the actors’ performances, the quality of the script, and the quality of the staging—but rarely about the role of the audience. What if being a spectator were also an “art” in its own right, with its own attitudes, rituals, quirks, and foibles?

Somewhere between stand-up comedy and an offbeat lecture, the inimitable Jérôme Rouger draws on his own experience to hold up a mirror to us—one that isn’t always flattering! …and offer his absurd or insightful advice. Packed with nods to the audience and self-deprecating humor, this brief treatise on the sociology of the audience is a delight in its own right—a funny and unique mise en abyme.

Italien (Italie) A teatro si parla spesso della recitazione degli attori, della qualità del testo, di quella della regia… ma raramente del ruolo del pubblico. E se «essere spettatori» fosse anch’esso una vera e propria «arte», con i suoi comportamenti, i suoi rituali, i suoi tic e le sue stranezze?

A metà strada tra lo stand-up e la conferenza ironica, l’inimitabile Jérôme Rouger attinge alla propria esperienza per tenderci uno specchio… non sempre lusinghiero! … e dispensare i suoi consigli assurdi o saggi. Ricco di allusioni e autoironia, questo breve trattato di sociologia del pubblico è un passo di danza esilarante, una divertente e singolare mise en abyme.

Espagnol En el teatro se suele hablar de la interpretación de los actores, de la calidad del texto, de la puesta en escena… pero rara vez del papel del público. ¿Y si ser espectador fuera también, en toda su extensión, un «arte» en sí mismo, con sus actitudes, sus rituales, sus manías y sus peculiaridades?

A medio camino entre el monólogo cómico y la conferencia desenfadada, el inefable Jérôme Rouger se basa en su propia experiencia para tendernos un espejo —¡no siempre halagador! … y nos ofrece sus consejos, a veces absurdos y otras veces acertados. Repleto de guiños y autocrítica, este pequeño tratado de sociología del público es un paso de lado muy divertido, una divertida y singular puesta en abismo.

Allemand (Allemagne) Im Theater spricht man oft über das Spiel der Schauspieler, die Qualität des Textes, die der Inszenierung … aber selten über die Rolle des Publikums. Was wäre, wenn das Zuschauen mit seinen Verhaltensweisen, Ritualen, Marotten und Macken ebenfalls eine „Kunst“ an sich wäre?

Zwischen Stand-up-Comedy und schräger Vortragsrunde stützt sich der unbeschreibliche Jérôme Rouger auf seine eigenen Erfahrungen, um uns einen Spiegel vorzuhalten – der nicht immer schmeichelhaft ist! … und uns seine absurden oder klugen Ratschläge zu erteilen. Voller Anspielungen und Selbstironie ist diese kleine Abhandlung über die Soziologie des Publikums ein äußerst unterhaltsames Werk, eine witzige und einzigartige Mise en abyme.