. . . . . . "Nel 1645, i Carmelitani Scalzi si stabilirono ai piedi della citt\u00E0, occupando l'infermeria del Faubourg de Saint-Gilles. Il comune li autorizz\u00F2 a trasferirsi all'interno delle mura cittadine solo nel 1688, poich\u00E9 il terreno disponibile per la costruzione era scarso a causa degli otto ordini religiosi gi\u00E0 presenti. Nel 1754, l'architetto langarolo Claude Forgeot costru\u00EC un nuovo convento e una cappella con una facciata la cui sobriet\u00E0 rasenta la severit\u00E0. Priva di frontone, i suoi due livelli sono ingentiliti da alette. Nel 1825, il seminario minore, destinato alla formazione dei futuri sacerdoti della diocesi, si trasfer\u00EC in questi edifici, che furono ampliati nel 1840. Nel 1849, la cappella fu decorata con pitture murali del pittore locale Menissier.\n\nQualche informazione di base:\nI monaci carmelitani non erano ben visti a Langres; i 43 anni che ci vollero per il loro insediamento ufficiale all'interno delle mura cittadine testimoniano l'ostilit\u00E0 del Comune nei loro confronti.\nNel 1655, esso giustific\u00F2 la sua posizione insistendo sul fatto che \"met\u00E0 della citt\u00E0 era occupata da ecclesiastici, dai chiostri del chappitre, dalle parrocchie, dagli ospedali, dalle commende, dai priorati e da otto conventi maschili e femminili.... che avrebbe ridotto di molto il numero degli abitanti della citt\u00E0, per mancanza di case, che sono diventate molto rare e inaccessibili nella citt\u00E0... con la conseguenza che il commercio \u00E8 diminuito e la forza della citt\u00E0 si \u00E8 indebolita...\".\nIl futuro dimostrer\u00E0 che una presenza religiosa meno significativa non avrebbe permesso alla citt\u00E0 di svilupparsi..."@it . "En 1645, los Carmelitas Descalzos se instalan a los pies de la ciudad, ocupando la enfermer\u00EDa del Faubourg de Saint-Gilles. El municipio no les autoriz\u00F3 a instalarse intramuros hasta 1688, ya que los terrenos disponibles para la construcci\u00F3n eran escasos debido a las ocho \u00F3rdenes religiosas ya presentes. En 1754, el arquitecto de Langrois Claude Forgeot construy\u00F3 un nuevo convento y una capilla con una fachada cuya sobriedad casi roza la severidad. Sin front\u00F3n, sus dos niveles est\u00E1n suavizados por aletas. En 1825, el seminario menor, destinado a formar a los futuros sacerdotes de la di\u00F3cesis, se traslad\u00F3 a estos edificios, ampliados en 1840. En 1849, la capilla fue decorada con pinturas murales del pintor local Menissier.\n\nAlgunos antecedentes:\nLos monjes carmelitas no eran bien vistos en Langres; los 43 a\u00F1os que tardaron en instalarse oficialmente dentro de las murallas de la ciudad dan fe de la hostilidad del Ayuntamiento hacia ellos.\nEn 1655, justificaba su postura insistiendo en el hecho de que \"la mitad de la ciudad estaba ocupada por eclesi\u00E1sticos, por los claustros de la capilla, las parroquias, los hospitales, las encomiendas, los prioratos y ocho conventos para hombres y mujeres.... lo que habr\u00EDa reducido mucho el n\u00FAmero anterior de habitantes de la ciudad, por falta de casas, que se han vuelto muy raras e inasequibles en la ciudad... a consecuencia de lo cual se reduce el comercio y se debilita la fuerza de la ciudad...\".\nEl futuro demostrar\u00E1 que una presencia religiosa menos importante no habr\u00EDa permitido el desarrollo de la ciudad..."@es . "In 1645 vestigden de Ongeschoeide Karmelieten zich aan de voet van de stad en bezetten de ziekenboeg in de Faubourg de Saint-Gilles. De gemeente gaf hen pas in 1688 toestemming om zich binnen de stadsmuren te vestigen, omdat de beschikbare bouwgrond schaars was vanwege de acht religieuze ordes die al aanwezig waren. In 1754 bouwde de Langrois-architect Claude Forgeot een nieuw klooster en kapel met een gevel waarvan de soberheid bijna grenst aan strengheid. Zonder fronton worden de twee niveaus verzacht door vinnen. In 1825 nam het kleinseminarie, ontworpen om de toekomstige priesters van het bisdom op te leiden, zijn intrek in deze gebouwen, die in 1840 werden uitgebreid. In 1849 werd de kapel versierd met muurschilderingen van de plaatselijke schilder Menissier.\n\nEen beetje achtergrondinformatie:\nDe monniken van de Karmelieten waren niet erg geliefd in Langres; de 43 jaar die het duurde voordat ze officieel binnen de stadsmuren werden ge\u00EFnstalleerd, getuigt van de vijandigheid van het stadsbestuur tegenover hen.\nIn 1655 rechtvaardigde het stadsbestuur zijn standpunt door erop te wijzen dat \"de halve stad bezet was door kerkelijken, door de kloosters van de chappitre, de parochies, hospitalen, commenderie\u00EBn, priorijen en acht kloosters voor mannen en meisjes.... waardoor het vroegere aantal inwoners van de stad sterk zou zijn gedaald, bij gebrek aan huizen die zeer zeldzaam en onbetaalbaar werden in de stad... waardoor de handel afnam en de kracht van de stad verzwakte...\".\nDe toekomst zal uitwijzen dat een minder belangrijke religieuze aanwezigheid de stad niet in staat zou hebben gesteld zich te ontwikkelen..."@nl . "In 1645, the Discalced Carmelites settled at the foot of the city, occupying the maladrerie in the faubourg of Saint-Gilles. The municipality didn't authorize the Carmelites to set up within the city walls until 1688, as land available for construction was scarce due to the presence of eight religious orders. In 1754, Langrois architect Claude Forgeot built a new convent and chapel with a facade whose sobriety almost borders on severity. With no pediment, its two levels are softened by fins. In 1825, the minor seminary, designed to train the diocese's future priests, moved into these buildings, which were enlarged in 1840. In 1849, the chapel was decorated with murals by the Haute-Marne painter Menissier.\n\nA little history :\nThe Carmelite monks were not well liked in Langres; the 43 years it took them to obtain an official intramural installation testifies to the hostility of the Chambre de Ville towards them.\nIn 1655, they justified their position by insisting that \"half the city was occupied by ecclesiastics, by the cloisters of the chappitre, the parishes, hospitals, commenderies, priories and eight convents for men and girls.... which would have greatly reduced the number of inhabitants of the town, for want of houses, which have become very rare and unaffordable in the town... as a result of which trade (is) diminished and by this means the strength of the town weakened...\".\nThe future will prove that a less significant religious presence would not have allowed the town to develop..."@en . "En 1645, les Carmes d\u00E9chaux s'implantent au pied de la ville et y occupent la maladrerie du faubourg de Saint-Gilles. La municipalit\u00E9 ne les autorise \u00E0 s'implanter intra-muros qu'en 1688, les terrains disponibles \u00E0 la construction s'y faisant rares en raison des huit ordres religieux d\u00E9j\u00E0 pr\u00E9sents. En 1754, l'architecte langrois Claude Forgeot construit un nouveau couvent ainsi qu'une chapelle dot\u00E9e d'une fa\u00E7ade dont la sobri\u00E9t\u00E9 confine presque \u00E0 la s\u00E9v\u00E9rit\u00E9. D\u00E9pourvue de fronton, ses deux niveaux sont adoucis par des ailerons. En 1825, le Petit s\u00E9minaire destin\u00E9 \u00E0 former les futurs pr\u00EAtres du dioc\u00E8se s'installe dans ces b\u00E2timents qui furent agrandis en 1840. En 1849, la chapelle fut d\u00E9cor\u00E9e de peintures murales dues au peintre haut-marnais Menissier.\n\nPour la petite histoire :\nLes Carmes n'\u00E9taient pas aim\u00E9s \u00E0 Langres ; les 43 ans qu'ils mettront pour obtenir une installation intra-muros officielle t\u00E9moignent de l'hostilit\u00E9 de la Chambre de Ville \u00E0 leur \u00E9gard.\nEn 1655, celle-ci justifie sa position en insistant sur le fait que \u00AB la moiti\u00E9 de la ville estoit occupp\u00E9e par les Eccl\u00E9siastiques, par les cloistres du chappitre, les paroisses, hospitaux, commenderies, prieur\u00E9s et huict couvents d'hommes et de filles... ce qui auroit diminu\u00E9 de beaucoup le nombre antien des habitants d'icelle, faulte de maisons qui devenoient tr\u00E8s rares et hors de pris dans la ville... en quoi le commerce (est) diminu\u00E9 et par ce moyen la force de la ville affoiblie... \u00BB.\nL'avenir prouvera qu'une pr\u00E9sence religieuse moins significative n'aurait pas pour autant permis \u00E0 la ville de se d\u00E9velopper..."@fr . "1645 lie\u00DFen sich die Karmeliter am Fu\u00DFe der Stadt nieder und besetzten dort die Krankenstation im Vorort Saint-Gilles. Die Stadtverwaltung erlaubte ihnen erst 1688, sich innerhalb der Stadtmauern niederzulassen, da Baugrundst\u00FCcke aufgrund der bereits vorhandenen acht religi\u00F6sen Orden rar waren. Im Jahr 1754 baute der Langrois-Architekt Claude Forgeot ein neues Kloster und eine Kapelle mit einer schlichten, fast schon strengen Fassade. Sie hat keinen Giebel, sondern zwei Ebenen, die durch Flossen abgemildert werden. Im Jahr 1825 zog das Kleine Seminar, das zuk\u00FCnftige Priester der Di\u00F6zese ausbilden sollte, in die Geb\u00E4ude ein, die 1840 erweitert wurden. Im Jahr 1849 wurde die Kapelle mit Wandmalereien des Malers Menissier aus der Haute-Marne geschm\u00FCckt.\n\nZur Vorgeschichte:\nDie Karmeliter waren in Langres nicht beliebt; die 43 Jahre, die sie brauchten, um eine offizielle Niederlassung innerhalb der Stadtmauern zu erhalten, zeugen von der Feindseligkeit der Stadtkammer gegen\u00FCber den Karmelitern.\nIm Jahr 1655 rechtfertigte die Stadtverwaltung ihre Haltung, indem sie betonte, dass \"die H\u00E4lfte der Stadt von den Geistlichen besetzt ist, von den Kl\u00F6stern des Chappitre, den Pfarreien, Hospit\u00E4lern, Kommenden, Prioraten und acht M\u00E4nner- und M\u00E4dchenkl\u00F6stern.... was die alte Zahl der Einwohner von Icelle erheblich verringert h\u00E4tte, da die H\u00E4user in der Stadt sehr selten und unrentabel geworden w\u00E4ren... wodurch der Handel verringert und die St\u00E4rke der Stadt geschw\u00E4cht w\u00FCrde...\".\nDie Zukunft wird zeigen, dass eine weniger bedeutende religi\u00F6se Pr\u00E4senz nicht dazu gef\u00FChrt h\u00E4tte, dass sich die Stadt weiterentwickelt h\u00E4tte..."@de . . .