"\u00AB Longtemps longtemps je me suis cach\u00E9, \u00E0 travers des romans o\u00F9 je revenais \u00E0 mes sources, je n\u2019en parlais pas moins de moi."@fr . . . . . . . . . . . "\u00AB Longtemps longtemps je me suis cach\u00E9, \u00E0 travers des romans o\u00F9 je revenais \u00E0 mes sources, je n\u2019en parlais pas moins de moi."@fr . "%AB Durante mucho, mucho tiempo me escond\u00ED, a trav\u00E9s de novelas en las que volv\u00EDa a mis ra\u00EDces, pero en las que, sin embargo, hablaba de m\u00ED misma."@es . "%AB Per molto, molto tempo mi sono nascosto, %E0 attraverso romanzi in cui tornavo %E0 alle mie origini, senza per questo smettere di parlare di me stesso."@it . "%AB Lange tijd heb ik me verstopt, %E0 via romans waarin ik terugkeerde %E0 naar mijn wortels, maar waarin ik niettemin over mezelf sprak."@nl . "%AB For a very long time, I hid myself\u2014through novels in which I returned to my roots, yet I was still talking about myself."@en . "%AB Lange, lange Zeit habe ich mich versteckt \u2013 durch Romane, in denen ich zu meinen Wurzeln zur\u00FCckkehrte, sprach ich dennoch von mir selbst."@de . . "\u00ABLos \u00FAltimos d\u00EDas de un hombre\u00BB, \u00ABEl camino se detendr\u00E1 all\u00ED\u00BB, \u00AB\u00BFEl horizonte que echamos de menos?\u00BB Jean Rouaud lo intu\u00EDa y, durante varios a\u00F1os, me plante\u00F3 afectuosamente el reto de ponerme manos a la obra con un texto en el que fuera descubriendo cosas. Inevitablemente, un d\u00EDa, la chispa ten\u00EDa que encender el fuego. %BB\n\nA trav\u00E9s de 40 \u00ABdestellos\u00BB, Pascal Dessaint repasa su infancia. Es un relato crudo, a veces desconcertante, sin duda conmovedor. \u00BFC\u00F3mo se forma un escritor?"@es . "es derniers jours d\u2019un homme, Le chemin s\u2019arr\u00EAtera l\u00E0, L\u2019horizon qui nous manque\u2026 Jean Rouaud le ressentait et pendant plusieurs ann\u00E9es il me mit affectueusement au d\u00E9fi de m\u2019atteler \u00E0 un texte o\u00F9 j\u2019avancerais \u00E0 d\u00E9couvert. Fatalement, un jour, l\u2019\u00E9tincelle devait faire un feu. \u00BB\n\n\u00C0 travers 40 \u201C\u00E9clats\u201D, Pascal Dessaint revient sur son enfance. C\u2019est \u00E0 l\u2019os, d\u00E9routant parfois, assur\u00E9ment bouleversant. Comment on fait un \u00E9crivain\u2026"@fr . "Die letzten Tage eines Mannes, Der Weg endet dort, Der Horizont, der uns fehlt? Jean Rouaud sp\u00FCrte das, und \u00FCber mehrere Jahre hinweg forderte er mich liebevoll heraus, mich an einen Text zu wagen, in dem ich neue Entdeckungen machen w\u00FCrde. Es war unvermeidlich, dass der Funke eines Tages ein Feuer entfachen w\u00FCrde. %BB\n\nIn 40 \u201EEklats\u201C blickt Pascal Dessaint auf seine Kindheit zur\u00FCck. Es ist schonungslos, manchmal verwirrend, auf jeden Fall ersch\u00FCtternd. Wie wird man Schriftsteller?"@de . "Gli ultimi giorni di un uomo, Il cammino si fermer\u00E0 l\u00EC, L\u2019orizzonte che ci manca? Jean Rouaud lo intuiva e per diversi anni mi ha affettuosamente sfidato a dedicarmi a un testo in cui avrei potuto esplorare nuove vie. Inevitabilmente, un giorno, quella scintilla avrebbe acceso un fuoco. %BB\n\nAttraverso 40 \u00ABscintille\u00BB, Pascal Dessaint ripercorre la sua infanzia. \u00C8 un racconto schietto, a volte sconcertante, sicuramente commovente. Come si diventa scrittori?"@it . "De laatste dagen van een man, Daar houdt de weg op, De horizon die we missen? Jean Rouaud voelde dit aan en daagde me jarenlang op liefdevolle wijze uit om aan een tekst te werken waarin ik nieuwe inzichten zou verkennen. Het was onvermijdelijk dat die vonk op een dag een vuur zou doen ontbranden. %BB\n\nAan de hand van 40 \u2018flitsen\u2019 blikt Pascal Dessaint terug op zijn jeugd. Het is rauw, soms verwarrend, maar zeker ontroerend. Hoe word je schrijver?"@nl . "A Man\u2019s Final Days, The Road Will End There, The Horizon We Miss? Jean Rouaud sensed this, and for several years he affectionately challenged me to tackle a text in which I would set out to discover. Inevitably, one day, the spark had to ignite a fire. %BB\n\nThrough 40 \u201Cflashes,\u201D Pascal Dessaint looks back on his childhood. It\u2019s raw, sometimes disorienting, and certainly deeply moving. How does one become a writer?"@en . . .