. . . . "Profesora en Par\u00EDs, Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier se uni\u00F3 muy pronto a la Resistencia. Se uni\u00F3 a la red de inteligencia del Coronel Lagarde. Este grupo fue desmantelado por la Gestapo.\nEn 1944, Lagarde recibi\u00F3 la orden de ir a Pr\u00E9manon para crear una escuela de cuadros para estructurar el maquis local. Desde el Haut-Jura, este maquis se traslad\u00F3 entonces cerca de Remoray y a partir de mayo de 1944 se estableci\u00F3 en La Plan\u00E9e, en un lugar llamado La Citerne. Esta unidad contaba con una veintena de miembros, entre ellos cinco chicas j\u00F3venes. Marie-H\u00E9l\u00E8ne se encargaba de los suministros y del enlace con la poblaci\u00F3n.\nUnos d\u00EDas antes del asunto de La Plan\u00E9e, uno de los maquisards fue capturado por agentes de aduanas. Fue entregado a la Feldgendarmerie de Pontarlier y confes\u00F3 la ubicaci\u00F3n del campo de La Plan\u00E9e. El 13 de julio de 1944, alrededor de las 17.30 horas, un convoy de soldados alemanes y ucranianos lleg\u00F3 al pueblo. Tras una refriega inicial en la que un joven rebelde recibi\u00F3 un disparo en las piernas, el destacamento continu\u00F3 su avance hacia el campamento. El asalto desorganizado del enemigo permiti\u00F3 a los maquis escapar. Marie-H\u00E9l\u00E8ne, que recibi\u00F3 un disparo en el costado izquierdo, logr\u00F3 reunirse con sus hermanos de armas. Hicieron una camilla para llevarla pero, por razones que probablemente nunca se explicar\u00E1n, abandonaron a la v\u00EDctima en compa\u00F1\u00EDa de otra mujer, Scarlett. Las dos desafortunadas mujeres est\u00E1n finalmente rodeadas. El jefe del destacamento da la orden de llevar a Scarlett de vuelta al tanque y de ejecutar en el acto a Marie-H\u00E9l\u00E8ne, que muere de un balazo a corta distancia. Desde entonces, una estela y un exvoto han sido\ny una l\u00E1pida votiva se han erigido desde entonces en el lugar de la tragedia.\nTodos los a\u00F1os, el municipio organiza all\u00ED una ceremonia conmemorativa."@es . "Insegnante a Parigi, Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier si un\u00EC molto presto alla Resistenza. Si \u00E8 unita alla rete di intelligence del colonnello Lagarde. Questo gruppo fu smantellato dalla Gestapo.\nNel 1944, Lagarde ricevette l'ordine di recarsi a Pr\u00E9manon per istituire una scuola per quadri destinata a strutturare il maquis locale. Dall'Haut-Jura, questo maquis si spost\u00F2 poi vicino a Remoray e dal maggio 1944 si stabil\u00EC a La Plan\u00E9e, in una localit\u00E0 chiamata La Citerne. Questa unit\u00E0 contava circa venti membri, tra cui cinque ragazze. Marie-H\u00E9l\u00E8ne era responsabile dei rifornimenti e del collegamento con la popolazione.\nPochi giorni prima dell'affare La Plan\u00E9e, uno dei maquisards fu catturato dai doganieri. Fu consegnato alla Feldgendarmerie di Pontarlier e confess\u00F2 l'ubicazione del campo di La Plan\u00E9e. Il 13 luglio 1944, intorno alle 17.30, un convoglio di soldati tedeschi e ucraini arriv\u00F2 nel villaggio. Dopo un primo scontro durante il quale un giovane ribelle \u00E8 stato colpito alle gambe, il distaccamento ha continuato ad avanzare verso il campo. L'assalto disorganizzato del nemico ha permesso ai Maquis di fuggire. Marie-H\u00E9l\u00E8ne, colpita al fianco sinistro, \u00E8 riuscita a raggiungere i suoi fratelli in armi. Hanno preparato una barella per trasportarla ma, per ragioni che probabilmente non verranno mai spiegate, hanno abbandonato la vittima in compagnia di un'altra donna, Rossella. Le due sfortunate donne vengono finalmente circondate. Il capo del distaccamento d\u00E0 l'ordine di riportare Rossella al carro armato e di giustiziare sul posto Marie-H\u00E9l\u00E8ne, che viene uccisa da un proiettile a distanza ravvicinata. Una stele e un ex voto sono stati\ne una lapide votiva sono state erette sul luogo della tragedia.\nOgni anno il comune organizza una cerimonia commemorativa."@it . "Enseignante \u00E0 Paris, Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier entre tr\u00E8s t\u00F4t dans la R\u00E9sistance. Elle int\u00E8gre le r\u00E9seau du colonel Lagarde sp\u00E9cialis\u00E9 dans le renseignement. Ce groupement est d\u00E9mantel\u00E9 par la Gestapo.\nEn 1944, Lagarde re\u00E7oit l\u2019ordre de gagner Pr\u00E9manon afin d\u2019y cr\u00E9er une \u00E9cole de cadres destin\u00E9e \u00E0 structurer les maquis locaux. Du Haut-Jura, ce maquis se d\u00E9place ensuite pr\u00E8s de Remoray puis s\u2019\u00E9tablit \u00E0 partir de mai 1944 sur La Plan\u00E9e, au lieu-dit la Citerne. Cette unit\u00E9 regroupe une vingtaine de membres dont cinq jeunes filles. Marie-H\u00E9l\u00E8ne s\u2019occupe du ravitaillement et des liaisons avec la population.\nQuelques jours avant l\u2019affaire de La Plan\u00E9e, un des maquisards est captur\u00E9 par des douaniers. Remis \u00E0 la \u201CFeldgendarmerie\u201D de Pontarlier, il avoue l\u2019emplacement du camp de La Plan\u00E9e. Le 13 juillet 1944 vers 17 h 30, un convoi de soldats allemands et ukrainiens arrive au village. Apr\u00E8s une premi\u00E8re \u00E9chauffour\u00E9e au cours de laquelle un jeune r\u00E9fractaire est touch\u00E9 aux jambes, le d\u00E9tachement poursuit sa progression vers le camp. L\u2019assaut d\u00E9sordonn\u00E9 de l\u2019ennemi permet aux maquisards de s\u2019enfuir. Touch\u00E9e au c\u00F4t\u00E9 gauche, Marie-H\u00E9l\u00E8ne parvient \u00E0 rejoindre ses fr\u00E8res d\u2019armes. Ils confectionnent un brancard pour la transporter mais, pour des raisons qui ne seront sans doute jamais \u00E9lucid\u00E9es, ils abandonnent la victime en compagnie d\u2019une autre femme, Scarlett. Les deux malheureuses sont finalement encercl\u00E9es. Le chef du d\u00E9tachement donne l\u2019ordre de ramener Scarlett \u00E0 la citerne et d\u2019ex\u00E9cuter sur le champ Marie-H\u00E9l\u00E8ne, tu\u00E9e d\u2019une balle \u00E0 bout portant. Une st\u00E8le ainsi qu\u2019un ex-voto sont\ninstall\u00E9s depuis sur les lieux du drame.\nUne c\u00E9r\u00E9monie comm\u00E9morative est organis\u00E9e \u00E0 cet endroit tous les ans par la municipalit\u00E9."@fr . "A teacher in Paris, Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier joined the Resistance very early on. She joined Colonel Lagarde's intelligence network. This group was dismantled by the Gestapo.\nIn 1944, Lagarde was ordered to go to Pr\u00E9manon in order to create a school for managers intended to structure the local maquis. From the Haut-Jura, this maquis then moved near Remoray and then settled in May 1944 on La Plan\u00E9e, at a place called La Citerne. This unit had about twenty members, including five young girls. Marie-H\u00E9l\u00E8ne was in charge of supplies and liaison with the population.\nA few days before the La Plan\u00E9e affair, one of the maquisards was captured by customs officers. He was handed over to the \"Feldgendarmerie\" of Pontarlier and confessed the location of the La Plan\u00E9e camp. On 13 July 1944, around 5.30 p.m., a convoy of German and Ukrainian soldiers arrived in the village. After a first scuffle during which a young refractory was hit in the legs, the detachment continued its progression towards the camp. The enemy's disorganized assault allowed the Maquis to escape. Marie-H\u00E9l\u00E8ne was hit on the left side and managed to join her brothers in arms. They made a stretcher to carry her but, for reasons that will probably never be explained, they abandoned the victim in the company of another woman, Scarlett. The two unfortunate women were eventually surrounded. The detachment commander ordered Scarlett to be taken back to the tank and Marie-H\u00E9l\u00E8ne to be executed on the spot, shot at point-blank range. A stele and an ex-voto have since been\non the site of the tragedy.\nA commemorative ceremony is organized at this place every year by the municipality."@en . "Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier ist Lehrerin in Paris und schlie\u00DFt sich sehr fr\u00FCh der R\u00E9sistance an. Sie schlie\u00DFt sich dem Netzwerk des Oberst Lagarde an, das auf Nachrichtendienste spezialisiert ist. Diese Gruppierung wird von der Gestapo aufgel\u00F6st.\n1944 erhielt Lagarde den Befehl, nach Pr\u00E9manon zu ziehen, um dort eine Kaderschule zu gr\u00FCnden, die die lokalen Maquis strukturieren sollte. Vom Haut-Jura aus verlagerte sich der Maquis dann in die N\u00E4he von Remoray und lie\u00DF sich ab Mai 1944 auf La Plan\u00E9e an einem Ort namens La Citerne nieder. Diese Einheit umfasst etwa zwanzig Mitglieder, darunter f\u00FCnf junge M\u00E4dchen. Marie-H\u00E9l\u00E8ne k\u00FCmmert sich um die Versorgung mit Lebensmitteln und die Verbindung zur Bev\u00F6lkerung.\nEinige Tage vor der Aff\u00E4re in La Plan\u00E9e wird einer der Maquisards von Zollbeamten gefangen genommen. Er wird der Feldgendarmerie in Pontarlier \u00FCbergeben und gesteht den Standort des Lagers La Plan\u00E9e. Am 13. Juli 1944 gegen 17.30 Uhr trifft ein Konvoi aus deutschen und ukrainischen Soldaten im Dorf ein. Nach einem ersten Scharm\u00FCtzel, bei dem ein junger Refrakt\u00E4r an den Beinen getroffen wird, setzt der Trupp seinen Vormarsch in Richtung des Lagers fort. Der ungeordnete Angriff des Feindes erm\u00F6glicht es den Maquisards zu fliehen. Marie-H\u00E9l\u00E8ne, die in der linken Seite getroffen wurde, gelingt es, sich zu ihren Waffenbr\u00FCdern zu begeben. Diese fertigten eine Trage an, um sie zu transportieren. Aus Gr\u00FCnden, die wahrscheinlich nie gekl\u00E4rt werden, lie\u00DFen sie das Opfer jedoch zusammen mit einer anderen Frau, Scarlett, zur\u00FCck. Die beiden Ungl\u00FCcklichen werden schlie\u00DFlich umzingelt. Der Anf\u00FChrer des Trupps gibt den Befehl, Scarlett zur Zisterne zur\u00FCckzubringen und Marie-H\u00E9l\u00E8ne sofort zu erschie\u00DFen, die aus n\u00E4chster N\u00E4he erschossen wird. Eine Stele und ein Votivbild wurden aufgestellt.\nam Ort des Geschehens aufgestellt.\nDie Gemeinde veranstaltet jedes Jahr eine Gedenkfeier an diesem Ort."@de . "Marie-H\u00E9l\u00E8ne Wuilleumier, onderwijzeres in Parijs, sloot zich al vroeg aan bij het verzet. Ze werd lid van Kolonel Lagarde's inlichtingen netwerk. Deze groep werd ontmanteld door de Gestapo.\nIn 1944 kreeg Lagarde de opdracht naar Pr\u00E9manon te gaan om een school voor managers op te richten die de plaatselijke maquis moest structureren. Vanuit de Haut-Jura trok dit maquis vervolgens naar de buurt van Remoray en vestigde zich vanaf mei 1944 in La Plan\u00E9e, op een plaats die La Citerne heet. Deze eenheid had ongeveer twintig leden, waaronder vijf jonge meisjes. Marie-H\u00E9l\u00E8ne was verantwoordelijk voor de bevoorrading en de contacten met de bevolking.\nEen paar dagen voor de La Plan\u00E9e-affaire werd een van de maquisards gevangen genomen door douanebeambten. Hij werd overgedragen aan de \"Feldgendarmerie\" van Pontarlier en bekende de locatie van het kamp La Plan\u00E9e. Op 13 juli 1944, rond 17.30 uur, arriveerde een konvooi van Duitse en Oekra\u00EFense soldaten in het dorp. Na een eerste schermutseling, waarbij een jonge refractair in de benen werd geschoten, zette het detachement zijn opmars naar het kamp voort. Door de ongeorganiseerde aanval van de vijand konden de Maquis ontsnappen. Marie-H\u00E9l\u00E8ne, die in de linkerzij werd geschoten, wist zich bij haar wapenbroeders te voegen. Ze maakten een brancard om haar te dragen, maar om redenen die waarschijnlijk nooit zullen worden uitgelegd, lieten ze het slachtoffer achter in het gezelschap van een andere vrouw, Scarlett. De twee ongelukkige vrouwen waren eindelijk omsingeld. Het hoofd van het detachement beval Scarlett terug te brengen naar de tank en Marie-H\u00E9l\u00E8ne ter plaatse te executeren, van dichtbij neergeschoten. Een stele en een ex-voto zijn sindsdien\neen stele en een ex-voto zijn sindsdien ge\u00EFnstalleerd op de plaats van de tragedie.\nElk jaar organiseert de gemeente er een herdenkingsplechtigheid."@nl . . .