. . . . . . "De eerste kerk, die dateert uit de Middeleeuwen (13de eeuw), werd gebouwd op de linkeroever van de Bruche, terwijl de bewoners op de rechteroever woonden. Ze was omgeven door een gracht met water. Het was ongezond en gevaarlijk geworden en werd in 1778 wegens zijn bouwvalligheid verboden voor de eredienst. Er werd toen besloten een andere te bouwen. Tussen 1780 en 1784 werden de kerk en het kerkhof verplaatst naar de rechteroever, waar de huidige kerk staat. Dit nieuwe gebouw bleek al snel te klein en na minder dan 100 jaar begon men in 1866 met de bouw van de huidige kerk.\nVan een bedevaart naar St. Pirmin voor de genezing van de ogen is in deze kerk sinds 1597 sprake. De olie van St. Pirmin wordt bewaard in een vaas uit 1765. De klokken in het koor luidden vroeger elk uur, tot ergernis van de toenmalige pastoor. Een blikseminslag vernietigde echter het mechanisme. Sindsdien hangen de klokken in het koor en luiden ze niet meer.\n\nDe kerk heeft een prachtige orgelkast van Nicolas Boulay, een orgelbouwer uit Herrlisheim, de enige die nog over is in de Elzas. Het is versierd met een rocaille cartouche en opengewerkte krullen. Een standbeeld van de heilige Laurentius de Martelaar siert de gevel. Het draagt het wapen van Erstein (die het orgel oorspronkelijk bezat en het later verkocht aan de parochie van Holtzheim).\n\nEen calvarieberg herinnert aan een klein meisje dat stierf toen ze tijdens de bouw van de kerk in de funderingen viel."@nl . "La prima chiesa, che risale al Medioevo (XIII secolo), fu costruita sulla riva sinistra del Bruche, mentre gli abitanti vivevano sulla riva destra. Era circondata da un fossato pieno d'acqua. Divenuta malsana e pericolosa, fu vietata al culto nel 1778 a causa della sua fatiscenza. Si decise allora di erigerne un'altra. Tra il 1780 e il 1784, la chiesa e il cimitero furono spostati sulla riva destra, dove si trova la chiesa attuale. Questo nuovo edificio si rivel\u00F2 presto troppo piccolo e, dopo meno di 100 anni di esistenza, nel 1866 inizi\u00F2 la costruzione della chiesa attuale.\nUn pellegrinaggio a San Pirmin per la guarigione degli occhi \u00E8 attestato in questa chiesa dal 1597. L'olio di San Pirmin \u00E8 conservato in un vaso del 1765. Le campane, ospitate nel coro, suonavano ogni ora, cosa che infastidiva il parroco dell'epoca. Tuttavia, un fulmine distrusse il meccanismo. Da allora le campane sono state riposte nel coro e non suonano pi\u00F9.\n\nLa chiesa possiede una bella cassa d'organo di Nicolas Boulay, organaro di Herrlisheim, l'unica rimasta in Alsazia. \u00C8 decorata con un cartiglio rocaille e volute traforate. Una statua di San Lorenzo martire orna la facciata. L'organo reca lo stemma di Erstein (che originariamente lo possedeva e che in seguito lo ha venduto alla parrocchia di Holtzheim).\n\nUn calvario ricorda la memoria di una bambina che mor\u00EC cadendo nelle fondamenta durante la costruzione della chiesa."@it . "La premi\u00E8re \u00E9glise, dont la naissance remonterait au Moyen \u00C2ge (XIIIe si\u00E8cle), \u00E9tait b\u00E2tie sur la rive gauche de la Bruche, alors que les habitants vivaient sur la rive droite. Elle \u00E9tait entour\u00E9e d\u2019un foss\u00E9 rempli d\u2019eau. Devenue insalubre et dangereuse elle fut interdite au culte en 1778 en raison de sa v\u00E9tust\u00E9. Il fut alors d\u00E9cid\u00E9 d\u2019en \u00E9riger une autre. Entre 1780 et 1784, l\u2019\u00E9glise et le cimeti\u00E8re furent transf\u00E9r\u00E9s sur la rive droite, \u00E0 l\u2019emplacement de l\u2019\u00E9glise actuelle. Ce nouvel \u00E9difice s\u2019av\u00E9ra tr\u00E8s vite trop petit et, apr\u00E8s moins de 100 ans d\u2019existence, on d\u00E9buta en 1866 la construction de l\u2019\u00E9glise que l\u2019on conna\u00EEt aujourd\u2019hui.\nUn p\u00E8lerinage de Saint Pirmin pour la gu\u00E9rison des yeux est attest\u00E9 dans cette \u00E9glise depuis 1597. L'huile de St Pirmin est conserv\u00E9e dans un vase dat\u00E9 de 1765. Les cloches, abrit\u00E9es dans le choeur, sonnaient autrefois toutes les heures, ce qui aga\u00E7ait le cur\u00E9 de l'\u00E9poque. Mais la foudre d\u00E9truisit le m\u00E9canisme. Depuis, les clochettes sont plac\u00E9es dans le choeur et ne sonnent plus. \n\nL'\u00E9glise poss\u00E8de un tr\u00E8s beau buffet d'orgue de Nicolas Boulay, facteur \u00E0 Herrlisheim, le seul qui subsiste en Alsace. Il est orn\u00E9 d'un cartouche rocaille et de rinceaux ajour\u00E9s. Une statue de saint Laurent martyr en orne la fa\u00E7ade. Il arbore les armoiries d'Erstein (qui d\u00E9tenait \u00E0 l'origine cet orgue et le vendit ensuite \u00E0 la paroisse de Holtzheim).\n\nUn calvaire rappelle le souvenir d'une fillette morte en tombant dans les fondations lors de la construction de l'\u00E9glise."@fr . "Die erste Kirche, deren Entstehung auf das Mittelalter (13. Jahrhundert) zur\u00FCckgeht, wurde auf dem linken Ufer der Bruche errichtet, w\u00E4hrend die Einwohner auf dem rechten Ufer lebten. Sie war von einem mit Wasser gef\u00FCllten Graben umgeben. Da sie unhygienisch und gef\u00E4hrlich geworden war, wurde sie 1778 aufgrund ihrer Bauf\u00E4lligkeit f\u00FCr den Gottesdienst gesperrt. Daraufhin wurde beschlossen, eine neue Kirche zu errichten. Zwischen 1780 und 1784 wurden die Kirche und der Friedhof auf die rechte Seite des Flusses verlegt, wo die heutige Kirche steht. Das neue Geb\u00E4ude erwies sich jedoch bald als zu klein und nach weniger als 100 Jahren wurde 1866 mit dem Bau der heutigen Kirche begonnen.\nEine Pilgerfahrt zum Heiligen Pirmin zur Heilung der Augen ist in dieser Kirche seit 1597 belegt. Das \u00D6l des heiligen Pirmin wird in einer Vase aus dem Jahr 1765 aufbewahrt. Die Glocken, die im Chor untergebracht sind, l\u00E4uteten fr\u00FCher jede Stunde, was den damaligen Pfarrer \u00E4rgerte. Ein Blitzschlag zerst\u00F6rte jedoch den Mechanismus. Seitdem befinden sich die Gl\u00F6ckchen im Chorraum und l\u00E4uten nicht mehr.\n\nDie Kirche besitzt ein sehr sch\u00F6nes Orgelgeh\u00E4use von Nicolas Boulay, einem Orgelbauer aus Herrlisheim, das einzige, das im Elsass erhalten geblieben ist. Es ist mit einer Rocaille-Kartusche und durchbrochenen Ranken verziert. Eine Statue des heiligen M\u00E4rtyrers Laurentius schm\u00FCckt die Fassade. Sie tr\u00E4gt das Wappen von Erstein (das die Orgel urspr\u00FCnglich besa\u00DF und sie sp\u00E4ter an die Pfarrgemeinde von Holtzheim verkaufte).\n\nEin Kalvarienberg erinnert an ein M\u00E4dchen, das starb, als es beim Bau der Kirche in die Fundamente st\u00FCrzte."@de . "The first church, which dates back to the Middle Ages (13th century), was built on the left bank of the Bruche, while the inhabitants lived on the right bank. It was surrounded by a ditch filled with water. In 1778, the church became unhealthy and dangerous and was forbidden to be used for religious purposes due to its dilapidated condition. It was then decided to build another one. Between 1780 and 1784, the church and the cemetery were moved to the right bank, where the present church stands. This new building soon proved to be too small and, after less than 100 years of existence, the construction of the present church began in 1866.\nA pilgrimage to St. Pirmin for the healing of the eyes is attested in this church since 1597. The oil of St. Pirmin is preserved in a vase dated 1765. The bells, housed in the choir, used to ring every hour, which annoyed the parish priest of the time. But lightning destroyed the mechanism. Since then, the bells are placed in the choir and do not ring anymore.\n\nThe church has a very beautiful organ case by Nicolas Boulay, an organ builder from Herrlisheim, the only one remaining in Alsace. It is decorated with a rocaille cartouche and openwork scrolls. A statue of Saint Laurent martyr adorns the fa\u00E7ade. It bears the coat of arms of Erstein (which originally owned the organ and later sold it to the parish of Holtzheim).\n\nA calvary recalls the memory of a little girl who died when she fell into the foundations during the construction of the church."@en . "La primera iglesia, que data de la Edad Media (siglo XIII), se construy\u00F3 en la orilla izquierda del Bruche, mientras que los habitantes viv\u00EDan en la orilla derecha. Estaba rodeada por un foso lleno de agua. Se hab\u00EDa vuelto insalubre y peligrosa y en 1778 se prohibi\u00F3 su culto debido a su ruina. Se decidi\u00F3 entonces erigir otra. Entre 1780 y 1784, la iglesia y el cementerio se trasladaron a la orilla derecha, donde se alza la iglesia actual. Este nuevo edificio pronto result\u00F3 demasiado peque\u00F1o y, tras menos de 100 a\u00F1os de existencia, en 1866 se inici\u00F3 la construcci\u00F3n de la iglesia actual.\nLa peregrinaci\u00F3n a San Pirmin para la curaci\u00F3n de los ojos est\u00E1 atestiguada en esta iglesia desde 1597. El \u00F3leo de San Pirmin se conserva en un jarr\u00F3n fechado en 1765. Las campanas, situadas en el coro, sol\u00EDan tocar cada hora, lo que molestaba al p\u00E1rroco de la \u00E9poca. Sin embargo, un rayo destruy\u00F3 el mecanismo. Desde entonces, las campanas se encuentran en el coro y ya no suenan.\n\nLa iglesia posee una hermosa caja de \u00F3rgano, obra de Nicolas Boulay, organero de Herrlisheim, la \u00FAnica que queda en Alsacia. Est\u00E1 decorada con una rocalla y volutas caladas. Una estatua de San Lorenzo M\u00E1rtir adorna la fachada. Lleva el escudo de armas de Erstein (propietario original del \u00F3rgano, que m\u00E1s tarde vendi\u00F3 a la parroquia de Holtzheim).\n\nUn calvario recuerda la memoria de una ni\u00F1a que muri\u00F3 al caer en los cimientos durante la construcci\u00F3n de la iglesia."@es . . .