data:452a2049-e7d7-3cc6-b3ca-57f7c3652d2e
Description

Italien (Italie) Con questo terzo capitolo delle sue “Réflexions philosophiques”, Stéphanie Aflalo firma uno spettacolo che mette in discussione il nostro rapporto con la morte. Una riflessione alla quale coinvolge suo padre, in un dialogo intimo e venato di umorismo.

Anglais With this third installment of her *Philosophical Creations* series, Stéphanie Aflalo presents a performance that explores our relationship with death. She invites her father to join her in this reflection, in an intimate dialogue tinged with humor.

Allemand (Allemagne) Mit diesem dritten Teil ihrer „Philosophischen Kreationen“ präsentiert Stéphanie Aflalo ein Stück, das unser Verhältnis zum Tod hinterfragt. Eine Reflexion, zu der sie ihren Vater in einem intimen und humorvollen Dialog einlädt.

Espagnol Con esta tercera entrega de sus «Recreaciones filosóficas», Stéphanie Aflalo presenta un espectáculo que cuestiona nuestra relación con la muerte. Una reflexión a la que invita a su padre, en un diálogo íntimo y salpicado de humor.

Néerlandais (Pays-Bas) Met dit derde deel van haar ‘R%E9cr%E9ations philosophiques’ brengt Stéphanie Aflalo een voorstelling die onze relatie met de dood ter discussie stelt. Een beschouwing waarbij ze haar vader betrekt, in een intieme dialoog doorspekt met humor.

Espagnol Por mucho que las bromas y la ligereza hayan forjado siempre su relación padre-hija, eso no les impide abordar temas existenciales. Entre ellos, el profundo temor de la artista a que su padre desaparezca. Un tema que Stéphanie Aflalo alimenta tanto con sus referencias filosóficas como con su propio vínculo con el teatro, en el seno de una puesta en escena minimalista que juega con el desfase entre la forma y el fondo. Respondiendo, a través de una sencilla pantalla plana, a los vídeos de su padre grabados con una videocámara, la artista comparte esta intimidad filial con pudor y ironía. Ante esta fatalidad que nos concierne a todos, «Todo debe desaparecer» es un intento, irónico y obstinado, de domar lo imposible.

Italien (Italie) Per quanto le battute e l’allegria abbiano sempre caratterizzato il loro rapporto padre-figlia, ciò non impedisce loro di affrontare temi esistenziali. Tra questi, la profonda paura dell’artista di vedere scomparire suo padre. Un tema che Stéphanie Aflalo alimenta tanto con i suoi riferimenti filosofici quanto con il proprio legame con il teatro, al centro di un dispositivo minimalista che gioca sullo scarto tra forma e contenuto. Rispondendo, attraverso un semplice schermo piatto, ai video di suo padre girati con una videocamera amatoriale, l’artista condivide questa intimità filiale con pudore e ironia. Di fronte a questa fatalità che riguarda tutti noi, «Tout doit disparaître» è un tentativo, derisorio e ostinato, di domare l’impossibile.

Néerlandais (Pays-Bas) Hoewel grappen en luchtigheid altijd de basis van hun vader-dochterrelatie hebben gevormd, weerhoudt dat hen er niet van om existentiële onderwerpen aan te snijden. Een daarvan is de diepe angst van de kunstenares om haar vader te verliezen. Een thema dat Stéphanie Aflalo zowel met haar filosofische verwijzingen als met haar eigen band met het theater voedt, temidden van een minimalistische opstelling die speelt met de discrepantie tussen vorm en inhoud. Door via een eenvoudig flatscreen te reageren op de met een camcorder opgenomen video’s van haar vader, deelt de kunstenares deze intieme band met haar vader op een bescheiden en ironische manier. Geconfronteerd met dit onvermijdelijke lot dat ons allen aangaat, is *Tout doit disparaître* een belachelijke en hardnekkige poging om het onmogelijke te temmen.

Allemand (Allemagne) Auch wenn Witze und Unbeschwertheit ihre Vater-Tochter-Beziehung schon immer geprägt haben, hindert sie das nicht daran, existenzielle Themen anzusprechen. Dazu gehört auch die tiefe Angst der Künstlerin, ihren Vater zu verlieren. Ein Thema, das Stéphanie Aflalo sowohl aus ihren philosophischen Bezügen als auch aus ihrer eigenen Verbindung zum Theater speist, eingebettet in ein minimalistisches Inszenierungskonzept, das mit dem Kontrast zwischen Form und Inhalt spielt. Indem sie mittels eines einfachen Flachbildschirms auf die mit einer Camcorder-Kamera aufgenommenen Videos ihres Vaters reagiert, teilt die Künstlerin diese kindliche Intimität mit Zurückhaltung und Ironie. Angesichts dieses Schicksals, das uns alle betrifft, ist „Tout doit disparaître“ ein lächerlicher und hartnäckiger Versuch, das Unmögliche zu zähmen.

Anglais Jokes and lightheartedness may have always shaped their father-daughter relationship, but that doesn’t stop them from tackling existential topics. Among them is the artist’s deep fear of losing her father. A theme that Stéphanie Aflalo draws upon as much from her philosophical references as from her own connection to the theater, at the heart of a minimalist installation that plays on the disconnect between form and content. By responding, through a simple flat-screen TV, to videos of her father captured on a camcorder, the artist shares this filial intimacy with modesty and self-deprecating humor. Faced with this inevitability that affects us all, *Tout doit disparaître* is a derisory yet stubborn attempt to come to terms with the impossible.