. "fr" . "Mise en place et respect des gestes barri\u00E8re"@fr . "Implementation of and compliance with barrier gestures"@en . "Einsetzen und Einhalten von Barrieregesten"@de . "Uitvoering en naleving van barri\u00E8regebaren"@nl . "Aplicaci\u00F3n y cumplimiento de los gestos de barrera"@es . "Attuazione e rispetto dei gesti di barriera"@it . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . "2026-07-08"^^ . "2026-10-15T21:09:03.677Z"^^ . "true"^^ . "1380b8b56d401020082e1c59c7b2bced" . "346"^^ . "42"^^ . "9d875fb45166777cb22b87917eb48430" . "2024-11-06"^^ . . . . "De kerk Saint-Martin de Glaire, herbouwd volgens de plannen van architect Jean-Baptiste Couty tussen 1888 en 1889, is een voorbeeld van zowel functionele als esthetische architectuur. De eerste steen werd gelegd op 16 september 1888 en de kerk werd gezegend door de aartsbisschop van Reims, Mgr. Langenieux, op 27 augustus 1889. Het is de opvolger van een oudere kerk, met een kruis ge\u00EFntegreerd in de nieuwe klokkentoren. Het herbouwproject werd ge\u00EFnitieerd door Abb\u00E9 Toussaint, die ook een soortgelijke rol speelde in Iges. De kerk is naar het noordoosten gericht en heeft een langgerekte plattegrond. Het schip, met drie zijbeuken en vier travee\u00EBn, wordt voorafgegaan door een westelijke zijbeuk met een centrale klokkentoren, geflankeerd door een wenteltrap in het noorden en een doopkapel in het zuiden. Een niet uitspringend dwarsschip leidt naar een rechthoekig koor met een vlakke koorafsluiting, waartegen een sacristie is gebouwd. Naast het koor maakt een parochiezaal het geheel af. Het gebouw is opgetrokken uit kalksteenpuin met kettingen in essen, behalve de klokkentoren, die volledig uit essen is opgetrokken. De vloeren van het schip, transept en koor zijn bedekt met moza\u00EFeken, terwijl onder de kerkbanken kalkstenen platen liggen. Het schip heeft twee niveaus: halfronde bogen ondersteund door pilaren met zuilen, en een bovenste niveau doorboord door poly-lobbige oculi. De zijbeuken worden verlicht door grote halfronde ramen en het koor door een veellobbige roos. Het interieur is bedekt met koepels. De klokkentoren herbergt een vestibule, een orgelzolder en een klokkenkamer. De daken zijn van leisteen, met verschillende soorten dakbedekking in verschillende delen van het gebouw, waaronder een kegelvormig ashlar dak boven het traptorentje."@nl . "The Saint-Martin de Glaire church, rebuilt to plans by architect Jean-Baptiste Couty between 1888 and 1889, is a fine example of both functional and aesthetic architecture. The foundation stone was laid on September 16, 1888, and the church was blessed by the Archbishop of Reims, Mgr Langenieux, on August 27, 1889. It is the successor to an earlier church, with a cross integrated into the new bell tower. The reconstruction project was initiated by Abb\u00E9 Toussaint, who also played a similar role in Iges. The three-vessel, four-bay nave is preceded by a western massing with a central bell tower, flanked by a spiral staircase to the north and a font chapel to the south. A non-protruding transept leads to a rectangular choir with a flat chevet, against which a sacristy is built. Next to the choir, a parish hall completes the ensemble. The building is built of limestone rubble with ashlar chains, except for the bell tower, which is entirely of ashlar. The floors of the nave, transept and choir are covered with mosaics, while under the pews are limestone slabs. The nave has two levels: semicircular arches supported by pillars with columns, and an upper level pierced by multi-lobed oculi. The side aisles are lit by large round-arched windows, and the chevet by a poly-lobed rose. The interior is covered with domes. The bell tower houses a vestibule, an organ loft and a bell chamber. The roofs are slate, with different types of covering in different parts of the building, including a conical ashlar roof over the stair turret."@en . "Die Kirche Saint-Martin in Glaire wurde nach den Pl\u00E4nen des Architekten Jean-Baptiste Couty zwischen 1888 und 1889 wiederaufgebaut und zeugt von einer sowohl funktionalen als auch \u00E4sthetischen Architektur. Der Grundstein wurde am 16. September 1888 gelegt und die Kirche am 27. August 1889 vom Erzbischof von Reims, Monsignore Langenieux, gesegnet. Sie ist der Nachfolger einer \u00E4lteren Kirche, bei der ein Kreuz in den neuen Glockenturm integriert wurde. Das Wiederaufbauprojekt wurde von Abb\u00E9 Toussaint initiiert, der auch in Iges eine \u00E4hnliche Rolle gespielt hatte.Die nach Nordosten ausgerichtete Kirche hat einen l\u00E4nglichen Grundriss. Dem dreischiffigen, vierjochigen Kirchenschiff ist ein westliches Massiv mit einem zentralen Glockenturm vorgelagert, der im Norden von einer Wendeltreppe und im S\u00FCden von einer Brunnenkapelle flankiert wird. Ein nicht vorspringendes Querschiff f\u00FChrt zu einem rechteckigen Chor mit flachem Kopfende, an den sich eine Sakristei anschlie\u00DFt. Neben dem Chor befindet sich ein Gemeindesaal, der das Ensemble vervollst\u00E4ndigt. Das Geb\u00E4ude besteht aus Kalksteinmauern mit Ketten aus Quadersteinen, mit Ausnahme des Glockenturms, der vollst\u00E4ndig aus Quadersteinen gebaut ist. Das Innere ist mit monumentalen Gem\u00E4lden mit geometrischen Motiven oder Architekturimitationen geschm\u00FCckt.Die B\u00F6den des Kirchenschiffs, des Querschiffs und des Chors sind mit Mosaiken bedeckt, w\u00E4hrend sich unter den B\u00E4nken Kalksteinplatten befinden. Das Kirchenschiff besteht aus zwei Ebenen: Rundbogenarkaden, die von S\u00E4ulenpfeilern getragen werden, und eine obere Ebene, die von mehrlappigen Okuli durchbrochen wird. Die Seitenschiffe werden durch gro\u00DFe Rundbogen\u00F6ffnungen und das Kopfende durch eine polylobierte Rose beleuchtet. Das Innere ist mit Kuppeln bedeckt. Der Glockenturm beherbergt eine Vorhalle, eine Orgelempore und eine Glockenkammer. Die D\u00E4cher sind aus Schiefer, wobei es je nach Geb\u00E4udeteil verschiedene Arten der Dacheindeckung gibt, darunter auch ein konisches Dach aus Quadersteinen auf dem Treppent\u00FCrmchen."@de . "L'\u00E9glise Saint-Martin de Glaire, reconstruite selon les plans de l'architecte Jean-Baptiste Couty entre 1888 et 1889, t\u00E9moigne d'une architecture \u00E0 la fois fonctionnelle et esth\u00E9tique. La premi\u00E8re pierre a \u00E9t\u00E9 pos\u00E9e le 16 septembre 1888, et l'\u00E9glise a \u00E9t\u00E9 b\u00E9nite par l'archev\u00EAque de Reims, Mgr Langenieux, le 27 ao\u00FBt 1889. Elle succ\u00E8de \u00E0 une \u00E9glise plus ancienne, dont une croix a \u00E9t\u00E9 int\u00E9gr\u00E9e au nouveau clocher. Ce projet de reconstruction a \u00E9t\u00E9 initi\u00E9 par l'abb\u00E9 Toussaint, qui a \u00E9galement jou\u00E9 un r\u00F4le similaire \u00E0 Iges.L'\u00E9glise, orient\u00E9e vers le nord-est, pr\u00E9sente un plan allong\u00E9. La nef \u00E0 trois vaisseaux et quatre trav\u00E9es est pr\u00E9c\u00E9d\u00E9e par un massif occidental avec un clocher central, flanqu\u00E9 d'un escalier en vis au nord et d'une chapelle des fonts au sud. Un transept non saillant m\u00E8ne \u00E0 un ch\u0153ur rectangulaire \u00E0 chevet plat, contre lequel s'adosse une sacristie. \u00C0 c\u00F4t\u00E9 du ch\u0153ur, une salle paroissiale compl\u00E8te l'ensemble. L'\u00E9difice est en moellon calcaire avec des cha\u00EEnes en pierre de taille, except\u00E9 pour le clocher qui est enti\u00E8rement construit en pierre de taille. L'int\u00E9rieur est d\u00E9cor\u00E9 de peintures monumentales, avec des motifs g\u00E9om\u00E9triques ou imitant l'architecture.Les sols de la nef, du transept et du ch\u0153ur sont recouverts de mosa\u00EFques, tandis que sous les bancs se trouvent des dalles de calcaire. La nef est compos\u00E9e de deux niveaux : des arcades en plein-cintre soutenues par des piliers \u00E0 colonnes, et un niveau sup\u00E9rieur perc\u00E9 d'oculus polylob\u00E9s. Les collat\u00E9raux sont \u00E9clair\u00E9s par de grandes baies en plein-cintre et le chevet par une rose polylob\u00E9e. L'int\u00E9rieur est couvert de coupoles. Le clocher abrite un vestibule, une tribune d'orgue et une chambre des cloches. Les toitures sont en ardoise, avec diff\u00E9rents types de couvertures selon les parties de l'\u00E9difice, y compris un toit conique en pierre de taille sur la tourelle d'escalier."@fr . "La chiesa di Saint-Martin de Glaire, ricostruita su progetto dell'architetto Jean-Baptiste Couty tra il 1888 e il 1889, \u00E8 un esempio di architettura funzionale ed estetica. La prima pietra fu posta il 16 settembre 1888 e la chiesa fu benedetta dall'arcivescovo di Reims, Mons. Langenieux, il 27 agosto 1889. \u00C8 il successore di una chiesa pi\u00F9 antica, con una croce integrata nel nuovo campanile. Il progetto di ricostruzione fu avviato dall'Abb\u00E9 Toussaint, che svolse un ruolo simile anche a Iges. La chiesa \u00E8 orientata a nord-est e ha una pianta allungata. La navata centrale, a tre navate e quattro campate, \u00E8 preceduta da una navata occidentale con campanile centrale, affiancata da una scala a chiocciola a nord e da una cappella per il fonte battesimale a sud. Un transetto non sporgente conduce a un coro rettangolare con un chevet piatto, contro il quale \u00E8 stata costruita una sacrestia. Accanto al coro, una sala parrocchiale completa l'insieme. L'edificio \u00E8 realizzato in calcare con catene di bugnato, ad eccezione del campanile, che \u00E8 costruito interamente in bugnato. I pavimenti della navata, del transetto e del coro sono rivestiti di mosaici, mentre sotto i banchi ci sono lastre di calcare. La navata centrale si sviluppa su due livelli: archi semicircolari sostenuti da pilastri con colonne e un livello superiore traforato da oculi polilobati. Le navate laterali sono illuminate da grandi finestre semicircolari e la navata centrale da un rosone polilobato. L'interno \u00E8 coperto da cupole. Il campanile ospita un vestibolo, un soppalco per l'organo e una cella campanaria. I tetti sono in ardesia, con diversi tipi di copertura in varie parti dell'edificio, tra cui un tetto conico in bugnato sopra la torretta delle scale."@it . "La iglesia de Saint-Martin de Glaire, reconstruida seg\u00FAn los planos del arquitecto Jean-Baptiste Couty entre 1888 y 1889, es un ejemplo de arquitectura funcional y est\u00E9tica. La primera piedra se coloc\u00F3 el 16 de septiembre de 1888 y la iglesia fue bendecida por el arzobispo de Reims, monse\u00F1or Langenieux, el 27 de agosto de 1889. Es la sucesora de una iglesia m\u00E1s antigua, con una cruz integrada en el nuevo campanario. El proyecto de reconstrucci\u00F3n fue iniciado por el abate Toussaint, que tambi\u00E9n desempe\u00F1\u00F3 un papel similar en Iges. La iglesia est\u00E1 orientada al noreste y tiene una planta alargada. La nave, de tres tramos y cuatro tramos, est\u00E1 precedida por una nave oeste con un campanario central, flanqueada por una escalera de caracol al norte y una capilla de la pila bautismal al sur. Un transepto no saliente conduce a un coro rectangular con cabecera plana, contra el que se levanta una sacrist\u00EDa. Junto al coro, un sal\u00F3n parroquial completa el conjunto. El edificio es de mamposter\u00EDa de piedra caliza con cadenas de siller\u00EDa, excepto el campanario, que es totalmente de siller\u00EDa. Los suelos de la nave, el crucero y el coro est\u00E1n cubiertos de mosaicos, mientras que bajo los bancos hay losas de piedra caliza. La nave tiene dos niveles: arcos de medio punto sostenidos por pilares con columnas, y un nivel superior perforado por \u00F3culos polilobulados. Las naves laterales est\u00E1n iluminadas por grandes ventanas de arco de medio punto y la cabecera por un roset\u00F3n polilobulado. El interior est\u00E1 cubierto de c\u00FApulas. El campanario alberga un vest\u00EDbulo, un \u00F3rgano y una c\u00E1mara de campanas. Los tejados son de pizarra, con diferentes tipos de cubierta en distintas partes del edificio, incluido un tejado c\u00F3nico de siller\u00EDa sobre la torreta de la escalera."@es . "Eglise Saint Martin de Glaire"@fr . "PCUCHA0080000555" .