Eglise Saint Rémi de Villers sur Bar
Site culturel  Lieu  Point d'intérêt

:PlaceOfInterest

:PointOfInterest

Anglais Implementation of and compliance with barrier gestures

Allemand (Allemagne) Einsetzen und Einhalten von Barrieregesten

Néerlandais (Pays-Bas) Uitvoering en naleving van barrièregebaren

Espagnol Aplicación y cumplimiento de los gestos de barrera

Italien (Italie) Attuazione e rispetto dei gesti di barriera

data:effee64d-c8cc-38ce-8f78-b1ff2c0c2598

data:fe3bde10-6f84-32a3-b64e-806198d8db7f

Italien (Italie) Il coro della chiesa di Saint-Rémi, risalente all'inizio del XIII secolo, è stato modificato nel XVII secolo: la sua volta è stata ricostruita e i suoi lati sono stati forati per creare due spazi difensivi con archibugiere, probabilmente utilizzando elementi riutilizzati dalla volta originale. La campata sud del coro porta la data del 1742, mentre quelle della navata risalgono al 1869. La campata meridionale del presbiterio reca la data 1742, mentre quelle della navata centrale risalgono al 1869. Situata a est del villaggio ed esposta a nord-est, la chiesa ha una pianta allungata: un'unica navata, un presbiterio ampliato da due sporgenze che fungono da cappelle, una sacrestia attaccata alla parete nord e una scala a chiocciola costruita nella cappella sud. Costruita in calcare giallo con catene di bugnato, poggia su un pavimento di larghe lastre di calcare; le pareti, traforate da campate a tutto sesto, presentano finestre archibugiere, alcune delle quali sono state tamponate. La facciata ovest presenta una porta a maniglia fiancheggiata da lesene tuscaniche, sormontata da una trabeazione dorica e da un frontone ad arco interrotto da una nicchia.La navata centrale ha un soffitto, le cappelle laterali sono voltate a botte con archi a sesto acuto e il coro è voltato a sesto acuto. La copertura sintetica presenta tetti a spioventi lunghi per la navata, il coro e la sacrestia, e una cuspide poligonale per il campanile.

Allemand (Allemagne) Der Chor der Kirche Saint-Rémi stammt aus dem frühen 13. Jahrhundert und wurde im 17. Jahrhundert umgebaut: Das Gewölbe wurde rekonstruiert und die Seitenwände wurden durchbrochen, um zwei Verteidigungsräume mit Arkebusiere zu schaffen, wobei wahrscheinlich wiederverwendete Elemente des ursprünglichen Gewölbes verwendet wurden. Die südliche Öffnung des Chors trägt das Datum 1742, während die des Kirchenschiffs aus dem Jahr 1869 stammen.Die im Osten des Dorfes gelegene und nach Nordosten ausgerichtete Kirche hat einen langgestreckten Grundriss: ein einschiffiges Langhaus, einen Chor, der durch zwei als Kapellen dienende Ausbuchtungen erweitert wird, eine an die Nordwand angebaute Sakristei und eine in die Südkapelle integrierte Wendeltreppe. Die Kirche wurde aus gelbem Kalkstein mit Quadersteinketten errichtet und ruht auf einem Boden aus breiten Kalksteinplatten. Die Wände weisen Rundbogenöffnungen auf, in denen sich Arkebusiere befinden, von denen einige verstopft sind. Die Westfassade weist ein Korbbogentor auf, das von toskanischen Pilastern flankiert wird und von einem dorischen Gebälk und einem gebogenen Giebel mit einer Nische gekrönt wird.Das Kirchenschiff ist gedeckt, die Seitenkapellen haben ein Tonnengewölbe mit Spitzbögen und der Chor hat ein Kreuzgewölbe. Das Dach ist aus synthetischem Material und besteht aus langgezogenen Dächern für das Kirchenschiff, den Chor und die Sakristei sowie einer polygonalen Spitze für den Glockenturm.

Espagnol El coro de la iglesia de Saint-Rémi, de principios del siglo XIII, fue modificado en el siglo XVII: su bóveda fue reconstruida y sus lados perforados para crear dos espacios defensivos con arcabuces, probablemente utilizando elementos reutilizados de la bóveda original. El vano sur del coro lleva la fecha de 1742, mientras que los de la nave datan de 1869. Situada al este del pueblo y orientada al noreste, la iglesia presenta una planta alargada: una sola nave, una cabecera ampliada por dos salientes que sirven de capillas, una sacristía adosada al muro norte y una escalera de caracol integrada en la capilla sur. Los muros, perforados por vanos de medio punto, presentan ventanas de arcabucería, algunas de ellas tapiadas. La fachada oeste presenta una puerta con manivela flanqueada por pilastras toscanas, coronada por un entablamento dórico y un frontón arqueado interrumpido por una hornacina.La nave tiene techo, las capillas laterales son de bóveda de cañón con arcos apuntados y el coro es de bóveda apuntada. La cubierta sintética presenta largos tejados inclinados para la nave, el coro y la sacristía, y una aguja poligonal para el campanario.

Français (France) Le chœur de l’église Saint-Rémi, datant du début du 13ᵉ siècle, a été remanié au 17ᵉ siècle : sa voûte a été reconstruite et ses flancs percés pour créer deux espaces défensifs avec arquebusières, probablement à partir d’éléments réemployés de la voûte d’origine. La baie sud du chœur porte la date de 1742, tandis que celles de la nef datent de 1869.Située à l’est du village et orientée au nord-est, l’église présente un plan allongé : une nef à vaisseau unique, un chœur élargi par deux excroissances servant de chapelles, une sacristie accolée au mur nord et un escalier en vis intégré à la chapelle sud. Construite en moellon calcaire jaune avec chaînes en pierre de taille, elle repose sur un sol de larges dalles de calcaire.Les murs, percés de baies en plein-cintre, incluent des arquebusières, dont certaines ont été bouchées. La façade occidentale présente une porte en anse-de-panier flanquée de pilastres toscans, surmontée d’un entablement dorique et d’un fronton cintré interrompu par une niche.La nef est plafonnée, les chapelles latérales sont voûtées en berceau avec ogives, et le chœur est voûté d’ogives. La couverture, en matériau synthétique, se compose de toits à longs pans pour la nef, le chœur et la sacristie, et d’une flèche polygonale pour le clocher.

Néerlandais (Pays-Bas) Het koor van de kerk Saint-Rémi, daterend uit het begin van de 13e eeuw, werd in de 17e eeuw verbouwd: het gewelf werd herbouwd en de zijkanten werden doorboord om twee verdedigingsruimtes met harquebusiers te creëren, waarschijnlijk met behulp van elementen die hergebruikt zijn van het oorspronkelijke gewelf. De zuidelijke travee van het koor draagt het jaartal 1742, terwijl die van het schip uit 1869 dateert. De zuidelijke travee van het koor draagt het jaartal 1742, terwijl die van het schip dateert uit 1869. De kerk ligt ten oosten van het dorp en kijkt uit op het noordoosten. De kerk heeft een langwerpige plattegrond: een enkel schip, een koor dat vergroot is met twee uitsteeksels die dienst doen als kapellen, een sacristie aan de noordelijke muur en een wenteltrap in de zuidelijke kapel. Het is gebouwd van gele kalksteenpuin met kettingen van ashlar en rust op een vloer van brede kalksteenplaten. De muren, doorboord met rondbogige traveeën, bevatten arquebusiervensters, waarvan sommige zijn dichtgemetseld. De westgevel heeft een korfboogdeur geflankeerd door Toscaanse pilasters, bekroond door een Dorisch hoofdgestel en een gewelfd fronton onderbroken door een nis. Het schip heeft een plafond, de zijkapellen hebben een tongewelf met spitsbogen en het koor heeft een spitsgewelf. Het synthetische dak heeft lange hellende daken voor het schip, het koor en de sacristie, en een veelhoekige spits voor de klokkentoren.