"Deux clowns lunaires, tout de vert v\u00EAtus, racontent sans mot la d\u00E9shumanisation de nos vies et le m\u00E9tro-boulot/\u00E9cole-dodo qui nous asservit."@fr . . . . . . . . . . . "Deux clowns lunaires, tout de vert v\u00EAtus, racontent sans mot la d\u00E9shumanisation de nos vies et le m\u00E9tro-boulot/\u00E9cole-dodo qui nous asservit."@fr . "Twee maanclowns, helemaal in het groen gekleed, vertellen zonder woorden over de ontmenselijking van ons leven en de sleur van metro-werk/school-slapen die ons tot slaaf maakt."@nl . "Two lunar clowns, dressed entirely in green, silently depict the dehumanization of our lives and the \u201Ccommute-work/school-sleep\u201D routine that enslaves us."@en . "Zwei verr\u00FCckte Clowns, ganz in Gr\u00FCn gekleidet, erz\u00E4hlen wortlos von der Entmenschlichung unseres Lebens und dem Trott \u201EU-Bahn-Arbeit/Schule-Schlafen\u201C, der uns versklavt."@de . "Dos payasos lunares, vestidos completamente de verde, narran sin palabras la deshumanizaci\u00F3n de nuestras vidas y la rutina \u00ABmetro-trabajo/colegio-dormir\u00BB que nos esclaviza."@es . "Due clown lunari, vestiti interamente di verde, raccontano senza parole la disumanizzazione delle nostre vite e la routine \u201Cmetro-lavoro/scuola-sonno\u201D che ci rende schiavi."@it . . "Twee maanclowns, helemaal in het groen gehuld, vertellen zonder woorden over de ontmenselijking van ons leven en de sleur van metro-werk/school-slapen die ons tot slaaf maakt. Met enthousiasme aangemoedigd door de kleine toeschouwers slagen ze er beetje bij beetje in zich te bevrijden en zich open te stellen voor het anders-zijn. Een gevoelige en vrolijke kennismaking met het absurdistische theater, die Samuel Beckett zeker niet zou hebben afgekeurd!\n\n\nHoe kunnen we ontsnappen aan de verdovende sleur van een kant-en-klare wereld, waarin we alleen maar achter de tijd aanrennen, om eindelijk onze menselijkheid terug te vinden? Zonder ook maar \u00E9\u00E9n woord te spreken wijst Actapalabra een weg vol hoop naar een samenleving waarin menselijke contacten en spontaniteit weer een essenti\u00EBle plaats zouden innemen. In een veranderlijk decor, dat een wereld van meedogenloze absurditeit uitbeeldt, trekt het clowneske duo in gejaagde pas voort, in een choreografie van mechanische gebaren, zonder elkaar ooit te ontmoeten. Maar de automatisering van hun bestaan loopt spaak wanneer de toneelmeester er plezier in heeft om hindernissen op hun pad te plaatsen. Dit derde personage begint een verhaal vol wendingen te schrijven, waarin de clowns proberen vliegende vruchten te vangen, het tegen elkaar opnemen in een danswedstrijd of het zwaar te verduren krijgen met een reusachtige ballon. Beetje bij beetje wordt hun bewustzijn wakker, totdat hun diepe, wilde aard onder het robotkostuum naar boven komt\u2026 om uiteindelijk te ontdekken dat ze vrij zijn!"@nl . "Due clown lunari, vestiti interamente di verde, raccontano senza parole la disumanizzazione delle nostre vite e la routine \u201Cmetro-lavoro/scuola-sonno\u201D che ci rende schiavi. Incoraggiati con entusiasmo dalle piccole spettatrici, riusciranno poco a poco a liberarsi e ad aprirsi alla diversit\u00E0. Un\u2019introduzione sensibile e gioiosa al teatro dell\u2019assurdo, che Samuel Beckett non avrebbe certo disdegnato!\n\n\nCome sfuggire alla routine ottundente di un mondo prefabbricato, dove non si fa altro che rincorrere il tempo, per ritrovare finalmente la nostra umanit\u00E0? Senza proferire una sola parola, Actapalabra indica un percorso pieno di speranza verso una societ\u00E0 in cui i contatti umani e la spontaneit\u00E0 ritroverebbero un ruolo essenziale. In una scenografia mutevole, che rappresenta un mondo di implacabile assurdit\u00E0, il duo clownesco avanza a passo forzato, in una coreografia di gesti meccanici, senza mai incontrarsi. Ma l\u2019automatizzazione della loro esistenza va in tilt quando il macchinista si diverte a disseminare ostacoli sul loro percorso. Questo terzo personaggio si mette a scrivere una storia ricca di colpi di scena, in cui i clown cercano di afferrare frutti volanti, si sfidano in una battaglia di ballo o hanno il loro bel da fare con un pallone gigante. A poco a poco, la loro coscienza si risveglia, fino a far emergere la natura profonda e selvaggia nascosta sotto il costume da robot\u2026 per scoprirsi finalmente liberi!"@it . "Dos payasos lunares, vestidos completamente de verde, narran sin palabras la deshumanizaci\u00F3n de nuestras vidas y la rutina \u00ABmetro-trabajo/colegio-dormir\u00BB que nos esclaviza. Animados con entusiasmo por las peque\u00F1as espectadoras, poco a poco conseguir\u00E1n liberarse y abrirse a la diferencia. \u00A1Una introducci\u00F3n sensible y alegre al teatro del absurdo que Samuel Beckett no habr\u00EDa rechazado!\n\n\n\u00BFC\u00F3mo escapar de la rutina embrutecedora de un mundo prefabricado, en el que no hacemos m\u00E1s que correr tras el tiempo, para recuperar por fin nuestra humanidad? Sin pronunciar una sola palabra, Actapalabra se\u00F1ala un camino lleno de esperanza hacia una sociedad en la que los contactos humanos y la espontaneidad volver\u00EDan a ocupar un lugar esencial. En una escenograf\u00EDa cambiante, que representa un mundo de implacable absurdo, el d\u00FAo de payasos avanza a paso forzado, en una coreograf\u00EDa de gestos mecanizados, sin llegar a encontrarse nunca. Pero la automatizaci\u00F3n de su existencia se traba cuando el maquinista se divierte colocando obst\u00E1culos en su camino. Este tercer personaje se pone a escribir una historia llena de giros inesperados, en la que los payasos intentan atrapar frutas voladoras, se enfrentan en una batalla de baile o tienen que lidiar con un globo gigante. Poco a poco, su conciencia se despierta, hasta que brota la naturaleza profunda y salvaje que se esconde bajo el traje del robot\u2026 \u00A1para descubrirse por fin libres!"@es . "Two lunar clowns, dressed entirely in green, silently depict the dehumanization of our lives and the \u201Ccommute-work/school-sleep\u201D routine that enslaves us. Encouraged enthusiastically by the young audience members, they gradually manage to break free and open themselves up to difference. A sensitive and delightful introduction to the theater of the absurd\u2014one that Samuel Beckett himself would have approved of!\n\n\nHow can we escape the mind-numbing routine of a prefabricated world, where we do nothing but chase after time, to finally rediscover our humanity? Without a single word, *Actapalabra* points to a path full of hope toward a society where human connection and spontaneity would once again take on an essential role. In an ever-changing set design that depicts a world of relentless absurdity, the clown duo marches forward at a forced pace, in a choreography of mechanized gestures, without ever meeting. But the automation of their existence is thrown off track when the stagehand amuses himself by setting traps in their path. This third character sets out to write a story full of twists and turns, in which the clowns try to catch flying fruit, face off in a dance battle, or struggle with a giant balloon. Little by little, their consciousness awakens, until the deep, wild nature hidden beneath the robot\u2019s costume bursts forth\u2026 and they finally discover they are free!"@en . "Zwei verr\u00FCckte Clowns, ganz in Gr\u00FCn gekleidet, erz\u00E4hlen wortlos von der Entmenschlichung unseres Lebens und dem Trott \u201EU-Bahn-Arbeit/Schule-Schlafen\u201C, der uns versklavt. Begeistert von den kleinen Zuschauerinnen werden sie es nach und nach schaffen, sich zu befreien und sich der Andersartigkeit zu \u00F6ffnen. Eine einf\u00FChlsame und heitere Einf\u00FChrung in das Theater des Absurden, die Samuel Beckett nicht abgelehnt h\u00E4tte!\n\n\nWie k\u00F6nnen wir dem abstumpfenden Alltag einer vorgefertigten Welt entkommen, in der wir nur der Zeit hinterherrennen, um endlich unsere Menschlichkeit wiederzufinden? Ganz ohne Worte weist \u201EActapalabra\u201C einen hoffnungsvollen Weg hin zu einer Gesellschaft, in der menschliche Kontakte und Spontaneit\u00E4t wieder einen wesentlichen Platz einnehmen w\u00FCrden. In einer bewegten B\u00FChnenbildgestaltung, die eine Welt von unerbittlicher Absurdit\u00E4t darstellt, schreitet das Clown-Duo im Eilschritt voran, in einer Choreografie mechanisierter Gesten, ohne sich jemals zu begegnen. Doch die Automatisierung ihres Daseins ger\u00E4t ins Stocken, als der B\u00FChnenarbeiter Spa\u00DF daran hat, ihnen Hindernisse in den Weg zu legen. Diese dritte Figur beginnt, eine Geschichte voller Wendungen zu schreiben, in der die Clowns versuchen, fliegende Fr\u00FCchte zu fangen, sich in einem Tanzduell messen oder es mit einem riesigen Ballon zu tun haben. Nach und nach erwacht ihr Bewusstsein, bis schlie\u00DFlich die tiefe, wilde Natur unter dem Roboterkost\u00FCm zum Vorschein kommt \u2026 und sie sich endlich frei entdecken!"@de . "Deux clowns lunaires, tout de vert v\u00EAtus, racontent sans mot la d\u00E9shumanisation de nos vies et le m\u00E9tro-boulot/\u00E9cole-dodo qui nous asservit. Coach\u00E9s avec enthousiasme par les petit\u00B7es spectateur\u00B7rices, ils vont r\u00E9ussir peu \u00E0 peu \u00E0 s\u2019affranchir et \u00E0 s\u2019ouvrir \u00E0 la diff\u00E9rence. Une introduction sensible et r\u00E9jouissante au th\u00E9\u00E2tre de l\u2019absurde, que n\u2019aurait pas reni\u00E9e Samuel Beckett !\n\n\nComment \u00E9chapper au train-train abrutissant d\u2019un monde pr\u00E9fabriqu\u00E9, o\u00F9 l\u2019on ne fait que courir apr\u00E8s le temps, pour enfin retrouver notre humanit\u00E9 ? Sans la moindre parole, Actapalabra indique un chemin plein d\u2019esp\u00E9rance vers une soci\u00E9t\u00E9 o\u00F9 les contacts humains et la spontan\u00E9it\u00E9 retrouveraient une place essentielle. Dans une sc\u00E9nographie mouvante, qui repr\u00E9sente un monde d\u2019une implacable absurdit\u00E9, le duo clownesque avance \u00E0 marche forc\u00E9e, dans une chor\u00E9graphie de gestes m\u00E9canis\u00E9s, sans jamais se rencontrer. Mais l\u2019automatisation de leur existence s\u2019enraye quand le machiniste s\u2019amuse \u00E0 semer des emb\u00FBches sur leur trajectoire. Ce troisi\u00E8me personnage se met \u00E0 \u00E9crire une histoire pleine de rebondissements, o\u00F9 les clowns tentent d\u2019attraper des fruits volants, se mesurent dans une battle dans\u00E9e ou ont fort \u00E0 faire avec un ballon g\u00E9ant. Peu \u00E0 peu, leur conscience s\u2019\u00E9veille, jusqu\u2019\u00E0 faire jaillir la nature profonde et sauvage sous le costume du robot\u2026 pour se d\u00E9couvrir enfin libres !"@fr . . .