"\u00C9glise d\u00E9di\u00E9e \u00E0 Saint-Eloi qui \u00E9tait le \"patron\" de Charlemagne."@fr . . . . . . . . . . . "\u00C9glise d\u00E9di\u00E9e \u00E0 Saint-Eloi qui \u00E9tait le \"patron\" de Charlemagne."@fr . "Chiesa dedicata a Sant'Eloi, \"patrono\" di Carlo Magno."@it . "Church dedicated to Saint-Eloi who was the \"patron\" of Charlemagne."@en . "Kirche, die dem Heiligen Eloi gewidmet ist, der der \"Schutzpatron\" Karls des Gro\u00DFen war."@de . "Kerk gewijd aan Sint Eloi die de \"patroon\" van Karel de Grote was."@nl . "Iglesia dedicada a San Eloy, \"patr\u00F3n\" de Carlomagno."@es . . "La commune de Daumeray est issue de l'association de deux paroisses : DAUMERAY et ST GERMAIN. Autrefois, ST GER\u00ADMAIN \u00E9tait le bourg le plus important. Il formait une baronnie, dont la paroisse de DAUMERAY occup\u00E9e essentiellement par des moines n'\u00E9tait qu'une d\u00E9pendance secondaire.\n\nL'\u00E9difice original de l\u2019\u00E9glise Saint-Martin date du XIe si\u00E8cle mais le clocher fut construit au XVIIIe si\u00E8cle. L'ensemble fut foudroy\u00E9 en 1986 puis restaur\u00E9.\n\nOn ne conna\u00EEt pas la date exacte de la construction de l\u2019\u00E9glise de Daumeray. Mais c\u2019est pendant le XIe si\u00E8cle vers 1047 que, pour se racheter de ses p\u00E9ch\u00E9s, le Seigneur du Pays en fit don \u00E0 l\u2019abb\u00E9 de Marmoutier qu\u2019il l\u2019avait soign\u00E9 apr\u00E8s un duel.\n\n Par r\u00E9f\u00E9rence au monast\u00E8re de Marmoutier, fond\u00E9 par St Martin, elle fut nomm\u00E9e : Eglise de St Martin. Toutefois, il est \u00E0 noter que l\u2019\u00E9glise de Daumeray est aussi d\u00E9di\u00E9e \u00E0 St Eloi, patron de Charlemagne.\n\nL\u2019Eglise actuelle a une nef unique du XIe de style roman, et le ch\u0153ur est de style gothique.\n\nEn effet, ces deux styles sont dus \u00E0 la restauration qu\u2019entreprit Monsieur le Cur\u00E9 Chevallier en 1881 et que le Chanoine Baron finit de restaurer.\n\nLe Chanoine Baron a \u00E9t\u00E9 cur\u00E9 de Daumeray du 5 janvier 1895 au 15 Ao\u00FBt 1933. Il est n\u00E9 \u00E0 Cholet le 16 janvier 1856 et d\u00E9c\u00E9d\u00E9 \u00E0 Cholet le 22 novembre 1936.\n\nOn pense que l\u2019\u00E9glise a \u00E9t\u00E9 abim\u00E9e en janvier 1795, car le bourg formait durant toute la chouannerie une place forte vaillamment d\u00E9fendue. Les chouans assaillirent le bourg, les habitants se r\u00E9fugi\u00E8rent dans l\u2019\u00E9glise.\n\nLa restauration fut assez importante, il y eut :\n\nLe ch\u0153ur et le transept anciennement en style roman, restaur\u00E9 en style gothique.\nLa tribune \u00E0 laquelle ont \u00E9t\u00E9 rajout\u00E9s des piliers qui la soutienne. \nLa vo\u00FBte de la nef refaite et repeinte.\nLe clocher a chang\u00E9 de place.\nPlus les augmentations faites par le Chanoine Baron :\n\n - L\u2019horloge du clocher install\u00E9e en 1895.\n\n - Le monument de Monsieur Chevallier, principal donateur de la restauration de l\u2019\u00E9glise. Son corps fut transf\u00E9r\u00E9 du cimeti\u00E8re au transept de l\u2019\u00E9glise dans la chapelle St-Joseph. Actuellement, un m\u00E9daillon artistique en marbre blanc surmonte le monument o\u00F9 repose le corps du cur\u00E9 Chevallier.\n\nStalles du ch\u0153ur et meuble de sacristie.\nLe chemin de croix, offert par Mr le vicaire g\u00E9n\u00E9ral Grellier le 26 juin 1905.\nPeintures et monument aux morts. En 1904 la chapelle de la Sainte Vierge fut d\u00E9cor\u00E9e, puis vint le tour de la chapelle St-Joseph.\nL\u2019\u00E9lectricit\u00E9 : en 1916 le cur\u00E9 Baron installe l\u2019\u00E9lectricit\u00E9 dans le sanctuaire et dans la nef. Quarante neuf lampes furent install\u00E9es dans la chapelle de Sainte Marie. En 1918, il y eut l\u2019installation des rampes au-dessus des stalles, et cent vingt quatre lampes au Sacr\u00E9-C\u0153ur.\nCiboires, exposition, statues, tableaux, banni\u00E8res ont \u00E9t\u00E9 offerts par certaines personnes de la commune.\nToutes ces transformations entreprises par le Chanoine Baron se termin\u00E8rent lors de son d\u00E9part de Daumeray, apr\u00E8s avoir fond\u00E9 l\u2019\u00E9cole des filles, actuellement \u00E9cole Notre-Dame et l\u2019\u00E9cole St-Joseph pour les gar\u00E7ons.\n\nLa nef n\u2019offre d\u2019int\u00E9r\u00EAt que par son antiquit\u00E9 (XIe). La voute est en bois et recouverte d\u2019une peinture.\n\nLa sacristie actuelle fut b\u00E2tie en 1884. On a aucune archive sur les vitraux de la nef. Les vitraux du ch\u0153ur et du transept ont \u00E9t\u00E9 offerts apr\u00E8s la restauration par les nobles de Daumeray. La Chaire est de l\u2019\u00E9poque de l\u2019\u00E9glise mais a subi des modifications lors de la restauration.\n\nPar sa base carr\u00E9e, le clocher est antique. Il a quatre \u00E9tages :\n\n Au 1er il y a deux lucarnes.\n\n Au 2\u00E8me se trouve un arceau roman form\u00E9 d\u2019un double arceau.\n\n Au 3\u00E8me se r\u00E9p\u00E8te un double arceau,\n\nAu 4\u00E8me c\u2019est la toiture du clocher qui a quatre faces dont chacune est agr\u00E9ment\u00E9e d\u2019une lucarne. Le clocher se termine par une croix \u00E0 droite, et le c\u00E9l\u00E8bre coq, \u00E0 gauche.\n\nJusqu\u2019en 1923 il n\u2019y eut qu\u2019une seule grosse cloche baptis\u00E9e Martine. Le 15 septembre 1923 furent mont\u00E9es au clocher deux autres cloches plus l\u00E9g\u00E8res, Clotilde et Marie-Anne. \n\n L'\u00E9glise fait aujourd'hui partie du r\u00E9seau des \u00AB \u00E9glises ouvertes et accueillantes d'Anjou \u00BB fleurie par quatre \u00E9quipes de b\u00E9n\u00E9voles (\u00E9glises s\u00E9lectionn\u00E9es pour leur int\u00E9r\u00EAt historique et architectural, ce label garantit l'int\u00E9r\u00EAt de leur visite et facilite l'interpr\u00E9tation des lieux, \u00E9clairage de l'\u00E9difice, fond musical\u2026)."@fr . "Die Gemeinde Daumeray entstand aus dem Zusammenschluss zweier Pfarreien: DAUMERAY und ST GERMAIN. Fr\u00FCher war ST GERMAIN der wichtigste Marktflecken. Es bildete eine Baronie, von der die Pfarrei DAUMERAY, die haupts\u00E4chlich von M\u00F6nchen bewohnt wurde, nur eine sekund\u00E4re Abh\u00E4ngigkeit war.\n\nDas urspr\u00FCngliche Geb\u00E4ude der Kirche Saint-Martin stammt aus dem 11. Jahrhundert, doch der Glockenturm wurde im 18. Jahrhundert errichtet. 1986 wurde das Ensemble vom Blitz getroffen und anschlie\u00DFend restauriert.\n\nDas genaue Baudatum der Kirche von Daumeray ist nicht bekannt. Jahrhundert um 1047, als der Herr des Landes sie dem Abt von Marmoutier schenkte, der ihn nach einem Duell gepflegt hatte, um sich von seinen S\u00FCnden reinzuwaschen.\n\n In Anlehnung an das von St. Martin gegr\u00FCndete Kloster Marmoutier erhielt sie den Namen: Kirche von St. Martin. Die Kirche von Daumeray ist jedoch auch dem Heiligen Eloi, dem Schutzpatron Karls des Gro\u00DFen, gewidmet.\n\nDie heutige Kirche hat ein einschiffiges romanisches Kirchenschiff aus dem 11.\n\nDiese beiden Stile sind auf die Restaurierung zur\u00FCckzuf\u00FChren, die Pfarrer Chevallier 1881 vornahm und die Kanoniker Baron zu Ende f\u00FChrte.\n\nDomherr Baron war vom 5. Januar 1895 bis zum 15. August 1933 Pfarrer von Daumeray. Er wurde am 16. Januar 1856 in Cholet geboren und starb am 22. November 1936 in Cholet.\n\nEs wird angenommen, dass die Kirche im Januar 1795 besch\u00E4digt wurde, da der Ort w\u00E4hrend der gesamten Chouannerie eine tapfer verteidigte Festung bildete. Als die Chouans den Ort st\u00FCrmten, fl\u00FCchteten die Einwohner in die Kirche.\n\nDie Restaurierung war ziemlich umfangreich und umfasste :\n\nDer Chor und das Querschiff waren fr\u00FCher im romanischen Stil erbaut und wurden im gotischen Stil restauriert.\nDie Trib\u00FCne wurde mit S\u00E4ulen versehen. \nDas Gew\u00F6lbe des Kirchenschiffs wurde erneuert und neu gestrichen.\nDer Glockenturm hat seinen Platz gewechselt.\nDazu kommen die von Kanonikus Baron vorgenommenen Erh\u00F6hungen :\n\n - Die Kirchturmuhr, die 1895 installiert wurde.\n\n - Das Denkmal von Monsieur Chevallier, dem Hauptspender f\u00FCr die Restaurierung der Kirche. Sein Leichnam wurde vom Friedhof ins Querschiff der Kirche in die Kapelle St-Joseph \u00FCberf\u00FChrt. Heute befindet sich ein kunstvolles Medaillon aus wei\u00DFem Marmor \u00FCber dem Denkmal, in dem der Leichnam des Pfarrers Chevallier ruht.\n\nChorgest\u00FChl und Sakristeim\u00F6bel.\nDer Kreuzweg, der am 26. Juni 1905 von Generalvikar Grellier gestiftet wurde.\nGem\u00E4lde und Denkmal f\u00FCr die Gefallenen. 1904 wurde die Kapelle der Heiligen Jungfrau ausgeschm\u00FCckt, danach kam die Kapelle St-Joseph an die Reihe.\nElektrizit\u00E4t: 1916 installierte Pfarrer Baron Elektrizit\u00E4t in der Wallfahrtskirche und im Kirchenschiff. In der Kapelle der Heiligen Maria wurden neunundvierzig Lampen installiert. Im Jahr 1918 wurden die Gel\u00E4nder \u00FCber dem Chorgest\u00FChl und 1204 Lampen in der Herz-Jesu-Kirche installiert.\nZiborien, Ausstellungen, Statuen, Bilder und Banner wurden von einigen Personen aus der Gemeinde gespendet.\nAll diese Ver\u00E4nderungen, die der Kanoniker Baron vornahm, endeten, als er Daumeray verlie\u00DF, nachdem er die M\u00E4dchenschule, heute Notre-Dame-Schule, und die St-Joseph-Schule f\u00FCr Jungen gegr\u00FCndet hatte.\n\nDas Kirchenschiff ist nur aufgrund seines Alters (11. Jh.) von Interesse. Das Gew\u00F6lbe besteht aus Holz und ist mit einer Farbe \u00FCberzogen.\n\nDie heutige Sakristei wurde 1884 erbaut. Es gibt keine Aufzeichnungen \u00FCber die Glasmalereien des Kirchenschiffs. Die Glasmalereien im Chor und im Querschiff wurden nach der Restaurierung von den Adligen von Daumeray gestiftet. Die Kanzel stammt aus der Zeit der Kirche, wurde jedoch bei der Restaurierung ver\u00E4ndert.\n\nAufgrund seiner quadratischen Grundfl\u00E4che ist der Glockenturm antik. Er hat vier Stockwerke:\n\n Im ersten befinden sich zwei Oberlichter.\n\n Im zweiten Stock befindet sich ein romanischer Bogen, der aus einem doppelten Bogen besteht.\n\n Im dritten Stock befindet sich ein doppelter Bogen,\n\nIm 4. Stock befindet sich das Dach des Glockenturms, das vier Seiten hat, von denen jede mit einem Dachfenster versehen ist. Der Glockenturm endet mit einem Kreuz auf der rechten Seite und dem ber\u00FChmten Hahn auf der linken Seite.\n\nBis 1923 gab es nur eine gro\u00DFe Glocke, die auf den Namen Martine getauft wurde. Am 15. September 1923 wurden zwei weitere, leichtere Glocken, Clotilde und Marie-Anne, in den Glockenturm geh\u00E4ngt.\n\n Die Kirche ist heute Teil des Netzwerks der \"offenen und einladenden Kirchen von Anjou\", die von vier Freiwilligenteams mit Blumen geschm\u00FCckt werden (Kirchen, die aufgrund ihres historischen und architektonischen Interesses ausgew\u00E4hlt wurden; dieses Label garantiert die Attraktivit\u00E4t eines Besuchs und erleichtert die Interpretation des Ortes, Beleuchtung des Geb\u00E4udes, musikalische Untermalung usw.)."@de . "De gemeente Daumeray is ontstaan uit de vereniging van twee parochies: DAUMERAY en ST GERMAIN. In het verleden was ST GERMAIN het belangrijkste dorp. Het vormde een baronie, waarvan de parochie van DAUMERAY, die voornamelijk door monniken werd bewoond, slechts een secundaire afhankelijkheid was.\n\nHet oorspronkelijke gebouw van de kerk van Saint Martin dateert uit de 11e eeuw, maar de klokkentoren werd gebouwd in de 18e eeuw. Het gebouw werd in 1986 door de bliksem getroffen en gerestaureerd.\n\nDe exacte bouwdatum van de kerk van Daumeray is niet bekend. Het was echter in de 11e eeuw, rond 1047, dat de landsheer haar schonk aan de abt van Marmoutier, die hij na een duel had behandeld, om boete te doen voor zijn zonden.\n\n Als verwijzing naar het klooster van Marmoutier, gesticht door Sint Maarten, kreeg het de naam: Kerk van Sint Maarten. De kerk van Daumeray is echter ook gewijd aan de heilige Eloi, beschermheilige van Karel de Grote.\n\nDe huidige kerk heeft \u00E9\u00E9n romaans schip uit de 11e eeuw en een gotisch koor.\n\nBeide stijlen zijn te danken aan de restauratie die Monsieur le Cur\u00E9 Chevallier in 1881 ondernam en die door kanunnik Baron werd voltooid.\n\nKanunnik Baron was pastoor van Daumeray van 5 januari 1895 tot 15 augustus 1933. Hij werd geboren in Cholet op 16 januari 1856 en stierf in Cholet op 22 november 1936.\n\nMen denkt dat de kerk in januari 1795 werd beschadigd, omdat het dorp tijdens de Chouannerie een dapper verdedigd bolwerk was. De Chouans vielen het dorp aan en de inwoners zochten hun toevlucht in de kerk.\n\nDe restauratie was vrij belangrijk, er waren :\n\nHet koor en transept, vroeger in romaanse stijl, werden gerestaureerd in gotische stijl.\nDe galerij, waaraan pilaren werden toegevoegd ter ondersteuning. \nHet gewelf van het schip werd opnieuw gedaan en beschilderd.\nDe klokkentoren werd verplaatst.\nPlus de verhogingen gemaakt door kanunnik Baron:\n\n - De klok van de klokkentoren ge\u00EFnstalleerd in 1895.\n\n - Het monument van de heer Chevallier, de belangrijkste schenker voor de restauratie van de kerk. Zijn lichaam werd overgebracht van het kerkhof naar het dwarsschip van de kerk in de kapel van Sint-Jozef. Vandaag de dag siert een artistiek wit marmeren medaillon het monument waar het lichaam van pater Chevallier ligt.\n\nKoorbanken en sacristiemeubilair.\nDe kruisweg, aangeboden door vicaris-generaal Grellier op 26 juni 1905.\nSchilderijen en dodenmonument. In 1904 werd de kapel van de Heilige Maagd versierd, daarna kwam de kapel van Sint Jozef aan de beurt.\nElektriciteit: in 1916 installeerde pastoor Baron elektriciteit in het heiligdom en het schip. In de Mariakapel werden 49 lampen ge\u00EFnstalleerd. In 1918 werden hellingen ge\u00EFnstalleerd boven de koorstoelen en honderdvierentwintig lampen in het Heilig Hart.\nCiboriums, displays, beelden, schilderijen en vaandels werden geschonken door enkele inwoners van de stad.\nAl deze door kanunnik Baron ondernomen transformaties eindigden toen hij Daumeray verliet, na de meisjesschool, nu de Notre-Dame school, en de St. Joseph school voor de jongens te hebben gesticht.\n\nHet schip is alleen interessant vanwege de oudheid (11e eeuw). Het gewelf is van hout en met verf bedekt.\n\nDe huidige sacristie werd gebouwd in 1884. Er zijn geen gegevens over de gebrandschilderde ramen in het schip. De glas-in-loodramen in het koor en transept zijn na de restauratie geschonken door de edelen van Daumeray. De preekstoel stamt uit de tijd van de kerk, maar werd tijdens de restauratie gewijzigd.\n\nDe klokkentoren heeft een vierkante basis en is antiek. Hij heeft vier verdiepingen:\n\n Op de eerste verdieping zijn er twee dakkapellen.\n\n Op de tweede verdieping is er een Romaanse boog gevormd door een dubbele boog.\n\n Op de derde verdieping wordt een dubbele boog herhaald,\n\nOp de vierde verdieping is het dak van de klokkentoren, die vier zijden heeft, elk met een dakkapel. De klokkentoren eindigt met een kruis rechts en de beroemde haan links.\n\nTot 1923 was er slechts \u00E9\u00E9n grote klok, Martine genaamd. Op 15 september 1923 werden twee andere lichtere klokken, Clotilde en Marie-Anne, aan de klokkentoren toegevoegd.\n\n De kerk maakt nu deel uit van het netwerk van \"open en gastvrije kerken van Anjou\", dat gerund wordt door vier teams van vrijwilligers (kerken geselecteerd op hun historisch en architectonisch belang, dit label garandeert het belang van hun bezoek en vergemakkelijkt de interpretatie van de plaats, verlichting van het gebouw, muzikale achtergrond, enz.)"@nl . "The commune of Daumeray is the result of the association of two parishes: DAUMERAY and ST GERMAIN. In the past, ST GERMAIN was the most important village. It formed a barony, of which the parish of DAUMERAY occupied essentially by monks was only a secondary dependence.\n\nThe original building of the church of Saint Martin dates from the 11th century but the bell tower was built in the 18th century. The whole was struck by lightning in 1986 then restored.\n\nThe exact date of the construction of the church of Daumeray is not known. But it was during the 11th century, around 1047, that the Lord of the Country gave it to the abbot of Marmoutier to redeem his sins after a duel.\n\n In reference to the monastery of Marmoutier, founded by St. Martin, it was named: Church of St. Martin. However, it should be noted that the church of Daumeray is also dedicated to St. Eloi, patron saint of Charlemagne.\n\nThe present church has a single nave from the 11th century in Romanesque style, and the choir is in Gothic style.\n\nIn fact, these two styles are due to the restoration undertaken by Monsieur le Cur\u00E9 Chevallier in 1881 and completed by Canon Baron.\n\nCanon Baron was the parish priest of Daumeray from January 5, 1895 to August 15, 1933. He was born in Cholet on January 16, 1856 and died in Cholet on November 22, 1936.\n\nIt is believed that the church was damaged in January 1795, because the village was a valiantly defended stronghold during the Chouannerie. The Chouans attacked the village and the inhabitants took refuge in the church.\n\nThe restoration was quite important, there were :\n\nThe choir and the transept, formerly in Romanesque style, were restored in Gothic style.\nThe gallery, to which pillars were added to support it. \nThe vault of the nave was redone and repainted.\nThe bell tower has changed its place.\nPlus the increases made by the Canon Baron:\n\n - The clock of the bell tower installed in 1895.\n\n - The monument of Mr. Chevallier, the main donor of the restoration of the church. His body was transferred from the cemetery to the transept of the church in the chapel of St. Joseph. At present, an artistic medallion in white marble surmounts the monument where the body of the parish priest Chevallier rests.\n\nChoir stalls and sacristy furniture.\nThe Way of the Cross, offered by the vicar general Grellier on June 26, 1905.\nPaintings and monument to the dead. In 1904 the chapel of the Holy Virgin was decorated, then came the turn of the chapel of St. Joseph.\nElectricity: in 1916, the priest Baron installed electricity in the sanctuary and in the nave. Forty-nine lamps were installed in the chapel of Saint Mary. In 1918, ramps were installed above the stalls, and one hundred and twenty-four lamps were installed in the Sacred Heart.\nCiboriums, exposition, statues, paintings, banners were donated by some people of the town.\nAll these transformations undertaken by Canon Baron ended when he left Daumeray, after having founded the girls' school, now the Notre-Dame school, and the St. Joseph school for boys.\n\nThe nave is only interesting because of its antiquity (11th century). The vault is made of wood and covered with paint.\n\nThe present sacristy was built in 1884. There are no records of the stained glass windows in the nave. The stained glass windows of the choir and the transept were donated by the nobles of Daumeray after the restoration. The pulpit is from the time of the church but was modified during the restoration.\n\nThe square base of the bell tower is antique. It has four floors:\n\n On the first floor there are two dormer windows.\n\n On the second floor there is a Romanesque arch formed by a double arch.\n\n On the third floor there is a double arch,\n\nOn the 4th floor is the roof of the bell tower, which has four sides, each with a dormer window. The bell tower ends with a cross on the right and the famous rooster on the left.\n\nUntil 1923 there was only one big bell called Martine. On September 15, 1923, two other lighter bells, Clotilde and Marie-Anne, were added to the bell tower.\n\n Today the church is part of the network of \"open and welcoming churches of Anjou\", which is run by four teams of volunteers (churches selected for their historical and architectural interest, this label guarantees the interest of their visit and facilitates the interpretation of the place, lighting of the building, musical background?)"@en . "El municipio de Daumeray es el resultado de la asociaci\u00F3n de dos parroquias: DAUMERAY y ST GERMAIN. Antiguamente, ST GERMAIN era el pueblo m\u00E1s importante. Formaba una baron\u00EDa, de la que la parroquia de DAUMERAY, ocupada principalmente por monjes, s\u00F3lo era una dependencia secundaria.\n\nEl edificio original de la iglesia de San Mart\u00EDn data del siglo XI, pero el campanario se construy\u00F3 en el siglo XVIII. El edificio fue alcanzado por un rayo en 1986 y restaurado.\n\nSe desconoce la fecha exacta de construcci\u00F3n de la iglesia de Daumeray. Sin embargo, fue en el siglo XI, hacia 1047, cuando el Se\u00F1or del Pa\u00EDs la don\u00F3 al abad de Marmoutier, al que hab\u00EDa tratado tras un duelo, para expiar sus pecados.\n\n En referencia al monasterio de Marmoutier, fundado por San Mart\u00EDn, recibi\u00F3 el nombre de: Iglesia de San Mart\u00EDn. Sin embargo, hay que se\u00F1alar que la iglesia de Daumeray tambi\u00E9n est\u00E1 dedicada a San Eloy, patr\u00F3n de Carlomagno.\n\nLa iglesia actual tiene una sola nave rom\u00E1nica del siglo XI y un coro g\u00F3tico.\n\nDe hecho, ambos estilos se deben a la restauraci\u00F3n emprendida por Monsieur le Cur\u00E9 Chevallier en 1881 y completada por el can\u00F3nigo Baron.\n\nEl can\u00F3nigo Baron fue p\u00E1rroco de Daumeray del 5 de enero de 1895 al 15 de agosto de 1933. Naci\u00F3 en Cholet el 16 de enero de 1856 y muri\u00F3 en Cholet el 22 de noviembre de 1936.\n\nSe cree que la iglesia fue da\u00F1ada en enero de 1795, ya que el pueblo fue una fortaleza valientemente defendida durante la Chouannerie. Los chuanes atacaron el pueblo y los habitantes se refugiaron en la iglesia.\n\nLa restauraci\u00F3n fue bastante importante, hubo :\n\nEl coro y el crucero, antiguamente de estilo rom\u00E1nico, se restauraron en estilo g\u00F3tico.\nLa galer\u00EDa, a la que se a\u00F1adieron pilares para sostenerla. \nLa b\u00F3veda de la nave fue rehecha y repintada.\nEl campanario fue trasladado.\nAdem\u00E1s de los aumentos realizados por el can\u00F3nigo Baron:\n\n - El reloj del campanario instalado en 1895.\n\n - El monumento del Sr. Chevallier, principal donante para la restauraci\u00F3n de la iglesia. Su cuerpo fue trasladado del cementerio al crucero de la iglesia, en la capilla de San Jos\u00E9. En la actualidad, un art\u00EDstico medall\u00F3n de m\u00E1rmol blanco remata el monumento donde reposa el cuerpo del padre Chevallier.\n\nSiller\u00EDa del coro y mobiliario de la sacrist\u00EDa.\nV\u00EDa Crucis ofrecido por el vicario general Grellier el 26 de junio de 1905.\nPinturas y monumento a los difuntos. En 1904 se decor\u00F3 la capilla de la Santa Virgen, despu\u00E9s lleg\u00F3 el turno de la capilla de San Jos\u00E9.\nElectricidad: en 1916, el p\u00E1rroco Baron instal\u00F3 electricidad en el santuario y en la nave. En la capilla de Santa Mar\u00EDa se instalaron 49 l\u00E1mparas. En 1918, se instalaron rampas sobre la platea y ciento veinticuatro l\u00E1mparas en el Sagrado Coraz\u00F3n.\nCopones, expositores, estatuas, cuadros y estandartes fueron donados por algunos habitantes de la ciudad.\nTodas estas transformaciones emprendidas por el can\u00F3nigo Baron terminaron cuando dej\u00F3 Daumeray, despu\u00E9s de haber fundado la escuela de ni\u00F1as, actual escuela Notre-Dame, y la escuela San Jos\u00E9 para los ni\u00F1os.\n\nLa nave s\u00F3lo es interesante por su antig\u00FCedad (siglo XI). La b\u00F3veda es de madera y est\u00E1 recubierta de pintura.\n\nLa sacrist\u00EDa actual se construy\u00F3 en 1884. No hay constancia de las vidrieras de la nave. Las vidrieras del coro y del crucero fueron donadas despu\u00E9s de la restauraci\u00F3n por los nobles de Daumeray. El p\u00FAlpito es de la \u00E9poca de la iglesia, pero fue modificado durante la restauraci\u00F3n.\n\nEl campanario tiene base cuadrada y es antiguo. Tiene cuatro pisos:\n\n En el primer piso hay dos ventanas abuhardilladas.\n\n En el segundo piso hay un arco rom\u00E1nico formado por un doble arco.\n\n En el tercer piso se repite un arco doble,\n\nEn el cuarto piso est\u00E1 el tejado del campanario, que tiene cuatro lados, cada uno con una ventana abuhardillada. El campanario termina con una cruz a la derecha y el famoso gallo a la izquierda.\n\nHasta 1923 s\u00F3lo hab\u00EDa una campana grande, llamada Martine. El 15 de septiembre de 1923 se a\u00F1adieron al campanario otras dos campanas m\u00E1s ligeras, Clotilde y Marie-Anne.\n\n En la actualidad, la iglesia forma parte de la red de \"iglesias abiertas y acogedoras de Anjou\", dirigida por cuatro equipos de voluntarios (iglesias seleccionadas por su inter\u00E9s hist\u00F3rico y arquitect\u00F3nico, esta etiqueta garantiza el inter\u00E9s de su visita y facilita la interpretaci\u00F3n del lugar, la iluminaci\u00F3n del edificio, el fondo musical, etc.)."@es . "Il comune di Daumeray \u00E8 il risultato dell'associazione di due parrocchie: DAUMERAY e ST GERMAIN. In passato, ST GERMAIN era il villaggio pi\u00F9 importante. Formava una baronia, di cui la parrocchia di DAUMERAY, occupata principalmente da monaci, era solo una dipendenza secondaria.\n\nL'edificio originario della chiesa di Saint Martin risale all'XI secolo, ma il campanile fu costruito nel XVIII secolo. L'edificio \u00E8 stato colpito da un fulmine nel 1986 e restaurato.\n\nLa data esatta della costruzione della chiesa di Daumeray non \u00E8 nota. Tuttavia, fu nell'XI secolo, intorno al 1047, che il Signore del Paese la don\u00F2 all'abate di Marmoutier, che aveva curato dopo un duello, per espiare i suoi peccati.\n\n In riferimento al monastero di Marmoutier, fondato da San Martino, fu chiamata: Chiesa di San Martino. Tuttavia, va notato che la chiesa di Daumeray \u00E8 anche dedicata a Sant'Eloi, patrono di Carlo Magno.\n\nLa chiesa attuale ha un'unica navata romanica dell'XI secolo e un coro gotico.\n\nIn realt\u00E0, entrambi gli stili sono dovuti al restauro intrapreso da Monsieur le Cur\u00E9 Chevallier nel 1881 e completato dal canonico Baron.\n\nIl canonico Baron fu parroco di Daumeray dal 5 gennaio 1895 al 15 agosto 1933. Era nato a Cholet il 16 gennaio 1856 e mor\u00EC a Cholet il 22 novembre 1936.\n\nSi pensa che la chiesa sia stata danneggiata nel gennaio 1795, poich\u00E9 il villaggio era una roccaforte valorosamente difesa durante la Chouannerie. I Chouan attaccarono il villaggio e gli abitanti si rifugiarono nella chiesa.\n\nIl restauro fu piuttosto importante, ci furono :\n\nIl coro e il transetto, precedentemente in stile romanico, furono restaurati in stile gotico.\nLa galleria, alla quale furono aggiunti dei pilastri per sostenerla. \nLa volta della navata centrale \u00E8 stata rifatta e ridipinta.\nIl campanile \u00E8 stato spostato.\nPi\u00F9 gli aumenti effettuati dal canonico Barone:\n\n - L'orologio del campanile installato nel 1895.\n\n - Il monumento del signor Chevallier, il principale donatore per il restauro della chiesa. Il suo corpo fu trasferito dal cimitero al transetto della chiesa, nella cappella di San Giuseppe. Oggi, un artistico medaglione di marmo bianco sormonta il monumento dove riposa il corpo di Padre Chevallier.\n\nStalli del coro e arredi della sacrestia.\nVia Crucis offerta dal vicario generale Grellier il 26 giugno 1905.\nDipinti e monumento ai defunti. Nel 1904 fu decorata la cappella della Santa Vergine, poi fu la volta della cappella di San Giuseppe.\nElettricit\u00E0: nel 1916, il parroco Barone install\u00F2 l'elettricit\u00E0 nel santuario e nella navata. Nella cappella di Santa Maria furono installate quarantanove lampade. Nel 1918 furono installate rampe sopra i banchi e centoventiquattro lampade nel Sacro Cuore.\nCibori, espositori, statue, dipinti e stendardi furono donati da alcuni abitanti della citt\u00E0.\nTutte queste trasformazioni intraprese dal canonico Baron terminarono quando egli lasci\u00F2 Daumeray, dopo aver fondato la scuola femminile, ora scuola Notre-Dame, e la scuola San Giuseppe per i ragazzi.\n\nLa navata centrale \u00E8 interessante solo per la sua antichit\u00E0 (XI secolo). La volta \u00E8 in legno e ricoperta di vernice.\n\nL'attuale sacrestia \u00E8 stata costruita nel 1884. Non si hanno notizie delle vetrate della navata. Le vetrate del coro e del transetto sono state donate dopo il restauro dai nobili di Daumeray. Il pulpito risale all'epoca della chiesa, ma \u00E8 stato modificato durante il restauro.\n\nIl campanile, a base quadrata, \u00E8 antico. Ha quattro piani:\n\n Al primo piano ci sono due abbaini.\n\n Al secondo piano si trova un arco romanico formato da un doppio arco.\n\n Al terzo piano si ripete un doppio arco,\n\nAl quarto piano si trova il tetto del campanile, che ha quattro lati, ciascuno con un abbaino. Il campanile termina con una croce a destra e il famoso gallo a sinistra.\n\nFino al 1923 c'era solo una campana grande, chiamata Martine. Il 15 settembre 1923 furono aggiunte al campanile altre due campane pi\u00F9 leggere, Clotilde e Marie-Anne.\n\n La chiesa fa oggi parte della rete delle \"chiese aperte e accoglienti dell'Anjou\", gestita da quattro \u00E9quipe di volontari (chiese selezionate per il loro interesse storico e architettonico; questo marchio garantisce l'interesse della visita e facilita l'interpretazione del luogo, l'illuminazione dell'edificio, il sottofondo musicale, ecc.)"@it . . .