. . . . . "The castle of Arcis sur Aube now houses the town hall of this charming little town in the Aube region. As a result, the interiors cannot be visited, however the exterior of the building from the beginning of the 18th century has many surprises in store for you. A white stone tower covered with slates, an imposing wrought iron gate, the magnificent facade of the castle or the marks of the battle of 1814 between the troops of the Napoleonic army and the army of Bohemia, in the rear facade through various impacts and a ten-hectare park designed by Le N\u00F4tre, the treasures of the castle of Arcis sur Aube will reveal all their secrets to you. ~~~ The medieval fortress, located on the slight promontory where the current castle stands, commanded the passage of the Aube. According to an archive document from 1667, it had a keep and fortified house, beautiful and sumptuous buildings enclosed by walls, large pits around it... Burned down in the 16th century, during the Wars of Religion, the remains of the two uncrowned towers remain. that frame the entrance gate. Pierre Grassin, who around 1717 bought the land of Arcis, held the position of director of the Monnaies de France. Four years later, it is said, he built the current castle, which now houses the town hall. Raised on the side of a large park, larger than that of today, this light stone residence, double in depth, offers facades limited to a ground floor, but has a floor arranged under a large mansart-style fill. Its elegance is due to its proportions and the presence of the carved masks that adorn the keys of the three windows of the large living room, on the side of the river. The new owner of Arcis had a good fortune, which did not prevent him from being enterprising and full of zeal for the public good. When two fires had destroyed three-quarters of the houses in the city, he had supplies distributed without delay, obtained substantial financial aid from the king, and contributed from his own funds to the reconstructions. He also obtained permission to set up a stocking factory, had the construction of a navigable canal studied, and worked to rationalize forestry and agricultural techniques on his estates. The Marquis de Labriffe, his successors, endeavored to develop agriculture on their estate, but lived little in Arcis, with the exception of Pierre-Arnaud de Labriffe, Napoleon's chamberlain, who spent nine months of the year there. , grateful to his fellow citizens for having spared him the revolutionary confiscations. The name of Arcis belongs to the history of the Revolution and the Empire. It was here that in 1759 Danton was born, a leading figure in the Assembly and the Convention, who often returned to his city, the last time in November 1793, a few months before his execution. It is also there that, on March 20, 1814, during the Campaign of France, Napoleon established his headquarters. He had to withdraw the next day, facing the 90,000 Austrians of Schwarzenberg. The stone of the facades of the castle preserves the trace of this commitment. photo credit: \u00A9studio OG"@en . "Il Ch\u00E2teau d'Arcis sur Aube ospita oggi il municipio di questa graziosa cittadina fiorita del dipartimento dell'Aube. Di conseguenza, l'interno non \u00E8 visitabile, ma l'esterno di questo edificio dell'inizio del XVIII secolo \u00E8 pieno di sorprese: una torre di pietra bianca ricoperta di ardesia, un imponente cancello in ferro battuto, la magnifica facciata del castello e i segni della battaglia del 1814 tra le truppe dell'esercito napoleonico e l'esercito boemo nella facciata posterioreuna torre di pietra bianca ricoperta di ardesia, un'imponente porta in ferro battuto, la magnifica facciata del castello e i segni della battaglia tra le truppe dell'esercito napoleonico e l'esercito boemo nella facciata posteriore, attraverso vari impatti e un parco di dieci ettari progettato da Le N\u00F4tre, i tesori del castello d'Arcis sur Aube vi sveleranno tutti i loro segreti.\n\n~~~\n\nLa fortezza medievale, costruita sul leggero promontorio dove sorge l'attuale castello, comandava il passaggio del fiume Aube. Secondo un documento d'archivio del 1667, disponeva di un mastio e di una casa fortificata, di belle e sontuose costruzioni murarie e di grandi fosse circostanti? Bruciato nel XVI secolo durante le Guerre di Religione, rimangono i resti delle due torri diroccate che fiancheggiano la porta d'ingresso.\nPierre Grassin, che acquist\u00F2 il terreno di Arcis intorno al 1717, era direttore della zecca francese. Quattro anni dopo, si dice, fece costruire l'attuale castello, che oggi ospita il municipio. Costruita a lato di un grande parco, pi\u00F9 grande di quello che vediamo oggi, questa residenza in pietra chiara \u00E8 a doppia profondit\u00E0, con facciate limitate al piano terra, ma con un piano superiore sotto un grande tetto Mansard. La sua eleganza \u00E8 dovuta alle proporzioni e ai mascheroni scolpiti che ornano le chiavi di volta delle tre finestre del salone principale sul lato del fiume.\nIl nuovo proprietario di Arcis era un uomo ricco, ma ci\u00F2 non gli imped\u00EC di essere intraprendente e zelante per il bene pubblico. Quando due incendi distrussero tre quarti delle case della citt\u00E0, egli fece distribuire senza indugio cibo, ottenne un sostanzioso aiuto finanziario dal re e contribu\u00EC con i propri fondi alla ricostruzione. Ottenne anche il permesso di aprire una fabbrica di calze, commission\u00F2 studi per la costruzione di un canale navigabile e si impegn\u00F2 a razionalizzare le tecniche di silvicoltura e agricoltura nelle sue tenute.\nI marchesi di Labriffe, suoi successori, si dedicarono allo sviluppo dell'agricoltura nelle loro tenute, ma non vissero molto ad Arcis, ad eccezione di Pierre-Arnaud de Labriffe, ciambellano di Napoleone, che vi trascorse nove mesi all'anno, grato ai suoi concittadini per avergli risparmiato le confische della Rivoluzione.\n\nIl nome Arcis fa parte della storia della Rivoluzione e dell'Impero. Qui, nel 1759, nacque Danton, figura di spicco dell'Assemblea e della Convenzione, che torn\u00F2 spesso in citt\u00E0, l'ultima volta nel novembre 1793, pochi mesi prima della sua esecuzione.\n\u00C8 qui che il 20 marzo 1814, durante la Campagna di Francia, Napoleone stabil\u00EC il suo quartier generale. Il giorno dopo dovette ritirarsi di fronte a 90.000 austriaci a Schwarzenberg. La pietra delle facciate del castello testimonia questo impegno.\n\ncredito fotografico: \u00A9studio OG"@it . "Le ch\u00E2teau d\u2019Arcis sur Aube abrite aujourd\u2019hui la mairie de cette charmante petite ville fleurie de l\u2019Aube. De ce fait les int\u00E9rieurs ne peuvent pas \u00EAtre visit\u00E9s, cependant l\u2019ext\u00E9rieur de la b\u00E2tisse du d\u00E9but du XVIII\u00E8me si\u00E8cle vous r\u00E9serve de nombreuses surprises.Une tour en pierres blanches couverte d\u2019ardoises, un imposant portail en fer forg\u00E9, la magnifique fa\u00E7ade du ch\u00E2teau ou encore les marques de la bataille de 1814 entre les troupes de l\u2019arm\u00E9e Napol\u00E9onienne et l\u2019arm\u00E9e de Boh\u00EAme, dans la fa\u00E7ade arri\u00E8re \u00E0 travers divers impacts et un parc de dix hectares dessin\u00E9 par Le N\u00F4tre, les tr\u00E9sors du ch\u00E2teau d\u2019Arcis sur Aube vous r\u00E9v\u00E8leront tout leurs secrets.\n\n~~~\n\nLa forteresse m\u00E9di\u00E9vale, implant\u00E9 sur le l\u00E9ger promontoire o\u00F9 s\u2019\u00E9l\u00E8ve le ch\u00E2teau actuel, commandait le passage de l\u2019Aube. D\u2019apr\u00E8s une pi\u00E8ce d\u2019archives de 1667, elle poss\u00E9dait donjon et maison forte, beaux et somptueux ediffices ferm\u00E9s de murailles, grands fossez alentour\u2026 Incendi\u00E9e au XVIe si\u00E8cle, lors des Guerres de Religion, il en subsiste les restes des deux tours d\u00E9couronn\u00E9es qui encadrent le portail d\u2019entr\u00E9e.\nPierre Grassin, qui acheta vers 1717 la terre d\u2019Arcis, exer\u00E7ait la charge de directeur des Monnaies de France. Quatre ans plus tard, dit-on, il fit construire le ch\u00E2teau actuel, qui abrite aujourd\u2019hui la mairie. Elev\u00E9e sur le c\u00F4t\u00E9 d\u2019un grand parc, plus vaste que celui d\u2019aujourd\u2019hui, cette demeure en pierre claire, double en profondeur, offre des fa\u00E7ades limit\u00E9es \u00E0 un rez-de-chauss\u00E9e, mais poss\u00E8de un \u00E9tage m\u00E9nag\u00E9 sous un grand comble \u00E0 la Mansart. Son \u00E9l\u00E9gance tient \u00E0 ses proportions et \u00E0 la pr\u00E9sence des masques sculpt\u00E9s qui ornent les cl\u00E9s des trois fen\u00EAtres du grand salon, du c\u00F4t\u00E9 de la rivi\u00E8re.\nLe nouveau propri\u00E9taire d\u2019Arcis disposait d\u2019une belle fortune, ce qui ne l\u2019emp\u00EAchait pas de se montrer entreprenant et plein de z\u00E8le pour le bien public. Lorsque deux incendies eurent an\u00E9anti les trois quarts des maisons de la ville, il fit distribuer sans d\u00E9lai des subsistances, obtint du roi un important secours financier, et contribua sur ses propres fonds aux reconstructions. Il obtint aussi l\u2019autorisation d\u2019implanter une manufacture de bas au m\u00E9tier, fit \u00E9tudier la construction d\u2019un canal navigable, et s\u2019employa \u00E0 rationaliser sur ses domaines l\u2019exploitation foresti\u00E8re et les techniques agricoles.\nLes marquis de Labriffe, ses successeurs, s\u2019attach\u00E8rent \u00E0 d\u00E9velopper l\u2019agriculture sur leur domaine, mais r\u00E9sid\u00E8rent peu \u00E0 Arcis, \u00E0 l\u2019exception de Pierre-Arnaud de Labriffe, chambellan de Napol\u00E9on, qui y passait neuf mois de l\u2019ann\u00E9e, reconnaissant \u00E0 ses concitoyens de lui avoir \u00E9pargn\u00E9 les confiscations r\u00E9volutionnaires.\n\nLe nom d\u2019Arcis appartient \u00E0 l\u2019histoire de la R\u00E9volution et de l\u2019Empire. C\u2019est l\u00E0 qu\u2019en 1759 naquit Danton, figure de premier plan de l\u2019Assembl\u00E9e et de la Convention, qui revint souvent dans sa ville, la derni\u00E8re fois en novembre 1793, quelques mois avant son ex\u00E9cution.\nC\u2019est aussi l\u00E0 que, le 20 mars 1814, pendant la Campagne de France, Napol\u00E9on \u00E9tablit son quartier g\u00E9n\u00E9ral. Il dut se replier le lendemain, face aux 90 000 Autrichiens de Schwarzenberg. La pierre des fa\u00E7ades du ch\u00E2teau conserve la trace de cet engagement.\n\ncr\u00E9dit photos : \u00A9studio OG"@fr . "Het Ch\u00E2teau d'Arcis sur Aube huisvest nu het stadhuis van dit charmante, bloemrijke stadje in het departement Aube. Hierdoor kan het interieur niet worden bezocht, maar de buitenkant van dit gebouw uit het begin van de 18e eeuw zit vol verrassingen: een witte stenen toren bedekt met leisteen, een imposante smeedijzeren poort, de prachtige voorgevel van het kasteel en de sporen van de strijd tussen de troepen van het Napoleontische leger en het Boheemse leger in 1814 in de achtergeveleen witte stenen toren bedekt met leisteen, een imposante smeedijzeren poort, de prachtige gevel van het kasteel en de sporen van de strijd tussen de troepen van het Napoleontische leger en het Boheemse leger in de achtergevel, via verschillende invloeden en een park van tien hectare ontworpen door Le N\u00F4tre, zullen de schatten van het Ch\u00E2teau d'Arcis sur Aube al hun geheimen aan je prijsgeven.\n\n~~~\n\nHet middeleeuwse fort, gebouwd op het kleine voorgebergte waar het huidige kasteel staat, beheerste de doorgang van de rivier de Aube. Volgens een archiefstuk uit 1667 had het een donjon en een versterkte woning, mooie en weelderige ommuurde gebouwen en grote omringende kuilen? De overblijfselen van de twee verwoeste torens die de toegangspoort flankeren, zijn in de 16e eeuw tijdens de godsdienstoorlogen afgebrand.\nPierre Grassin, die de grond in Arcis rond 1717 kocht, was directeur van de Franse Munt. Naar verluidt liet hij vier jaar later het huidige kasteel bouwen, waarin nu het stadhuis is gevestigd. Deze lichtgekleurde stenen residentie, gebouwd aan de rand van een groot park dat groter is dan het park dat we vandaag de dag zien, is dubbel zo diep, met gevels die beperkt zijn tot een begane grond, maar met een bovenverdieping onder een groot Mansardedak. De elegantie is te danken aan de proporties en de gebeeldhouwde maskers die de sluitstenen van de drie ramen in de woonkamer aan de rivierzijde sieren.\nDe nieuwe eigenaar van Arcis was een rijk man, maar dit weerhield hem er niet van om ondernemend en ijverig te zijn voor het algemeen welzijn. Toen twee branden driekwart van de huizen in de stad verwoestten, liet hij onmiddellijk voedsel verdelen, kreeg hij aanzienlijke financi\u00EBle hulp van de koning en droeg hij zijn eigen geld bij aan de wederopbouw. Hij kreeg ook toestemming om een kousenfabriek op te zetten, liet studies uitvoeren naar de aanleg van een bevaarbaar kanaal en begon de bosbouw en landbouwtechnieken op zijn landgoederen te rationaliseren.\nDe markiezen de Labriffe, zijn opvolgers, gingen aan de slag met de ontwikkeling van de landbouw op hun landgoederen, maar leefden niet veel in Arcis, met uitzondering van Pierre-Arnaud de Labriffe, de kamerheer van Napoleon, die er negen maanden per jaar verbleef en zijn medeburgers dankbaar was dat ze hem de confiscaties van de Revolutie hadden bespaard.\n\nDe naam Arcis maakt deel uit van de geschiedenis van de Revolutie en het Keizerrijk. Hier werd in 1759 Danton geboren, een leidende figuur in de Assembl\u00E9e en de Conventie, die vaak naar de stad terugkeerde, voor het laatst in november 1793, enkele maanden voor zijn executie.\nHet was ook hier dat Napoleon op 20 maart 1814, tijdens de Franse campagne, zijn hoofdkwartier vestigde. De volgende dag moest hij zich terugtrekken tegenover 90.000 Oostenrijkers bij Schwarzenberg. Het steenwerk op de gevels van het kasteel getuigt van deze veldslag.\n\nphoto credit: \u00A9studio OG"@nl . "El castillo de Arcis sur Aube alberga actualmente el ayuntamiento de esta encantadora ciudad florida del departamento del Aube. Por ello, no se puede visitar el interior, pero el exterior de este edificio de principios del siglo XVIII est\u00E1 lleno de sorpresas: una torre de piedra blanca cubierta de pizarra, una imponente puerta de hierro forjado, la magn\u00EDfica fachada del castillo y las marcas de la batalla de 1814 entre las tropas del ej\u00E9rcito napole\u00F3nico y el ej\u00E9rcito bohemio en la fachada traserauna torre de piedra blanca recubierta de pizarra, una imponente puerta de hierro forjado, la magn\u00EDfica fachada del castillo y las marcas de la batalla entre las tropas del ej\u00E9rcito napole\u00F3nico y el ej\u00E9rcito bohemio en la fachada trasera, a trav\u00E9s de varios impactos y un parque de diez hect\u00E1reas dise\u00F1ado por Le N\u00F4tre, los tesoros del castillo de Arcis sur Aube le revelar\u00E1n todos sus secretos.\n\n~~~\n\nLa fortaleza medieval, construida en el ligero promontorio donde se alza el actual castillo, dominaba el paso del r\u00EDo Aube. Seg\u00FAn un documento de archivo de 1667, contaba con una torre del homenaje y una casa fortificada, bellos y suntuosos edificios amurallados y grandes fosos circundantes? Incendiadas en el siglo XVI durante las Guerras de Religi\u00F3n, a\u00FAn se conservan los restos de las dos torres desvencijadas que flanquean la puerta de entrada.\nPierre Grassin, que compr\u00F3 los terrenos de Arcis hacia 1717, era director de la Casa de la Moneda francesa. Se dice que cuatro a\u00F1os m\u00E1s tarde mand\u00F3 construir el actual castillo, que hoy alberga el ayuntamiento. Construida junto a un gran parque, mayor que el actual, esta residencia de piedra clara tiene doble fondo, con fachadas limitadas a una planta baja, pero con un piso superior bajo un gran tejado mansarda. Su elegancia se debe a sus proporciones y a los mascarones esculpidos que adornan las claves de las tres ventanas del sal\u00F3n principal, en el lado del r\u00EDo.\nEl nuevo propietario de Arcis era un hombre rico, pero ello no le imped\u00EDa ser emprendedor y celoso del bien p\u00FAblico. Cuando dos incendios arrasaron tres cuartas partes de las casas de la ciudad, hizo distribuir alimentos sin demora, obtuvo una importante ayuda financiera del rey y contribuy\u00F3 con sus propios fondos a las obras de reconstrucci\u00F3n. Tambi\u00E9n obtuvo permiso para instalar una f\u00E1brica de calceter\u00EDa, encarg\u00F3 estudios para la construcci\u00F3n de un canal navegable y emprendi\u00F3 la racionalizaci\u00F3n de las t\u00E9cnicas forestales y agr\u00EDcolas en sus propiedades.\nLos marqueses de Labriffe, sus sucesores, se dedicaron a desarrollar la agricultura en sus propiedades, pero no vivieron mucho en Arcis, a excepci\u00F3n de Pierre-Arnaud de Labriffe, chambel\u00E1n de Napole\u00F3n, que pasaba all\u00ED nueve meses al a\u00F1o, agradecido a sus conciudadanos por haberle librado de las confiscaciones de la Revoluci\u00F3n.\n\nEl nombre de Arcis forma parte de la historia de la Revoluci\u00F3n y del Imperio. Aqu\u00ED naci\u00F3 en 1759 Danton, figura destacada de la Asamblea y la Convenci\u00F3n, que regres\u00F3 a menudo a la ciudad, la \u00FAltima vez en noviembre de 1793, pocos meses antes de su ejecuci\u00F3n.\nTambi\u00E9n fue aqu\u00ED donde, el 20 de marzo de 1814, durante la Campa\u00F1a de Francia, Napole\u00F3n estableci\u00F3 su cuartel general. Tuvo que retirarse al d\u00EDa siguiente frente a 90.000 austriacos en Schwarzenberg. La piedra de las fachadas del castillo es testigo de este enfrentamiento.\n\ncr\u00E9dito de la foto: \u00A9studio OG"@es . "Das Schloss von Arcis sur Aube beherbergt heute das Rathaus dieser charmanten, blumengeschm\u00FCckten Kleinstadt im Departement Aube. Ein schieferbedeckter Turm aus wei\u00DFem Stein, ein imposantes schmiedeeisernes Tor, die pr\u00E4chtige Fassade des Schlosses und die Spuren der Schlacht von 1814 zwischen den Truppen der franz\u00F6sischen Armee und der deutschen Wehrmachtdie Sch\u00E4tze des Schlosses von Arcis sur Aube werden Ihnen all ihre Geheimnisse offenbaren.\n\n~~~\n\nDie mittelalterliche Festung auf der leichten Landzunge, auf der sich das heutige Schloss befindet, befehligte den \u00DCbergang \u00FCber den Fluss Aube. Laut einem Archivst\u00FCck aus dem Jahr 1667 besa\u00DF sie einen Bergfried und ein befestigtes Haus, sch\u00F6ne und pr\u00E4chtige, von Mauern umschlossene Ediffices und gro\u00DFe Gr\u00E4ben in der Umgebung Jahrhundert w\u00E4hrend der Religionskriege niedergebrannt wurde, sind noch die \u00DCberreste der beiden kahlen T\u00FCrme erhalten, die das Eingangsportal einrahmen.\nPierre Grassin, der um 1717 das Land von Arcis kaufte, war Direktor der franz\u00F6sischen M\u00FCnzbeh\u00F6rde. Vier Jahre sp\u00E4ter, so hei\u00DFt es, lie\u00DF er das heutige Schloss errichten, in dem sich heute das Rathaus befindet. Das Haus aus hellem Stein wurde an der Seite eines gro\u00DFen Parks errichtet, der gr\u00F6\u00DFer war als der heutige und doppelt so tief war. Die Fassade bestand nur aus einem Erdgeschoss, aber das Obergeschoss befand sich unter einem gro\u00DFen Mansarddach. Seine Eleganz beruht auf seinen Proportionen und den geschnitzten Masken, die die Schl\u00FCssel der drei Fenster des gro\u00DFen Salons auf der Flussseite schm\u00FCcken.\nDer neue Besitzer von Arcis verf\u00FCgte \u00FCber ein stattliches Verm\u00F6gen, was ihn jedoch nicht daran hinderte, sich unternehmungslustig und voller Eifer f\u00FCr das \u00F6ffentliche Wohl zu zeigen. Als zwei Br\u00E4nde drei Viertel der H\u00E4user der Stadt vernichtet hatten, lie\u00DF er unverz\u00FCglich Lebensmittel verteilen, erwirkte vom K\u00F6nig eine gro\u00DFe finanzielle Unterst\u00FCtzung und trug aus eigenen Mitteln zum Wiederaufbau bei. Er erhielt auch die Erlaubnis, eine Strumpfmanufaktur zu gr\u00FCnden, lie\u00DF den Bau eines schiffbaren Kanals untersuchen und setzte sich f\u00FCr die Rationalisierung der Forst- und Landwirtschaftstechniken auf seinen G\u00FCtern ein.\nSeine Nachfolger, die Marquis de Labriffe, bem\u00FChten sich um die Entwicklung der Landwirtschaft auf ihren L\u00E4ndereien, wohnten aber nur selten in Arcis, mit Ausnahme von Pierre-Arnaud de Labriffe, dem Kammerherrn Napoleons, der neun Monate des Jahres hier verbrachte und seinen Mitb\u00FCrgern daf\u00FCr dankbar war, dass sie ihn vor den Beschlagnahmungen der Revolution bewahrt hatten.\n\nDer Name Arcis ist Teil der Geschichte der Revolution und des Kaiserreichs. Hier wurde 1759 Danton geboren, eine f\u00FChrende Figur in der Versammlung und im Konvent, der oft in seine Stadt zur\u00FCckkehrte, zuletzt im November 1793, wenige Monate vor seiner Hinrichtung.\nAm 20. M\u00E4rz 1814 richtete Napoleon w\u00E4hrend des Frankreichfeldzugs sein Hauptquartier in der Stadt ein. Am n\u00E4chsten Tag musste er sich angesichts der 90.000 \u00D6sterreicher in Schwarzenberg zur\u00FCckziehen. Der Stein an den Fassaden des Schlosses bewahrt die Spuren dieser Verpflichtung.\n\nbildnachweis: \u00A9studio OG"@de . . .