. . . . . "En 1580, Louis Le Mairat, bourgeois de Troyes, fait l\u2019acquisition de ce domaine et obtient du roi Henri III l\u2019autorisation d\u2019entourer sa maison de murs et de poternes et d\u2019un foss\u00E9 avec pont-levis, encore visibles aujourd\u2019hui. Mais, le plan carr\u00E9 et les 3 tours \u00E0 canonni\u00E8res pos\u00E9es aux angles rappellent encore le but d\u00E9fensif des constructions.\n\nAu milieu du XVIII\u00E8 si\u00E8cle, le domaine revient \u00E0 Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon De Sainte Maure, Conseiller \u00E0 la Cour des Aides \u00E0 Paris. Il va alors entreprendre de grands travaux, soucieux de mettre en conformit\u00E9 son bien avec les go\u00FBts de la noblesse de son temps. Emigr\u00E9e pendant la R\u00E9volution fran\u00E7aise, la famille parvient \u00E0 conserver ses biens \u00E0 la fin de la R\u00E9volution. Le ch\u00E2teau est modifi\u00E9 au fil des h\u00E9ritiers successifs, et \u00E0 la fin du XIX\u00E8 si\u00E8cle, le ch\u00E2teau se pare d\u2019un jardin d\u2019hiver.\n\nLors de l\u2019occupation allemande durant la Seconde Guerre mondiale, le ch\u00E2teau est r\u00E9quisitionn\u00E9 par les Allemands qui en font un h\u00F4pital et un lieu de convalescence pour les quelques 150 soldats qui l\u2019occupent. La Marquise de Chavaudon fut forc\u00E9e de d\u00E9m\u00E9nager dans le pavillon jouxtant le ch\u00E2teau, et apr\u00E8s le d\u00E9part des Allemands elle refusa de retourner vivre dans le ch\u00E2teau, tout en continuant de veiller \u00E0 son entretien.\n\nA la mort de la Marquise en 1974, ses 12 neveux et ni\u00E8ces se partagent la succession, vendent le ch\u00E2teau, biens et meubles et dispersent malheureusement les papiers de famille, archives de la m\u00E9moire familiale. La propri\u00E9t\u00E9 voit passer de multiples acquisiteurs qui renoncent \u00E0 l\u2019entretenir et elle se d\u00E9labre peu \u00E0 peu, la toiture et les fa\u00E7ades se percent de trous, les douves se comblent, les animaux de la for\u00EAt \u00E9lisent leur domicile \u00E0 l\u2019int\u00E9rieur du ch\u00E2teau. Sa destruction est m\u00EAme envisag\u00E9e au d\u00E9but des ann\u00E9es 1980.\n\nLa propri\u00E9t\u00E9 est finalement achet\u00E9e par Jean-Pierre et Claire Paupe en 1983. Toute la famille et amis se lancent corps et \u00E2me dans la restauration du ch\u00E2teau, ainsi que deux ouvriers engag\u00E9s \u00E0 temps complet durant pr\u00E8s de 20 ans. C\u2019est un v\u00E9ritable succ\u00E8s.\n\nAujourd\u2019hui, le ch\u00E2teau mais aussi ses d\u00E9pendances, ses escaliers et chemin\u00E9es sont inscrits d\u00E9sormais prot\u00E9g\u00E9s au titre des Monuments Historiques. Une succession de Prix est venue r\u00E9compenser l\u2019\u0153uvre de la famille Paupe, dont la M\u00E9daille d\u2019Or d\u00E9cern\u00E9e par La Renaissance Fran\u00E7aise au titre de la restauration du patrimoine d\u00E9cern\u00E9e en 1999. La famille Paupe a ainsi permis au ch\u00E2teau d\u2019acqu\u00E9rir une nouvelle vie, nouvelle vie qui n\u2019aspire aujourd\u2019hui qu\u2019\u00E0 \u00EAtre \u00E9crite.\n\nEn mai 2021, la Famille Fran\u00E7ois devient propri\u00E9taire du ch\u00E2teau, avec l\u2019envie de poursuivre le chemin de restauration de celui-ci. Tout souhaitant faire vivre ce lieu magique et en faire profiter \u00E0 chacun, en le rendant lieu de r\u00E9ception priv\u00E9e et unique.\n\nLE CH\u00C2TEAU NE SE VISITE PAS."@fr . "1580 erwarb Louis Le Mairat, ein B\u00FCrger aus Troyes, das Anwesen und erhielt von K\u00F6nig Heinrich III. die Erlaubnis, sein Haus mit Mauern, Poternes und einem Graben mit Zugbr\u00FCcke zu umgeben, die heute noch zu sehen sind. Der quadratische Grundriss und die drei Kanoniert\u00FCrme an den Ecken erinnern jedoch noch an den Verteidigungszweck der Bauten.\n\nMitte des 18. Jahrhunderts ging das Anwesen an Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon De Sainte Maure, Berater am Aides-Gericht in Paris, \u00FCber. Er unternahm gro\u00DFe Bauma\u00DFnahmen, um sein Anwesen an den Geschmack des Adels seiner Zeit anzupassen. Nachdem die Familie w\u00E4hrend der Franz\u00F6sischen Revolution ausgewandert war, gelang es ihr, ihren Besitz am Ende der Revolution zu behalten. Ende des 19. Jahrhunderts wurde das Schloss um einen Wintergarten erweitert.\n\nW\u00E4hrend der deutschen Besetzung im Zweiten Weltkrieg wurde das Schloss von den Deutschen beschlagnahmt, die es als Krankenhaus und Erholungsort f\u00FCr die 150 Soldaten nutzten, die es besetzt hielten. Die Marquise de Chavaudon wurde gezwungen, in den Pavillon neben dem Schloss umzuziehen, und nachdem die Deutschen das Schloss verlassen hatten, weigerte sie sich, wieder im Schloss zu leben, k\u00FCmmerte sich aber weiterhin um dessen Instandhaltung.\n\nAls die Marquise 1974 starb, teilten sich ihre 12 Nichten und Neffen den Nachlass, verkauften das Schloss, seine Besitzt\u00FCmer und M\u00F6bel und zerstreuten leider auch die Familienpapiere, die das Archiv des Familienged\u00E4chtnisses darstellten. Das Anwesen wurde von mehreren K\u00E4ufern erworben, die es nicht mehr instand hielten, und verfiel nach und nach. Das Dach und die Fassaden bekamen L\u00F6cher, die Gr\u00E4ben f\u00FCllten sich, und die Tiere des Waldes zogen in das Schloss ein. Anfang der 1980er Jahre wurde sogar die Zerst\u00F6rung der Burg in Erw\u00E4gung gezogen.\n\nSchlie\u00DFlich wurde das Anwesen 1983 von Jean-Pierre und Claire Paupe gekauft. Die gesamte Familie und alle Freunde setzen sich mit Leib und Seele f\u00FCr die Restaurierung des Schlosses ein, ebenso wie zwei Arbeiter, die fast 20 Jahre lang Vollzeit besch\u00E4ftigt waren. Es ist ein echter Erfolg.\n\nHeute stehen das Schloss, seine Nebengeb\u00E4ude, Treppen und Kamine als historisches Denkmal unter Schutz. Die Arbeit der Familie Paupe wurde mit zahlreichen Preisen ausgezeichnet, darunter 1999 die Goldmedaille der Franz\u00F6sischen Renaissance f\u00FCr die Restaurierung des Kulturerbes. Die Familie Paupe hat dem Schloss zu einem neuen Leben verholfen, das nun weitergeschrieben werden muss.\n\nIm Mai 2021 wurde die Familie Fran\u00E7ois Eigent\u00FCmer des Schlosses, mit dem Wunsch, den Weg der Restaurierung fortzusetzen. Sie wollen diesen magischen Ort zum Leben erwecken, indem sie ihn zu einem Ort f\u00FCr private und einzigartige Feiern machen.\n\nDAS SCHLOSS KANN NICHT BESICHTIGT WERDEN."@de . "In 1580 kocht Louis Le Mairat, een burger uit Troyes, het landgoed en kreeg hij toestemming van koning Hendrik III om zijn huis te omringen met muren, posterns en een gracht met een ophaalbrug, die vandaag de dag nog steeds te zien is. De vierkante indeling en de 3 kanontorens op de hoeken herinneren nog steeds aan het defensieve doel van de gebouwen.\n\nHalverwege de 18e eeuw kwam het landgoed in handen van Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon de Sainte Maure, een raadslid aan het Hof van Hulp in Parijs. Hij voerde grote werken uit om zijn eigendom in overeenstemming te brengen met de smaak van de adel van zijn tijd. De familie emigreerde tijdens de Franse Revolutie, maar slaagde erin hun eigendom te behouden aan het einde van de Revolutie. Het kasteel werd aangepast door opeenvolgende erfgenamen en aan het einde van de 19e eeuw werd er een wintertuin aan toegevoegd.\n\nTijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel gevorderd door de Duitsers, die het gebruikten als ziekenhuis en herstellingsoord voor de ongeveer 150 soldaten die het bezetten. De markiezin van Chavaudon werd gedwongen te verhuizen naar het paviljoen naast het kasteel en na het vertrek van de Duitsers weigerde ze terug te keren naar het kasteel, hoewel ze er wel voor bleef zorgen.\n\nToen de markiezin in 1974 overleed, verdeelden haar 12 neven en nichten het landgoed. Ze verkochten het kasteel, de bezittingen en het meubilair en helaas ook de familiepapieren, de archieven van het familiegeheugen. Het eigendom ging over op verschillende kopers die het onderhoud ervan opgaven en het raakte geleidelijk aan in verval, met gaten in het dak en de gevels, de gracht die volliep en bosdieren die zich in het kasteel vestigden. In het begin van de jaren 1980 werd zelfs overwogen om het kasteel te slopen.\n\nUiteindelijk werd het landgoed in 1983 gekocht door Jean-Pierre en Claire Paupe. De hele familie en vrienden wierpen zich met hart en ziel op de restauratie van het kasteel, net als twee voltijdse arbeiders gedurende bijna 20 jaar. Het werd een echt succes.\n\nVandaag de dag staan niet alleen het kasteel, maar ook de bijgebouwen, trappen en open haarden op de monumentenlijst. Het werk van de familie Paupe werd beloond met een opeenvolging van prijzen, waaronder de Gouden Medaille voor erfgoedrestauratie toegekend door La Renaissance Fran\u00E7aise in 1999. Op deze manier heeft de familie Paupe het kasteel een nieuw leven gegeven, een nieuw leven dat nu wacht om geschreven te worden.\n\nIn mei 2021 werd de familie Fran\u00E7ois eigenaar van het kasteel, met als doel de restauratie voort te zetten. Ze willen deze magische plek tot leven brengen en voor iedereen toegankelijk maken, door er een unieke locatie voor priv\u00E9recepties van te maken.\n\nHET KASTEEL IS NIET TOEGANKELIJK VOOR HET PUBLIEK."@nl . "In 1580, Louis Le Mairat, bourgeois of Troyes, acquired this estate and obtained from King Henry III the authorization to surround his house with walls and posterns and a ditch with a drawbridge, still visible today. today. But, the square plan and the 3 gunboat towers placed at the corners still recall the defensive purpose of the constructions. In the middle of the 18th century, the estate returned to Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon De Sainte Maure, Counselor at the Cour des Aides in Paris. He will then undertake major works, anxious to bring his property into line with the tastes of the nobility of his time. Emigrated during the French Revolution, the family manages to keep its property at the end of the Revolution. The castle was modified over successive heirs, and at the end of the 19th century, the castle was adorned with a winter garden. During the German occupation during the Second World War, the castle was requisitioned by the Germans who made it a hospital and a place of convalescence for the 150 soldiers who occupied it. The Marquise de Chavaudon was forced to move to the pavilion adjoining the castle, and after the departure of the Germans she refused to return to live in the castle, while continuing to ensure its maintenance. On the death of the Marquise in 1974, her 12 nephews and nieces shared the estate, sold the castle, goods and furniture and unfortunately dispersed the family papers, archives of the family memory. The property sees multiple buyers who give up maintaining it and it is gradually dilapidated, the roof and the facades are pierced with holes, the moats are filled in, the animals of the forest take up residence inside the castle. . Its destruction was even considered in the early 1980s. The property was finally bought by Jean-Pierre and Claire Paupe in 1983. The whole family and friends threw themselves body and soul into the restoration of the castle, as well as two full-time workers for almost 20 years. It is a real success. Today, the castle but also its outbuildings, its staircases and chimneys are now listed as Historic Monuments. A succession of Prizes have come to reward the work of the Paupe family, including the Gold Medal awarded by La Renaissance Fran\u00E7aise for the restoration of heritage awarded in 1999. The Paupe family has thus enabled the castle to acquire a new life, new life which today aspires only to be written. In May 2021, the Fran\u00E7ois Family becomes the owner of the castle, with the desire to continue the path of restoration of it. Anyone wishing to bring this magical place to life and make it available to everyone, by making it a private and unique reception venue. THE CASTLE CANNOT BE VISITED."@en . "En 1580, Louis Le Mairat, un burgu\u00E9s de Troyes, adquiri\u00F3 la finca y obtuvo permiso del rey Enrique III para rodear su casa de murallas, popas y un foso con puente levadizo, que a\u00FAn puede verse hoy en d\u00EDa. Sin embargo, la planta cuadrada y las 3 torres ca\u00F1oneras de las esquinas siguen recordando la finalidad defensiva de los edificios.\n\nA mediados del siglo XVIII, la finca pas\u00F3 a manos de Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon de Sainte Maure, consejero de la Corte de edecanes de Par\u00EDs. Emprendi\u00F3 importantes obras para adecuar su propiedad a los gustos de la nobleza de su \u00E9poca. La familia emigr\u00F3 durante la Revoluci\u00F3n Francesa, pero consigui\u00F3 conservar su propiedad al final de \u00E9sta. El castillo fue modificado por los sucesivos herederos y, a finales del siglo XIX, se le a\u00F1adi\u00F3 un jard\u00EDn de invierno.\n\nDurante la ocupaci\u00F3n alemana en la Segunda Guerra Mundial, el castillo fue requisado por los alemanes, que lo utilizaron como hospital y casa de convalecencia para los cerca de 150 soldados que lo ocupaban. La marquesa de Chavaudon se vio obligada a trasladarse al pabell\u00F3n contiguo al castillo, y tras la marcha de los alemanes se neg\u00F3 a volver a vivir en el castillo, aunque sigui\u00F3 cuid\u00E1ndolo.\n\nA la muerte de la marquesa, en 1974, sus doce sobrinos se repartieron la propiedad, vendieron el castillo, sus posesiones y muebles y, desgraciadamente, dispersaron los papeles de familia, los archivos de la memoria familiar. La propiedad pas\u00F3 por varios compradores que renunciaron a mantenerla, y poco a poco se fue deteriorando, con agujeros que se acumulaban en el tejado y las fachadas, el foso que se llenaba y animales del bosque que se instalaban en el interior del castillo. A principios de la d\u00E9cada de 1980 se lleg\u00F3 a plantear su destrucci\u00F3n.\n\nFinalmente, Jean-Pierre y Claire Paupe compraron la propiedad en 1983. Toda la familia y amigos se volcaron en cuerpo y alma en la restauraci\u00F3n del castillo, al igual que dos trabajadores a tiempo completo durante casi 20 a\u00F1os. Fue un verdadero \u00E9xito.\n\nHoy, no s\u00F3lo el castillo, sino tambi\u00E9n sus dependencias, escaleras y chimeneas est\u00E1n declarados Monumentos Hist\u00F3ricos. El trabajo de la familia Paupe se ha visto recompensado con una sucesi\u00F3n de premios, entre ellos la Medalla de Oro a la restauraci\u00F3n del patrimonio concedida por La Renaissance Fran\u00E7aise en 1999. De este modo, la familia Paupe ha dado un nuevo impulso al castillo, una nueva vida que ahora s\u00F3lo espera ser escrita.\n\nEn mayo de 2021, la familia Fran\u00E7ois asumi\u00F3 la propiedad del castillo con el objetivo de continuar las obras de restauraci\u00F3n. Quieren dar vida a este lugar m\u00E1gico y ponerlo al alcance de todos, convirti\u00E9ndolo en un lugar \u00FAnico para recepciones privadas.\n\nEL CASTILLO NO EST\u00C1 ABIERTO AL P\u00DABLICO."@es . "Nel 1580, Louis Le Mairat, un borghese di Troyes, acquist\u00F2 la tenuta e ottenne dal re Enrico III il permesso di circondare la sua casa con mura, postazioni e un fossato con ponte levatoio, che si pu\u00F2 vedere ancora oggi. Tuttavia, la pianta quadrata e le 3 torri cannoniere agli angoli ricordano ancora lo scopo difensivo degli edifici.\n\nA met\u00E0 del XVIII secolo, la tenuta pass\u00F2 nelle mani di Pierre-Nicolas Guillaume de Chavaudon de Sainte Maure, consigliere della Corte degli Aiuti di Parigi. Egli intraprese importanti lavori per allineare la sua propriet\u00E0 ai gusti della nobilt\u00E0 del suo tempo. La famiglia emigr\u00F2 durante la Rivoluzione francese, ma riusc\u00EC a mantenere la propriet\u00E0 alla fine della Rivoluzione. Il castello fu modificato dagli eredi successivi e alla fine del XIX secolo fu aggiunto un giardino d'inverno.\n\nDurante l'occupazione tedesca nella Seconda Guerra Mondiale, il castello fu requisito dai tedeschi, che lo utilizzarono come ospedale e casa di convalescenza per i circa 150 soldati che lo occupavano. La marchesa di Chavaudon fu costretta a trasferirsi nel padiglione adiacente al castello e, dopo la partenza dei tedeschi, si rifiut\u00F2 di tornare a vivere nel castello, pur continuando a occuparsene.\n\nAlla morte della marchesa, nel 1974, i suoi 12 nipoti si divisero la propriet\u00E0, vendendo il castello, i suoi beni e i suoi mobili, e disperdendo purtroppo le carte di famiglia, l'archivio della memoria familiare. La propriet\u00E0 pass\u00F2 attraverso una serie di acquirenti che rinunciarono a mantenerla e cadde gradualmente in rovina, con buchi che si accumulavano sul tetto e sulle facciate, il fossato che si riempiva e gli animali della foresta che prendevano dimora all'interno del castello. All'inizio degli anni '80 si pens\u00F2 addirittura alla sua distruzione.\n\nLa propriet\u00E0 fu infine acquistata da Jean-Pierre e Claire Paupe nel 1983. L'intera famiglia e gli amici si sono impegnati a fondo nel restauro del castello, con due operai a tempo pieno per quasi 20 anni. Fu un vero successo.\n\nOggi, non solo il castello, ma anche i suoi annessi, le scale e i camini sono classificati come monumenti storici. Il lavoro della famiglia Paupe \u00E8 stato premiato con una serie di riconoscimenti, tra cui la Medaglia d'oro per il restauro del patrimonio conferita da La Renaissance Fran\u00E7aise nel 1999. In questo modo, la famiglia Paupe ha dato al castello una nuova vita, una nuova vita che ora aspetta solo di essere scritta.\n\nNel maggio 2021, la famiglia Fran\u00E7ois ha assunto la propriet\u00E0 del castello, con l'obiettivo di proseguire i lavori di restauro. Vogliono far rivivere questo luogo magico e metterlo a disposizione di tutti, rendendolo un luogo unico per ricevimenti privati.\n\nIL CASTELLO NON \u00C8 APERTO AL PUBBLICO."@it . . .