"Li\u00E9e \u00E0 la famille des Baux, on trouve trace de cette chapelle d\u00E8s 1143. Y si\u00E9geait la confr\u00E9rie de Saint-Nicolas, rassemblant les gens de mer."@fr . . . . . . . . . . . "Li\u00E9e \u00E0 la famille des Baux, on trouve trace de cette chapelle d\u00E8s 1143. Y si\u00E9geait la confr\u00E9rie de Saint-Nicolas, rassemblant les gens de mer."@fr . "Linked to the Baux family, traces of this chapel can be found as early as 1143. The brotherhood of Saint-Nicolas, gathering the seafarers, used to sit there."@en . "Diese Kapelle, die mit der Familie des Baux in Verbindung gebracht wird, wurde bereits 1143 erw\u00E4hnt. Die Bruderschaft von Saint-Nicolas, in der sich die Seeleute versammelten, hatte hier ihren Sitz."@de . "Verbonden met de familie Baux, zijn er sporen van deze kapel te vinden vanaf 1143. Het was de zetel van de broederschap van Saint-Nicolas, die de zeelieden samenbracht."@nl . "Vinculada a la familia Baux, los rastros de esta capilla se encuentran ya en 1143. Era la sede de la cofrad\u00EDa de Saint-Nicolas, que reun\u00EDa a los marinos."@es . "Legata alla famiglia Baux, le tracce di questa cappella si trovano gi\u00E0 nel 1143. Era la sede della confraternita di Saint-Nicolas, che riuniva i marittimi."@it . . "Die ehemalige Kapelle Saint-Nicolas wurde in \"Saint-Joseph\" umbenannt und liegt auf dem Weg nach Berre und zum Teich.\r\n\r\nSie war von Anfang an dem Schutzheiligen der Schiffer geweiht, einer Berufsgruppe, die in Marignane vom Mittelalter bis zum 17. Jahrhundert besonders m\u00E4chtig war.\r\n\r\nSie wurde bereits 1143 erw\u00E4hnt und war mit der Familie des Baux verbunden. Sie ist somit die \u00E4lteste der drei l\u00E4ndlichen Kapellen der Gegend. In der Kapelle tagte die Bruderschaft Saint-Nicolas, in der sich die Seeleute zusammenfanden, die wie in allen Hafen- und Seest\u00E4dten das Recht hatten, ihre Angeh\u00F6rigen in oder in der N\u00E4he des Geb\u00E4udes zu beerdigen. In der Tat wurden hier einige arch\u00E4ologische Spuren von Gr\u00E4bern entdeckt. Jahrhunderts in Marignane gefeiert wurde, wobei der Heilige Nikolaus sogar den alten Titel der Pfarrkirche Notre-Dame de Nazareth in den Schatten stellte.\r\n\r\nDas Monument ist in seinen aufeinanderfolgenden Zust\u00E4nden gut bekannt, mit seiner Ausstattung und seinen Verzierungen, die regelm\u00E4\u00DFig in den Berichten der bisch\u00F6flichen Besuche des 17. und 18. Jahrhunderts beschrieben werden. Zwischen 1693 und 1696 wurde die Kirche umgebaut, mit acht Strebepfeilern versehen und mit einer neuen klassischen Fassade versehen, die noch heute zu sehen ist. Sie ist um ein Portal im dorischen Stil angeordnet, einer n\u00FCchternen Ordnung, die einem m\u00E4nnlichen Heiligen angemessen ist, und wird von einer \u00C4dikula mit Nische gekr\u00F6nt. Das Ganze wird von zwei rechteckigen Buchten und einem Okulus in der Mitte des Giebels eingerahmt. Die Kapelle grenzt an einen Gemeindefriedhof, der 1864 er\u00F6ffnet wurde und die Tradition der Beisetzung von ehemaligen Schiffern fortsetzt.\r\n\r\nDie Kapelle wurde 1983 unter Denkmalschutz gestellt und vollst\u00E4ndig restauriert. Im Presbyterium der Pfarrkirche ist noch die Walnussholzstatue des Heiligen Nikolaus aus dem 17. Jahrhundert zu sehen, die sich dort befand und wahrscheinlich anl\u00E4sslich eines prunkvollen Patronatsfestes in Prozession getragen wurde, das im 19.\r\n\r\nQuelle Patrick Varrot, Kunsthistoriker - Februar 2021"@de . "Rebautizada \"Saint-Joseph\", la antigua capilla de Saint-Nicolas se encuentra en la carretera de Berre y el lago.\r\n\r\nOriginalmente estaba dedicada al patr\u00F3n de los barqueros, un oficio especialmente poderoso en Marignane desde la Edad Media hasta el siglo XVII.\r\n\r\nLos vestigios de la capilla se remontan a 1143, cuando estaba vinculada a la familia des Baux, lo que la convierte en la m\u00E1s antigua de las tres capillas rurales de la zona. Era la sede de la Cofrad\u00EDa de Saint-Nicolas, que agrupaba a los marinos que, como en todas las ciudades portuarias y mar\u00EDtimas, gozaban del derecho a enterrar a sus seres queridos en el edificio o cerca de \u00E9l. De hecho, se han descubierto aqu\u00ED algunos vestigios arqueol\u00F3gicos de enterramientos. Tambi\u00E9n fue el lugar de la fiesta patronal del 6 de diciembre, que se celebr\u00F3 en Marignane hasta principios del siglo XX, llegando San Nicol\u00E1s a eclipsar la antigua advocaci\u00F3n de la iglesia parroquial de Notre-Dame de Nazareth.\r\n\r\nEl monumento es bien conocido en sus sucesivos estados, con su mobiliario y ornamentos descritos regularmente en los informes de las visitas episcopales de los siglos XVII y XVIII. Fue reconstruida entre 1693 y 1696, con ocho contrafuertes y una nueva fachada cl\u00E1sica que a\u00FAn puede contemplarse. Se organiza en torno a un portal de estilo d\u00F3rico, un orden sobrio apropiado para un santo var\u00F3n, coronado por un ed\u00EDculo con hornacina. El conjunto est\u00E1 flanqueado por dos vanos rectangulares con un \u00F3culo en el centro del front\u00F3n. La capilla linda con un cementerio comunal inaugurado en 1864, que perpet\u00FAa la tradici\u00F3n funeraria de los antiguos barqueros.\r\n\r\nDeclarada monumento hist\u00F3rico en 1983, ha sido completamente restaurada. La estatua de nogal de San Nicol\u00E1s, del siglo XVII, a\u00FAn puede verse en el presbiterio de la iglesia parroquial, donde probablemente fue llevada en procesi\u00F3n durante unas suntuosas fiestas patronales que cayeron en desuso y se secularizaron casi por completo en el siglo XIX.\r\n\r\nFuente Patrick Varrot, historiador del arte - febrero de 2021"@es . "De voormalige kapel Saint-Nicolas, omgedoopt tot \"Saint-Joseph\", ligt op de weg naar Berre en het meer.\r\n\r\nHet was oorspronkelijk gewijd aan de patroonheilige van de binnenschippers, een bijzonder machtige handel in Marignane van de middeleeuwen tot de 17e eeuw.\r\n\r\nDe sporen van de kapel gaan terug tot 1143, toen ze verbonden was aan de familie des Baux, waardoor het de oudste van de drie plattelandskapellen in de streek is. Het was de zetel van de Broederschap van Saint-Nicolas, die zeelieden samenbracht die, zoals in alle haven- en maritieme steden, het recht hadden om hun geliefden in of bij het gebouw te begraven. Er zijn hier archeologische sporen van begravingen gevonden. Het was ook de plaats waar op 6 december het feest van de beschermheilige werd gevierd, dat in Marignane werd gevierd tot het begin van de 20e eeuw, waarbij Sint-Nicolaas zelfs de oude titel van de parochiekerk Notre-Dame de Nazareth overschaduwde.\r\n\r\nHet monument is welbekend in zijn opeenvolgende staten. Het meubilair en de versieringen worden regelmatig beschreven in de verslagen van bisschoppelijke bezoeken in de 17e en 18e eeuw. Het werd herbouwd tussen 1693 en 1696, met acht steunberen en een nieuwe klassieke gevel die vandaag de dag nog steeds te zien is. Het is georganiseerd rond een portaal in Dorische stijl, een sobere orde die past bij een mannelijke heilige, bekroond door een aedicula met een nis. Het geheel wordt geflankeerd door twee rechthoekige travee\u00EBn met een oculus in het midden van het fronton. De kapel grenst aan een gemeenschappelijke begraafplaats die in 1864 werd geopend en waar de begrafenistraditie van voormalige schippers wordt voortgezet.\r\n\r\nDe kapel werd in 1983 op de lijst van historische monumenten geplaatst en is volledig gerestaureerd. Het 17e-eeuwse notenhouten beeld van Sint-Nicolaas is nog steeds te zien in het priesterkoor van de parochiekerk, waar het waarschijnlijk in processie werd gedragen tijdens een weelderige patroonsdag die in onbruik raakte en bijna volledig geseculariseerd werd in de 19e eeuw.\r\n\r\nBron Patrick Varrot, kunsthistoricus - februari 2021"@nl . "Rebaptis\u00E9e \u00AB Saint-Joseph \u00BB, l\u2019ancienne chapelle Saint-Nicolas se situe sur le chemin de Berre et de l\u2019\u00E9tang. \r\n\r\nElle a \u00E9t\u00E9 consacr\u00E9e d\u00E8s son origine au saint protecteur des mariniers, corps de m\u00E9tier particuli\u00E8rement puissant \u00E0 Marignane du Moyen \u00C2ge au XVIIe si\u00E8cle. \r\n\r\nOn en trouve trace d\u00E8s 1143, li\u00E9e \u00E0 la famille des Baux, restant \u00E0 ce titre la plus ancienne des trois chapelles rurales du terroir. Y si\u00E9geait la confr\u00E9rie de Saint-Nicolas, rassemblant les gens de mer qui b\u00E9n\u00E9ficiaient, comme dans toutes les cit\u00E9s portuaires et maritimes, du droit d\u2019inhumation des siens dans l\u2019\u00E9difice ou \u00E0 proximit\u00E9. Quelques traces arch\u00E9ologiques de s\u00E9pulture y ont de fait \u00E9t\u00E9 d\u00E9couvertes. S\u2019y organisait aussi la f\u00EAte patronale du 6 d\u00E9cembre, en vigueur \u00E0 Marignane jusqu\u2019au d\u00E9but du XXe si\u00E8cle, saint Nicolas ayant m\u00EAme \u00E9clips\u00E9 l\u2019antique titulature de l\u2019\u00E9glise paroissiale Notre-Dame de Nazareth. \r\n\r\nLe monument est bien connu selon ses \u00E9tats successifs, avec son mobilier et ses ornements r\u00E9guli\u00E8rement d\u00E9crits dans les rapports des visites \u00E9piscopales des XVIIe et XVIIIe si\u00E8cles. Il a \u00E9t\u00E9 refait entre 1693 et 1696, scand\u00E9 de huit contreforts et habill\u00E9 d\u2019une nouvelle fa\u00E7ade classique qui se voit encore aujourd\u2019hui. Elle s\u2019organise autour d\u2019un portail de style dorique, ordre sobre adapt\u00E9 \u00E0 un saint masculin, couronn\u00E9 d\u2019un \u00E9dicule \u00E0 niche. L\u2019ensemble est cantonn\u00E9 de deux baies rectangulaires et perc\u00E9 d\u2019un oculus au centre du fronton. La chapelle jouxte un cimeti\u00E8re communal ouvert en 1864, perp\u00E9tuant ainsi la tradition d\u2019inhumation des anciens mariniers. \r\n\r\nClass\u00E9e monument historique en 1983, elle a \u00E9t\u00E9 enti\u00E8rement restaur\u00E9e. On peut encore voir au presbyt\u00E8re de l\u2019\u00E9glise paroissiale la statue en bois de noyer de saint Nicolas du XVIIe si\u00E8cle qui s\u2019y trouvait et \u00E9tait probablement port\u00E9e en procession lors d\u2019une fastueuse f\u00EAte patronale tomb\u00E9e en d\u00E9su\u00E9tude et quasi enti\u00E8rement la\u00EFcis\u00E9e au XIXe si\u00E8cle.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, historien d\u2019art - F\u00E9vrier 2021"@fr . "Rinominata \"Saint-Joseph\", l'antica cappella di Saint-Nicolas si trova sulla strada per Berre e il lago.\r\n\r\nIn origine era dedicata al santo patrono dei barcari, un mestiere particolarmente potente a Marignane dal Medioevo al XVII secolo.\r\n\r\nLe tracce della cappella risalgono al 1143, quando era legata alla famiglia des Baux, il che la rende la pi\u00F9 antica delle tre cappelle rurali della zona. Era la sede della Confraternita di Saint-Nicolas, che riuniva i marittimi che, come in tutte le citt\u00E0 portuali e marittime, godevano del diritto di seppellire i propri cari all'interno o nelle vicinanze dell'edificio. Qui sono state infatti rinvenute alcune tracce archeologiche di sepolture. Qui si celebrava anche la festa patronale del 6 dicembre, celebrata a Marignane fino all'inizio del XX secolo, e San Nicola ha addirittura eclissato l'antico titolo della chiesa parrocchiale di Notre-Dame de Nazareth.\r\n\r\nIl monumento \u00E8 ben noto nei suoi stati successivi, con i suoi arredi e ornamenti regolarmente descritti nei resoconti delle visite episcopali del XVII e XVIII secolo. Fu ricostruito tra il 1693 e il 1696, con otto contrafforti e una nuova facciata classica ancora oggi visibile. \u00C8 organizzata attorno a un portale in stile dorico, un ordine sobrio adatto a un santo maschio, coronato da un'edicola con una nicchia. L'insieme \u00E8 fiancheggiato da due campate rettangolari con un oculo al centro del frontone. La cappella \u00E8 adiacente a un cimitero comunale aperto nel 1864, che perpetua la tradizione funeraria degli ex barcari.\r\n\r\nClassificata come monumento storico nel 1983, \u00E8 stata completamente restaurata. La statua in noce di San Nicola, risalente al XVII secolo, \u00E8 ancora visibile nel presbiterio della chiesa parrocchiale, dove probabilmente veniva portata in processione durante una sontuosa festa patronale, caduta in disuso e quasi completamente secolarizzata nel XIX secolo.\r\n\r\nFonte Patrick Varrot, storico dell'arte - febbraio 2021"@it . "Renamed \"Saint-Joseph\", the former Saint-Nicolas chapel is located on the road to Berre and the pond.\r\n\r\nFrom the outset, it was dedicated to the patron saint of bargemen, a particularly powerful trade in Marignane from the Middle Ages to the 17th century.\r\n\r\nTraces of the chapel date back to 1143, when it was linked to the des Baux family, making it the oldest of the three rural chapels in the area. It was the seat of the Saint-Nicolas brotherhood, bringing together seafarers who, as in all port and maritime towns, enjoyed the right to bury their loved ones in or near the building. Some archaeological traces of burial sites have in fact been discovered here. This was also the site of the patron saint?s day on December 6, which was celebrated in Marignane until the early 20th century, when Saint Nicolas even eclipsed the ancient title of the parish church of Notre-Dame de Nazareth.\r\n\r\nThe monument is well known in its successive states, with its furnishings and ornaments regularly described in the reports of episcopal visits in the 17th and 18th centuries. It was rebuilt between 1693 and 1696, with eight buttresses and a new classical facade that can still be seen today. It is organized around a Doric-style portal, a sober order suited to a male saint, crowned by a niche aedicula. The whole is flanked by two rectangular bays and pierced by an oculus in the center of the pediment. The chapel adjoins a communal cemetery opened in 1864, perpetuating the burial tradition of former bargemen.\r\n\r\nListed as a historic monument in 1983, it has been fully restored. The 17th-century walnut statue of St. Nicholas can still be seen in the presbytery of the parish church, where it was probably carried in procession during a pompous patron saint?s day that fell into disuse and was almost entirely secularized in the 19th century.\r\n\r\nSource Patrick Varrot, art historian - February 2021"@en . . .