. . . . . . "La chiesa di Saint-Claude a Ternat \u00E8 una grande e bella chiesa dall'architettura elegante. Originariamente una semplice cappella costruita nel 1539, fu ricostruita nel 1777 dal signorotto locale. Due anni dopo, il registro parrocchiale registra il battesimo delle sue due campane. Durante la Rivoluzione, una delle due campane fu rimossa, insieme a un ricco calice. La chiesa perse anche il titolo di parrocchia e quindi il suo sacerdote, che risiedeva nel villaggio.\n\nNel 1821, il consiglio comunale chiese l'autorizzazione a vendere il legname di riserva per coprire i costi sostenuti dallo stato fatiscente dell'edificio. Segu\u00EC un periodo di grandi lavori nel 1822, 1829 e 1835.\n\nInfine, nel 1862, si decise di ricostruire la chiesa, ad eccezione della base del campanile (per questo la navata, in stile ogivale, \u00E8 diversa dallo stile del portale). Dopo l'aggiunta della sacrestia, di un nuovo altare, di banchi e paramenti e l'acquisto di una nuova campana da Breuvannes, la chiesa fu finalmente inaugurata nel 1865.\n\nDopo numerose richieste da parte del comune, la chiesa fu resa succursale di St-Loup con decreto del Presidente della Repubblica il 20 luglio 1874. Ci\u00F2 ha restituito al comune il suo sacerdote residente, nominato nel 1875 nella persona dell'abb\u00E9 Alix Villeminot, che ha servito per 32 anni (\u00E8 morto a Ternat e non \u00E8 stato sostituito).\n\nNel 1989, l'elettrificazione delle campane fu finanziata, nonostante le modeste risorse, dall'ex campanaro, affinch\u00E9 dopo di lei le campane non rimanessero mute. |Oggi la chiesa di Ternat ha una navata a tre navate con quattro campate, il campanile-portico coronato da una guglia poligonale con tetto in zinco, un coro composto da una campata dritta seguita da un'abside a tre lati, il tutto coperto da una volta a sei quarti."@it . "De kerk Saint-Claude in Ternat is een grote en mooie kerk met een elegante architectuur. Het was oorspronkelijk een eenvoudige kapel uit 1539, maar werd in 1777 herbouwd door de plaatselijke Seigneur. Twee jaar later vermeldt het parochieregister de doop van de twee klokken. Tijdens de Revolutie werd een van de twee klokken verwijderd, samen met een rijke kelk. De kerk verloor ook haar titel van parochie en daarmee haar priester, die in het dorp woonde.\n\nIn 1821 vroeg het gemeentebestuur toestemming om hout te verkopen om de kosten van de vervallen staat van het gebouw te dekken. Dit werd gevolgd door een periode van uitgebreide werkzaamheden in 1822, 1829 en 1835.\n\nUiteindelijk werd in 1862 besloten om de kerk te herbouwen, met uitzondering van de basis van de klokkentoren (daarom verschilt het schip, in de ogivale stijl, van de stijl van het portaal). Na de toevoeging van de sacristie, een nieuw altaar, kerkbanken en gewaden, en de aankoop van een nieuwe klok uit Breuvannes, werd de kerk uiteindelijk in 1865 ingewijd.\n\nNa talrijke verzoeken van de gemeente werd de kerk bij decreet van de president van de republiek op 20 juli 1874 een filiaal van St-Loup. De gemeente kreeg zo haar vaste priester, benoemd in 1875 in de persoon van abb\u00E9 Alix Villeminot, die er 32 jaar lang de dienst uitmaakte (hij stierf in Ternat en werd niet vervangen).\n\nIn 1989 werd de elektrificatie van de klokken, ondanks bescheiden middelen, gefinancierd door de voormalige klokkenluider, zodat de klokken na haar niet zouden zwijgen. |Vandaag de dag heeft de kerk in Ternat een schip met drie schepen met vier travee\u00EBn, de torenpoort bekroond door een veelhoekige spits met zinken dak, een koor bestaande uit een rechte travee gevolgd door een driezijdige apsis, het geheel overdekt door een zeskwart ribgewelf."@nl . "Die Kirche Saint-Claude de Ternat ist eine sch\u00F6ne, gro\u00DFe Kirche mit eleganter Architektur. Urspr\u00FCnglich handelte es sich um eine einfache Kapelle, die 1539 erbaut und 1777 vom Ortsherrn wieder aufgebaut worden sein soll. Zwei Jahre sp\u00E4ter berichtet das Kirchenbuch von der Taufe ihrer beiden Glocken. W\u00E4hrend der Revolution wurden eine der beiden Glocken sowie ein reicher Kelch entfernt. Die Kirche verlor auch ihren Titel als Pfarrei und damit ihren Priester, der im Dorf wohnte.\n\n1821 beantragte der Gemeinderat die Genehmigung zum Verkauf von Holzvorr\u00E4ten, um die Kosten zu decken, die durch den Verfall des Geb\u00E4udes entstanden waren. Es folgte eine umfangreiche Bauphase in den Jahren 1822, 1829 und 1835.\n\nSchlie\u00DFlich wurde 1862 beschlossen, die Kirche bis auf die Basis des Glockenturms wieder aufzubauen (daher unterscheidet sich das Kirchenschiff im spitzbogigen Stil vom Stil des Portals). Nachdem die Sakristei, ein neuer Altar, B\u00E4nke, priesterliche Ornamente und eine neue Glocke aus Breuvannes hinzugef\u00FCgt wurden, wurde die Kirche schlie\u00DFlich 1865 eingeweiht.\n\nNach zahlreichen Antr\u00E4gen der Gemeinde wurde die Kirche am 20. Juli 1874 durch ein Dekret des Pr\u00E4sidenten der Republik zur Filiale von St-Loup erhoben. Die Gemeinde erhielt somit ihren residierenden Priester zur\u00FCck, der 1875 in der Person von Abb\u00E9 Alix Villeminot ernannt wurde, der 32 Jahre lang sein Amt aus\u00FCbte (er starb in Ternat und wurde nicht ersetzt).\n\nIm Jahr 1989 wurde die Elektrifizierung der Glocken trotz geringer Mittel von der ehemaligen Glockenl\u00E4uterin finanziert, damit die Glocken nach ihr nicht stumm blieben. |Heute besteht die Kirche von Ternat aus einem dreischiffigen Schiff mit vier Jochen, der Portalturm wird von einer polygonalen, mit Zink gedeckten Turmspitze gekr\u00F6nt, einem Chor, der aus einem geraden Joch besteht, gefolgt von einer dreiseitigen Apsis, das Ganze wird von einem sechsvierteligen Kreuzrippengew\u00F6lbe bedeckt."@de . "La iglesia de Saint-Claude de Ternat es una iglesia grande y hermosa de elegante arquitectura. Originalmente una simple capilla construida en 1539, fue reconstruida en 1777 por el Seigneur local. Dos a\u00F1os m\u00E1s tarde, el registro parroquial registra el bautizo de sus dos campanas. Durante la Revoluci\u00F3n, una de las dos campanas fue retirada, junto con un rico c\u00E1liz. La iglesia perdi\u00F3 tambi\u00E9n su t\u00EDtulo de parroquia y, por tanto, a su p\u00E1rroco, que resid\u00EDa en el pueblo.\n\nEn 1821, el ayuntamiento solicit\u00F3 autorizaci\u00F3n para vender madera sobrante para cubrir los gastos ocasionados por el estado ruinoso del edificio. En 1822, 1829 y 1835 se llevaron a cabo obras de gran envergadura.\n\nFinalmente, en 1862, se decidi\u00F3 reconstruir la iglesia, a excepci\u00F3n de la base del campanario (por eso la nave, de estilo ojival, es diferente del estilo del portal). Tras la adici\u00F3n de la sacrist\u00EDa, un nuevo altar, bancos y ornamentos, y la compra de una nueva campana a Breuvannes, la iglesia fue finalmente inaugurada en 1865.\n\nTras numerosas peticiones del municipio, la iglesia se convirti\u00F3 en filial de St-Loup por decreto del Presidente de la Rep\u00FAblica el 20 de julio de 1874. El municipio encontr\u00F3 as\u00ED su sacerdote residente, nombrado en 1875 en la persona del abate Alix Villeminot, que ejerci\u00F3 all\u00ED su ministerio durante 32 a\u00F1os (falleci\u00F3 en Ternat y no fue sustituido).\n\nEn 1989, la electrificaci\u00F3n de las campanas fue financiada, a pesar de sus modestos recursos, por la antigua campanera, para que, despu\u00E9s de ella, las campanas no permanecieran mudas. |Hoy en d\u00EDa, la iglesia de Ternat tiene una nave de tres tramos con cuatro tramos, la torre-porche coronada por un chapitel poligonal con tejado de zinc, un coro formado por un tramo recto seguido de un \u00E1bside de tres lados, todo ello cubierto por una b\u00F3veda de crucer\u00EDa de seis cuartos."@es . "Saint-Claude de Ternat is a large, beautiful church with elegant architecture. Originally a simple chapel built in 1539, it was rebuilt in 1777 by the local Seigneur. Two years later, the parish register records the christening of its two bells. During the French Revolution, one of the two bells was removed, along with a rich chalice. The church also lost its parish title, and thus its resident priest.\n\nIn 1821, the town council asked for authorization to sell spare wood to cover the costs incurred by the dilapidated state of the building. A period of extensive work followed in 1822, 1829 and 1835.\n\nFinally, in 1862, it was decided to rebuild the church, except for the base of the bell tower (which is why the nave, in ogival style, differs from the style of the portal). After the addition of the sacristy, a new altar, pews, vestments and a new bell from Breuvannes, the church was finally inaugurated in 1865.\n\nAfter numerous requests from the municipality, the church was made a branch of St-Loup by decree of the President of the Republic on July 20, 1874. The commune thus regained its resident priest, appointed in 1875 in the person of Abb\u00E9 Alix Villeminot, who served for 32 years (having died in Ternat, he was not replaced).\n\nIn 1989, the electrification of the bells was financed, despite modest resources, by the former bell ringer, so that after her, the bells would not remain silent. |Today, the church at Ternat has a three-vessel nave with four bays, the tower-porch crowned by a polygonal zinc-roofed spire, a choir consisting of a straight bay followed by a three-sided apse, the whole covered by a six-quarter rib vault."@en . "L'\u00E9glise Saint-Claude de Ternat est une belle et grande \u00E9glise \u00E0 l'architecture \u00E9l\u00E9gante. A l\u2019origine, il s\u2019agissait d\u2019une simple chapelle, construite en 1539, et qui aurait \u00E9t\u00E9 reb\u00E2tie en 1777 par le Seigneur du lieu. Deux ans plus tard, le registre paroissial relate le bapt\u00EAme de ses deux cloches. A la R\u00E9volution, une de ses deux cloches fut enlev\u00E9 ainsi qu\u2019un riche calice. L\u2019\u00E9glise perd \u00E9galement son titre de paroisse et donc son pr\u00EAtre qui r\u00E9sidait dans le village. \n\nEn 1821 le conseil municipal sollicite l'autorisation de vendre des bois de r\u00E9serve pour faire face aux frais occasionn\u00E9s par l'\u00E9tat de d\u00E9labrement de l\u2019\u00E9difice. Il s\u2019en suit une vaste p\u00E9riode de travaux en 1822, 1829 et 1835. \n\nFinalement, en 1862, on d\u00E9cide de la reconstruire, \u00E0 l'exception de la base du clocher (c\u2019est pourquoi la nef, en style ogival, est diff\u00E9rente du style du portail). Apr\u00E8s l\u2019ajout de la sacristie, d\u2019un nouvel autel, de bancs, d\u2019ornements sacerdotaux, de l\u2019acquisition d\u2019une nouvelle cloche provenant de Breuvannes, l\u2019\u00E9glise est finalement inaugur\u00E9e en 1865. \n\nApr\u00E8s de nombreuses demandes de la municipalit\u00E9, l'\u00E9glise est \u00E9rig\u00E9e en succursale de St-Loup par le d\u00E9cret du Pr\u00E9sident de la R\u00E9publique le 20 juillet 1874. La commune retrouve ainsi son pr\u00EAtre r\u00E9sident, nomm\u00E9 en 1875 en la personne de l'abb\u00E9 Alix Villeminot qui exercera son minist\u00E8re pendant 32 ans (d\u00E9c\u00E9d\u00E9 \u00E0 Ternat, il ne fut pas remplac\u00E9). \n\nEn 1989, l'\u00E9lectrification des cloches est financ\u00E9e, malgr\u00E9 des ressources modiques, par l\u2019ancienne sonneuse de cloches, pour qu'apr\u00E8s elle, les cloches ne restent pas muettes. |Aujourd'hui, l'\u00E9glise de Ternat comporte une nef \u00E0 trois vaisseaux de quatre trav\u00E9es, la tour-porche couronn\u00E9e d'une fl\u00E8che polygonale couverte en zinc, un choeur compos\u00E9 d'une trav\u00E9e droite suivie par une abside \u00E0 trois pans, l'ensemble \u00E9tant couvert d'une vo\u00FBte d'ogives \u00E0 six quartiers."@fr . . .