. . "en" . "es" . "fr" . . . . . . . . . . . "2026-11-06"^^ . "2026-11-14T05:01:57.967Z"^^ . . . "8b5f26b2325320bce421dc362be95e1c" . "349"^^ . "36"^^ . "d5a75c03828d98f51400f22cfb686a66" . "2026-11-21"^^ . "2026-11-21"^^ . . . . . . . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \u201ELa clameur des lucioles\u201C\nMusikalische Lesung \n\nDie Schauspielerin Sandrine Bonnaire und der Musiker Erik Truffaz lassen in \u201ELa clameur des lucioles\u201C das urbane und poetische Universum von Jo\u00EBl Bastard wiederaufleben. Weder Roman noch lineare Erz\u00E4hlung \u2013 der Text schildert die Streifz\u00FCge eines Mannes durch Montreal.\n\nIn einem schlichten B\u00FChnenraum, der die Fantasie anregt, ohne sie einzuschr\u00E4nken, lassen die K\u00FCnstler die S\u00E4tze gerne in der Schwebe, verdichten sie oder durchqueren sie, so wie man durch die Stra\u00DFen schlendert. Dabei begegnen sie mal einem Haselnussstrauch, mal einem Obdachlosen, mal einem Eichh\u00F6rnchen, mal einer Frau mit oder ohne Gesicht. Und auf der B\u00FChne preisen sie diese Begegnung und lassen im Rhythmus der musikalischen Schwingungen eine Silhouette erahnen.\n\n\u201ESie ist wie ein Traum vorbeigegangen. Es ist immer dasselbe mit ihr. Ist sie nicht da, durchdringt sie die Bettw\u00E4sche, den Balkon, das Sofa. Ist sie da, entf\u00FChrt sie uns aus der Welt.\u201C \n\nSandrine Bonnaire (Gesang) \u2013 Erik Truffaz (Trompete, Klavier) \u2013 Jo\u00EBl Bastard (Text)"@de . "Sandrine Bonnaire y Erik Truffaz \u00ABEl clamor de las luci\u00E9rnagas\u00BB\nLectura musical \n\nLa actriz Sandrine Bonnaire y el m\u00FAsico Erik Truffaz evocan el universo urbano y po\u00E9tico de Jo\u00EBl Bastard en \u00ABEl clamor de las luci\u00E9rnagas\u00BB. Ni novela ni relato lineal, el texto narra los deambules de un hombre por Montreal.\n\nEn un espacio esc\u00E9nico sencillo que sugiere el imaginario sin fijarlo, los artistas se deleitan en dejar las frases en suspenso, apretarlas, atravesarlas, como quien deambula por las calles. All\u00ED se cruzan ora con un avellano, ora con un vagabundo, ora con una ardilla, ora con una mujer con o sin rostro. Y en el escenario, alaban ese encuentro, sugieren una silueta al comp\u00E1s de las vibraciones musicales.\n\n\u00ABHa pasado como un sue\u00F1o. Siempre es lo mismo con ella. Cuando no est\u00E1, invade las s\u00E1banas, el balc\u00F3n, el sof\u00E1. Cuando est\u00E1, nos aleja del mundo.\u00BB \n\nSandrine Bonnaire, voz; Erik Truffaz, trompeta y piano; Jo\u00EBl Bastard, texto"@es . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \"The Clamor of Fireflies\"\nMusical Reading \n\nActress Sandrine Bonnaire and musician Erik Truffaz evoke the urban and poetic world of Jo\u00EBl Bastard in *The Clamor of Fireflies*. Neither a novel nor a linear narrative, the text recounts a man\u2019s wanderings through Montreal.\n\nIn a simple stage setting that suggests the imagination without freezing it in place, the artists delight in pausing, condensing, and weaving through the lines, just as one might wander through the streets. They come across, now a hazelnut tree, now a homeless man, now a squirrel, now a woman with or without a face. And on stage, they celebrate these encounters, suggesting a silhouette through the musical vibrations.\n\n\u201CShe passed by like a dream. It\u2019s always the same story with her. When she\u2019s gone, she fills the sheets, the balcony, the couch. When she\u2019s here, she takes us away from the world.\u201D \n\nSandrine Bonnaire, vocals; Erik Truffaz, trumpet, piano; Jo\u00EBl Bastard, text"@en . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \"Il clamore delle lucciole\"\nLettura musicale \n\nL\u2019attrice Sandrine Bonnaire e il musicista Erik Truffaz evocano l\u2019universo urbano e poetico di Jo\u00EBl Bastard in *Il clamore delle lucciole*. N\u00E9 romanzo n\u00E9 racconto lineare, il testo narra le peregrinazioni di un uomo a Montr\u00E9al.\n\nIn uno spazio scenico semplice che suggerisce l\u2019immaginario senza fissarlo, gli artisti si divertono a sospendere le frasi, a comprimerle, ad attraversarle, come si farebbe passeggiando per le strade. Incontrano ora un nocciolo, ora un barbone, ora uno scoiattolo, ora una donna con o senza volto. E sul palco, celebrano questo incontro, suggeriscono una silhouette al ritmo delle vibrazioni musicali.\n\n\u00AB\u00C8 passata come un sogno. \u00C8 sempre la stessa storia con lei. Assente, invade le lenzuola, il balcone, il divano. Presente, ci allontana dal mondo.\u201D \n\nSandrine Bonnaire, voce; Erik Truffaz, tromba, pianoforte; Jo\u00EBl Bastard, testo"@it . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \"La clameur des lucioles\"\nLecture musicale \n\nL\u2019actrice Sandrine Bonnaire et le musicien Erik Truffaz invoquent l\u2019univers urbain et po\u00E9tique de Jo\u00EBl Bastard dans La clameur des lucioles. Ni roman, ni r\u00E9cit lin\u00E9aire, le texte raconte les d\u00E9ambulations d\u2019un homme \u00E0 Montr\u00E9al.\n\nDans un espace sc\u00E9nique simple qui sugg\u00E8re l\u2019imaginaire sans le figer, les artistes se plaisent \u00E0 suspendre les phrases, les resserrer, les traverser, comme on fl\u00E2nerait dans les rues. Ils y croisent tant\u00F4t un noisetier, tant\u00F4t un clochard, tant\u00F4t un \u00E9cureuil, tant\u00F4t une femme avec ou sans visage. Et sur sc\u00E8ne, ils font l\u2019\u00E9loge de cette rencontre, sugg\u00E8rent une silhouette au gr\u00E9 des vibrations musicales.\n\n\u201CElle est pass\u00E9e comme un r\u00EAve. C\u2019est toujours la m\u00EAme affaire avec elle. Absente elle envahit les draps, le balcon, le canap\u00E9. Pr\u00E9sente elle nous \u00E9loigne du monde.\u201D \n\nSandrine Bonnaire voix \u2022Erik Truffaz trompette, piano \u2022 Jo\u00EBl Bastard texte"@fr . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \"La clameur des lucioles\"\nMuzikale lezing \n\nActrice Sandrine Bonnaire en muzikant Erik Truffaz roepen in *La clameur des lucioles* de stedelijke en po\u00EBtische wereld van Jo\u00EBl Bastard op. De tekst is geen roman en ook geen lineair verhaal, maar beschrijft de omzwervingen van een man in Montr\u00E9al.\n\nIn een eenvoudige scenografie die de verbeelding prikkelt zonder deze vast te leggen, spelen de artiesten graag met het laten hangen, verdichten en doorkruisen van zinnen, alsof ze door de straten slenteren. Ze komen er nu eens een hazelnootboom tegen, dan weer een zwerver, dan weer een eekhoorn, dan weer een vrouw met of zonder gezicht. En op het podium bezingen ze deze ontmoeting, suggereren ze een silhouet op het ritme van de muzikale trillingen.\n\n\u201EZe is voorbijgegaan als een droom. Het is altijd hetzelfde verhaal met haar. Als ze er niet is, vult ze de lakens, het balkon, de bank. Als ze er is, haalt ze ons weg uit de wereld.? \n\nSandrine Bonnaire (zang) \u2013 Erik Truffaz (trompet, piano) \u2013 Jo\u00EBl Bastard (tekst)"@nl . "Sandrine Bonnaire & Erik Truffaz \u00E0 L'Astrada"@fr . "FMAMIP065V52LCYX" .