. . . . . "Une l\u00E9gende est attach\u00E9e au site : le seigneur du ch\u00E2teau de Rochain avant de partir pour la seconde croisade, confia sa femme Genevi\u00E8ve et son fils Manuelou \u00E0 son r\u00E9gisseur F\u00E9lon. Au bout de la premi\u00E8re ann\u00E9e, pensant que son ma\u00EEtre ne reviendrait pas il prit sa place, Genevi\u00E8ve se refusa \u00E0 lui et pr\u00E9f\u00E9ra s\u2019enfuir avec son gar\u00E7on. Dans les bois la m\u00E8re et son fils se nourrissent de racines, mais l\u2019enfant d\u00E9p\u00E9ri. Un soir une biche accompagn\u00E9e de son faon s\u2019approche d\u2019eux en bo\u00EEtant, une \u00E9pine piqu\u00E9e dans une patte. Genevi\u00E8ve lui retire d\u00E9licatement, la b\u00EAte se couche alors \u00E0 ses pieds et permet \u00E0 Manuelou de la t\u00E9ter. Sept ans plus tard le Seigneur revenu de la croisade apprend par le r\u00E9gisseur la disparition tragique de son \u00E9pouse et de son enfant. Quelques jours plus tard, il chasse dans la for\u00EAt et croise une biche qui le conduit vers une grotte..."@fr . "A legend is attached to the site: before leaving for the Second Crusade, the lord of Ch\u00E2teau de Rochain entrusted his wife Genevi\u00E8ve and son Manuelou to his steward F\u00E9lon. At the end of the first year, thinking that his master wasn't coming back, he took his place, but Genevi\u00E8ve refused him, preferring to flee with her son. In the woods, mother and son fed on roots, but the child wasted away. One evening, a doe and her fawn came limping towards them, a thorn pricked in one leg. Genevi\u00E8ve gently removed it, and the animal lay down at her feet, allowing Manuelou to suckle her. Seven years later, the Lord returns from the crusade to learn from the steward of the tragic disappearance of his wife and child. A few days later, he is hunting in the forest and comes across a doe that leads him to a cave..."@en . "El lugar est\u00E1 ligado a una leyenda: antes de partir para la segunda cruzada, el se\u00F1or del castillo de Rochain confi\u00F3 a su esposa Genevi\u00E8ve y a su hijo Manuelou a su mayordomo F\u00E9lon. Al final del primer a\u00F1o, pensando que su se\u00F1or no volver\u00EDa, ocup\u00F3 su lugar. Genevi\u00E8ve lo rechaz\u00F3 y prefiri\u00F3 huir con su hijo. En el bosque, madre e hijo se alimentaban de ra\u00EDces, pero el ni\u00F1o se consum\u00EDa. Una tarde, una cierva acompa\u00F1ada de su cervatillo vino cojeando hacia ellos, con una espina clavada en una de sus patas. Genevi\u00E8ve se la quit\u00F3 con delicadeza y el animal se ech\u00F3 a sus pies, dejando que Manuelou la amamantara. Siete a\u00F1os m\u00E1s tarde, el Se\u00F1or regresa de la cruzada para enterarse por el mayordomo de la tr\u00E1gica desaparici\u00F3n de su mujer y su hijo. Pocos d\u00EDas despu\u00E9s, se encuentra cazando en el bosque y se topa con una cierva que le conduce a una cueva..."@es . "Al sito \u00E8 legata una leggenda: prima di partire per la seconda crociata, il signore del castello di Rochain affid\u00F2 la moglie Genevi\u00E8ve e il figlio Manuelou al suo intendente F\u00E9lon. Alla fine del primo anno, pensando che il suo padrone non sarebbe tornato, prese il suo posto. Genevi\u00E8ve lo rifiut\u00F2 e prefer\u00EC fuggire con il figlio. Nel bosco, la madre e il figlio si nutrivano di radici, ma il bambino deperiva. Una sera, una cerva accompagnata dal suo cerbiatto venne verso di loro zoppicando, con una spina conficcata in una gamba. Genevi\u00E8ve la rimosse delicatamente e l'animale si sdrai\u00F2 ai suoi piedi, permettendo a Manuelou di allattarla. Sette anni dopo, il Signore torna dalla crociata e apprende dall'intendente la tragica scomparsa della moglie e del figlio. Qualche giorno dopo, mentre \u00E8 a caccia nella foresta, si imbatte in una cerva che lo conduce a una grotta..."@it . "Dem Ort haftet eine Legende an: Der Herr des Schlosses Rochain vertraute vor seiner Abreise zum zweiten Kreuzzug seine Frau Genevi\u00E8ve und seinen Sohn Manuelou seinem Verwalter Felon an. Als er nach dem ersten Jahr glaubte, dass sein Herr nicht zur\u00FCckkehren w\u00FCrde, nahm er dessen Platz ein. Genevi\u00E8ve verweigerte sich ihm und zog es vor, mit ihrem Sohn zu fliehen. In den W\u00E4ldern ern\u00E4hrten sich die Mutter und ihr Sohn von Wurzeln, aber das Kind verk\u00FCmmerte. Eines Abends humpelte eine Hirschkuh mit ihrem Kitz auf sie zu und hatte einen Dorn in der Pfote. Genevi\u00E8ve zog ihn vorsichtig heraus, woraufhin sich das Tier zu ihren F\u00FC\u00DFen legte und Manuelou an seiner Brust saugen konnte. Sieben Jahre sp\u00E4ter erf\u00E4hrt der vom Kreuzzug zur\u00FCckgekehrte Herr vom Verwalter, dass seine Frau und sein Kind auf tragische Weise verschwunden sind. Einige Tage sp\u00E4ter jagt er im Wald und trifft auf ein Reh, das ihn zu"@de . "Aan deze plek is een legende verbonden: voordat hij naar de tweede kruistocht vertrok, vertrouwde de kasteelheer van Rochain zijn vrouw Genevi\u00E8ve en zoon Manuelou toe aan zijn rentmeester F\u00E9lon. Aan het einde van het eerste jaar, in de veronderstelling dat zijn meester niet zou terugkeren, nam hij zijn plaats in. Genevi\u00E8ve weigerde hem en vluchtte liever met haar zoon. In het bos voedden de moeder en haar zoon zich met wortels, maar het kind kwijnde weg. Op een avond kwam er een hinde met haar jong hinkend op hen af, een doorn priemend in een van haar poten. Genevi\u00E8ve verwijderde de doorn voorzichtig en het dier ging aan haar voeten liggen, zodat Manuelou haar kon zogen. Zeven jaar later keerde de Heer terug van de kruistocht om van de rentmeester te horen over de tragische verdwijning van zijn vrouw en kind. Een paar dagen later jaagt hij in het bos en komt een hinde tegen die hem naar"@nl . . .