@prefix data: .
@prefix owl: .
@prefix : .
@prefix dc: .
data:3068af76-5df6-3130-846b-105b9b9848c6
owl:topDataProperty "Au moment où nous observons cet étrange binôme, rien ne nous indique son histoire. Pas de passé, pas de futur, seulement l'instant présent. Ce qu'ils font là ? Rien, deux fois rien. Ils sont assis là, à se partager un bout de banc tout juste assez grand pour leurs deux paires de fesses."@fr ;
:hasTranslatedProperty data:08ea4632-d752-3569-9e1f-083dbdf34dae, data:30089fb1-eec9-3ec1-a326-b8f9d2e70120, data:dae47cf2-3440-3833-bc30-dc4c276f51c4, data:c509e41c-a89d-302f-ba97-9cd22e3a9080, data:cad942b5-3b41-3e2e-a5e3-474c1ef216a1, data:d11763bc-9b9e-3de9-87ca-866ab51065e8, data:c982119f-d65b-3ee4-b7ff-d859e3803015, data:3b4c7d85-9708-3217-a1d3-161509e1b3d1, data:c908fdce-5a7a-34e7-ab44-162ab17e25ae, data:98446057-cff6-3dee-bf20-457db27ac70a ;
:shortDescription "Wenn wir dieses seltsame Duo betrachten, gibt es keinen Hinweis auf seine Geschichte. Keine Vergangenheit, keine Zukunft, nur der gegenwärtige Augenblick. Was tun sie dort? Nichts, gar nichts. Sie sitzen dort und teilen sich ein Stück Bank, das gerade groß genug für ihre beiden Hintern ist."@de, "Op het moment dat we dit vreemde duo gadeslaan, geeft niets ons een idee van hun verhaal. Geen verleden, geen toekomst, alleen het hier en nu. Wat doen ze daar? Niets, helemaal niets. Ze zitten daar en delen een stukje bank dat net groot genoeg is voor hun twee achterwerken."@nl, "Mentre osserviamo questo strano binomio, nulla ci rivela la sua storia. Nessun passato, nessun futuro, solo il momento presente. Cosa stanno facendo lì? Niente, proprio niente. Sono seduti lì, a dividersi un pezzo di panchina appena abbastanza grande per i loro due sederi."@it, "Au moment où nous observons cet étrange binôme, rien ne nous indique son histoire. Pas de passé, pas de futur, seulement l'instant présent. Ce qu'ils font là ? Rien, deux fois rien. Ils sont assis là, à se partager un bout de banc tout juste assez grand pour leurs deux paires de fesses."@fr, "Mientras observamos a esta extraña pareja, nada nos da pistas sobre su historia. Ni pasado, ni futuro, solo el momento presente. ¿Qué hacen ahí? Nada, absolutamente nada. Están sentados ahí, compartiendo un trozo de banco apenas lo suficientemente grande para sus dos traseros."@es, "As we observe this strange pair, there is nothing to tell us their story. No past, no future—only the present moment. What are they doing there? Nothing—absolutely nothing. They’re sitting there, sharing a piece of bench just big enough for their two pairs of buttocks."@en ;
a :Description ;
dc:description "Mientras observamos a esta extraña pareja, nada nos da pistas sobre su historia. Ni pasado, ni futuro, solo el momento presente. ¿Qué hacen ahí? Nada, absolutamente nada. Están sentados ahí, compartiendo un trozo de banco apenas lo suficientemente grande para sus dos traseros. Aferrados el uno al otro, como un lastre o un peso muerto, se mantienen al borde del abismo, para lo mejor y para lo peor. Esos «dos nada», clandestinos de lo real, se entretienen, se escriben, se inventan un «otro lugar», un «entremedio», y eligen abordar el mundo real a través del juego. La vida y la ficción se responden sin cesar. Un elemento a modo de baliza, último anclaje al mundo real: un banco. Escenario de nuestras emociones."@es, "Op het moment dat we dit vreemde duo gadeslaan, geeft niets ons een idee van hun verhaal. Geen verleden, geen toekomst, alleen het hier en nu. Wat doen ze daar? Niets, helemaal niets. Ze zitten daar, delen een stukje bank dat net groot genoeg is voor hun twee achterwerken. Aan elkaar geklampt, als een klomp of een blok aan het been, houden ze zich staande aan de rand van de afgrond, in voor- en tegenspoed. Deze „twee nietsen”, illegalen in de werkelijkheid, houden zich bezig, schrijven, verzinnen een elders, een tussenruimte, en kiezen ervoor de echte wereld te bestormen via het spel. Het leven en de fictie beïnvloeden elkaar voortdurend. Een element als een baken, het laatste ankerpunt in de echte wereld: een bankje. Het toneel van onze emoties."@nl, "Mentre osserviamo questo strano binomio, nulla ci rivela la sua storia. Nessun passato, nessun futuro, solo il momento presente. Cosa stanno facendo lì? Niente, proprio niente. Sono seduti lì, a dividersi un pezzo di panchina appena abbastanza grande per i loro due sederi. Aggrappati l’uno all’altro, come un peso o un ostacolo, si mantengono sull’orlo del baratro, nel bene e nel male. Questi «due nulla», clandestini del reale, si tengono occupati, si scrivono, si inventano un altrove, un in-tra, e scelgono di affrontare il mondo reale attraverso il gioco. La vita e la finzione si rispondono senza sosta. Un elemento come un faro, ultimo punto di ancoraggio al mondo reale: una panchina. Teatro delle nostre emozioni."@it, "Wenn wir dieses seltsame Paar betrachten, gibt es keinen Hinweis auf seine Geschichte. Keine Vergangenheit, keine Zukunft, nur der gegenwärtige Augenblick. Was tun sie dort? Nichts, absolut nichts. Sie sitzen dort und teilen sich ein Stück Bank, das gerade groß genug für ihre beiden Hintern ist. Aneinandergeklebt, ob nun als Stütze oder als Klotz am Bein, halten sie sich am Rande des Abgrunds fest – in guten wie in schlechten Zeiten. Diese „beiden Nichts“, Illegale der Realität, beschäftigen sich, schreiben sich selbst, erfinden sich ein Anderswo, ein Dazwischen und entscheiden sich dafür, die reale Welt durch das Spiel zu erobern. Leben und Fiktion greifen ununterbrochen ineinander. Ein Element wie ein Leuchtfeuer, letzter Anker in der realen Welt: eine Bank. Schauplatz unserer Emotionen."@de, "As we observe this strange pair, there is nothing to tell us their story. No past, no future—only the present moment. What are they doing there? Nothing—absolutely nothing. They’re sitting there, sharing a piece of bench just big enough for their two pairs of buttocks. Clinging to one another—whether as a lifeline or a burden—they hold on at the edge of the abyss, for better or for worse. These “two nothings,” outlaws of reality, keep themselves busy, write to each other, invent an elsewhere, an in-between, and choose to engage with the real world through play. Life and fiction constantly echo one another. An element that serves as a beacon, the last anchor to the real world: a bench. The stage for our emotions."@en, "Au moment où nous observons cet étrange binôme, rien ne nous indique son histoire. Pas de passé, pas de futur, seulement l'instant présent. Ce qu'ils font là ? Rien, deux fois rien. Ils sont assis là, à se partager un bout de banc tout juste assez grand pour leurs deux paires de fesses. Accrochés l'un à l'autre, bouée ou boulet, ils se maintiennent au bord du gouffre, pour le meilleur et pour le pire. Ces « deux riens », clandestins du réel s'occupent, s'écrivent, s'inventent un ailleurs, un entre-deux et choisissent de passer à l'abordage du monde réel par le biais du jeu. La vie et la fiction se répondent sans discontinuer. Un élément comme une balise, dernier ancrage au monde réel : un banc. Théâtre de nos émotions."@fr .
owl:topObjectProperty data:3068af76-5df6-3130-846b-105b9b9848c6 ;
:hasDescription data:3068af76-5df6-3130-846b-105b9b9848c6 .