. . . . . . "Ingwiller, met 4.233 inwoners op 1 januari 2014, ligt halverwege de spoorlijn tussen Straatsburg en Sarreguemines, aan de uitgang van de rivier de Moder van de laatste uitlopers van de Vogezen. Het is aan deze locatie aan de voet van de noordelijke Vogezen en aan de rand van een landbouwvlakte dat Ingwiller ongetwijfeld zijn oorsprong en waarschijnlijk ook zijn commerci\u00EBle roeping te danken heeft.\nIngwiller werd op 11 mei 1345 tot stad verheven, waardoor het een markt mocht houden en zichzelf met stadsmuren mocht omringen. Tot het einde van de 19e eeuw bleef Ingwiller een plattelands- en ambachtsstad (wevers, wasserijen, brouwers, enz.)."@nl . "Ingwiller, con una poblaci\u00F3n de 4.233 habitantes a 1 de enero de 2014, se encuentra a medio camino de la l\u00EDnea ferroviaria entre Estrasburgo y Sarreguemines, a la salida del r\u00EDo Moder de las \u00FAltimas estribaciones de los Vosgos. Es a esta ubicaci\u00F3n, al pie de las monta\u00F1as septentrionales de los Vosgos y al borde de una llanura agr\u00EDcola, a la que Ingwiller debe sin duda sus or\u00EDgenes y probablemente su vocaci\u00F3n comercial.\nIngwiller fue elevada al rango de ciudad el 11 de mayo de 1345, lo que le permiti\u00F3 celebrar un mercado y rodearse de murallas. Hasta finales del siglo XIX, Ingwiller sigui\u00F3 siendo una ciudad rural y artesanal (tejedores, lavanderos, cerveceros, etc.)."@es . "Ingwiller, con una popolazione di 4.233 abitanti al 1\u00B0 gennaio 2014, si trova a met\u00E0 strada della linea ferroviaria tra Strasburgo e Sarreguemines, all'uscita del fiume Moder dagli ultimi contrafforti dei Vosgi. \u00C8 a questa posizione ai piedi dei Vosgi settentrionali e ai margini di una pianura agricola che Ingwiller deve senza dubbio le sue origini e probabilmente la sua vocazione commerciale.\nIngwiller fu elevata al rango di citt\u00E0 l'11 maggio 1345, il che le permise di tenere un mercato e di circondarsi di bastioni. Fino alla fine del XIX secolo, Ingwiller rimase una citt\u00E0 rurale e artigianale (tessitori, lavandai, birrai, ecc.)."@it . "Ingwiller, 4233 Einwohner (Stand 1. Januar 2014), liegt auf halbem Weg an der Eisenbahnlinie zwischen Stra\u00DFburg und Sarreguemines, am Austritt des Flusses Moder aus den letzten Ausl\u00E4ufern der Vogesen. Dieser Lage am Fu\u00DFe der Nordvogesen und am Rande einer landwirtschaftlich genutzten Ebene verdankt Ingwiller zweifellos seinen Ursprung und wahrscheinlich auch seine kommerzielle Berufung.\nSo wurde Ingwiller am 11. Mai 1345 in den Rang einer Stadt erhoben und konnte somit Markt abhalten und sich mit einer Stadtmauer umgeben. Bis zum Ende des 19. Jahrhunderts blieb sie eine l\u00E4ndliche und handwerkliche Stadt (Weber, W\u00E4scher, Brauer,...)."@de . "Ingwiller, with a population of 4,233 on January 1, 2014, is located halfway along the railroad line between Strasbourg and Sarreguemines, at the Moder river exit from the last foothills of the Vosges mountains. This location at the foot of the northern Vosges mountains, on the edge of an agricultural plain, no doubt explains Ingwiller's origins, and probably also its commercial vocation.\nOn May 11, 1345, Ingwiller was elevated to the rank of town, enabling it to hold a market and to be surrounded by ramparts. Until the end of the 19th century, Ingwiller remained a rural, craft town (weavers, launderers, brewers, etc.)."@en . "Ingwiller, 4233 habitants au 1er janvier 2014, est situ\u00E9e \u00E0 mi-chemin sur la ligne de chemin de fer entre Strasbourg et Sarreguemines, \u00E0 la sortie de la rivi\u00E8re Moder des derniers contreforts vosgiens. C'est \u00E0 cette situation au pied des Vosges du Nord et en bordure d'une plaine agricole, qu'Ingwiller doit sans doute son origine et vraisemblablement sa vocation commerciale.\nAinsi, Ingwiller fut \u00E9lev\u00E9e au rang de ville le 11 mai 1345 et peut ainsi tenir march\u00E9 et s'entourer de remparts. Elle restera jusqu\u2019\u00E0 la fin du 19\u00E8me si\u00E8cle, une cit\u00E9 rurale et artisanale (tisserands, blanchisseurs, brasseurs,...)."@fr . . .