. . . . . . "Ce deuxi\u00E8me lavoir est accessible par un petit chemin en herbe longeant une propri\u00E9t\u00E9 priv\u00E9e. Le 21 juin 1826, une ordonnance royale autorise la cr\u00E9ation de lavoirs \u00E0 minerai de fer install\u00E9s au niveau du moulin du bas (les patouillets). Ils servaient \u00E0 s\u00E9parer le minerai de fer de la terre. Ce minerai venait de Dommarien et de la r\u00E9gion d'Auberive. L'eau boueuse des patouillets a d'abord \u00E9t\u00E9 \u00E9vacu\u00E9e vers la rivi\u00E8re, mais \u00E0 la suite des protestations des habitants des villages en aval qui s'en servaient pour abreuver le b\u00E9tail, l'eau est ensuite dirig\u00E9e vers des puits perdus. On ne parle plus des patouillets \u00E0 partir de 1860.\n\nAujourd'hui les eaux de la Vingeanne disparaissent en totalit\u00E9 dans le sol \u00E0 la sortie du village. Ces trous appel\u00E9s andouzoirs semblent correspondre aux anciens puits perdus des patouillets. Les recherches n'ont pas permis de prouver, comme certains l'affirment, que les eaux r\u00E9apparaissent au Creux Janin \u00E0 Cusey."@fr . "Dit tweede washuis is toegankelijk via een klein graspad dat langs een priv\u00E9-eigendom loopt. Op 21 juni 1826 gaf een koninklijk besluit toestemming om wasserijen voor ijzererts te installeren bij de onderste molen (patouillets). Deze werden gebruikt om het ijzererts van de aarde te scheiden. Het erts kwam uit Dommarien en de regio Auberive. Het modderige water van de patouillets werd aanvankelijk in de rivier geloosd, maar na protesten van de bewoners van de dorpen stroomafwaarts, die het gebruikten om hun vee te drenken, werd het water naar verloren gegane putten geleid. Vanaf 1860 wordt er geen melding meer gemaakt van patouillets.\n\nTegenwoordig verdwijnt al het water van de Vingeanne in de grond net buiten het dorp. Deze putten, bekend als andouzoirs, lijken overeen te komen met de oude verdwenen putten van de patouillets. Onderzoek heeft niet kunnen aantonen, zoals sommigen beweren, dat het water weer tevoorschijn komt bij de Creux Janin in Cusey."@nl . "Dieses zweite Waschhaus ist \u00FCber einen kleinen Grasweg erreichbar, der an einem Privatgrundst\u00FCck entlangf\u00FChrt. Am 21. Juni 1826 genehmigte ein k\u00F6niglicher Erlass die Einrichtung von Eisenerzwaschpl\u00E4tzen, die an der unteren M\u00FChle installiert wurden (die Patouillets). Sie dienten dazu, das Eisenerz von der Erde zu trennen. Das Erz stammte aus Dommarien und der Gegend um Auberive. Das schlammige Wasser aus den Patouillets wurde zun\u00E4chst in den Fluss geleitet. Nach Protesten der Bewohner der flussabw\u00E4rts gelegenen D\u00F6rfer, die das Wasser zum Tr\u00E4nken des Viehs nutzten, wurde das Wasser dann jedoch in verlorene Brunnen geleitet. Ab 1860 war von den Patouillets nicht mehr die Rede.\n\nHeute verschwindet das Wasser der Vingeanne am Dorfausgang vollst\u00E4ndig im Boden. Diese Andouzoirs genannten L\u00F6cher scheinen den ehemaligen verlorenen Brunnen der Patouillets zu entsprechen. Bei den Nachforschungen konnte nicht bewiesen werden, dass das Wasser, wie einige behaupten, im Creux Janin in Cusey wieder auftaucht."@de . "Questo secondo lavatoio \u00E8 accessibile attraverso un piccolo sentiero erboso che costeggia una propriet\u00E0 privata. Il 21 giugno 1826, un decreto reale autorizz\u00F2 la creazione di lavanderie per il minerale di ferro installate presso il mulino inferiore (patouillets). Queste venivano utilizzate per separare il minerale di ferro dalla terra. Il minerale proveniva da Dommarien e dalla regione di Auberive. L'acqua fangosa dei patouillets veniva inizialmente scaricata nel fiume, ma in seguito alle proteste degli abitanti dei villaggi a valle, che la utilizzavano per abbeverare il bestiame, l'acqua fu poi convogliata in pozzi perduti. A partire dal 1860 non si parla pi\u00F9 di patouillets.\n\nOggi, tutta l'acqua del Vingeanne scompare nel terreno appena fuori dal villaggio. Queste buche, chiamate andouzoirs, sembrano corrispondere ai vecchi pozzi perduti dei patouillets. Le ricerche non sono riuscite a dimostrare, come alcuni sostengono, che l'acqua riappare al Creux Janin di Cusey."@it . "A este segundo lavadero se accede por un peque\u00F1o camino herboso que bordea una propiedad privada. El 21 de junio de 1826, un real decreto autoriz\u00F3 la creaci\u00F3n de lavaderos de mineral de hierro instalados en el molino inferior (patouillets). Se utilizaban para separar el mineral de hierro de la tierra. El mineral proced\u00EDa de Dommarien y de la regi\u00F3n de Auberive. El agua fangosa de los patouillets se vert\u00EDa inicialmente en el r\u00EDo, pero tras las protestas de los habitantes de los pueblos situados aguas abajo, que la utilizaban para abrevar a su ganado, el agua se canaliz\u00F3 entonces hacia pozos perdidos. A partir de 1860 no se hace menci\u00F3n de los patouillets.\n\nHoy en d\u00EDa, toda el agua del Vingeanne desaparece en el subsuelo a las afueras del pueblo. Estos agujeros, llamados andouzoirs, parecen corresponder a los antiguos pozos perdidos de los patouillets. Las investigaciones no han podido demostrar, como pretenden algunos, que el agua reaparezca en el Creux Janin de Cusey."@es . "This second washhouse is accessible via a small grassy path running alongside a private property. On June 21, 1826, a royal decree authorized the creation of iron ore washing facilities at the lower mill (patouillets). They were used to separate the iron ore from the earth. The ore came from Dommarien and the Auberive region. The muddy water from the patouillets was initially discharged into the river, but following protests from downstream villagers who used it to water their livestock, the water was then channeled into lost wells. The patouillets were discontinued in 1860.\n\nToday, all the water from the Vingeanne disappears into the ground just outside the village. These holes, known as andouzoirs, seem to correspond to the old lost wells of the patouillets. Research has failed to prove, as some claim, that the waters reappear at Creux Janin in Cusey."@en . . .