@prefix data: .
@prefix : .
@prefix dc: .
@prefix owl: .
data:2758069a-ff78-33a5-8b04-5f390a62c3d5
:hasTranslatedProperty data:156b4dae-0e11-3862-a133-bc724bfb1fee, data:de6ec9d4-ad4f-3ec7-b5e2-e112b7366b58, data:3474dbee-ccd8-3a5e-a4f3-388febfd84b3, data:7bee8bee-6acd-3346-adf0-3c9e2b25fbb8, data:5388ae3c-4991-38d8-9036-d3ee23caffca ;
a :Description ;
dc:description """Twee personages op het podium halen herinneringen op aan hun schooltijd en vragen zich af wat ze zouden doen als ze nu jong waren. Zij is ouder, hij niet. Samen vertellen ze ons verhalen over jongeren die ze hebben ontmoet. Zo is er Julie, die wil dat alles perfect is, anders doet ze het niet… Er is Maureen, die je moet temmen als een wilde kat, en Zlatan, die haar vanaf de achterkant van de klas aankijkt. Er is Nicolas, die buikpijn heeft maar er het beste van maakt. Fatou die tijdens de lessen uit het raam staart. Yacine die een emotie in zich voelt opborrelen die hij niet onder controle heeft. Het is een groep jongeren die worstelt met school. Het zou een klas kunnen zijn. Ze staan allemaal op een kruispunt.
De voorstelling brengt twee vormen van intelligentie in het spel: die van het hoofd, georganiseerd en gestructureerd, en die van het lichaam, gevoelig en onstuimig. Het decor ondersteunt deze spanning: een tafel vouwt zich uit, structuren passen in elkaar en raken vervolgens uit balans, materialen circuleren en veranderen. Geleidelijk aan wordt het evenwicht verbroken, waardoor ruimte ontstaat voor wat overloopt.
Vanaf 8 jaar"""@nl, """Deux personnages au plateau se remémorent leur passé scolaire et se questionnent sur ce qu’ils feraient s’ils étaient jeunes aujourd'hui. Elle est Parent, lui non. Ensemble ils vont nous faire le récit de jeunes qu’ils ont rencontrés. Il y a Julie qui veut que tout soit parfait, sinon elle ne fait pas… Il y a Maureen qu’il faut apprivoiser comme un chat sauvage, et Zlatan qui la regarde du fond de la classe. Il y a Nicolas qui a mal au ventre mais qui fait avec. Fatou qui regarde par la fenêtre pendant les cours. Yacine qui sent gronder en lui une émotion qu’il ne maîtrise pas. C’est un groupe de jeunes en prise avec l’école. Ce pourrait être une classe. Tous sont à la croisée des chemins.
Le spectacle met en jeu deux intelligences : celle de la tête, organisée et cadrée, et celle du corps, sensible et débordante. La scénographie accompagne cette tension : une table se déploie, des structures s’emboîtent puis se déséquilibrent, des matières circulent et se transforment. Progressivement, l’équilibre se rompt, laissant place à ce qui déborde.
À partir de 8 ans"""@fr, """Dos personajes en el escenario recuerdan su etapa escolar y se preguntan qué harían si fueran jóvenes hoy en día. Ella es madre, él no. Juntos nos contarán historias de los jóvenes que han conocido. Está Julie, que quiere que todo sea perfecto; si no, ¿para qué se molesta? Está Maureen, a la que hay que domesticar como a un gato salvaje, y Zlatan, que la mira desde el fondo de la clase. Está Nicolás, al que le duele el estómago pero se las arregla para aguantarse. Fatou, que mira por la ventana durante las clases. Yacine, que siente cómo le bulle por dentro una emoción que no puede controlar. Es un grupo de jóvenes en conflicto con el colegio. Podría ser una clase. Todos se encuentran en una encrucijada.
El espectáculo pone en juego dos tipos de inteligencia: la de la mente, organizada y estructurada, y la del cuerpo, sensible y desbordante. La escenografía acompaña esta tensión: una mesa se despliega, las estructuras encajan entre sí y luego se desequilibran, los materiales circulan y se transforman. Poco a poco, el equilibrio se rompe, dejando paso a lo que desborda.
A partir de 8 años"""@es, """Two characters on stage reminisce about their school days and wonder what they would do if they were young today. She is a parent; he is not. Together, they’ll tell us stories about the young people they’ve met. There’s Julie, who wants everything to be perfect—otherwise, she just won’t do it. There’s Maureen, who has to be tamed like a wild cat, and Zlatan, who watches her from the back of the classroom. There’s Nicolas, who has a stomachache but just deals with it. Fatou, who stares out the window during class. Yacine, who feels an emotion rumbling inside him that he can’t control. It’s a group of young people grappling with school. It could be a classroom. They’re all at a crossroads.
The performance brings two forms of intelligence into play: that of the mind—organized and structured—and that of the body—sensitive and overflowing. The set design reflects this tension: a table unfolds, structures interlock and then lose their balance, materials circulate and transform. Gradually, the balance is broken, giving way to what overflows.
Ages 8 and up"""@en, """Zwei Figuren auf der Bühne erinnern sich an ihre Schulzeit und fragen sich, was sie tun würden, wenn sie heute jung wären. Sie ist Elternteil, er nicht. Gemeinsam erzählen sie uns von Jugendlichen, denen sie begegnet sind. Da ist Julie, die will, dass alles perfekt ist, sonst macht sie es gar nicht erst. Da ist Maureen, die man wie eine wilde Katze zähmen muss, und Zlatan, der sie vom hinteren Teil der Klasse aus beobachtet. Da ist Nicolas, der Bauchschmerzen hat, aber damit zurechtkommt. Fatou, die während des Unterrichts aus dem Fenster schaut. Yacine, der spürt, wie in ihm ein Gefühl brodelt, das er nicht unter Kontrolle hat. Es ist eine Gruppe von Jugendlichen, die mit der Schule zu kämpfen haben. Es könnte eine Klasse sein. Alle stehen am Scheideweg.
Das Stück bringt zwei Arten von Intelligenz ins Spiel: die des Kopfes, organisiert und strukturiert, und die des Körpers, sensibel und überschäumend. Das Bühnenbild untermalt diese Spannung: Ein Tisch entfaltet sich, Strukturen fügen sich ineinander und geraten dann aus dem Gleichgewicht, Materialien zirkulieren und verwandeln sich. Nach und nach bricht das Gleichgewicht zusammen und macht Platz für das, was über die Grenzen hinausgeht.
Ab 8 Jahren"""@de, """Due personaggi sul palco ricordano i loro anni scolastici e si chiedono cosa farebbero se fossero giovani oggi. Lei è genitore, lui no. Insieme ci racconteranno delle storie dei giovani che hanno incontrato. C’è Julie che vuole che tutto sia perfetto, altrimenti non fa nulla… C’è Maureen che bisogna addomesticare come un gatto selvatico, e Zlatan che la guarda dal fondo della classe. C’è Nicolas che ha mal di pancia ma fa finta di niente. Fatou che guarda fuori dalla finestra durante le lezioni. Yacine che sente ribollire dentro di sé un’emozione che non riesce a controllare. È un gruppo di giovani alle prese con la scuola. Potrebbe essere una classe. Tutti si trovano a un bivio.
Lo spettacolo mette in gioco due tipi di intelligenza: quella della mente, organizzata e strutturata, e quella del corpo, sensibile e traboccante. La scenografia accompagna questa tensione: un tavolo si dispiega, le strutture si incastrano per poi perdere l’equilibrio, i materiali circolano e si trasformano. A poco a poco, l’equilibrio si rompe, lasciando spazio a ciò che trabocca.
A partire dagli 8 anni"""@it .
owl:topObjectProperty data:2758069a-ff78-33a5-8b04-5f390a62c3d5 ;
:hasDescription data:2758069a-ff78-33a5-8b04-5f390a62c3d5 .