"Le r\u00E9servoir de Lu\u00E7on est le t\u00E9moin de l'histoire architecturale du XX\u00E8me si\u00E8cle."@fr . . . . . . . . . . . "Le r\u00E9servoir de Lu\u00E7on est le t\u00E9moin de l'histoire architecturale du XX\u00E8me si\u00E8cle."@fr . "The Lu\u00E7on reservoir bears witness to the architectural history of the 20th century."@en . "El embalse de Lu\u00E7on es testigo de la historia arquitect\u00F3nica del siglo XX."@es . "Das Lu\u00E7on-Reservoir ist ein Zeugnis der Architekturgeschichte des 20. Jahrhunderts."@de . "Il bacino di Lu\u00E7on testimonia la storia architettonica del XX secolo."@it . "Het stuwmeer van Lu\u00E7on getuigt van de architectuurgeschiedenis van de 20e eeuw."@nl . . "Der vom Ratspr\u00E4sidenten Georges Clemenceau gew\u00FCnschte Wasserturm stammt aus dem Jahr 1914 und wurde 1992 aus mehreren Gr\u00FCnden unter Denkmalschutz gestellt:\n- seine Architektur, mit der ein Mann aus Lu\u00E7onnais, Bardin, beauftragt wurde und die f\u00FCr einen einfachen Wasserspeicher (der das im Quartier Hoche untergebrachte zuk\u00FCnftige Dragonerregiment mit Wasser versorgen sollte) sehr originell ist.\n- die Stahlbetontechnik verleiht ihm einen leichten und monumentalen Charakter, der \u00FCbrigens vom damaligen B\u00FCrgermeister Benjamin Ayraud gewollt war.\n- verleiht dieses Schloss der Stadt ein modernes Aussehen. Mit der Ankunft des Wasserschlosses wurde die Stadt in den geschlossenen Kreis der St\u00E4dte aufgenommen, die \u00FCber flie\u00DFendes Wasser und dank des zu ihren F\u00FC\u00DFen errichteten Elektrizit\u00E4tswerks \u00FCber Elektrizit\u00E4t verf\u00FCgten.\nDas Geb\u00E4ude erreicht eine H\u00F6he von 25 m und ist in 9 Abteile unterteilt, die jeweils 500 m\u00B3 aufnehmen k\u00F6nnen.\nArchitektonische Ebene: Das Geb\u00E4ude ist mit Gesimsen, B\u00F6gen und anderen Dekorelementen (gusseiserne L\u00F6wen, die ihr Maul weit aufrei\u00DFen, fr\u00FCher auf einer orangefarbenen Lampe) angereichert.\n\nDas 1914 eingeweihte Geb\u00E4ude markiert den Beginn des Modernismus in Lu\u00E7on. Er wurde aus Stahlbeton gebaut und mit geformten Keramiken im sp\u00E4ten Jugendstil verziert. Das Reservoir versorgte das Milit\u00E4r, aber auch die gesamte Bev\u00F6lkerung mit Trinkwasser und ein Elektrizit\u00E4tswerk war mit ihm verbunden.\nSein Bau steht im Zusammenhang mit der Ankunft des Kavallerieregiments an der Stelle des ehemaligen Priesterseminars. Bei diesem Bau aus Stahlbeton arbeitete Jean Bardin mit dem Ingenieur Armand Guillemet zusammen, der das Hennebique-Patent besa\u00DF. Von 1912 bis 1913 wurde das Geb\u00E4ude von Ren\u00E9 Guinaudeau errichtet und war bei der Ankunft des Dragonerregiments im April 1914 fertiggestellt. Mit einer Kapazit\u00E4t von 500 m\u00B3 versorgte er die Kavalleriekaserne und die Bewohner des Stadtzentrums mit Trinkwasser. Das Wasser wird aus 80?m Tiefe durch das Kraftwerk gepumpt, das lange Zeit mit Kohle aus Faymoreau versorgt wurde. In den M\u00E4ulern der L\u00F6wen an der Fassade verrieten brennende Gl\u00FChbirnen das Vorhandensein von Elektrizit\u00E4t. Die Kuppel sollte von einem Leuchtturm gekr\u00F6nt werden, der an die Hafenvergangenheit Luzons erinnern sollte. Er wurde jedoch nie fertiggestellt und durch die noch vorhandene Laterne auf der Spitze ersetzt. Eine weitere Besonderheit war der Raum am Fu\u00DFe des Reservoirs mit B\u00FCros, einem W\u00E4chter und einem Laden."@de . "Le ch\u00E2teau d'eau, voulu par le pr\u00E9sident du Conseil Georges Clemenceau, date de 1914 et fut class\u00E9 aux monuments historiques en 1992 pour plusieurs raisons :\n- son architecture, confi\u00E9e \u00E0 un Lu\u00E7onnais Bardin, d'une tr\u00E8s grande originalit\u00E9 pour un simple r\u00E9servoir (destin\u00E9 \u00E0 desservir en eau le futur r\u00E9giment des Dragons install\u00E9 au quartier Hoche).\n- la technique du b\u00E9ton arm\u00E9, lui conf\u00E8re un caract\u00E8re de l\u00E9g\u00E8ret\u00E9 et de monumentalit\u00E9, d'ailleurs voulue par le maire de l'\u00E9poque, Benjamin Ayraud.\n- ce ch\u00E2teau conf\u00E8re \u00E0 la ville une allure de modernit\u00E9. En effet, avec l'arriv\u00E9e du ch\u00E2teau d'eau, la ville entre dans le cercle ferm\u00E9 des villes \u00E9quip\u00E9es de l'eau courante et de l'\u00E9lectricit\u00E9 gr\u00E2ce \u00E0 l'usine \u00E9lectrique install\u00E9e \u00E0 ses pieds.\nLe b\u00E2timent culmine \u00E0 25 m et est divis\u00E9 en 9 compartiments qui peuvent accueillir 500 m\u00B3.\nAu niveau architectural : le b\u00E2timent est enrichi de corniches, arceaux et autres \u00E9l\u00E9ments de d\u00E9cors (lions en fonte ouvrant large gueule, autrefois sur une lampe orange).\n\nInaugur\u00E9 en 1914, il marque l\u2019av\u00E8nement du modernisme \u00E0 Lu\u00E7on. Construit en b\u00E9ton arm\u00E9, d\u00E9cor\u00E9 de c\u00E9ramiques moul\u00E9es dans un style Art nouveau tardif. Le r\u00E9servoir a fourni en eau potable les militaires, mais \u00E9galement l'ensemble de la population et une usine de production \u00E9lectrique y fut associ\u00E9e.\nSa construction est li\u00E9e \u00E0 l\u2019arriv\u00E9e du r\u00E9giment de cavalerie \u00E0 la place de l'ancien s\u00E9minaire. Pour cette r\u00E9alisation en b\u00E9ton arm\u00E9, Jean Bardin collabore avec l'ing\u00E9nieur Armand Guillemet, d\u00E9positaire du brevet Hennebique. Il est construit de 1912 \u00E0 1913 par Ren\u00E9 Guinaudeau et l'\u00E9difice est achev\u00E9 \u00E0 l'arriv\u00E9e du r\u00E9giment de Dragons en avril 1914. D'une capacit\u00E9 de 500 m\u00B3, il livre en eau potable la caserne de cavalerie et les habitants du centre-ville. L\u2019eau est pomp\u00E9e depuis 80\u2009m de profondeur gr\u00E2ce \u00E0 l\u2019usine \u00E9lectrique, longtemps aliment\u00E9e par le charbon de Faymoreau. Dans la gueule des lions en fa\u00E7ade, des ampoules allum\u00E9es r\u00E9v\u00E9laient la pr\u00E9sence d\u2019\u00E9lectricit\u00E9. Le d\u00F4me devait \u00EAtre couronn\u00E9 d\u2019un phare, souvenir du pass\u00E9 portuaire de Lu\u00E7on, il ne fut jamais achev\u00E9 et remplac\u00E9 par le lanterneau encore pr\u00E9sent au sommet. Autre originalit\u00E9, le local au pied du r\u00E9servoir avec bureaux, gardien et magasin."@fr . "The water tower, commissioned by French Prime Minister Georges Clemenceau, dates back to 1914 and was listed as a historic monument in 1992 for several reasons:\n- its architecture, designed by Lu\u00E7onnais Bardin, is highly original for a simple reservoir (intended to supply water to the future Dragoon regiment in the Hoche district).\n- the use of reinforced concrete lends it a light, monumental character, as intended by the mayor of the time, Benjamin Ayraud.\n- the ch\u00E2teau gave the town a modern look. Indeed, with the arrival of the water tower, the town joined the closed circle of towns equipped with running water and electricity, thanks to the power plant installed at its foot.\nThe building rises to a height of 25 m and is divided into 9 compartments with a capacity of 500 m\u00B3.\nArchitecturally, the building is enriched with cornices, arches and other decorative elements (cast-iron lions opening wide mouths, formerly on an orange lamp).\n\nInaugurated in 1914, it marks the advent of modernism in Lu\u00E7on. Constructed in reinforced concrete, it is decorated with molded ceramics in a late Art Nouveau style. The reservoir supplied drinking water not only to the military, but also to the entire population, and was associated with a power generation plant.\nIts construction is linked to the arrival of the cavalry regiment on the site of the former seminary. For this reinforced concrete project, Jean Bardin collaborated with engineer Armand Guillemet, holder of the Hennebique patent. Built by Ren\u00E9 Guinaudeau between 1912 and 1913, the building was completed for the arrival of the dragoon regiment in April 1914. With a capacity of 500 m\u00B3, it supplies drinking water to the cavalry barracks and the town center. Water is pumped from a depth of 80?m thanks to the power plant, which for a long time was supplied by Faymoreau coal. Light bulbs in the mouths of the lions on the fa\u00E7ade revealed the presence of electricity. The dome was to have been crowned with a lighthouse, a reminder of Lu\u00E7on?s port past, but this was never completed, and was replaced by the skylight still present at the top. Another original feature was the building at the foot of the reservoir, with offices, janitor and store."@en . "De watertoren, in opdracht van de Franse premier Georges Clemenceau, dateert uit 1914 en werd in 1992 om een aantal redenen op de monumentenlijst geplaatst:\n- de architectuur, ontworpen door Lu\u00E7onnais Bardin, is zeer origineel voor een eenvoudig reservoir (bedoeld om water te leveren aan het toekomstige Dragoon-regiment in de wijk Hoche).\n- het gebruik van gewapend beton geeft het een lichte, monumentale uitstraling, zoals bedoeld door de toenmalige burgemeester Benjamin Ayraud.\n- het kasteel gaf de stad een moderne uitstraling. Met de komst van de watertoren sloot de stad zich aan bij het selecte groepje steden met stromend water en elektriciteit, dankzij de krachtcentrale die aan de voet van de toren werd ge\u00EFnstalleerd.\nHet gebouw heeft een hoogte van 25 m en is verdeeld in 9 compartimenten met een capaciteit van 500 m\u00B3.\nArchitectonisch is het gebouw verrijkt met kroonlijsten, bogen en andere decoratieve elementen (gietijzeren leeuwen met wijde muilen, vroeger op een oranje lamp).\n\nHet werd geopend in 1914 en markeerde de opkomst van het modernisme in Lu\u00E7on. Het is gebouwd in gewapend beton en versierd met gegoten keramiek in een late Art Nouveau-stijl. Het reservoir leverde niet alleen drinkwater aan het leger, maar aan de hele bevolking en er werd ook een elektriciteitscentrale gebouwd.\nDe bouw ervan is gekoppeld aan de komst van het cavalerieregiment op de plek van het voormalige seminarie. Jean Bardin werkte samen met ingenieur Armand Guillemet, die in het bezit was van het Hennebique-patent, aan deze structuur van gewapend beton. Het werd gebouwd tussen 1912 en 1913 door Ren\u00E9 Guinaudeau en voltooid toen het Dragoon regiment arriveerde in april 1914. Met een capaciteit van 500 m\u00B3 voorzag het de cavaleriekazerne en de bewoners van het stadscentrum van drinkwater. Het water wordt opgepompt vanaf een diepte van 80 meter dankzij de krachtcentrale, die lange tijd werd gevoed met kolen uit Faymoreau. Gloeilampen in de monden van de leeuwen op de gevel verraadden de aanwezigheid van elektriciteit. De koepel had bekroond moeten worden met een vuurtoren, een herinnering aan het havenverleden van Lu\u00E7on, maar dit werd nooit voltooid en werd vervangen door het dakraam dat nog steeds bovenin te zien is. Een ander origineel kenmerk is het gebouw aan de voet van het reservoir, met kantoren, een conci\u00EBrge en een winkel."@nl . "La torre dell'acqua, commissionata dal primo ministro francese Georges Clemenceau, risale al 1914 ed \u00E8 stata classificata come monumento storico nel 1992 per una serie di motivi:\n- la sua architettura, progettata da Lu\u00E7onnais Bardin, \u00E8 molto originale per un semplice serbatoio (destinato a rifornire d'acqua il futuro reggimento dei dragoni con sede nel quartiere di Hoche).\n- l'uso del cemento armato gli conferisce un aspetto leggero e monumentale, come voluto dal sindaco dell'epoca, Benjamin Ayraud.\n- il castello diede alla citt\u00E0 un aspetto moderno. Con l'arrivo della torre dell'acqua, la citt\u00E0 entr\u00F2 a far parte del ristretto gruppo di citt\u00E0 con acqua corrente ed elettricit\u00E0, grazie alla centrale elettrica installata ai suoi piedi.\nL'edificio si innalza fino a 25 metri di altezza ed \u00E8 suddiviso in 9 scomparti con una capacit\u00E0 di 500 m\u00B3.\nDal punto di vista architettonico, l'edificio \u00E8 arricchito da cornici, archi e altri elementi decorativi (leoni in ghisa che aprono ampie bocche, in passato su una lampada arancione).\n\nInaugurato nel 1914, segn\u00F2 l'avvento del modernismo a Lu\u00E7on. Costruito in cemento armato, \u00E8 decorato con ceramiche modellate in stile tardo Art Nouveau. Il serbatoio forniva acqua potabile non solo ai militari, ma anche a tutta la popolazione, e fu costruita anche una centrale di produzione di energia elettrica.\nLa sua costruzione \u00E8 legata all'arrivo del reggimento di cavalleria sul sito dell'ex seminario. Jean Bardin collabor\u00F2 con l'ingegnere Armand Guillemet, titolare del brevetto Hennebique, alla realizzazione di questa struttura in cemento armato. Fu costruita tra il 1912 e il 1913 da Ren\u00E9 Guinaudeau e completata all'arrivo del reggimento dei dragoni nell'aprile del 1914. Con una capacit\u00E0 di 500 m\u00B3, forniva acqua potabile alla caserma di cavalleria e agli abitanti del centro citt\u00E0. L'acqua viene pompata da 80 metri di profondit\u00E0 grazie alla centrale elettrica, che per molto tempo \u00E8 stata alimentata dal carbone di Faymoreau. Le lampadine nelle bocche dei leoni sulla facciata rivelavano la presenza di elettricit\u00E0. La cupola avrebbe dovuto essere coronata da un faro, a ricordo del passato portuale di Lu\u00E7on, ma non fu mai completato e fu sostituito dal lucernario che si pu\u00F2 ancora vedere in cima. Un'altra caratteristica originale \u00E8 l'edificio ai piedi del bacino, con uffici, un custode e un negozio."@it . "La torre de agua, encargada por el Primer Ministro franc\u00E9s Georges Clemenceau, data de 1914 y fue declarada monumento hist\u00F3rico en 1992 por varias razones:\n- su arquitectura, dise\u00F1ada por Lu\u00E7onnais Bardin, es muy original para un simple dep\u00F3sito (destinado a abastecer de agua al futuro regimiento de Dragones con base en el barrio de Hoche).\n- el uso del hormig\u00F3n armado le confiere un aspecto ligero y monumental, tal y como pretend\u00EDa el alcalde de la \u00E9poca, Benjamin Ayraud.\n- el castillo confiere a la ciudad un aspecto moderno. Con la llegada de la torre de agua, la ciudad pas\u00F3 a formar parte del selecto grupo de ciudades con agua corriente y electricidad, gracias a la central el\u00E9ctrica instalada a sus pies.\nEl edificio se eleva hasta una altura de 25 m y est\u00E1 dividido en 9 compartimentos con una capacidad de 500 m\u00B3.\nArquitect\u00F3nicamente, el edificio est\u00E1 enriquecido con cornisas, arcos y otros elementos decorativos (leones de hierro fundido que abren grandes bocas, antiguamente sobre una l\u00E1mpara naranja).\n\nInaugurado en 1914, marc\u00F3 el advenimiento del modernismo en Lu\u00E7on. Construido en hormig\u00F3n armado, est\u00E1 decorado con cer\u00E1mica moldeada en un estilo Art Nouveau tard\u00EDo. El embalse abastec\u00EDa de agua potable no s\u00F3lo a los militares, sino a toda la poblaci\u00F3n, y tambi\u00E9n se construy\u00F3 una central de producci\u00F3n de electricidad.\nSu construcci\u00F3n est\u00E1 vinculada a la llegada del regimiento de caballer\u00EDa al emplazamiento del antiguo seminario. Jean Bardin trabaj\u00F3 con el ingeniero Armand Guillemet, titular de la patente de Hennebique, en esta estructura de hormig\u00F3n armado. Fue construida entre 1912 y 1913 por Ren\u00E9 Guinaudeau y terminada cuando lleg\u00F3 el regimiento de Dragones, en abril de 1914. Con una capacidad de 500 m\u00B3, abastec\u00EDa de agua potable al cuartel de caballer\u00EDa y a los habitantes del centro de la ciudad. El agua se bombea desde una profundidad de 80 metros gracias a la central el\u00E9ctrica, que durante mucho tiempo se abasteci\u00F3 de carb\u00F3n procedente de Faymoreau. Las bombillas en las bocas de los leones de la fachada revelaban la presencia de electricidad. La c\u00FApula iba a estar coronada por un faro, recuerdo del pasado portuario de Lu\u00E7on, pero no lleg\u00F3 a completarse y se sustituy\u00F3 por la claraboya que a\u00FAn puede verse en la parte superior. Otro elemento original es el edificio situado al pie del embalse, con oficinas, conserjer\u00EDa y tienda."@es . . .