"Le plus grand m\u00E9lodiste russe nous offre ses plus c\u00E9l\u00E8bres musiques de ballet, et c'est en version symphonique avec l'OCT et l'OUT Toulouse que vous pourrez les entendre."@fr . . . . . . . . . . . "Le plus grand m\u00E9lodiste russe nous offre ses plus c\u00E9l\u00E8bres musiques de ballet, et c'est en version symphonique avec l'OCT et l'OUT Toulouse que vous pourrez les entendre."@fr . "De grootste Russische componist trakteert ons op zijn beroemdste balletmuziek, en u kunt deze in een symfonische versie beluisteren, uitgevoerd door het OCT en het OUT Toulouse."@nl . "Russia's greatest composer presents his most famous ballet scores, and you'll have the chance to hear them in a symphonic arrangement performed by the OCT and the OUT Toulouse."@en . "El compositor ruso m\u00E1s importante nos ofrece sus piezas de ballet m\u00E1s famosas, y podr\u00E9is escucharlas en versi\u00F3n sinf\u00F3nica con la OCT y la OUT de Toulouse."@es . "Il pi\u00F9 grande compositore russo ci regala le sue musiche da balletto pi\u00F9 famose, e potrete ascoltarle in versione sinfonica con l'OCT e l'OUT di Tolosa."@it . "Der gr\u00F6\u00DFte russische Komponist pr\u00E4sentiert uns seine ber\u00FChmtesten Ballettmusiken, und Sie k\u00F6nnen diese in einer symphonischen Fassung mit dem OCT und dem OUT Toulouse erleben."@de . . "La musique russe\u2026cela n\u2019existe pas ! Aie\u2026voil\u00E0 que nous d\u00E9clenchons la pol\u00E9mique. Mais les faits sont t\u00EAtus. Jusqu\u2019\u00E0 Glinka (1804-1857), la musique russe est pour l\u2019essentiel de tradition orale. C\u2019est cette musique, que nous fantasmons car nous ne la connaissons pas, que nous imaginons \u00EAtre la musique russe. Balala\u00EFka, cosaques dansant sur des musiques endiabl\u00E9es, tout cela, nous le m\u00E9langeons dans une esp\u00E8ce d\u2019\u00E2me slave que nous aurions de la peine \u00E0 d\u00E9finir. Plus grand pays du monde, la Russie s\u2019est souvent trouv\u00E9e \u00E9cartel\u00E9e entre Occident et Orient jusqu\u2019\u00E0 trouver un positionnement unique qui ne choisit aucun des deux c\u00F4t\u00E9s et qui d\u00E9veloppe un mod\u00E8le inqui\u00E9tant et peu compr\u00E9hensible pour le reste du monde. Au 19\u00E8me si\u00E8cle, la noblesse russe parle le fran\u00E7ais bien plus souvent que le russe. Et la bourgeoisie regarde vers l\u2019Europe. Quant au peuple\u2026il vit encore au moyen-\u00E2ge, et la seule musique qu\u2019il \u00E9coute, c\u2019est lors des offices religieux, ou sur la place du village. C\u2019est dans ce contexte qu\u2019appara\u00EEt Tcha\u00EFkovski. M\u00E9lodiste hors pair, il saura int\u00E9grer des \u00E9l\u00E9ments de musique folklorique \u00E0 une \u00E9criture parfois tr\u00E8s mozartienne, jusqu\u2019\u00E0 incarner pour tous, russes comme \u00E9trangers, l\u2019\u00E2me de la musique russe. Compositeur romantique par excellence Tcha\u00EFkovski remet \u00E0 l\u2019honneur la musique de ballet. C\u2019est pour la danse qu\u2019il \u00E9crira certains de ses plus beaux th\u00E8mes. Pour revenir \u00E0 notre propos introductif, et \u00E0 nouveau au risque de choquer un peu, c\u2019est sous le r\u00E9gime sovi\u00E9tique que pourra \u00E9clore un style musical russe original. \u00C0 partir de l\u00E0, oui, il existe une musique savante russe qui affirme son identit\u00E9. Mais peu importe au fond toutes ces querelles nationales. Depuis des si\u00E8cles musiciens compositeurs comme interpr\u00E8tes se moquent des fronti\u00E8res qu\u2019ils franchissent avec all\u00E9gresse. Ils \u00E9crivent et ils jouent pour tous les hommes. Tcha\u00EFkovski n\u2019est pas seulement russe, il est universel."@fr . "Russian music? There\u2019s no such thing! Oops\u2014now we\u2019ve sparked a controversy. But the facts are clear. Until Glinka (1804\u20131857), Russian music was essentially an oral tradition. It is this music\u2014which we fantasize about because we don\u2019t know it\u2014that we imagine to be Russian music. Balala%EFka, Cossacks dancing to frenzied music\u2014we blend all of this into a sort of \u201CSlavic\u201D concept that we would have a hard time defining. As the world\u2019s largest country, Russia has often found itself caught between the West and the East untilit found a unique position that takes neither side and has developed a model that is unsettling and difficult for the rest of the world to understand. In the 19th century, the Russian nobility spoke French far more often than Russian. And the bourgeoisie looked to Europe. As for the common people, they were still living in the Middle Ages, and the only music they heard was during religious services or in the village square. It was against this backdrop that Tchaikovsky emerged. An unparalleled melodist, he was able to integrate elements of folk music into a compositional style that was at times very Mozartian, to the point ofembodying, for everyone\u2014Russians and foreigners alike\u2014the very essence of Russian music. A quintessential Romantic composer, Tchaikovsky restored ballet music to its rightful place of honor. It was for dance that he composed some of his most beautiful themes. To return to our introductory point\u2014and once again at the risk of causing a bit of a stir\u2014it was under the Soviet regime that an original Russian musical style was able to flourish. From that point on, yes, there has been Russian art music that asserts its own identity. But ultimately, all these national disputes matter little. For centuries, musicians\u2014both composers and performers\u2014have defied the boundaries they cross with such joy. They compose and perform for all people. Tchaikovsky is not merely Russian; he is universal."@en . "La musica russa? Non esiste! Ahi\u2026 ecco che scateniamo la polemica. Ma i fatti sono chiari. Fino a Glinka (1804-1857), la musica russa era essenzialmente di tradizione orale. \u00C8 questa musica, che fantastichiamo perch\u00E9 non la conosciamo, che immaginiamo essere la musica russa. Balala%EFka, cosacchi che danzano al ritmo di musiche sfrenate: tutto questo lo mescoliamo in una sorta di \u00ABmito slavo\u00BB che faremmo fatica a definire. La Russia, il paese pi\u00F9 grande del mondo, si \u00E8 spesso trovata divisa tra Occidente e Oriente fino atrovare una posizione unica che non scegliesse nessuna delle due parti e che sviluppasse un modello inquietante e poco comprensibile per il resto del mondo. Nel XIX secolo, la nobilt\u00E0 russa parlava il francese molto pi\u00F9 spesso del russo. E la borghesia guardava verso l\u2019Europa. Quanto al popolo? Viveva ancora nel Medioevo, e l\u2019unica musica che ascoltava era quella delle funzioni religiose o nella piazza del paese. \u00C8 in questo contesto che appare \u010Cajkovskij. Melodista senza pari, sapr\u00E0 integrare elementi di musica popolare in uno stile compositivo a tratti molto mozartiano, fino aincarnare per tutti, russi e stranieri, l\u2019anima stessa della musica russa. Compositore romantico per eccellenza, \u010Cajkovskij riport\u00F2 in auge la musica da balletto. \u00C8 proprio per la danza che scriver\u00E0 alcuni dei suoi temi pi\u00F9 belli. Per tornare al nostro discorso introduttivo, e ancora una volta a rischio di scandalizzare un po\u2019, \u00E8 sotto il regime sovietico che potr\u00E0 affermarsi uno stile musicale russo originale. Da quel momento in poi, s\u00EC, esiste una musica colta russa che afferma la propria identit\u00E0. Ma in fondo tutte queste dispute nazionali non hanno alcuna importanza. Da secoli i musicisti, sia compositori che interpreti, si fanno beffe dei confini che superano con allegria. Scrivono e suonano per tutti gli uomini. \u010Cajkovskij non \u00E8 solo russo, \u00E8 universale."@it . "\u00BFLa m\u00FAsica rusa? \u00A1Eso no existe! Vaya\u2026 ya estamos desatando la pol\u00E9mica. Pero los hechos son claros. Hasta Glinka (1804-1857), la m\u00FAsica rusa era, en su mayor parte, de tradici\u00F3n oral. Es esa m\u00FAsica, sobre la que fantaseamos porque no la conocemos, la que imaginamos que es la m\u00FAsica rusa. La balalaika, los cosacos bailando al son de m\u00FAsicas endiabladas\u2026 Todo eso lo mezclamos en una especie de \u00ABesencia eslava\u00BB que nos costar\u00EDa definir. Rusia, el pa\u00EDs m\u00E1s grande del mundo, se ha visto a menudo dividida entre Occidente y Oriente hastaencontrar una posici\u00F3n \u00FAnica que no se decanta por ninguno de los dos bandos y que desarrolla un modelo inquietante y poco comprensible para el resto del mundo. En el siglo XIX, la nobleza rusa hablaba franc\u00E9s con mucha m\u00E1s frecuencia que ruso. Y la burgues\u00EDa miraba hacia Europa. \u00BFY el pueblo? Segu\u00EDa viviendo en la Edad Media, y la \u00FAnica m\u00FAsica que escuchaba era la de los oficios religiosos o la de la plaza del pueblo. En este contexto aparece \u010Cajkovski. Melodista sin igual, supo integrar elementos de la m\u00FAsica folcl\u00F3rica en una escritura a veces muy mozartiana, hasta el punto deencarnar para todos, tanto rusos como extranjeros, el alma de la m\u00FAsica rusa. Compositor rom\u00E1ntico por excelencia, Chaikovski devuelve el protagonismo a la m\u00FAsica de ballet. Es para la danza para la que compondr\u00E1 algunos de sus temas m\u00E1s bellos. Volviendo a nuestra introducci\u00F3n, y de nuevo a riesgo de escandalizar un poco, fue bajo el r\u00E9gimen sovi\u00E9tico cuando pudo florecer un estilo musical ruso original. A partir de ah\u00ED, s\u00ED, existe una m\u00FAsica culta rusa que afirma su identidad. Pero, en el fondo, todas esas disputas nacionales carecen de importancia. Desde hace siglos, los m\u00FAsicos, tanto compositores como int\u00E9rpretes, se burlan de las fronteras que cruzan con alegr\u00EDa. Escriben y tocan para todos los hombres. Chaikovski no es solo ruso, es universal."@es . "Russische muziek? Dat bestaat niet! Oei\u2026 nu ontketenen we een polemiek. Maar de feiten spreken voor zich. Tot aan Glinka (1804-1857) was Russische muziek voornamelijk een mondelinge traditie. Het is deze muziek, waarover we fantaseren omdat we haar niet kennen, die we ons voorstellen als Russische muziek. Balala%EFka, Kozakken die dansen op opzwepende muziek, dat alles vermengen we tot een soort Slavische identiteit die we moeilijk zouden kunnen omschrijven. Rusland, het grootste land ter wereld, bevond zich vaak in een spagaat tussen het Westen en het Oosten, totdathet een unieke positie vond waarin het geen van beide kanten kiest en een verontrustend en voor de rest van de wereld moeilijk te begrijpen model ontwikkelt. In de 19e eeuw sprak de Russische adel veel vaker Frans dan Russisch. En de bourgeoisie keek naar Europa. En het volk? Dat leeft nog in de middeleeuwen, en de enige muziek waarnaar het luistert, is tijdens kerkdiensten of op het dorpsplein. In deze context verschijnt Tsjaikovski ten tonele. Als een uitmuntend melodicus wist hij elementen uit de volksmuziek te verwerken in een compositiestijl die soms sterk aan Mozart deed denken, totdathij voor iedereen, zowel Russen als buitenlanders, de essentie van de Russische muziek belichaamt. Als romantische componist bij uitstek brengt Tsjaikovski de balletmuziek weer in ere. Het is voor de dans dat hij enkele van zijn mooiste thema\u2019s schreef. Om terug te komen op onze inleiding, en opnieuw met het risico enigszins te choqueren: juist onder het Sovjetregime kon een originele Russische muziekstijl tot bloei komen. Vanaf dat moment bestaat er inderdaad een Russische klassieke muziek die haar eigen identiteit laat gelden. Maar al die nationale twisten doen er eigenlijk niet toe. Al eeuwenlang trekken musici \u2013 zowel componisten als uitvoerders \u2013 zich niets aan van de grenzen die ze met vreugde overschrijden. Ze componeren en spelen voor alle mensen. Tsjaikovski is niet alleen Russisch, hij is universeel."@nl . "Russische Musik? So etwas gibt es nicht! Oje \u2013 schon l\u00F6sen wir eine Kontroverse aus. Aber die Fakten liegen auf der Hand. Bis zu Glinka (1804\u20131857) war die russische Musik im Wesentlichen m\u00FCndlich \u00FCberliefert. Es ist diese Musik, die wir uns ausmalen, weil wir sie nicht kennen, die wir uns als russische Musik vorstellen. Balalaika, Kosaken, die zu wilden Melodien tanzen \u2013 all das vermischen wir zu einer Art slawischem Idealbild, das wir nur schwer definieren k\u00F6nnten. Als gr\u00F6\u00DFtes Land der Welt befand sich Russland oft im Spannungsfeld zwischen West und Ost, bises eine einzigartige Position fand, die sich f\u00FCr keine der beiden Seiten entscheidet und ein f\u00FCr den Rest der Welt beunruhigendes und kaum nachvollziehbares Modell entwickelt. Im 19. Jahrhundert sprach der russische Adel weitaus h\u00E4ufiger Franz\u00F6sisch als Russisch. Und das B\u00FCrgertum blickte nach Europa. Und das Volk? Es lebte noch im Mittelalter, und die einzige Musik, die es h\u00F6rte, war die in den Gottesdiensten oder auf dem Dorfplatz. In diesem Kontext trat Tschaikowski in Erscheinung. Als herausragender Melodiker versteht er es, Elemente der Volksmusik in eine bisweilen sehr mozartsche Kompositionsweise zu integrieren, bis hin zuer f\u00FCr alle \u2013 Russen wie Ausl\u00E4nder \u2013 zum Inbegriff der russischen Musik wurde. Als romantischer Komponist par excellence verhalf Tschaikowski der Ballettmusik zu neuem Ansehen. F\u00FCr den Tanz komponierte er einige seiner sch\u00F6nsten Themen. Um auf unser einleitendes Thema zur\u00FCckzukommen \u2013 und auch hier wieder auf die Gefahr hin, ein wenig zu schockieren: Erst unter dem sowjetischen Regime konnte sich ein origineller russischer Musikstil herausbilden. Von da an gibt es tats\u00E4chlich eine russische Kunstmusik, die ihre Identit\u00E4t behauptet. Doch im Grunde genommen spielen all diese nationalen Streitigkeiten keine Rolle. Seit Jahrhunderten machen sich Musiker \u2013 Komponisten wie Interpreten \u2013 nichts aus den Grenzen, die sie mit Freude \u00FCberschreiten. Sie komponieren und spielen f\u00FCr alle Menschen. Tschaikowski ist nicht nur russisch, er ist universell."@de . . .