. . . . . . "Callot gibt sich nicht jedem hin, der es will! Dieses St\u00FCck Land in Form eines Seepferdchens hat zwei Gesichter: Bei Ebbe ist es eine Halbinsel, bei Flut wird es zur Insel\nMan erreicht sie \u00FCber eine \u00FCberflutbare Stra\u00DFe, die bei halber Flut befahrbar ist. 2 Parkpl\u00E4tze befinden sich am Eingang der Insel: M\u00F6glichkeit zu Fu\u00DF oder mit dem Fahrrad zu wandern (diese m\u00FCssen bei der Kapelle zur\u00FCckgelassen werden, da die Landspitze ein Naturschutzgebiet darstellt). Achtung: Operation \"Callot sans ma voiture\" (Callot ohne mein Auto) w\u00E4hrend der Monate Juli und August\n\nDie Insel Callot ist 2,125 km lang und zwischen 30 und 300 m breit. Ihr Granituntergrund besteht aus kleinen Buchten und ihre Vegetation ist typisch f\u00FCr die K\u00FCste des Finist\u00E8re: Stechginster, Farne, Heidekraut, blaue Disteln und Strandkiefern. Die Insel Callot ist ein Granitkomplex, der im 17. Jahrhundert massiv abgebaut wurde. Das Krankenhaus, die Tabakfabrik von Morlaix, ein Teil des Viadukts und zahlreiche Geb\u00E4ude in der Region wurden aus Callot-Granit errichtet. Die Nordspitze der Insel ist ein Naturschutzgebiet, das vom D\u00E9partement Finist\u00E8re gesch\u00FCtzt wird.\n\nDie Insel wird gr\u00F6\u00DFtenteils landwirtschaftlich genutzt (Kohl, Artischocken, Kartoffeln, Schalotten), aber es gibt auch private Wohnh\u00E4user und 9 Familien, die das ganze Jahr \u00FCber auf der Insel leben. Es gibt auch eine kleine Schule (heute geschlossen), die 1926 gegr\u00FCndet wurde, als die Callotins noch autark vom Seetang-Sammeln, der Landwirtschaft und dem Fischfang (Reusen, Garnelen) lebten. Das Sammeln von Seegras (Laminaria) ist eine harte Arbeit: Nach dem Sammeln muss es getrocknet und zerkleinert werden, um daraus Soda zu gewinnen, mit der die Felder ged\u00FCngt werden\n\nDie Kapelle: Der h\u00F6chste Punkt der Insel ist die Kapelle Notre Dame de Kallod, deren Geschichte bis ins 6. Jahrhundert zur\u00FCckreicht. Damals wurde die K\u00FCste von d\u00E4nischen Korsaren gepl\u00FCndert, die die Kapelle als Lager f\u00FCr die Beute ihrer Raubz\u00FCge nutzten. Der bretonische H\u00E4uptling Rivallon Murmaczon beschloss, den Anf\u00FChrer der Piraten, Korsolde genannt, anzugreifen. Der Legende nach bat er die Jungfrau Maria, ihm zu helfen, aus der Schlacht als Sieger hervorzugehen, und versprach im Gegenzug, ihr einen Schrein an der Stelle zu errichten, an der sich das Zelt des Piraten befand. Die Schlacht endete mit dem Sieg des bretonischen H\u00E4uptlings, der bereits 513 den Grundstein f\u00FCr den Schrein der Jungfrau legte, der bald zu einem Wallfahrtsort wurde. Sp\u00E4ter wurde das Gebiet von den Normannen angegriffen, die beschlossen, das Heiligtum zu pl\u00FCndern. Die Legende besagt, dass die Farne, die die Insel umgeben, sich wie eine Phalanx von Kriegern aufstellen, wenn sich die Pl\u00FCnderer n\u00E4hern. Die Piraten fl\u00FCchten und versprechen sich, nie wieder in das von den G\u00F6ttern gesch\u00FCtzte Land zur\u00FCckzukehren. Da die Kapelle h\u00E4ufig von St\u00FCrmen heimgesucht wurde, wurde sie oft wieder aufgebaut, weshalb der Gro\u00DFteil des heutigen Geb\u00E4udes aus dem 17. Au\u00DFerdem wurde sie w\u00E4hrend der Revolution stark besch\u00E4digt, da sie als Milit\u00E4rposten diente. Zwischen 1801 und 1808 wurde sie erneut restauriert. Der Glockenturm wurde 1914 unter Denkmalschutz gestellt. Im Inneren der Kirche befinden sich ein Kruzifix aus dem 16. Jahrhundert, eine Statue von Notre Dame aus dem 17. Jahrhundert, Nord- und S\u00FCdaltar, Ex-Votos.\n\nBeachten Sie die Gezeitenzeiten!!! Erkundigen Sie sich im Tourismusb\u00FCro, bevor Sie einen Spaziergang auf Callot oder www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot machen"@de . "Callot is niet voor iedereen! Dit stuk land, in de vorm van een hippocampus, heeft twee gezichten: bij eb is het bijna een eiland, bij vloed wordt het een eiland\nHet kan worden bereikt via een onderwaterweg, toegankelijk bij eb. er zijn 2 parkeerplaatsen bij de ingang van het eiland: mogelijkheid tot wandelen of fietsen (die bij de kapel moeten worden opgegeven omdat het punt een natuurreservaat is). Attentie: operatie \"Callot zonder mijn auto\" in juli en augustus\n\nCallot Eiland is 2,125 km lang en tussen de 30 en 300 m breed. De granieten ondergrond bestaat uit kleine kreken en de vegetatie is typisch voor de kust van Finist\u00E8re: brem, varens, heide, blauwe distels en zeedennen. Callot Island is een granietcomplex dat in de 17e eeuw op grote schaal werd ge\u00EBxploiteerd. Het ziekenhuis, de tabaksfabriek van Morlaix, een deel van het viaduct en vele gebouwen in de regio werden gebouwd met Callot-graniet. De noordelijke punt van het eiland is een natuurreservaat dat beschermd wordt door het departement Finist\u00E8re.\n\nHet grootste deel van het eiland wordt gebruikt voor landbouw (kool, artisjokken, aardappelen, sjalotten), maar er zijn ook particuliere huizen en er wonen 9 families het hele jaar door. Er is ook een kleine school (vandaag gesloten), opgericht in 1926, in een tijd dat de callotins in zelfvoorziening leefden door het verzamelen van zeewier, landbouw en visserij (fuiken, garnalen). Het verzamelen van zeewier is een moeilijk karwei: na het verzamelen moet het worden gedroogd en vervolgens geplet om er soda uit te halen die wordt gebruikt om de velden te bemesten\n\nDe kapel: Het hoogste punt van het eiland is de kapel van Onze Lieve Vrouw van Kallod, waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 6e eeuw. In die tijd werd de kust geplunderd door Deense zeerovers die het gebruikten om de buit van hun rooftochten op te slaan. Een Bretons opperhoofd, Rivallon Murmaczon, besluit een aanval te leiden tegen de piratenleider, genaamd Korsolde. Volgens de legende smeekt hij de Maagd om hem te helpen de strijd te winnen, en in ruil daarvoor belooft hij een heiligdom voor haar te bouwen op de plek waar de tent van de piraat stond. De strijd eindigde in een overwinning voor de Bretonse leider, die in 513 de eerste steen legde van het aan de Maagd gewijde heiligdom, dat al snel een bedevaartsoord werd. Later werd het gebied aangevallen door de Noormannen, die besloten het heiligdom te plunderen. De legende zegt dat de varens rond het eiland in een falanx van krijgers opstaan als de rovers naderen. Ze vluchten en beloven nooit meer terug te keren naar dit door de goden beschermde land. De kapel werd vaak verbouwd vanwege de frequente stormen, wat verklaart waarom het huidige gebouw uit de 17e eeuw dateert. Bovendien werd het tijdens de revolutie ernstig beschadigd, omdat het als militaire post werd gebruikt. Het werd tussen 1801 en 1808 opnieuw gerestaureerd. De klokkentoren werd in 1914 geclassificeerd als historisch monument. Binnen: een 16e eeuws kruisbeeld, een 17e eeuws Mariabeeld, noordelijke en zuidelijke altaarstukken, ex-voto's.\n\nPas op voor de getijden! Informeer bij het toeristenbureau voordat u een wandeling op Callot of op www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot maakt"@nl . "Callot isn't for everyone! This piece of land, shaped like a hipoccampus, has two faces: a peninsula at low tide, it becomes an island at high tide.\nAccess is via a submersible road, accessible at mid-tide. there are 2 parking lots at the entrance to the island, where you can walk or cycle (which must be abandoned at the chapel, as the point is a nature reserve). Please note: operation \"Callot sans ma voiture\" (\"Callot without my car\") in July and August.\n\nCallot Island is 2.125 km long and between 30 and 300 m wide. Its granite subsoil is made up of small coves and its vegetation is typical of the Finist\u00E8re coastline: gorse, ferns, heather, blue thistles and maritime pines. \u00CEle Callot is a granite complex that was massively exploited in the 17th century. The hospital, the Morlaix Tobacco Factory, part of the Viaduct and many local buildings were built using Callot granite. The northern tip of the island is a nature reserve protected by the D\u00E9partement du Finist\u00E8re.\n\nMuch of the island is used for farming (cabbages, artichokes, potatoes, shallots), but there are also private dwellings and 9 families live there year-round. There is also a small school (now closed), established in 1926, when the callotins lived self-sufficiently from collecting seaweed, farming and fishing (traps, shrimp). Collecting go\u00E9mon (kelp) is hard work: once collected, it has to be dried and then crushed to extract the soda used to fertilize the fields.\n\nThe chapel: The highest point on the island is the Notre Dame de Kallod chapel, whose history dates back to the 6th century. At the time, the coast was sacked by Danish privateers, who used it to store the spoils of their raids. A Breton chieftain, Rivallon Murmaczon, decided to lead an attack against the pirate leader, called Korsolde. According to legend, he begged the Virgin Mary to help him win the battle, and in return, he promised to build her a shrine on the site of the pirate?s tent. The battle ended in victory for the Breton chieftain, who in 513 laid the foundation stone for the sanctuary dedicated to the Virgin Mary, which soon became a place of pilgrimage. Later, the area came under attack from the Normans, who decided to plunder the shrine. Legend has it that the ferns surrounding the island rise up like a phalanx of warriors as the plunderers approach. The looters fled, vowing never to return to this land protected by the gods. Prey to frequent storms, the chapel was often rebuilt, which explains why most of the current building dates from the 17th century. Moreover, during the French Revolution, the chapel was seriously damaged as it was used as a military post. It was restored again between 1801 and 1808. The bell tower was listed as a historic monument in 1914. Inside: a 16th-century crucifix, a 17th-century statue of Notre Dame, north and south altarpieces, ex-votos.\n\nBeware of tide times! Ask at the tourist office before setting off on a tour of Callot or www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot"@en . "Callot no es para todos Este trozo de tierra, con forma de hipocampo, tiene dos caras: casi una isla en marea baja, se convierte en una isla en marea alta\nSe puede llegar a trav\u00E9s de un camino sumergible, accesible a media marea. hay 2 aparcamientos a la entrada de la isla: posibilidad de ir a pie o en bicicleta (que debe abandonarse en la capilla ya que el punto es una reserva natural). Atenci\u00F3n: operaci\u00F3n \"Callot sin mi coche\" durante julio y agosto\n\nLa isla de Callot tiene 2,125 km de largo y entre 30 y 300 m de ancho. Su subsuelo gran\u00EDtico est\u00E1 formado por peque\u00F1as calas y su vegetaci\u00F3n es la t\u00EDpica del litoral del Finisterre: aliagas, helechos, brezos, cardos azules y pinos mar\u00EDtimos. La isla de Callot es un complejo de granito que fue explotado masivamente en el siglo XVII. El hospital, la F\u00E1brica de Tabacos de Morlaix, parte del Viaducto y muchos edificios de la regi\u00F3n se construyeron con granito de Callot. El extremo norte de la isla es una reserva natural protegida por el Departamento de Finisterre.\n\nLa mayor parte de la isla se utiliza para la agricultura (coles, alcachofas, patatas, chalotas), pero tambi\u00E9n hay viviendas privadas y 9 familias viven all\u00ED todo el a\u00F1o. Tambi\u00E9n hay una peque\u00F1a escuela (hoy cerrada), creada en 1926, en una \u00E9poca en la que los callotinos viv\u00EDan en r\u00E9gimen de autosuficiencia mediante la recogida de algas, la agricultura y la pesca (trampas, camarones). La recogida de algas es un trabajo dif\u00EDcil: despu\u00E9s de recogerlas, hay que secarlas y triturarlas para extraer la sosa que se utiliza para fertilizar los campos\n\nLa capilla: El punto m\u00E1s alto de la isla es la capilla de Nuestra Se\u00F1ora de Kallod, cuya historia se remonta al siglo VI. En esa \u00E9poca, la costa fue saqueada por corsarios daneses que la utilizaban para almacenar el bot\u00EDn de sus incursiones. Un jefe bret\u00F3n, Rivallon Murmaczon, decide dirigir un ataque contra el l\u00EDder pirata, llamado Korsolde. Seg\u00FAn la leyenda, le ruega a la Virgen que le ayude a ganar la batalla y, a cambio, le promete construir un santuario en el mismo lugar donde estaba la tienda del pirata. La batalla se sald\u00F3 con la victoria del l\u00EDder bret\u00F3n, que en el a\u00F1o 513 coloc\u00F3 la primera piedra del santuario dedicado a la Virgen, que pronto se convirti\u00F3 en lugar de peregrinaci\u00F3n. M\u00E1s tarde, la zona fue atacada por los normandos, que decidieron saquear el santuario. La leyenda dice que los helechos que rodean la isla se levantan en una falange de guerreros cuando se acercan los asaltantes. Estos \u00FAltimos huyen, prometiendo no volver jam\u00E1s a esta tierra protegida por los dioses. La capilla se reconstru\u00EDa a menudo debido a las frecuentes tormentas, lo que explica que el edificio actual sea del siglo XVII. Adem\u00E1s, durante la revoluci\u00F3n sufri\u00F3 graves da\u00F1os, ya que se utiliz\u00F3 como puesto militar. Fue restaurado de nuevo entre 1801 y 1808. El campanario fue clasificado como monumento hist\u00F3rico en 1914. En el interior: un crucifijo del siglo XVI, una estatua de la Virgen del siglo XVII, retablos norte y sur, exvotos.\n\n\u00A1Cuidado con los horarios de las mareas! Pregunte en la oficina de turismo antes de salir a pasear por Callot o por www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot"@es . "Callot non \u00E8 per tutti! Questo pezzo di terra, a forma di ippocampo, ha due facce: quasi un'isola con la bassa marea, diventa un'isola con l'alta marea\n\u00C8 raggiungibile attraverso una strada sommersa, accessibile a met\u00E0 marea. ci sono 2 parcheggi all'ingresso dell'isola: possibilit\u00E0 di passeggiate a piedi o in bicicletta (che deve essere abbandonata alla cappella in quanto il punto \u00E8 una riserva naturale). Attenzione: operazione \"Callot senza la mia auto\" nei mesi di luglio e agosto\n\nL'isola di Callot \u00E8 lunga 2,125 km e larga tra i 30 e i 300 metri. Il suo sottosuolo granitico \u00E8 costituito da piccole insenature e la sua vegetazione \u00E8 quella tipica della costa del Finist\u00E8re: ginestre, felci, eriche, cardi blu e pini marittimi. L'isola di Callot \u00E8 un complesso granitico che \u00E8 stato sfruttato in modo massiccio nel XVII secolo. L'ospedale, la fabbrica di tabacco di Morlaix, parte del viadotto e molti edifici della regione sono stati costruiti con il granito di Callot. La punta settentrionale dell'isola \u00E8 una riserva naturale protetta dal Dipartimento del Finist\u00E8re.\n\nLa maggior parte dell'isola \u00E8 utilizzata per l'agricoltura (cavoli, carciofi, patate, scalogno), ma ci sono anche abitazioni private e 9 famiglie vivono l\u00EC tutto l'anno. C'\u00E8 anche una piccola scuola (oggi chiusa), creata nel 1926, in un'epoca in cui i callotini vivevano in autosufficienza con la raccolta di alghe, l'agricoltura e la pesca (nasse, gamberi). La raccolta delle alghe \u00E8 un lavoro difficile: dopo averle raccolte, devono essere essiccate e poi schiacciate per estrarre la soda che viene utilizzata per fertilizzare i campi\n\nLa cappella: il punto pi\u00F9 alto dell'isola \u00E8 la cappella di Nostra Signora di Kallod, la cui storia risale al VI secolo. In quel periodo la costa fu saccheggiata dai corsari danesi che la usarono per immagazzinare il bottino delle loro scorrerie. Un capo bretone, Rivallon Murmaczon, decide di guidare un attacco contro il capo dei pirati, chiamato Korsolde. Secondo la leggenda, egli prega la Vergine di aiutarlo a vincere la battaglia e, in cambio, promette di costruirle un santuario proprio nel punto in cui si trovava la tenda del pirata. La battaglia si concluse con la vittoria del condottiero bretone, che nel 513 pose la prima pietra del santuario dedicato alla Vergine, che divenne presto un luogo di pellegrinaggio. In seguito, la zona fu attaccata dai Normanni, che decisero di saccheggiare il santuario. Secondo la leggenda, le felci che circondano l'isola si sollevano in una falange di guerrieri all'avvicinarsi dei predoni. Questi ultimi fuggono, promettendo di non tornare mai pi\u00F9 in questa terra protetta dagli dei. La cappella fu spesso ricostruita a causa delle frequenti tempeste, il che spiega perch\u00E9 l'edificio attuale risale al XVII secolo. Inoltre, durante la rivoluzione, fu gravemente danneggiato, in quanto utilizzato come postazione militare. Fu nuovamente restaurato tra il 1801 e il 1808. Il campanile \u00E8 stato classificato come monumento storico nel 1914. All'interno: un crocifisso del XVI secolo, una statua della Madonna del XVII secolo, pale d'altare nord e sud, ex voto.\n\nAttenzione agli orari delle maree! Informatevi presso l'ufficio turistico prima di partire per una passeggiata su Callot o su www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot"@it . "Callot ne se donne pas \u00E0 qui veut ! Ce bout de terre, en forme d'hipoccampe affiche en effet deux visages : presqu'\u00EEle \u00E0 mar\u00E9e basse, elle devient une \u00EEle \u00E0 mar\u00E9e haute. \nOn y acc\u00E8de par le biais d\u2019une route submersible, accessible \u00E0 mi-mar\u00E9e . 2 parkings se trouvent \u00E0 l\u2019entr\u00E9e de l\u2019\u00EEle : possibilit\u00E9 de promenade \u00E0 pied ou \u00E0 v\u00E9lo (qui doivent \u00EAtre abandonn\u00E9s au niveau de la chapelle car la pointe constitue une r\u00E9serve naturelle). Attention : op\u00E9ration \"Callot sans ma voiture\" durant les mois de juillet et ao\u00FBt. \n\nL\u2019\u00EEle Callot mesure 2,125 km de long pour de 30 \u00E0 300m de large. Son sous-sol de granit est constitu\u00E9 de petites criques et sa v\u00E9g\u00E9tation est typique du littoral finist\u00E9rien : ajoncs, foug\u00E8res, bruy\u00E8res, chardons bleus et pins maritimes. L'\u00EEle Callot est un ensemble granitique dont l'exploitation fut massive au XVIIe si\u00E8cle. L'h\u00F4pital, la manufacture des Tabacs de Morlaix, une partie du Viaduc et de nombreuses b\u00E2tisses de la r\u00E9gion furent construites avec du granit de Callot. La pointe nord de l\u2019\u00EEle constitue une r\u00E9serve naturelle prot\u00E9g\u00E9e par le D\u00E9partement du Finist\u00E8re.\n\nL\u2019espace de l\u2019\u00EEle est utilis\u00E9 en grande partie pour l\u2019agriculture (choux, artichauts, pommes de terre, \u00E9chalotes), mais on y trouve aussi des habitations particuli\u00E8res et 9 familles y habitent \u00E0 l\u2019ann\u00E9e. On y trouve \u00E9galement une petite \u00E9cole (ferm\u00E9e aujourd\u2019hui), cr\u00E9\u00E9e en 1926, \u00E0 l\u2019\u00E9poque o\u00F9 les callotins, vivent en autarcie du ramassage du go\u00E9mon, de l\u2019agriculture et de la p\u00EAche (casiers, crevette). Le ramassage du go\u00E9mon (laminaires), est un travail difficile : apr\u00E8s l\u2019avoir ramass\u00E9 il faut le faire s\u00E9cher puis le broyer, afin d\u2019en extraire de la soude qui sert \u00E0 fertiliser les champs. \n\nLa chapelle : Le point culminant de l\u2019\u00EEle est la chapelle Notre Dame de Kallod, dont l\u2019histoire remonte au 6\u00E8me si\u00E8cle. \u00C1 l\u2019\u00E9poque la c\u00F4te est mise \u00E0 sac par des corsaires danois qui l\u2019utilisent pour y entreposer le butin de leurs rapines. Un chef breton Rivallon Murmaczon, d\u00E9cide de mener une attaque contre le chef des pirates, appel\u00E9 Korsolde. Selon la l\u00E9gende, il prie la vierge de l\u2019aider \u00E0 sortir vainqueur de la bataille, en contrepartie de quoi, il promet de lui \u00E9difier un sanctuaire, \u00E0 l\u2019endroit m\u00EAme o\u00F9 se trouvait la tente du pirate. La bataille se solde par la victoire du chef breton, qui, d\u00E8s 513, pose la premi\u00E8re pierre du sanctuaire d\u00E9di\u00E9 \u00E0 la vierge, qui devient tr\u00E8s vite un lieu de p\u00E8lerinage. Plus tard le secteur subit les assauts des normands, qui d\u00E9cident de piller le sanctuaire. La l\u00E9gende raconte, que les foug\u00E8res entourant l\u2019\u00EEle, se dressent en une phalange de guerriers \u00E0 l\u2019approche des pilleurs. Ces derniers prennent la fuite en se promettant de ne plus jamais revenir sur cette terre prot\u00E9g\u00E9e par les dieux. En proie aux temp\u00EAtes fr\u00E9quentes, la chapelle est souvent reconstruite, ce qui explique pourquoi l\u2019\u00E9difice actuel date en grande partie du 17\u00E8me si\u00E8cle. De plus, durant la r\u00E9volution, elle est s\u00E9rieusement d\u00E9grad\u00E9e, car elle sert de poste militaire. Elle est restaur\u00E9e de nouveau entre 1801 et 1808. L e clocher est quant \u00E0 lui class\u00E9 monument historique en 1914. \u00C1 l\u2019int\u00E9rieur : un crucifix du 16\u00E8me, une statue de Notre Dame du 17\u00E8me, retables nord et sud, ex-votos.\n\nAttention aux horaires de mar\u00E9e !!! Se renseigner aupr\u00E8s de l'office de tourisme avant de partir en balade sur Callot ou sur www.ville-carantec.com/carantec-tourisme/decouvrir-carantec/horaires-de-passages-vers-lile-callot"@fr . . .