. . "Die Abtei Saint-Honorat de Tarascon wird nach dem Willen des sekul\u00E4ren Rostaing de Gantelme erbaut: Jener war 1282 dem Massaker \"Sizilianische Vesper\" entkommen. Von der italienischen K\u00FCste geflohen, strandete er an den Inseln Iles de L\u00E9rins gegen\u00FCber von Cannes. Damals befand sich hier ein Kloster des Cluny-Ordens, gegr\u00FCndet von Honorat d'Arles im 5. Jhd.: Rostaing de Gantelme leistete den Schwur, ein Benediktiner-Kloster zu gr\u00FCnden, um dem Himmel seine Dankbarkeit zu bezeugen. Allerdings hielt er sein Versprechen nicht: Erst 1352 wurde es von seinem Enkel Jean, Seneschal der Provence, eingel\u00F6st. Die Benediktiner von Tarascon wurden dem Kloster L\u00E9rines unterstellt. Jean Gantelme \u00FCberlie\u00DF ihnen die Domaine von Campredon auf dem heutigen Territorium von Saint Pierre de M\u00E9zoargues, die er von der K\u00F6nigin Jeanne als Besitz erhalten hatte. Von den 30 Klosterinsassen, die Saint-Honorat bewohnten, sollten mindestens 15 aus Familien aus Tarascon kommen und unentgeltlich aufgenommen werden, so bestimmte es Gantelme. Die erste \u00C4btissin wurde B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, aus einer anerkannten Familie der Region. Das \"Grosse Kloster\", wie Saint-Honorat allgemein genannt wurde, wurde erst mit der Revolution 1790 geschlossen.\nArchitektonische Beschreibung:\nVon der Stra\u00DFe her sieht man nur das Eingangsportal. Die dem Schloss gegen\u00FCber liegende Fassade wirkt sehr ungew\u00F6hnlich: sie ist hoch und sehr schmal. Zwei Pilaster mit ionischen Kapitellen fassen ein \u00D6ffnung mit tiefliegendem Bogen ein. \u00DCber ihr befinden sich zwei hohe rechteckige \u00D6ffnungen. Die Fassade wird beiden Seiten von Monumentals\u00E4ulen eingefasst, die ein imposantes Dreiecksgiebel mit einem sehr breiten Gesims tragen. Auf dem Gesimsfries wechseln Triglyphen und Metopen, mit Bukranien verziert, einander ab."@de . "L'Abbaye Saint-Honorat de Tarascon est fond\u00E9e suivant la volont\u00E9 d'un la\u00EFc, Rostaing de Gantelme: celui-ci ayant r\u00E9chapp\u00E9 en 1282 du massacre des V\u00EApres siciliennes, \u00E9choua, tandis qu'il fuyait la c\u00F4te italienne, sur les \u00EEles de L\u00E9rins qui font face \u00E0 la ville de Cannes. S'y trouvait alors \u00E9tabli un monast\u00E8re clunisien fond\u00E9 par Honorat d'Arles au V\u00E8me si\u00E8cle: Rostaing de Gantelme f\u00EEt le serrment de fonder un monast\u00E8re b\u00E9n\u00E9dictin pour t\u00E9moigner au ciel sa gratitude. Il ne devait pas tenir sa promesse: elle ne sera ex\u00E9cut\u00E9e qu'en 1352 par son petit fils Jean , s\u00E9n\u00E9chal de Provence. Les b\u00E9n\u00E9dictines de Tarascon sont plac\u00E9es sous la tutelle du monast\u00E8re de L\u00E9rines et Jean Gantelme leur c\u00E8de le domaine de Campredon sur le territoire actuelle de St Pierre de M\u00E9zoargues, propri\u00E9t\u00E9 qu'il tenait de la reine Jeanne. Sur les 30 moniales qui habitaient Saint-Honorat, Gantelme stipula que 15 au moins devaient \u00EAtre issues de familles tarasconnaises et admises gratuitement. La premi\u00E8re abbesse fut donc B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, membre d'une illustre famille locale. Le \"Grand Couvent\", ainsi que l'on d\u00E9signait g\u00E9n\u00E9ralement Saint-Honorat, ne cessa de fonctionner qu'\u00E0 la R\u00E9volution en 1790. \r\nDescription architecturale:\r\nDepuis la rue, n'est plus visible que le portail de l'abbaye. C'est, face au ch\u00E2teau, une curieuse fa\u00E7ade, haute et tr\u00E8s \u00E9troite: deux pilastres \u00E0 chapiteaux ioniques encadrent une ouverture en cintre surbaiss\u00E9. Au dessus de celle-ci sont perc\u00E9es deux hautes baies rectangulaires. La fa\u00E7ade est d\u00E9limit\u00E9e sur les deux cot\u00E9s par deux pilastres monumentauxsupportant un imposant fronton triangulaire cern\u00E9 d'une corniche \u00E0 tr\u00E8s large d\u00E9bord. La frise de l'entablement alterne triglyphes et m\u00E9topes orn\u00E9es de bucranes."@fr . "L'Abbazia di Saint-Honorat de Tarascon fu fondata per volont\u00E0 di un laico, Rostaing de Gantelme: sfuggito nel 1282 al massacro dei Vespri siciliani, si incagli\u00F2 mentre fuggiva dalla costa italiana sulle isole di L\u00E9rins, di fronte alla citt\u00E0 di Cannes. Vi si trovava allora un monastero cluniacense, fondato da Honorat d'Arles, nel V secolo: Rostaing de Gantelme giur\u00F2 di fondare un monastero benedettino per testimoniare al cielo la sua gratitudine. Non mantenne la sua promessa poich\u00E9 sar\u00E0 eseguita solo nel 1352 dal nipote Jean, siniscalco di Provenza. Le benedettine di Tarascon sono poste sotto la tutela del monastero di L\u00E9rins e Jean Gantelme cede loro la tenuta di Campredon sul territorio attuale di St Pierre de M\u00E9zoargues, propriet\u00E0 ereditata dalla regina Giovanna. Sulle 30 monache di clausura che abitavano a Saint-Honorat, Gantelme stipul\u00F2 che almeno 15 dovevano provenire da famiglie di Tarascon e ammesse gratuitamente. La prima badessa fu dunque B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, appartenente ad un'illustre famiglia locale. Il \"Grand Couvent\", come veniva designato generalmente Saint-Honorat, cess\u00F2 di funzionare solo alla Rivoluzione francese, nel 1790.\nDescrizione architettonica:\nDalla strada, si vede solo il portone dell'abbazia. Di fronte al castello, si tratta di una facciata curiosa, alta e molto stretta: due pilastri a capitelli ionici inquadrano un'apertura ad arco a sesto ribassato. Sopra quest'ultima, si trovano due alte aperture rettangolari. La facciata \u00E8 delimitata su entrambi i lati da due pilastri monumentali che sostengono un imponente frontone triangolare, inquadrato da una cornice a bordo molto largo. Il fregio della trabeazione alterna triglifi e metope, ornate di bucrani."@it . "La Abad\u00EDa Saint-Honorat de Tarasc\u00F3n fue fundada siguiendo la voluntad de un laico, Rostaing de Gantelme: este escap\u00F3 en 1282 a la masacre de las V\u00EDsperas sicilianas, y naufrag\u00F3, mientras hu\u00EDa de la costa italiana, en las islas de L\u00E9rins que est\u00E1n frente a la ciudad de Cannes. All\u00ED se encontraba establecido un monasterio cluniacense fundado por Honorat de Arles en el siglo V: Rostaing de Gantelme jur\u00F3 fundar un monasterio benedictino para mostrar al cielo su gratitud. No pudo mantener su promesa: no fue hasta 1352 cuando su nieto Jean, senescal de Provenza, la cumpli\u00F3. Las benedictinas de Tarasc\u00F3n fueron colocadas bajo la tutela del monasterio de L\u00E9rines y Jean Gantelme les cedi\u00F3 la hacienda de Campredon en el actual territorio de St Pierre de M\u00E9zoargues propiedad que hab\u00EDa recibido de la reina Juana.\t Entre las 30 monjas que viv\u00EDan en Saint-Honorat, Gantelme estipul\u00F3 que al menos 15 de ellas deb\u00EDan proceder de familias tarasconenses y ser admitidas gratuitamente. La primera abadesa fue as\u00ED pues B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, miembro de una ilustre familia local. El \"Gran Convento\", tal como se designaba por lo general a Saint-Honorat, solo dej\u00F3 de funcionar en la Revoluci\u00F3n en 1790.\nDescripci\u00F3n arquitect\u00F3nica:\nDesde la calle, ya solo est\u00E1 visible el p\u00F3rtico de la abad\u00EDa. Frente al castillo, es donde una curiosa fachada, alta y muy estrecha: dos pilastras con capiteles j\u00F3nicos enmarcan una apertura con cimbra rebajada. Por encima de esta se abren dos huecos altos rectangulares. La fachada est\u00E1 delimitada por los dos lados por dos pilastras monumentales que soportan un imponente p\u00F3rtico triangular rodeado por una cornisa con un saliente muy ancho. El friso del cornisamiento alterna triglifos y metopas decoradas con bucr\u00E1neos."@es . "Saint Honorat Abbey in Tarascon was founded in accordance with the wishes of a layman, Rostaing de Gantelme; having survived the massacre of the Sicilian Vespers in 1282, he ended up in the L\u00E9rins Islands, opposite the city of Cannes, while fleeing the Italian coast. There was a Clunisian monastery on the islands at the time, founded by Honorat of Arles in the 5th century. Rostaing de Gantelme swore to found a Benedictine monastery to prove his gratitude to God. He was not to fulfil his promise, which was not executed until 1352, by his grandson Jean, Seneschal of Provence. The Tarascon Benedictines were placed under the authority of the monastery of L\u00E9rines and Jean Gantelme granted them the Campredon estate on the current territory of St Pierre de M\u00E9zoargues, property he obtained from Queen Jeanne. Of the 30 nuns who lived in Saint Honorat, Gantelme stipulated that at least 15 had to come from Tarascon families and be accepted free of charge. The first Abbess was therefore B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, a member of a famous local family. The 'Great Convent', as Saint Honorat was generally known, did not close until the Revolution in 1790.\nArchitectural description:\nOnly the Abbey portal is visible from the street. Opposite the ch\u00E2teau is a curious, high and very narrow fa\u00E7ade, on which two pilasters with Ionic capitals frame a depressed arch opening. Above this are two high rectangular bays. Both sides of the fa\u00E7ade are bordered by monumental pilasters supporting a large triangular fronton surrounded by a cornice with very wide eaves. The frieze on the entablature features alternating triglyphs and metopes, decorated with bucrania."@en . "De abdij van Saint-Honorat in Tarascon werd gesticht door een leek, Rostaing de Gantelme, die in 1282 ontsnapte aan het bloedbad van de Siciliaanse Vespers en terechtkwam op de L\u00E9rins-eilanden, tegenover de stad Cannes. Er werd een Cluniacenklooster gesticht door Honorat van Arles in de 5e eeuw: Rostaing de Gantelme beloofde een Benedictijnenklooster te stichten om zijn dankbaarheid aan de hemel te tonen. Hij zou zijn belofte niet nakomen: deze werd pas in 1352 uitgevoerd door zijn kleinzoon Jean, seneschal van de Provence. De benedictijnennonnen van Tarascon werden onder de voogdij van het klooster van L\u00E9rines geplaatst en Jean Gantelme schonk hen het domein van Campredon op het huidige grondgebied van St Pierre de M\u00E9zoargues, een eigendom dat hij van koningin Jeanne bezat. Van de 30 nonnen die in Saint-Honorat woonden, bepaalde Gantelme dat minstens 15 van hen uit Tarascona-gezinnen moesten komen en gratis moesten worden toegelaten. De eerste abdis was dus B\u00E9atrix d'Albe de Roquemartine, lid van een illustere plaatselijke familie. Het \"Grand Couvent\", zoals Saint-Honorat algemeen bekend stond, hield niet op te functioneren tot de Revolutie in 1790\r\nBouwkundige beschrijving:\r\nVanaf de straat is alleen het portaal van de abdij zichtbaar. Tegenover het kasteel is het een merkwaardige gevel, hoog en zeer smal: twee pilasters met Ionische kapitelen omlijsten een opening met een lage boog. Daarboven zijn twee hoge rechthoekige travee\u00EBn. De gevel wordt aan beide zijden begrensd door twee monumentale pilasters die een imposant driehoekig fronton ondersteunen, omgeven door een zeer brede kroonlijst. Het fries van het hoofdgestel wisselt triglyfen en metopen af, versierd met bucrania."@nl . . .