<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/1b82e007-bc3b-3460-8d4c-67e9b21e46aa">
Après avoir parlé du présent dans Je m’en vais mais l’État demeure, du passé avec L’Abolition des privilèges, Hugues Duchêne nous projette dans l’avenir avec ce nouveau spectacle.
Après avoir parlé du présent dans Je m’en vais mais l’État demeure, du passé avec L’Abolition des privilèges, Hugues Duchêne nous projette dans l’avenir avec ce nouveau spectacle.
Dopo aver parlato del presente in *Je m’en vais mais l’état demeure* e del passato con *L’Abolition des privilèges*, Hugues Duchêne ci proietta nel futuro con questo nuovo spettacolo.
After exploring the present in *Je m’en vais mais l’état demeure* and the past in *L’Abolition des privilèges*, Hugues Duchêne takes us into the future with this new show.
Tras haber abordado el presente en *Je m’en vais mais l’état demeure* y el pasado en *L’Abolition des privilèges*, Hugues Duchêne nos transporta al futuro con este nuevo espectáculo.
Nachdem er in „Je m’en vais mais l’état demeure“ über die Gegenwart und in „L’Abolition des privilèges“ über die Vergangenheit gesprochen hat, entführt uns Hugues Duchêne mit diesem neuen Stück in die Zukunft.
Nadat hij in *Je m’en vais mais l’état demeure* over het heden heeft gesproken en in *L’Abolition des privilèges* over het verleden, neemt Hugues Duchêne ons met deze nieuwe voorstelling mee naar de toekomst.
In *I Wait for Little, I Aspire to Much*, we follow Arthur Cagniot-Duchène’s journey from age 10 to 60, through the political changes in France from 2027 to 2077. Hugues offers us a political-science-fiction narrative set against a backdrop of recurring crises, the return of the monarchy, laws restricting sexuality, and climate change. It captures the spirit of Royal Velours: sharp writing and a theatrical performance that unfolds before our eyes, with acting at its heart. Exhilarating and liberating!
Dans J’attends peu, j’aspire à beaucoup, nous suivons le parcours d’Arthur Cagniot-Duchêne, de ses 10 ans à ses 60 ans, à travers les changements politiques de la France de 2027 à 2077. Hugues nous propose un récit de politique-science-fiction entre crises à répétition, retour de la royauté, droit opposable à la sexualité et changement climatique. On y retrouve l’esprit Royal Velours : une écriture acérée et un théâtre qui se fait devant nos yeux avec au centre : le jeu. Jouissif et libérateur !
In *Aspetto poco, desidero molto*, seguiamo il percorso di Arthur Cagniot-Duchène, dai suoi 10 ai suoi 60 anni, attraverso i cambiamenti politici della Francia dal 2027 al 2077. Hugues ci propone un racconto di fantascienza politica tra crisi ricorrenti, ritorno della monarchia, diritto applicabile alla sessualità e cambiamento climatico. Vi ritroviamo lo spirito di Royal Velours: una scrittura incisiva e un teatro che prende vita davanti ai nostri occhi, con al centro il gioco. Esaltante e liberatorio!
En «Espero poco, aspiro a mucho», seguimos la trayectoria de Arthur Cagniot-Duchène, desde los 10 hasta los 60 años, a través de los cambios políticos que vive Francia entre 2027 y 2077. Hugues nos ofrece una historia de ciencia ficción política entre crisis recurrentes, el retorno de la monarquía, el derecho aplicable a la sexualidad y el cambio climático. En ella se refleja el espíritu de Royal Velours: una escritura mordaz y un espectáculo que se desarrolla ante nuestros ojos, con el juego como eje central. ¡Una experiencia placentera y liberadora!
In *J’attends peu, j’aspire beaucoup* volgen we het levensverloop van Arthur Cagniot-Duchène, van zijn tiende tot zijn zestigste, tegen de achtergrond van de politieke veranderingen in Frankrijk tussen 2027 en 2077. Hugues biedt ons een politiek-sciencefictionverhaal aan dat zich afspeelt te midden van zich herhalende crises, de terugkeer van het koningschap, afdwingbare rechten op het gebied van seksualiteit en klimaatverandering. We herkennen hierin de geest van Royal Velours: een scherpe schrijfstijl en een theaterstuk dat zich voor onze ogen ontvouwt, met in het middelpunt: het spel. Vermakelijk en bevrijdend!
In „Ich warte wenig, ich sehne mich sehr“ verfolgen wir den Lebensweg von Arthur Cagniot-Duchène von seinem 10. bis zu seinem 60. Lebensjahr durch die politischen Umwälzungen in Frankreich von 2027 bis 2077. Hugues präsentiert uns eine politische Science-Fiction-Erzählung zwischen sich wiederholenden Krisen, der Rückkehr der Monarchie, einem gegen die Sexualität durchsetzbaren Recht und dem Klimawandel. Darin findet man den Geist von „Royal Velours“ wieder: einen pointierten Schreibstil und ein Theaterstück, das sich vor unseren Augen entfaltet, wobei das Schauspiel im Mittelpunkt steht. Ein Genuss und befreiend!