<:Description rdf:about="https://data.datatourisme.fr/16793a0d-de32-3b94-9051-23ec20c74dad"> When he was 10, Matthieu fell off a ladder and became disabled. Twenty-five years later, he takes the stage. It took a long time, but that’s because there was no access ramp. "At the Bottom of the Ladder" is Matthieu Nina’s first solo show, written in collaboration with Pierre-Emmanuel Barré and Arsen. The tone is unapologetic: dark humor, self-deprecation, and a willingness to go where “no one else would dare.” Every night, he tackles what scares us, what hurts us, and succeeds in making us laugh even in the midst of pain. For ages 14 and up. Als Matthieu 10 Jahre alt war, stürzte er von einer Leiter und wurde behindert. 25 Jahre später steht er auf der Bühne. Es hat lange gedauert, aber das lag daran, dass es keine Zugangsrampe gab. „En bas de l’échelle“ ist Matthieu Ninas erste Solo-Show, die er gemeinsam mit Pierre-Emmanuel Barré und Arsen geschrieben hat. Der Ton ist klar: schwarzer Humor, Selbstironie und der Wille, dorthin zu gehen, „wo man sich sonst nicht hinwagen würde“. Jeden Abend nimmt er das in Angriff, was Angst macht, was wehtut, und schafft es, gerade dort, wo der Schmerz sitzt, Lacher zu erzeugen. Ab 14 Jahren. A 10 anni, Matthieu è caduto da una scala ed è rimasto disabile. 25 anni dopo, sale sul palco. Ci è voluto del tempo, ma solo perché non c’era una rampa di accesso. «En bas de l’échelle» è il primo spettacolo da solista di Matthieu Nina, scritto in collaborazione con Pierre-Emmanuel Barré e Arsen. Il tono è ben definito: umorismo nero, autoironia e la volontà di spingersi «là dove non si oserebbe andare». Ogni sera, affronta ciò che fa paura, ciò che fa male, e riesce nell’impresa di far ridere proprio nello spazio stesso del dolore. A partire dai 14 anni. Hace 10 años, Matthieu se cayó de una escalera y quedó discapacitado. Veinticinco años después, sube al escenario. Ha llevado tiempo, pero es porque no había rampa de acceso. «En la base de la escalera» es el primer espectáculo en solitario de Matthieu Nina, escrito con la colaboración de Pierre-Emmanuel Barré y Arsen. El tono es claro: humor negro, autocrítica y la voluntad de llegar «allí donde nadie se atrevería a ir». Cada noche, se enfrenta a lo que da miedo, a lo que duele, y consigue el reto de hacer reír incluso en el mismo espacio del dolor. A partir de 14 años. À 10 ans, Matthieu est tombé d’une échelle et est devenu handicapé. 25 ans plus tard, il monte sur scène. Ça a pris du temps mais c’est parce qu’il n’y avait pas de rampe d’accès. En bas de l’échelle est le premier spectacle solo de Matthieu Nina, écrit avec la complicité de Pierre-Emmanuel Barré et Arsen. Le ton est assumé : humour noir, autodérision, et une volonté d’aller là où « on n’oserait pas ». Chaque soir, il s’attaque à ce qui fait peur, à ce qui fait mal, et réussit le pari de faire rire dans l’espace même de la douleur. A partir de 14 ans. Toen hij 10 jaar oud was, viel Matthieu van een ladder en raakte hij gehandicapt. 25 jaar later staat hij op het podium. Het heeft even geduurd, maar dat kwam omdat er geen toegangsramp was. En bas de l’échelle is de eerste solovoorstelling van Matthieu Nina, geschreven in samenwerking met Pierre-Emmanuel Barré en Arsen. De toon is duidelijk: zwarte humor, zelfspot en de wil om te gaan waar %AB men zich niet zou durven wagen %BB. Elke avond gaat hij de confrontatie aan met wat angst inboezemt, met wat pijn doet, en slaagt hij erin om juist op die plek van pijn het publiek aan het lachen te brengen. Vanaf 14 jaar.