@prefix data: .
@prefix owl: .
@prefix : .
@prefix dc: .
data:10eb04b8-6690-3f50-9f54-d53c778c6537
owl:topDataProperty "Le calvaire en hommage à à la résistance et à la mort du vigneron-marinier, André Ripoche qui en 1794 face aux Colonnes Infernales de la République refusa d'abattre la croix."@fr ;
:hasTranslatedProperty data:792b5782-8fe3-370b-bf6c-cf287d8b6d63, data:bfa72c64-cceb-310e-946b-006151792771, data:906ac683-3535-3b18-a8b8-e83de4fa97de, data:27bc68f6-8ead-313b-904a-8c407b16c6d9, data:f5d17a56-469d-3f1b-b057-a77321335c58, data:f9e81b74-ace1-37a1-a3b6-1067f6ca0096, data:4d54c0b3-1c2a-3158-a184-960258be38c2, data:2249883b-7168-3afe-a0ce-c8dd581503d8, data:1aadc120-e178-3f83-ab93-e7edad5f2fa2, data:eacdd615-2121-348b-9a81-98fd874226e2 ;
:shortDescription "Le calvaire en hommage à à la résistance et à la mort du vigneron-marinier, André Ripoche qui en 1794 face aux Colonnes Infernales de la République refusa d'abattre la croix."@fr, "Il calvario è un omaggio alla resistenza e alla morte di André Ripoche, viticoltore e vinificatore che, nel 1794, si rifiutò di tagliare la croce di fronte alle \"Colonnes Infernales\" della Repubblica."@it, "De calvarieberg is een eerbetoon aan het verzet en de dood van André Ripoche, een wijnboer en wijnmaker die in 1794 weigerde het kruis om te hakken tegenover de \"Colonnes Infernales\" van de Republiek."@nl, "Der Kalvarienberg ist eine Hommage an den Widerstand und den Tod des Winzers und Kastanienbauern André Ripoche, der sich 1794 angesichts der Höllenkolonnen der Republik weigerte, das Kreuz zu fällen."@de, "The calvary pays homage to the resistance and death of André Ripoche, a winegrower who in 1794, faced with the Republic's Colonnes Infernales, refused to cut down the cross."@en, "El calvario es un homenaje a la resistencia y muerte de André Ripoche, viticultor y bodeguero que, en 1794, se negó a cortar la cruz ante las \"Colonnes Infernales\" de la República."@es ;
a :Description ;
dc:description """A Le Landreau, il calvario di Bas Briacé, noto anche come croce "André Ripoche", evoca il periodo delle guerre di Vandea
Nel 1794, durante le Guerre di Vandea, i ragazzi di Le Loroux cercarono di opporsi all'invasione del loro paese da parte delle Colonne Infernali di Cordelier, ma non erano abbastanza per opporre una seria resistenza; la maggior parte degli uomini validi era con Charrette. Quelli rimasti, come Ripoche, furono costretti a disperdersi e a nascondersi
Furioso per non aver trovato nessuno quando entrò a Le Loroux, Cordellier si vendicò dando fuoco alle case e alla chiesa. Organizzò una "caccia al brigante" (massacro di 800 persone: anziani, infermi, bambini e donne).
André Ripoche fu denunciato a Cordellier dal Pataud du Pays. Cordellier inviò un distaccamento a Bas-Briacé per perquisire tutte le case, assistito da una muta di cani addestrati a dare la caccia ai vandeani. Tutti i prigionieri furono radunati vicino a una vecchia croce di legno, ma Ripoche non c'era. Il comandante dei Bleus continuò a cercare e uno dei cani lo rintracciò finalmente in un boschetto. L'uomo uscì dal boschetto e si fece avanti con orgoglio, dicendo: "Questo è l'uomo che state cercando, io sono Ripoche". I Bleus lo pestarono a sangue. Il capo dei Blu ebbe allora un'ispirazione satanica e chiamò Ripoche, offrendogli di ricomprare la sua vita se avesse abbattuto la croce con un'ascia. Ripoche accettò. Fu liberato. Prese l'ascia, ma la fece roteare per far indietreggiare i Blues e poi gridò: "Morte a chi insulta la croce di Gesù Cristo. La difenderò fino all'ultimo respiro". I Bleus lo colpirono alla baionetta. Ripoche cadde a terra con le due braccia intorno alla croce. Gli assassini lasciarono la loro vittima e demolirono la croce. Lo legarono alla coda di un cavallo e lo trascinarono, ansimante e morente, fino a Pouyer, un villaggio vicino a La Chapelle Heulin. Quando finalmente i soldati si resero conto che era davvero morto, uno di loro scaricò il fucile nell'orecchio di Ripoche. Ripoche era finalmente giunto alla fine del suo calvario, avendo subito, come la vittima del Golgota, le prove della Via Crucis?
Quella notte, le pie donne del villaggio arrivarono di nascosto, dopo aver scavato una fossa ai piedi del Calvario, dove deposero il soldato cristiano e lo coprirono con i pezzi insanguinati della croce"""@it, """In Le Landreau herinnert de calvaire van Bas Briacé, ook bekend als het kruis van "André Ripoche", aan de periode van de oorlogen in de Vendée
In 1794, tijdens de oorlogen van de Vendée, probeerden de jongens van Le Loroux zich te verzetten tegen de invasie van hun land door de helse colonnes van Cordelier, maar ze waren met te weinig om serieus weerstand te bieden; de meeste weerbare mannen waren bij Charrette. Degenen die overbleven, zoals Ripoche, werden gedwongen zich te verspreiden en te verbergen
Woedend omdat hij niemand aantrof toen hij Le Loroux binnenging, nam Cordellier wraak door de huizen en de kerk in brand te steken. Hij organiseerde een "roverjacht" (slachting van 800 mensen: bejaarden, zieken, kinderen en vrouwen).
André Ripoche werd bij Cordellier aangegeven door de Pataud du Pays. Cordellier stuurde een detachement naar Bas-Briacé om alle huizen te doorzoeken, bijgestaan door een troep honden die getraind waren om op Vendéens te jagen. Alle gevangenen werden verzameld bij een oud houten kruis, maar Ripoche was er niet. De Bleus-commandant zette zijn zoektocht voort en een van de honden spoorde hem uiteindelijk op in een struikgewas. De man kwam uit het struikgewas, stapte trots naar voren en zei: "Dit is de man die jullie zoeken, ik ben Ripoche". De Bleu's sloegen hem tot moes. De leider van de Blues kreeg toen een satanische ingeving en riep Ripoche naar voren, met het aanbod zijn leven terug te kopen als hij het kruis met een bijl zou neerhalen. Ripoche accepteerde. Hij werd vrijgelaten. Hij nam de bijl, maar draaide ermee om de Blues weg te krijgen en schreeuwde toen: "Dood aan degene die het kruis van Jezus Christus beledigt. Ik zal het verdedigen tot mijn laatste adem". De Bleu's bajoneerden hem. Ripoche viel op de grond met zijn 2 armen rond het kruis. De moordenaars lieten hun slachtoffer achter en haalden het kruis neer. Ze bonden hem vast aan de staart van een paard en sleepten hem, hijgend en stervend, naar Pouyer, een dorp in de buurt van La Chapelle Heulin. Toen de soldaten zich eindelijk realiseerden dat hij echt dood was, schoot één van hen zijn geweer in Ripoche's oor. Ripoche had eindelijk het einde van zijn beproeving bereikt, na net als het slachtoffer van Golgotha de beproevingen van de kruisweg te hebben ondergaan?
Die nacht kwamen de vrome vrouwen van het dorp in het geheim en groeven een kuil aan de voet van de Golgotha waar ze de christelijke soldaat in legden en bedekten hem met de bloederige stukken van het kruis"""@nl, """En Le Landreau, el calvario de Bas Briacé, también conocido como la cruz de "André Ripoche", evoca el periodo de las Guerras de Vendée
En 1794, durante las Guerras de la Vendée, los muchachos de Le Loroux intentaron oponerse a la invasión de su país por las Columnas Infernales de Cordelier, pero no eran suficientes para oponer una resistencia seria; la mayoría de los hombres sanos estaban con Charrette. Los que quedaron, como Ripoche, se vieron obligados a dispersarse y esconderse
Furioso al no encontrar a nadie cuando entró en Le Loroux, Cordellier se vengó incendiando las casas y la iglesia. Organizó una "caza de bandidos" (masacre de 800 personas: ancianos, enfermos, niños y mujeres).
André Ripoche fue denunciado a Cordellier por el Pataud du Pays. Cordellier envía un destacamento a Bas-Briacé para registrar todas las casas, ayudado por una jauría de perros adiestrados para cazar a los Vendéens. Todos los prisioneros fueron reunidos cerca de una vieja cruz de madera, pero Ripoche no estaba allí. El comandante de los Bleus prosigue su búsqueda y uno de los perros acaba por localizarlo en un matorral. El hombre sale de la espesura y, orgulloso, se adelanta diciendo: "Este es el hombre que buscáis, soy Ripoche". Los Bleus lo molieron a palos. El líder de los azules tuvo entonces una inspiración satánica y llamó a Ripoche para que se acercara, ofreciéndole comprar su vida si derribaba la cruz con un hacha. Ripoche aceptó. Fue liberado. Cogió el hacha, pero la hizo girar para que los azules retrocedieran y luego gritó: "Muerte a quien insulte la cruz de Jesucristo. La defenderé hasta mi último aliento". Los Bleus le clavaron la bayoneta. Ripoche cayó al suelo con los dos brazos alrededor de la cruz. Los asesinos dejaron atrás a su víctima y derribaron la cruz. Lo ataron a la cola de un caballo y lo arrastraron, jadeante y moribundo, hasta Pouyer, un pueblo cercano a La Chapelle Heulin. Cuando por fin los soldados se dieron cuenta de que estaba realmente muerto, uno de ellos descargó su fusil contra la oreja de Ripoche. Ripoche había llegado por fin al final de su calvario, después de haber sufrido, como la Víctima del Gólgota, las pruebas del Vía Crucis..
Aquella noche, las piadosas mujeres del pueblo acudieron en secreto, tras cavar una fosa al pie del Calvario, donde depositaron al soldado cristiano y lo cubrieron con los trozos ensangrentados de la cruz"""@es, """At Le Landreau, the calvary at Bas Briacé, also known as the "André Ripoche" cross, evokes the period of the Vendée Wars
In 1794, during the Vendée Wars, the boys of Le Loroux tried to oppose the invasion of their country by Cordelier?s Colonnes Infernales, but there weren?t enough of them to put up any serious resistance; most of the able-bodied men were with Charrette. Those who remained, like Ripoche, were forced to scatter and hide
Furious at finding no one when he entered Le Loroux, Cordellier took revenge by setting fire to the houses and the church. He organized a "brigand hunt" (massacre of 800 people: the elderly, the infirm, children and women).
André Ripoche was denounced to Cordellier by the Pataud du Pays. Cordellier sent a detachment to Bas-Briacé, who searched all the houses, aided by a pack of dogs trained to pursue the Vendéens. All the prisoners were rounded up near an old wooden cross, but Ripoche was nowhere to be seen. The Bleus commander continued his search, and one of the dogs finally tracked him down in a thicket. The man emerged and proudly stepped forward, saying "This is the man you're looking for, I'm Ripoche". The Bleus pummeled him with blows. The leader of the Blues then had a satanic inspiration, and called Ripoche forward, offering to redeem his life if he would take down the cross with an axe. Ripoche accepted. He was released. He took the axe, but twirled it to drive the Blues back, and cried out: "Death to him who insults the cross of Jesus Christ. I will defend it to my last breath". The Bleus bayoneted him. Ripoche collapsed, wrapping his 2 arms around the cross. The murderers left their victim and cut down the cross. They tied him to the tail of a horse and dragged him, panting and dying, to Pouyer, a village near La Chapelle Heulin. When the soldiers finally realized that he was really dead, one of them discharged his rifle into Ripoche's ear. Ripoche had at last reached the end of his ordeal, having undergone, like the Victim of Golgotha, the ordeals of the Way of the Cross?
That night, the village nuns came in secret, having dug a pit at the foot of the Calvary, where they laid the Christian soldier and covered him with the bloody pieces of the cross"""@en, """In Le Landreau erinnert der Kalvarienberg von Bas Briacé, auch "André Ripoche"-Kreuz genannt, an die Zeit der Vendée-Kriege. ||
Während der Vendée-Kriege 1794 versuchten die Jungs von Le Loroux, sich der Invasion ihres Landes durch Cordeliers Höllenkolonnen zu widersetzen, aber sie waren nicht genug, um ernsthaften Widerstand zu leisten; die meisten tauglichen Männer befanden sich bei Charrette. Diejenigen, die übrig blieben, wie Ripoche, waren gezwungen, sich zu zerstreuen und zu verstecken
Aus Wut darüber, dass er beim Betreten von Le Loroux niemanden vorfand, rächte sich Cordellier, indem er die Häuser und die Kirche in Brand setzte. Er organisierte eine "Räuberjagd" (Massaker an 800 Personen: Alte, Gebrechliche, Kinder und Frauen).
André Ripoche wird von den Pataud du Pays an Cordellier verraten. Cordellier schickte daraufhin eine Abteilung nach Bas-Briacé, die alle Häuser durchsuchte und dabei von einer Meute Hunde unterstützt wurde, die auf die Verfolgung der Vendéens abgerichtet waren. Alle Gefangenen wurden in der Nähe eines alten Holzkreuzes zusammengetrieben, aber Ripoche war nicht da. Der Kommandant der Blauen setzte seine Suche fort und einer der Hunde spürte ihn schließlich in einem Dickicht auf. Der Mann kam heraus und sagte stolz: "Das ist der, den ihr sucht, ich bin Ripoche". Die Blauen schlugen auf ihn ein. Der Anführer der Blauen hatte eine satanische Eingebung, ließ Ripoche vorgehen und bot ihm an, sein Leben zu erkaufen, wenn er bereit sei, das Kreuz mit einer Axt zu fällen. Ripoche stimmte zu. Man band ihn los. Er nahm die Axt, wirbelte sie aber herum, um die Blauen zurückzudrängen, und rief: "Tod dem, der das Kreuz Jesu Christi beleidigt. Ich werde es bis zu meinem letzten Atemzug verteidigen". Die Blauen schlugen ihn mit Bajonetten nieder. Ripoche brach zusammen und umschlang das Kreuz mit beiden Armen. Die Mörder ließen von ihrem Opfer ab und rissen das Kreuz herunter. Sie banden ihn an den Schwanz eines Pferdes und schleppten ihn im Todeskampf bis nach Pouyer, einem Dorf in La Chapelle Heulin. Als die Soldaten endlich merkten, dass er wirklich tot war, schoss einer von ihnen Ripoche sein Gewehr ins Ohr. Er war endlich am Ende seines Leidensweges angelangt, nachdem er wie das Opfer von Golgatha die Strapazen des Kreuzwegs auf sich genommen hatte
In der Nacht kamen die frommen Frauen des Dorfes heimlich und hoben am Fuß des Kalvarienbergs eine Grube aus, legten den christlichen Soldaten hinein und bedeckten ihn mit den blutigen Teilen des Kreuzes"""@de, """Au Landreau, le calvaire de Bas Briacé appelé aussi croix "André Ripoche" évoque la période des Guerres de Vendée.|
En 1794, pendant les Guerres de Vendée, les gars du Loroux essayent de s’opposer à l’envahissement de leur pays par les Colonnes Infernales de Cordelier, mais ils ne sont assez pour faire une sérieuse résistance ; la plupart des hommes valides se trouvant auprès de Charrette. Ceux qui restaient, comme Ripoche, étaient obligés de se disperser et se cacher.|
Furieux de ne trouver personne en entrant au Loroux, Cordellier se vengea en mettant le feu aux maisons et l’église. Il organisa une « chasse aux brigands » (massacre de 800 pers. : vieillards, infirmes, enfant et femmes).
André Ripoche est dénoncé par les Pataud du Pays à Cordellier. Cordellier envoie donc un détachement à Bas-Briacé qui fouille toutes les maisons, aidé d’une meute de chiens dressés à la poursuite des Vendéens. Tous les prisonniers furent rassemblés près d’une vieille croix en bois, mais Ripoche n’était pas là. Le commandant des Bleus poursuivit ses recherches et l’un des chiens finit par le débusquer dans un fourré. L’homme en sortit et s’avança fièrement en disant « Voilà celui que vous cherchez, je suis Ripoche ». Les Bleus l’accablèrent de coups. Le chef des Bleus eut alors une inspiration satanique, il fit avancer Ripoche et lui proposa de racheter sa vie s’il consentait à abattre la croix avec une hache. Ripoche accepta. On le délia. Il prit la hache, mais la fit tournoyer pour faire reculer les Bleus et il s’écria : « Mort à celui qui insultera la croix de Jésus Christ ». Je la défendrais jusqu’à mon dernier soupir ». Les Bleus l’abattirent de coups de baïonnettes. Ripoche s’écroula en entourant de ses 2 bras la croix. Les meurtriers laissèrent leur victime et abattirent la croix. On l’attacha à la queue d’un cheval et pantelant et agonisant, on le traîna jusqu’à Pouyer, village de la Chapelle Heulin. Lorsque les soldats se rendirent enfin compte qu’il était vraiment mort, l’un d’eux déchargea son fusil dans l’oreille de Ripoche. Ce dernier était enfin arrivé au terme de son supplice après avoir subi comme la Victime du Golgotha, les épreuves du Chemin de la Croix…|
La nuit, les pieuses du village vinrent en secret ayant creusé une fosse au pied du calvaire, elles y déposèrent le soldat chrétien et le couvrirent des morceaux ensanglantés de la croix.|"""@fr .
owl:topObjectProperty data:10eb04b8-6690-3f50-9f54-d53c778c6537 ;
:hasDescription data:10eb04b8-6690-3f50-9f54-d53c778c6537 .